- Tytuł:
-
Wpływ promieniowania UV na filmy powierzchniowe wybranych lipidów błonowych
The influence of UV irradiation on the surface films of selected membrane lipids - Autorzy:
- Machowski, Jakub
- Opis:
-
Determination of the effect of ultraviolet radiation on membrane lipids is extremely important in the context of antibacterial and antiviral activity, as well as the development of photodynamic therapy for cancer. The aim of the present study was to systematically investigate the effect of UV-C irradiation on lipids differing in the degree of saturation of acyl chains (16:0 vs. 18.1) and hydrophilic group structure (PC vs. PE vs. CL). In addition, experiments were performed using the addition of 2-amino-4,6-bis[4-(dimethylamino)phenyl]pyridyl-3-carbonitrile with a broad spectrum UV-C absorption. The Langmuir monolayer technique (π-A and Cs-1-π isotherms) was used as the main testing method. It was shown that UV-C does not affect the π-A isotherms of saturated lipids (DPPC and DPPE). On the other hand, the effect on the surface films of unsaturated lipids is noticeable (among others, the collapse pressure of DOPC, DOPE and CL is decreased and the fluidity of monolayers is changed). The addition of a diphenylpyridylcarbonitrile derivative to the surface films formed by the lipids studied resulted in an increase in the UV-C effect on the π-A and Cs-1-π isotherms. The greatest effect was observed for unsaturated lipids, especially CL. The study was complemented by Brewster angle microscopy, which showed changes in the surface textures of CL films with diphenylpyridylcarbonitrile addition confirming significant liquefaction of the film under UV-C irradiation.
Określenie wpływu promieniowania ultrafioletowego na lipidy błonowe jest niezwykle ważne w kontekście aktywności antybakteryjnej i antywirusowej, a także rozwoju terapii fotodynamicznej nowotworów. Celem niniejszej pracy było systematyczne zbadanie wpływu naświetlania promieniowaniem z zakresu UV-C na lipidy różniące się stopniem nasycenia łańcuchów acylowych (16:0 vs. 18:1) oraz budową grupy hydrofilowej (PC vs. PE vs. CL). Dodatkowo przeprowadzono eksperymenty stosując dodatek 2-amino-4,6-bis[4-(dimetyloamino)fenylo]pirydylo-3-karbonitrylu o szerokim spektrum absorbcji w UV-C. Jako główną metodę badawczą użyto technikę monowarstw Langmuira (izotermy π-A oraz Cs-1-π). Wykazano, że UV-C nie wpływa na przebieg izoterm π-A lipidów nasyconych (DPPC i DPPE). Natomiast efekt na filmy powierzchniowe lipidów nienasyconych jest zauważalny (między innymi obniżeniu ulega ciśnienie kolapsu DOPC, DOPE i CL, a także zmienia się płynność monowarstw). Dodatek pochodnej difenylopirydylokarbonitrylu do filmów powierzchniowych utworzonych przez badane lipidy spowodował zwiększenie wpływu UV-C na przebieg izoterm π-A oraz Cs-1-π. Największy efekt odnotowano dla lipidów nienasyconych, a w szczególności CL. Badania zostały uzupełnione metodą mikroskopii kąta Brewstera, która wykazała zmiany w teksturach powierzchniowych filmów CL z dodatkiem difenylopirydylokarbonitrylu potwierdzając znaczne upłynnienie filmu pod wpływem promieniowania UV-C. - Dostawca treści:
- Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne