Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

Wyszukujesz frazę "XPS" wg kryterium: Temat


Tytuł:
Study of depth chemical composition changes by the means of XPS/ESCA
Badanie zmian składu chemicznego materiałów za pomocą techniki XPS/ESCA
Autorzy:
Bednarska, A.
Tematy:
XPS
binding energy
XPS spectrum
sputtering
concentration of elements
energia wiązania
widmo XPS
stężenie pierwiastków
Pokaż więcej
Wydawca:
Sieć Badawcza Łukasiewicz - Instytut Technologii Eksploatacji - Państwowy Instytut Badawczy
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/258019.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
X-ray photoelectron spectroscopy (XPS) is a dedicated surface characterisation spectroscopy. It reveals which chemical elements are present at the surface, it informs us about the chemical bound nature which exists between these elements. An appropriate data processing leads to the specimen elemental composition. A sample of steel disc was prepared by ball on disc tribology test. The test was conducted in the presence of lubricant containing fluoride. The surface of steel disc was examined by means of XPS technique, and its chemical composition was determined accordingly to location of photoelectron peaks on the binding energy axis on XPS spectra. Depth profiling after 9 sputtering cycles was also conducted.
Rentgenowska spektroskopia fotoelektronowa jest techniką analizy powierzchni. Polega na analizie rozkładu energii kinetycznej fotoelektronów emitowanych w wyniku wzbudzenia próbki charakterystycznym promieniowaniem rentgenowskim. Pozwala na uzyskanie informacji o obecnych pierwiastkach oraz o wzajemnej relacji poszczególnych wiązań chemicznych. Do badania wykorzystano stalową próbkę w postaci dysku po tribologicznym teście ball-on-disc, który został przeprowadzony w środowisku smaru zawierającego związki fluoru. Powierzchnia stalowego dysku została przebadana za pomocą techniki XPS, a skład chemiczny został ustalony na podstawie położenia pików fotoelektronowych na osi energii wiązania na widmach XPS. Przeprowadzono również analizę wgłębną po 9 cyklach sputteringu za pomocą jonów Ar+.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Katalityczne złącza tlenkowe typu Co3O4/CeO2 – struktura i reaktywność
Catalytic Co3O4/CeO2 oxide junctions - structure and reactivity.
Autorzy:
Nowakowski, Leszek
Opis:
The aim of the thesis was to investigate the impact of composition of the Co3O4-CeO2 heterojunction catalyst on oxidation of carbon oxide and decomposition of dinitrogen oxide. For this purpose series of the Co3O4-CeO2 composites containing different ratio of Co3O4 and CeO2 nanocubes was synthesied by means of the sonication method. Phase compositions and purity of materials were confirmed by XRD and Raman spectroscopy measurments whereas Williamson-Hall plots were used to define grain and strain size. Actual size of crystallites, their morphology and elemental composition were investigated by TEM imaging combined with EDX spectroscopy and selected area electron diffraction. X-ray photoelectron spectroscopy was used to identify the oxidation states and relative quantities of cobalt and cerium ions, as well as determination of valence band offsets in heterojunctions. Temperature programmed surface reactions of CO oxidations and N2O decomposition were carried due to verify catalitic activity of junctions. XPS spectra analysis revealed that a ratios of surface Ce3+/Ce4+ and Co2+/Co3+ ions correlate with sample composition. The obtained results showed that the Co3O4/CeO2 heterojunction is able to activate N2O decomposition at lower temperatures than pure oxides (synergetic catalytic interface effect). In the case of CO oxidation, the activity of the materials increases lineary with the increasing content of the CeO2 (no synergistic effect).
W niniejszej pracy zbadano wpływ udziału odpowiednich faz heterozłącza Co3O4-CeO2 na reakcje katalitycznego utleniania tlenku węgla(II) oraz rozkładu tlenku azotu(I). W tym celu przy wykorzystaniu metody sonikacji zsyntezowano kompozyt Co3O4-CeO2 składający się z nanosześcianów Co3O4 oraz CeO2 różniące się stosunkiem molowym tlenków. Skład fazowy i czystość próbek scharakteryzowano za pomocą spektroskopii ramanowskiej oraz dyfrakcji promieni X, a rozmiar krystalitów i wielkość odkształceń za pomocą metody Williamsona-Halla. Obrazowanie transmisyjnym mikroskopem elektronowym pozwoliło zbadać faktyczny rozmiar krystalitów, ustalić ich morfologię a także potwierdzić efektywne utworzenie złącza. Zanalizowano mapy EDX oraz zdjęcia HR-TEM i dyfraktogramy elektronowe otrzymanych układów. Ustalenie stopni utlenienia kationów w tlenkach, ilościowa analiza jonów kobaltu oraz ceru możliwa była poprzez analizę widm XPS. Za pomocą tej techniki ustalono również strukturę elektronową heterozłącza określając dopasowanie krawędzi pasm walencyjnych. Termoprogramowane testy katalityczne reakcji utleniania CO oraz rozkładu N2O zweryfikowały aktywność katalityczną badanych złącz. Analiza widm XPS ujawniła że stosunki jonów Ce3+/Ce4+ oraz Co2+/Co3+ korelują ze składem próbki. Otrzymane rezultaty wykazały iż heterozłącze Co3O4/CeO2 umożliwia rozkład N2O w niższych temperaturach niż czyste tlenki (synergetyczne efekt katalityczny interfejsu). W przypadku utleniania CO aktywność materiałów rośnie od spinelu do cerii zgodnie ze wzrastającą zawartością drugiego z komponentu (brak efektu synergetycznego).
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Tytuł:
Depth Analysis of Crystalline Silicon Used for Radiation-Hard Detectors
Autorzy:
Moloi, S.
McPherson, M.
Tematy:
silicon
diffusion
XPS
detectors
Pokaż więcej
Wydawca:
Polska Akademia Nauk. Instytut Fizyki PAN
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/1033420.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Depth analysis of metal-doped crystalline silicon by the X-ray photoelectron spectroscopy technique is presented in this work. The results from this technique are used to complement those from previous techniques. The metals diffused into the silicon are gold, platinum, erbium, and niobium. In silicon, these metals induce defects that are responsible for relaxation behaviour of the material. Relaxation material is radiation-hard since the effects of radiation on devices fabricated on the material are suppressed. Considerable amounts of gold, platinum, and niobium are found in the silicon bulk. The results of this work are in good agreement with those reported earlier on the same samples using the Rutherford backscattering technique. The spectra of the natural contaminants, carbon and oxygen, are also analysed in this work.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Formation of self-assembled monolayers based on bioorganic molecules
Formowanie samoorganizujących się monowarstw organicznych SAM na bazie molekuł pochodzenia biologicznego
Autorzy:
Grabarek, Agnieszka
Opis:
Samoorganizujące się monowarstwy SAM cieszą się ogromną popularnością nie tylko ze względu na łatwość preparatyki, ale również ze względu na stosunkowo łatwą możliwość modyfikowania właściwości fizykochemicznych powierzchni, które determinują ich potencjalne zastosowania. Łączenie organicznych molekuł z metalicznymi podłożami pozwala na stworzenie materiałów hybrydowych o ściśle określonych i pożądanych właściwościach, szczególnie w ujęciu oczekiwanego przewrotu w zakresie diagnostyki i leczenia w dziedzinie medycyny. Tworzenie nanostruktur z wykorzystaniem molekuł pochodzenia biologicznego pozwala na zrozumienie sposobu tworzenia struktur białek, które jest istotne nie tylko z punktu widzenia prześledzenia sposobu w jaki powstało życie, ale również dla jego znacznego wydłużenia.Oligopeptydy składające się z cząsteczki cysteiny i wzrastającej liniowo liczby molekuł glicyny Cys(Gly)*n, n=0-9 zostały zaadsorbowane do metalicznych podłoży złota (Au) oraz srebra (Ag), w celu sprawdzenia sposobu, w jaki tworzą się struktury drugorzędowe peptydów przytwierdzonych do organicznych, metalicznych podłoży w porównaniu do ich natywnego środowiska w białkach, a także czy efekt ten zależy od zastosowanego podłoża. W tym celu wykorzystano powierzchniowe metody badania próbek: spektroskopię fotoelektronów emitowanych w wyniku wzbudzenia promieniowaniem X (XPS) oraz refleksyjno – absorpcyjną spektroskopię w podczerwieni (IRRAS).
Self-assembled monolayers (SAMs) are of great interest not only for their simple preparation, but also due to relatively easy prospects of changing physicochemical properties of its surfaces, which establish their potential applications. Combining bioorganic molecules with metallic substrates allow for creating hybrid materials with specific and interesting properties which are desirable in terms of expected revolution in diagnostic and medical treatment. Biological molecules adsorption at surfaces provide gathering information of the basic biological structures at the nanometer scale. This knowledge is crucial not only to enquire on how did life arise on Earth, but also as a factor to extend it.The oligopeptide Cys(Gly)*n, based SAMs analyzed in this study consist of cysteine and linearly growing number of glycines units (n) ranging form n=0 to n=9. Monolayers have been deposited from a solution phase on either silver (Ag) or gold (Au) surfaces. The aim was compare secondary structure formation of such nanometer thin protein films on two different coinage substrates with protein structures known from their native biological environment. Chemical and structural informations have been obtained bytwo types of spectroscopy analysis X-ray Photoelectron Spectroscopy (XPS) and Infrared Reflection – Absorption Spectroscopy (IRRAS).
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Tytuł:
Wpływ pola elektrycznego na strukturę warstwy białka tworzonej przy użyciu metody horizontal-dipping
Influence of electric field on the structure of the protein layer created by horizontal-dipping method
Autorzy:
Rychtyk, Karolina
Opis:
Immobilization and permanent attachment of biomolecules on the surface plays a significant role in various types of biosensors. Sensitivity and selectivity of biosensors strictly depends on conditions of the biomolecules immobilization process. Many types of proteins, including antibodies or enzymes, have specific binding sites to which ligands are bound. Therefore, the proper orientation of the adsorbed molecules is very important, because it determines the binding efficiency of specific molecules. Controlling the adsorption of molecules is a difficult issue, due to the fact that many factors affect the adsorption, including complex structure of biomolecules In this work an attempt was made to control the adsorption of BSA protein to the conductive surface (ITO) by application of an electric field. In order to modify locally the protein layer, the horizontal-dipping method was used, in which a different voltage was applied to the bar. To illustrate and characterize the surface of the embedded layer of protein molecules a number of methods were used, including atomic force microscopy, photoelectron spectroscopy and time-of-flight secondary ion mass spectrometry. Preliminary studies have shown persistent adsorption of the protein to the surface as well as the influence of the electric field on the structure of the protein layer immobilized on the substrate.
Immobilizacja oraz trwałe wiązanie biomolekuł na podłożu ma szerokie zastosowanie w różnego typu biosensorach. Kontrolowana oraz jednolita immobilizacja molekuł na powierzchni sensorów są ważnymi czynnikami mającymi wpływ na ich skuteczność. Różnego rodzaju białka, w tym przeciwciała lub enzymy posiadają specyficzne miejsca wiążące, do których wiążą się docelowe molekuły. Dlatego też odpowiednia orientacja zaadsorbowanych molekuł jest bardzo ważna, ponieważ decyduje ona o efektywności wiązania się specyficznych molekuł. Sterowanie adsorpcją molekuł oraz trwała adsorpcja jest trudnym zagadnieniem, ze względu na to, że wiele czynników ma wpływ na adsorpcję, jak również ze względu na to, że budowa biomolekuł jest bardzo złożona. W niniejszej pracy podjęto próbę sterowania adsorpcją białka BSA do powierzchni przewodzącej (ITO) za pomocą pola elektrycznego. W celu lokalnej modyfikacji warstwy molekuł białka wykorzystano metodę horizontal-dipping, w której na element prowadzący menisk było podawane różne napięcie. Do zobrazowania i scharakteryzowania powierzchni z naniesioną warstwą molekuł białka wykorzystano mikroskopię sił atomowych, spektroskopię fotoelektronów oraz spektrometrię masową jonów wtórnych z analizatorem czasu przelotu. Wstępne badania wykazały trwałą adsorpcję białka do powierzchni, jak również wpływ pola elektrycznego na jego strukturę warstwy białka osadzonej na podłożu.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Tytuł:
Formation of self-assembled monolayers (SAMs) based on dithiocarbamate (DTC) head group
Formowanie monowarstw organicznych typu SAM na bazie ditiokarbaminianów
Autorzy:
Niemiec, Małgorzata
Opis:
Rozwój technologii opiera się współcześnie na zestawianiu ze sobą materiałów różnego rodzaju. W wielu przypadkach nowe kombinacje obejmują łączenie materiałów nieorganicznych oraz organicznych. Z tej perspektywy samoorganizujące się monowarstwy (SAMs, ang. self-assembled monolayers), tworzące dobrze zdefiniowane struktury monomolekularne, są uznawane za jeden z najbardziej obiecujących systemów do analizy właściwości fizykochemicznych granicy nieorganiczno-organicznej. Najszerzej zbadaną klasą SAMów są monowarstwy powstałe poprzez chemisorpcję alkanotioli na powierzchni złota i utworzenie wiązania S-Au. Monowarstwy te nie wykazują się jednak wysokiej stabilności termicznej oraz wydajnego transportu ładunku, co w znacznym stopniu ogranicza ich zastosowanie w elektronice molekularnej, dla której parametry te mają fundamentalne znaczenie.W świetle powyższych ograniczeń, optymalizacja grupy czołowej monowarstw SAM stanowi obiecującą strategię, pozwalającą zarówno na poprawę stabilności, jak i przewodności tych nanostruktur organicznych. Jedną z interesujących alternatyw dla standardowo wykorzystywanych tioli, jaka została ostatnio zaproponowana, są monowarstwy z ditiokarbaminianową (DTC, ang. dithiocarbamate) grupą kotwiczącą, która pozwala na adsorpcję molekuły poprzez wiązanie między jej dwoma atomami siarki a podłożem metalicznym (2 × S-Au). Badania przedstawione w tej pracy skupiają się głównie na analizie monowarstw SAM opartych na fenylopoperydynie oraz fenylopiperazynie powstałych na drodze dwóch metod syntezy: in situ oraz z roztworów wcześniej wykrystalizowanych soli. Właściwości strukturalne, a także stabilność chemiczną oraz termiczną analizowanych nanostruktur zbadano przy wykorzystaniu kombinacji refleksyjno-absorpcyjnej spektroskopii w podczerni (IRRAS, ang. Infrared Reflection Absorption Spectroscopy), spektroskopii fotoelektronów (XPS, ang. X-ray Photoelectron Spectroscopy), pomiarów kąta zwilżania (WCA, ang. Water Contact Angle) oraz spektrometrii masowej jonów wtórnych (SIMS, ang. Secondary Ion Mass Spectrometry).
Further development of new technologies relies on combination of different types of materials. In many cases such a new combination involves merging inorganic and organic materials which leads to the formation of an inorganic-organic interface. From this perspective self-assembled monolayers (SAMs), which form well-defined monomolecular films on desired solid substrate, are considered one of the most prototypical systems for investigating physicochemical properties of an inorganic-organic interface. The most broadly examined class of SAMs is derived from the adsorption of alkanethiols on different metals. Nevertheless, the thiolate-metal interface shows a lack of sufficient thermal stability and relatively inefficient charge transport which are required mainly for applications in molecular electronic.In the view of the above limitations, optimization of the head group is a promising strategy to improve the stability and conductivity of SAMs. As an alternative to thiolates, the dithiocarbamate DTC anchoring group has been proposed recently as a basis for fabrication of SAMs. The use of this moiety allows the molecule to be adsorbed through the bond between its two sulfur atoms and a metallic substrate (2 × S-Au). In the current research we have analyzed SAMs of dithiocarbamate monolayers based on phenylpiperidine and phenylpiperazine linked to the Au(111) substrate by two methods of synthesis in situ or from salt solutions. Structural properties as well as thermal and chemical stability of these SAMs were examined by a combination of infrared reflection absorption spectroscopy (IRRAS), X-ray photoelectron spectroscopy (XPS), secondary ion mass spectrometry (SIMS) and water contact angle (WCA) measurements.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne

Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies