Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

English (EN)·Polski (PL)·Yкраїнський (UK)
Przejdź do strony domowej biblioteki Pedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Komisji Edukacji Narodowej w Lublinie Link otwiera się w nowym oknie Logo biblioteki Prolib Integro - strona głównaPedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Komisji Edukacji Narodowej w Lublinie
Zmień bibliotekę

Wyszukujesz frazę "Slavophilism" wg kryterium: Temat

  Lista filtrów
Dostawca treści
Wyrównaj
Wyświetlanie 1-10 z 27
Tytuł:
Ciekawość i coincidentia oppositorum: o spuściźnie Aleksandra Sapiehy jako autora Podróży w krajach słowiańskich odbywanych w latach 1802gim i 1803cim
Curiosity and coincidentia oppositorum: on the legacy of Aleksander Sapieha as an author of Journey around the Slavic countries in the years 1802 and 1803
Autorzy:
Połczyńska, Magdalena
Tematy:
Aleksander Antoni Sapieha
moderate Enlightenment
Slavophilism
idealization
hermeneutic interpretation
Pokaż więcej
Wydawca:
Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/951588.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Aleksander Antoni Sapieha has gone down in the history of Polish science, he is one of the episodic figures in the political history of our country in the Napoleonic era; and in the history of Polish literature he appears as the author of the Enlightenment travelogue. The reading of Journey around the Slav countries in the years 1802 and 1803 and the semantically defined narrator-hero-real author on the basis of hermeneutic interpretation is an attempt to supplement the ways in which both, the travel book and its creator, are discussed in Polish scientific and popular science literature about those aspects that can be derived from the text itself. Among them, attention is paid to the specificity of a research attitude stretched, so to speak, between its two complementary pars, rational and idealistic, combined in a particular pragmatism of knowledge, in which the pursuit of cognition accompanies the pursuit of common good. The result of the hermeneutic experience of reading Sapiehaʼs travelogue is an attempt to capture his scientific and social heritage which takes into consideration the plane of this internally doubled, yet coherent research attitude, which in a broader sense seems to be surprisingly fresh and inspiring.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
An influence of religions ideas on Russian intellectuals in the first half of the 19th century
Wpływ idei religijnej na rosyjską inteligencję pierwszej połowy XIX wieku
Autorzy:
Draganowska, Justyna
Opis:
The following work brings up an influence of religious ideas on Russian intellectuals in the first half of the 19th century. This work presents lives and activities of the greatest philosophers of the main intellectual movements in that period of time in Russia. This master’s thesis not only presents literary and feature writing output of some philosophers but also focuses on presenting their reflections on religious issues. In the first chapter Pyotr Chaadayer’s views are presented – the main Westernism activist.In next two parts of the work portraits and outputs of two representatives of Slavophilism – Ivan Kireevsky and Aleksey Khamyakov are written.The fourth chapter shows religious views of an eminent Russian writer – Nikolai Gogol. He wasn’t directly connected with these two movements, however, my choice to describe this thinker is well-grounded because his reflections on religious issues are the compliment to the discussed subject matter.
Niniejsza praca magisterska porusza wpływ idei religijnej na rosyjską inteligencję w I połowie XIX wieku. Praca ta przedstawia życie i działalność myślicieli głównych prądów intelektualnych panujących w omawianym okresie w Rosji. Praca ta nie ogranicza się tylko do przedstawienia dorobku pisarskiego i publicystycznego wybranych filozofów, ale również ma na celu zaprezentowanie ich przemyśleń natury religijnej. W pierwszym rozdziale przedstawiono poglądy czołowego działacza okcydentalizmu – Piotra Czaadajewa. W dwóch kolejnych częściach pracy można dostrzec sylwetki i dorobek dwóch reprezentantów ruchu słowianofilskiego – Iwana Kirejewskiego i Aleksego Chomiakowa. Natomiast czwarty rozdział przedstawia religijny światopogląd wybitnego pisarza rosyjskiego – Mikołaja Gogola. Chociaż nie był on bezpośrednio związany z tymi dwoma ruchami, to jednak wybór tego myśliciela jest uzasadniony, ponieważ jego przemyślenia na temat kwestii natury religijnej stanowią dopełnienie do omawianej tematyki.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Tytuł:
Miejsce Rosji w historii świata. Koncepcja Alekseja Chomiakowa
Russias place in world history. The concept of Aleksei Khomiakov
Autorzy:
Pisowicz, Mateusz
Opis:
Celem pracy była analiza historiozoficznej koncepcji Aleksieja Chomiakowa, ze zwróceniem szczególnej uwagi na miejsce i misję Rosji w dziejach. Podstawowym źródłem materiału badawczego było historiozoficzne dzieło myśliciela pod tytułem Zapiski o historii powszechnej.W pierwszych dwóch rozdziałach, przedstawiliśmy życiorys Aleksieja Chomiakowa, oraz kulturowo – historyczne tło epoki w której żył i tworzył. Pozwoliło nam to zauważyć, iż w wyniku ścierania się w rosyjskiej kulturze XIX wieku tendencji utrwalającej i burzącej, zaistniał problem drogi, jaką powinna podążać Rosja. Omówione zostały istotne z naszego punktu widzenia dla kształtowania się tego problemu wydarzenia, takie jak powstanie dekabrystów i publikacja Pierwszego listu filozoficznego Piotra Czaadajewa. Następnie ogólnie scharakteryzowaliśmy spór dwóch antagonistycznych obozów: reprezentujących tendencję burzącą okcydentalistów, oraz przedstawicieli tendencji utrwalającej – słowianofilów, do których należał Aleksiej Chomiakow. Krótka analiza słowianofilskich poglądów pozwoliła nam zauważyć, iż niezbędne było ich historiozoficzne uzasadnienie, jakim są właśnie Zapiski o historii powszechnej. Następnie dokonaliśmy krótkiej charakterystyki dzieła, ze wskazaniem na źródła, które badacze uznają za kluczowe dla jego powstania oraz na interesujące nas zagadnienia.W kolejnym rozdziale rozdziale, analizowaliśmy fragmenty dzieła Notatki o historii powszechnej. Przedstawiliśmy ogólne założenia dzieła i scharakteryzowaliśmy dwa odmienne, kierujące poczynaniami narodów pierwiastki duchowe: irański i kuszycki. Patrząc przez pryzmat tego schematu, przedstawiliśmy kluczowe momenty w Chomiakowowskiej wizji historii poruszając przy tym problem wpływu cywilizacji rzymskiej i rzymskiej „religii prawa” na inne narody. Następnie przedstawiliśmy model, który posłużył autorowi Notatek o historii świata do opisania konfrontacji wspomnianych wcześniej pierwiastków, zastosowany przy przeciwstawieniu plemion germańskich i słowiańskich oraz, analizując problemy poruszane przez Aleksego Chomiakowa przy charakterystyce tych dwóch plemion, wskazaliśmy na cechy odróżniające Słowian od innych narodów i świadczące o będącym ich podstawą pierwiastku irańskim. Pozwoliło nam to wywnioskować, iż Aleksy Chomiakow widział dla Rosji, najczystszego wyraziciela ducha słowiańskiego wyjątkowe miejsce w historii świata.W rozdziale czwartym skupiliśmy się na posłannictwie dziejowym Rosji wynikającym z jej wyjątkowego miejsca w świecie. Ustaliliśmy, że misją Rosji jest wniesienie zachowanego pierwiastka irańskiego w życie innych narodów w obszarze duchowym i społecznym. Następnie, analizując teksty Aleksieja Chomiakowa, zauważyliśmy iż nie ustalił on jednego sposobu realizacji owej misji, a w różnych okresach jego życia pojawiały się różne poglądy na ten problem.Dzięki umiejscowieniu Notatek o historii powszechnej w kontekście kultury rosyjskiej oraz analizie fragmentów dzieła i innych tekstów Aleksieja Chomiakowa, otrzymano kompleksową rekonstrukcję poglądów myśliciela na miejsce i rolę narodu rosyjskiego w dziejach.
The aim of this study was to analyze the historiosophical concept of Alexei Khomiakov , with particular attention to the place and mission in the history of Russia. The primary source of research material was the work of a thinker historico titled Notes on history.In the first two chapters we presented the biography of Alexei Khomiakov, and culturally - historical background of the era in which he lived and worked. This allowed us to note that, as a result of the clash in the Russian culture of the nineteenth century consolidating and destructive tendencies, occured a problem of path that Russia should follow.We discussed the important from our point of view for the formation of this problem events, such as the rise of the Decembrists and the publication of the First Letter of Peter Chaadaevl. Then, we generally characterized the dispute over two antagonistic camps: representing the tendency destroying Westernizers, and representatives of the trends that consolidates - Slavophiles, which Alexei Khomiakov belonged to. A brief analysis of Slavophile views allowed us to note that it was necessary to their historico-justification, which are the Notes for history. Then we made a brief characterization of the work, with an indication of the source, which scholars consider to be crucial to its creation and on issues of interest to us.In the next chapter, we analyzed fragments of "Notes about works of universal history". We presented the general objectives of the work and have characterized two different, directing the actions of the peoples of the spiritual elements: Iranian and Kushitic. Looking through the prism of this scheme, presented the key moments in the history of Khomiakov's vision of the problem by moving the influence of Roman civilization and the Roman "religion of law" to other nations. Then we presented a model that used the author Notes on the history of the world to describe the confrontation mentioned earlier elements, used by Germanic tribes and the opposition of Slavic and analyzing the issues raised by Alexei Khomiakov the characteristics of these two tribes, pointed out the distinctness of the Slavs from other nations and demonstrating square root which is the basis for Iran. This allowed us to infer that the Alexius Khomiakov seen in Russia, the Slavic spirit of the purest exponent unique place in world history.In the fourth chapter we focused on the historical mission of Russia resulting from its unique place in the world. We agreed that Russia's mission is to make surviving the Iranian element in the lives of other nations in the area of ​​spiritual and social. Then, analyzing the texts Alexei Khomiakov, we noticed that he found no one way to realize this mission, and in different periods of his life there were different views on this issue.By the stationing "Notes of universal history" in the context of Russian culture and the analysis of fragments of other texts and works of Alexei Khomiakov, we received comprehensive reconstruction of the views of a thinker on the place and role in the history of Russian people.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Tytuł:
Przełomowy moment w rozwoju słowianofilstwa
A turning point in the development of Slavophilism
Autorzy:
Poliszczuk, Jarosław
Tematy:
slavophilism
Brotherhood of Saints Cyril and Methodius
ideology
Slavic idea
Russian empire
Pokaż więcej
Wydawca:
Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/480996.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
The research is dedicated to the development of Slavic idea in the Ukrainian romantic circles of adherents, namely in the secret circle, called Brotherhood of Saints Cyril and Methodius, which existed in Kyiv during 1846–1847 years. That comradeship represented its own original understanding of Slavic problems. After it was eliminated by the regime of the Russian Empire, all Slavophil movements were stopped and theirs participants were persecuted and arrested. That is why the author of the article treats 1847 as a year of arresting Kyiv’s conspirators and as a time of change in the development of Slavic ideology.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Ukraina, Rosja i problem peryferyjności
Ukraine, Russia, and the Question of Peripherality
Autorzy:
Kizwalter, Tomasz
Tematy:
centre and periphery
modernization theories
postcolonial studies
Russian slavophilism
centrum i peryferie
teorie modernizacji
studia postkolonialne
rosyjskie słowianofilstwo
Pokaż więcej
Wydawca:
Polska Akademia Nauk. Czytelnia Czasopism PAN
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/1373545.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
In this essay, the author addresses the question of Ukraine’s and Russia’s relations with the West in the modern and contemporary era. He believes that the revolution in Ukraine in 2013/2014 signifies a successive stage in Ukraine’s emancipation and modernization, which began with the emergence of a separate nation on its territory in the 19th century. The author is in favor of the further use of such conceptual categories as the ‘centre’, the ‘periphery’, and ‘modernization’. He thinks they still permit the description of the real developmental distance between different parts of the world and the analysis of strategies aimed at diminishing that distance. In his opinion, Ukraine’s present chance for modernization is unambiguously connected with its choice of the ‘western’ road of development. He interprets the Russian attempt to counteract this choice by force as an expression of the disappointment experienced by the elite of the former empire. In essence, it is a sign that Russia is remaining in a peripheral situation in regard to the West, which is ‘escaping’ it.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
„Widnokrąg sprawy polskiej” w świetle wykładów bolońskich Teofila Lenartowicza i Stefana Buszczyńskiego
Wiek XIX, Rok VIII (L) 2015
Autorzy:
Woźniewska-Działak, Magdalena
Wydawca:
Instytut Badań Literackich
Zarząd Główny Towarzystwa Literackiego im. Adama Mickiewicza
Powiązania:
8. A. Bujnowska, Życie codzienne pogrobowców romantyzmu (Teofil Lenartowicz i jego korespondenci), wstęp M. Janion, 2006.
9. S. Buszczyński, Ameryka i Europa. Wybór pism, wyb., oprac., wstęp i przyp. K. Daszyk, Kraków 2013.
32. A. Ziołowicz, Historia literatury, czyli depozyt życia. O Wincentego Pola budowaniu samowiedzy narodowej, w: tejże, Poszukiwanie wspólnoty. Estetyka dramatyczności a więź międzyludzka w literaturze polskiego romantyzmu (preliminaria), Kraków 2011, s. 250.
26. A. Nowak, Polskie wieki XIX: pamięci, fantazje i porównania, w: Historie Polski w XIX wieku. Kominy, ludzie i obłoki: modernizacja i kultura, pod red. A. Nowaka, t. 1, Warszawa 2013, s. 8.
17. K. Jaworski, Lenartowicz – Konopnicka – Kasprowicz. Paralele w obrębie stylizacji ludowej (preliminaria), w: Fascynacje, inspiracje, koncepcje. Romantyczne, pozytywistyczne i młodopolskie obszary wartości i znaczeń, pod red. G. Iglińskiego, Warszawa 2008.
31. M. Wrześniak, Florencja-muzeum. Miasto i jego sztuka w oczach polskich podróżników, Kraków 2013.
7. A. Bujnowska, Kraszewski i Lenartowicz, „Teksty Drugie” 2005, nr 6.
25. Mowa Stefana Buszczyńskiego przy odsłonięciu pomnika w Mestre Polakom w 1848 r. poległym (przekład z włoskiego), Kraków 1884, s. 4.
28. W. Okoń, Polskie dziewiętnastowieczne malarstwo historyczne i mity narodowe, w: Polskie mity polityczne XIX i XX wieku, Wrocław 1994, s. 57–67.
15. B. Dopart, Kultura polska lat 1796–1918, w: Historie Polski w XIX wieku. Kominy, ludzie i obłoki: modernizacja i kultura, pod red. A. Nowaka, t. 1, Warszawa 2013, s. 349.
4. B. Bobrowska, Uczennica „starego wieszcza”. Próba dialogu autokreacyjnego, w: tejże, Konopnicka na szlakach romantyków, Warszawa 1997.
12. K. Daszyk, Strażnik romantycznej tradycji. Rzecz o Stefanie Buszczyńskim, Kraków 2001.
13. D. Dąbrowska, Wykłady bolońskie Teofila Lenartowicza, „Ruch Literacki” 2000, z. 3, s. 276–277.
18. J. Kolbuszewski, Rola literatury w kształtowaniu polskich mitów politycznych XIX i XX wieku, w: Polskie mity polityczne XIX i XX wieku, pod red. W. Wrzesińskiego, Wrocław 1994, s. 42.
29. Teofil Lenartowicz – rzeźbiarz, oprac. A. Król, Kraków 1993.
23. J. Maciejewski, Mała emigracja (1864–1914). Próba uporządkowania problematyki, w: tegoż, Obszary i konteksty literatury, Warszawa 1998, s. 184–194.
3. M. Bersano-Begey, Akademia im. A. Mickiewicza w Bolonii i Teofil Lenartowicz, Warszawa 1956.
22. J. Maciejewski, Geografia kulturalna Polski II połowy XIX wieku, w: tegoż, Obszary i konteksty literatury, s. 153–164.
6. J.W. Borejsza, Emigracja polska po powstaniu styczniowym. 150 lat później, w: tegoż, Piękny wiek XIX, Warszawa 2010, s. 134–142.
24. A. Mickiewicz, Pan Tadeusz, w: tegoż, Dzieła. Wydanie Rocznicowe, t. 4: Pan Tadeusz, oprac. Z.J. Nowak, Warszawa 1998, s. 95, w. 622–623.
1. J. Bachórz, Obrachunki (arytmetyczne) z romantyzmem, w: tegoż, Jak pachnie na Litwie Mickiewicza i inne studia o romantyzmie, Gdańsk 2003.
21. Listy Teofila Lenartowicza do Tekli Zmorskiej 1861–1893, z autografu wydała, wstępem i przypisami opatrzyła J. Rudnicka, posłowie S. Szwalbe, Warszawa 1978, s. 284–285.
10. S. Buszczyński, Słowiańska sprawa. Polska i sprawa narodów: odczyty miane w uniwersytecie w Bolonii 1884 r. i mowa przy odsłonięciu pomnika poległym Polakom w Mestre, Kraków 1884.
11. W. Danek, Kraszewski i Lenartowicz – dzieje przyjaźni, „Pamiętnik Literacki” 1961, z. 1.
2. L. Bernardini, Polacchi a Firenze. Viaggiatori e residenti. Polacy we Florencji. Podróżnicy i mieszkańcy. Poles in Florence. Travellers and residents, Firenze 2005.
27. J. Nowakowski, Wstęp, w: T. Lenartowicz, O charakterze poezji polsko-słowiańskiej, wstęp i oprac. J. Nowakowski, [przeł. z wł. J. Ugniewska], Warszawa 1978, s. 11–13.
30. R. Wapiński, Mit dawnej Rzeczypospolitej w epoce porozbiorowej, w: Polskie mity polityczne wieku XIX i XX, s. 77–92.
19. J.I. Kraszewski, T. Lenartowicz, Korespondencja, do druku przygotował i wstę- pem opatrzył W. Danek, Wrocław–Warszawa–Kraków 1963.
20. T. Lenartowicz, H. Mickiewiczówna, Korespondencja, oprac. i do druku podał J. Fert, Lublin 1997.
5. P. Bojko, Kraj lat dziecinnych w poezji Lenartowicza. Motywy i obrazy, Piotrków Trybunalski 2014.
16. B. Dopart, Kultura polskiego romantyzmu: dynamika i pluralizm, w: Środowiska kulturotwórcze czasów oświecenia i romantyzmu, pod red. B. Doparta, Kraków 2013, s. 92.
14. B. Dopart, Kultura na wygnaniu, kultura w ucisku, w: tegoż, Polski romantyzm i wiek XIX. Zarysy, rekonesanse, Kraków 2013, s. 242.
Opis:
Pol. text, eng. summary
Zadanie finansowane przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego w ramach programu Działalność upowszechniająca naukę 2016-2018: "Wiek XIX. Rocznik Towarzystwa Literackiego im. Adama Mickiewicza" – zwiększenie potencjału naukowego, poziomu umiędzynarodowienia i stopnia oddziaływania pisma przez efektywne upowszechnianie w Internecie".
Tekst pol., streszcz. ang.
24 cm
Dostawca treści:
RCIN - Repozytorium Cyfrowe Instytutów Naukowych
Książka
Tytuł:
Pamiętnik Literacki, Z. 3 (2020)
„Największy z duchów Słowiańszczyzny”. Jeszcze o recepcji twórczości Henryka Sienkiewicza w Czechach w latach 1880–1938 (w perspektywie kulturowej)
Autorzy:
Gloger, Maciej
Wydawca:
Instytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk
Powiązania:
7. J. Bečka, Henryk Sienkiewicz v Čechách a na Moravě. T. 1–2. Knihovna Slovanského ústavu AV ČR. Praha.
57. J. Pešina, Polska i Polacy w opinii czeskiej publicystyki narodowo-liberalnej 1846–1851. „Bohemistyka” 2007, nr 2.
17. A. Dobry, Dni Cesarskie i poświęcenie kościoła na Zamku Wysokim w Malborku w 1902 r. „Historia Slavorum Occidentis” 2018, nr 1, s. 56-71.
14. A. Černý, Jubileum Henryka Sienkiewicze. „Slovanský přehled” R. 2 (1900).
76. Socialisté a grunwaldské slavnosti. „Národní listy” 1910, nr 194, z 16 VII.
51. J. V. Novák, A. Novák, Přehledné dějiny literatury české od nejstarších dob až po naše dny. Wyd. 4, zmien. i rozszerz. Olomouc 1936–1939.
12. A. Černý, Henryk Sienkiewicz. „Almanach České Akademie Císaře Františka Josefa pro vědy, slovesnost a umění” 1917.
66. H. Sienkiewicz, Bitka pod Grunwaldem: z pověsti „Křižáci”. Přel. Hora l. Turčiansky Svatý Martin 1923.
81. J. Śliziński, Henryk Sienkiewicz a Czechy. W zb.: Henryk Sienkiewicz. Twórczość i recepcja. Red. L. Ludorowski. Lublin 1991, s. 233-244.
67. H. Sienkiewicz, Dzieła. Red. J. Krzyżanowski. T. 53: Uzupełnienia I. Warszawa 1952.
46. J. Mikš, Henryk Sienkiewicz. „Osvěta” 1900, nr 11, s. 968–977.
1. B. Balajka, Kdo je Henryk Sienkiewicz – život a dílo. Praha 1947.
2. M. Balowski, Recepcja dzieł Henryka Sienkiewicza w Czechach. W zb.: Spotkanie sienkiewiczowskie w sto pięćdziesiątą rocznicę urodzin i osiemdziesiątą rocznicę śmierci pisarza oraz w stulecie powstania „Quo vadis?”. Red. Z. Piasecki. Opole 1997, s. 329-387.
19. -g-, Sienkieviczova velká trilogie. „Plzeňské listy” 1899, nr 216, z 21 IX.
26. Henryk Sienkiewicz. „Obnova” 1916, nr 24, z 16 VI.
91. Zemřel velký Polák. „Čech” 1916, nr 318, z 17 XI.
73. G. Smólski, U Henryka Sienkiewicze. „Národní listy” 1899, nr 34.
28. Henryk Sienkiewicz mrtev. „Obnova” 1916, nr 47, z 24 XI.
3. J. Baluch, Czesko-polskie związki literackie. Hasło w: Słownik literatury polskiej XIX wieku. Red. J. Bachórz, A. Kowalczykowa. Wrocław 1994, s. 156-159.
25. Grunwaldská oslava w Krakově. „Národní politika” 1910, nr 197, z 19 VII.
79. K. Stępnik, Sienkiewicz globalny. Lublin 2017.
49. Nové dílo velkého buditele Polsky v češtině. „Zlín. Pondělník Zlínského kraje” 1938, nr 32, z 15 VIII.
42. D. Małecki, Towarzystwo gimnastyczne „Sokół” – droga do zwycięstwa. Od „Sokoła” lwowskiego do Okręgu Leszczyńskiego. Kraków 2014.
15. Čestný dar Sienkiewiczovi. „Národní listy” 1900, nr 347.
78. K. Stępnik, O Sienkiewiczu: mowy, kazania, wiersze. W: Rekonensans. Studia z literatury i publicystyki okresu I wojny światowej. Lublin 1997.
36. R. Krasincký, Henryk Sienkiewicz i czeska krytyka literacka. W zb.: Henryk Sienkiewicz. Twórczość i recepcja. Red. L. Ludorowski. Lublin 1991, s. 259-266.
70. H. Sienkiewicz, Krzyżacy. Warszawa 2000.
22. M. Gloger, Sienkiewicz i Masaryk. O kulcie autora „Quo vadis” w Czechach. W zb.: Sienkiewicz polityczny. Sienkiewicz ideologiczny. Red. M. Gloger, R. Koziołek. Warszawa 2016, s. 303-328.
18. J. Fiala, „Krzyżacy” Henryka Sienkiewicza w wydaniach czeskich. W zb.: Henryk Sienkiewicz. Biografia – twórczość – recepcja. Red. L. Ludorowski, H. Ludorowska. Lublin 1998, s. 315-319.
71. H. Sienkiewicz, Listy. Oprac., wstęp M. Bokszczanin. T. 5, cz. 3. Warszawa 2009.
32. M. Hýsek, Z nové literatury o Henryku Sienkiewiczovi. „Časopis pro moderní filologii a literatury” 1918, z. 4/5.
72. H. Sienkiewicz, „Sokołowi” berlińskiemu na dwudziestopięciolecie. W zb.: Pamiętnik jubileuszowy Twa Gimnastycznego „Sokół” – Berlin I: 1889–1913. Poznań 1914.
11. J. F. N. Bradley, Czech Pan-Slavism before the First World War. „The Slavonic and East European Review” t. 40 (1961).
74. M. Sobotková, Recepce Sienkiewiczova románu „Quo vadis?” v českém prostředí”. „Česká literatura” 1996, nr 6.
85. J. Vrchlicki [właśc. Emil Frida], V den jubilea Henryka Sienkiewicze. W: Žamberské zvony a jiné básně. Praha 1900.
87. Z korespondencji Alojzego Jiráska z Polakami. Oprac. J. Śliziński. Wrocław 1955.
58. D. Płygawko, Sienkiewicz w Szwajcarii. Poznań 1986.
13. A. Černý, Henryk Sienkiewicz. „Světozor” 1898, nr 44, z 9 IX.
63. F. Sekanina, Henryk Sienkiewicz. Literární studie. Praha 1901.
47. J. Mikš, Henryk Sienkiewicz. „Osvěta” 1900, nr 12, s. 1070–1081.
20. A. Giza, Neoslawizm i Polacy 1906–1910. Szczecin 1984.
34. B. Jaroszewicz-Kleindienst, W kręgu polonofilskiej działalności Edwarda Jelínka. Wrocław–Warszawa–Kraków 1968.
4. J. Bečka, Boj pražských nakladatelů o Sienkiewiczovo dílo. „Slavia” t. 37 (1968).
61. S. Przybyszewski, Sienkiewicz a polská duše. „Národní listy” 1916, nr 334, z 2 XII.
30. Henryk Sienkiewicz přijede do Prahy. „Český denník” 1912, nr 135, z 16 V.
62. A. Schwab-Polabský, Henryk Sienkiewicz a jeho nejnovější drama. „Národní listy” 1881, nr 95.
82. J. Śliziński, Z korespondencji J. I. Kraszewskiego z Czechami. Warszawa 1962.
83. Z. Tarajło-Lipowska, Historia literatury czeskiej. Zarys. Wrocław 2010.
38. K. Krejčí, Recepcja Sienkiewicza wśród Czechów i Słowaków. W zb.: Henryk Sienkiewicz: twórczość i recepcja światowa. Materiały konferencji naukowej, listopad 1966. Red. A. Piorunowa, K. Wyka. Kraków 1968, s. 357-366.
75. M. Sobotková, Recepcja dzieł Henryka Sienkiewicza w środowisku czeskim. W zb.: Henryk Sienkiewicz. Biografia – twórczość – recepcja. Red. L. Ludorowski, H. Ludorowska. Lublin 1998, s. 309-314.
45. Masarykův slovník naučný: lidová encyklopedie všeobecných vědomostí. T. 6. Praha 1932.
6. R. Baron, Henryka Sienkiewicza związki z Czechami. W: Ambasadorowie wzajemnego zrozumienia. Niedocenieni twórcy pomostów między polską i czeską kulturą (XIX–XX w.). Studia i szkice. Toruń 2013.
89. K. Zdrubek, Sienkiewicz a Tolstoj. „Rozhledy. Revue umělecká, politická a sociální” t. 12 (1902).
10. Bitva u Grunwaldu. „Moravská orlice” 1910, nr 160, z 16 VII.
56. Památce Henryka Sienkiewicze národ československý. Praha 1924.
41. J. Máchal, Slovanské literatury. T. 3. Praha 1929.
16. Deset let obrozené Polsky. „Národní listy” 1928, nr 312, z 10 XI.
44. T. G. Masaryk, Slované. Poláci, Rusové a Ukrajinci. Korespondence. T. 1. Ed. V. Doubek, J. Květina. Úvod P. Kaleta. Praha 2015.
31. K. Hoch, Ve službách národa. W zb.: „Národní listy”: 1861–1941. Jubilejní sborník. Praha 1941.
80. M. Szyjkowski, Polski romantyzm w czeskim życiu duchowym. Poznań 1947.
39. Kulturní kronika. Padesát let polského dějepisného románu. „Lidové noviny” 1933, nr 636, z 20 XII.
59. Polská návštěva v Praze. „Národní politika” 1908, nr 210, z 1 VIII.
84. J. Váňa, Z filosofických reflexí blázna. „Obnova” 1904, nr 46, z 11 XI.
21. M. Gloger, W oczach Zachodu. Rosja i jej cywilizacja w listach i publicystyce Sienkiewicza. W zb.: Sienkiewicz z innej strony. Red. J. Axer, T. Bujnicki. Warszawa 2015.
8. J. Bečka, „Křižáci” Henryka Sienkiewicze na české půdě. „Slavia” t. 23 (1954).
68. H. Sienkiewicz, Jagienka: z pověsti „Křižáci”. Přel. Hora l. Turčiansky Svatý Martin 1925.
86. S. Vrtel-Wierczyński, Czeski „Bartek zwycięzca”. Z dziejów Henryka Sienkiewicza w Czechach. W zb.: Česko-polský sborník vědeckých prací. T. 2. Praha 1955.
5. J. Bečka, Henryk Sienkiewicz. Wstęp w: H. Sienkiewicz, Svadba v Athénách. Úvodem opatřil a přeložil J. Bečka. Praha 1938.
48. D. Moldanová, Alois Jirásek a Henryk Sienkiewicz – historická próza jako výraz národní sebeinterpretace na přelomu 19. a 20. stoleti. W zb.: Henryk Sienkiewicz. Twórca i obywatel. Red. W. Hendzel, Z. Piasecki. Opole 2002, s. 181-189.
9. J. Bečka, Převoz ostatků Henryka Sienkiewicza ze Švýcar do vlasti r. 1924 a oslavy v Českoslovansku. „Slavia Occidentalis” t. 24 (1964).
52. Odezwa Henryka Sienkiewicza. „Kurier Warszawski” 1906, nr 134, z 16 V.
23. M. Gloger, „Słowiańska epopeja” Alfonsa Muchy wobec twórczości Henryka Sienkiewicza. Rozważania komparatystyczno-wpływologiczne. W zb.: Twórczość Henryka Sienkiewicza a korespondencja sztuk. Red. T. Budrewicz, A. Rataj. Warszawa 2018, s. 281-294.
35. K jubileu vítězství grunwaldského. „Národní listy” 1910, nr 194, z 15 VII.
69. H. Sienkiewicz, Jurand ze Spychowa: z pověsti „Křižáci”. Přel. Horal. Rökkszilárd 1911.
50. Nové polské drama. „Národní listy” 1881, nr 53.
92. Zwrot czeski. „Przegląd Tygodniowy” 1887, nr 17.
54. A. Orzoff, Battle for Castle. The Myth of Czechoslovakia in Europe 1914–1948. Oxford 2009.
37. V. Kredba, Kult Sienkiewicza w Czechosłowacji. „Ruch Słowiański” 1930, nr 8/9.
65. Sienkiewicz–Dabrovský. „Ukrajinský Union. Orgán hájící státoprávní myšlenku ukrajinského národa” 1924, nr 9, z 26 XI.
60. Polský Jirásek. (V 10. výročí Sienkiewiczovy smrti). „Národní politika” 1928, nr 312, z 14 XI.
90. M. Zdziechowski, Lui et moi. „Przegląd Współczesny” 1926, nr 4.
43. T. G. Masaryk, Moderní člověk a náboženství. Praha 2000.
24. J. Gruchała, Czeskie środowiska polityczne wobec spraw polskich 1920–1938. Katowice 2002.
64. Sienkiewicz Bismarckovi. „Plzeňské listy” 1898, nr 96, z 13 VIII.
27. Henryk Sienkiewicz do Čech. „Venkov” 1912, nr 7, z 15 V. (dodatek „Literární a umělecká hlídka »Venkova«”).
88. V. Žáček, Ohlas polského povstání r. 1863 v Čechách. Praha 1935.
53. J. Opat, Filozof a politik T. G. Masaryk 1882–1893. Praha 1990.
55. Ottův slovník naučný nové doby – dodatky k Velikému Ottovu slovníku naučnému doplňky k prvnímu vydání. Praha 1930–1934.
40. Literatura a umění. Henryk Sienkiewicz zemřel. „Příloha »Dělnických listů«” 1916, nr 264, z 18 XI.
77. K. Stępnik, Henryk Sienkiewicz. Studia z mikrobiografiki prasowej. Lublin 2016.
29. Henryk Sienkiewicz Němcům. „Moravská orlice” 1900, nr 510, z 4 III.
Opis:
Abstract eng.
Streszcz. ang.
Zadanie finansowane dzięki wsparciu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Dostawca treści:
RCIN - Repozytorium Cyfrowe Instytutów Naukowych
Książka
Wyświetlanie 1-10 z 27

Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies