Temat: Yus - Prolib Integro

Skocz do pozycji: 1.

Tytuł:: Yus's and Jodłowiec's Relevance-Theoretic Approaches to Jokes: A Critical Comparison
Autorzy:: Biegajło, Magdalena
Tematy:: Yus
Jodłowiec
Relevance Theory
jokes
humour; Pokaż więcej
Wydawca:: Uniwersytet Warszawski. Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/889024.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: The prime objective of this paper is to compare Yus’s (2003, 2004, 2008, 2011, 2012ab) and Jodłowiec’s (1991ab, 2008) accounts of jokes based on the assumptions of Relevance Theory (RT; Sperber and Wilson 1995, 2002, 2004). To meet this objective, I explore Yus’s and Jodłowiec’s classifications and models of joke comprehension since there is a strong link between the two phenomena.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 2.

Tytuł:: Analiza humoru konwersacyjnego w wybranych produkcjach grupy Monty Python
An analysis of conversational humour from selected Monty Pythons productions
Autorzy:: Grzybowski, Kacper
Opis:: Głównym celem niniejszej pracy magisterskiej jest analiza humoru konwersacyjnego w scenach z wybranych dzieł angielskiej grupy komediowej Monty Python, przy zastosowaniu trzech pragmalingwistycznych modeli: Teorii Relewancji (Relevance Theory) stworzonej przez Dana Sperbera i Deirdre Wilson (1986/95; Wilson & Sperber 2004), Modelu Przecinających się Kół (Intersecting Circles Model of Humour), zaproponowanego przez Francisco Yusa (2013, 2013b, 2016) oraz Klasyfikacji Uczestników Dialogów Filmowych (Participation Framework in Film Discourse) Marty Dynel (2011). Punktem wyjścia do tych analiz jest wprowadzenie teoretyczne, obejmujące opisanie modelu komunikacji poprzedzającego Teorię Relewancji oraz różnic pomiędzy nimi (rozdział 1). W rozdziale 2 przedstawiony jest sposób w który Teoria Relewancji opisuje proces interpretacji wypowiedzi oraz docierania do eksplikatur. Rozdział 3 przed rozpoczęciem analiz wprowadza i opisuje modele Francisco Yusa i Marty Dynel oraz ich przydatność w kontekście analizowania humoru konwersacyjnego. W dalszej części rozdziału przedstawiona jest analiza humoru konwersacyjnego w wybranych scenach z filmu Monty Python i Święty Graal (Monty Python and the Holy Grail) i programu Latający Cyrk Monty Pythona (Monty Python’s Flying Circus), która opiera się na modelu zaproponowanego przez Yusa (2013, 2013b, 2016) w odniesieniu do źródeł humoru w dialogach, modelu Dynel w odniesieniu do informacji dostępnych tylko dla widzów lub tylko dla fikcyjnych rozmówców oraz Teorii Relewancji w celu analizowania wypowiedzi z większą ilością możliwych interpretacji.
The main aim of this thesis is to analyse conversational humour in scenes from selected works by Monty Python. The scenes are looked at through the lens of Relevance Theory (Sperber & Wilson 1986/95; Wilson & Sperber 2004), the Intersecting Circles Model (Francisco Yus 2013, 2013b, 2016) and the Participation Framework in Film Discourse (Marta Dynel 2011). In the chapter 1 the communication theory predating the Relevance Theory, the Code Model of Communication is discussed and is contrasted with the core tenets of the Relevance Theory. Chapter 2 focuses on the way the Relevance Theory models the process of verbal comprehension and the process of arriving at explicatures. The third chapter first presents the Yus and Dynel models and their usefulness in analysing conversational humour. In the second half of the third chapter analyses of conversational humour in selected scenes from Monty Python and the Holy Grail and Monty Python’s Flying Circus are analysed. In these analyses the aforementioned models; Relevance Theory, Intersecting Circles Model and Participation Framework in Film Discourse are employed for the purpose of analysing conversational humour.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Inne

na półce

Skocz do pozycji: 3.

Tytuł:: Humour in Selected Dialogues from the American Situational Comedy Scrubs: A Pragmatic Analysis
Autorzy:: Jachymiak, Andrzej
Opis:: Głównym celem niniejszej pracy magisterskiej jest analiza humoru, w tym ironii i humoru konwersacyjnego, w dialogach z amerykańskiego serialu komediowego Scrubs (polski tytuł Hoży Doktorzy), przy zastosowaniu dwóch pragmalingwistycznych modeli: koncepcji ironii stworzonej przez Dana Sperbera i Deirdre Wilson (1986/95; Wilson 2013, 2017; Yus 2016), czyli teorii ironicznego echa (the echoic theory of irony) i Modelu Przecinających się Kół (Intersecting Circles Model of Humour), zaproponowanego przez Francisco Yusa (2013a, 2013b, 2016). Punktem wyjścia do tych analiz jest wprowadzenie teoretyczne, obejmujące zdefiniowanie i opisanie najważniejszych cech filmowych komedii sytuacyjnych, wraz z ich genezą (rozdział 1). Język "sitcomu" opisany jest w odniesieniu do języka fikcyjnych dialogów oraz języka humoru i komedii, zgodnie z podejściem Waltera Nasha (1985). W rozdziale 2 przedstawione są najważniejsze teorie humoru, poczynając od koncepcji antycznych filozofów (Platon i Arystoteles), a kończąc na współczesnych modelach, sklasyfikowanych w trzech podgrupach: teorie wrogości/wyższości, teorie uwalniania napięcia i teorie niespójności. Najważniejsze dla analiz językoznawczych humoru są zasadniczo te ostatnie, dające podwaliny pod językoznawcze teorie humoru. Analiza humoru w wybranych dialogach z serialu Scrubs, przedstawiona w rozdziale 3, opiera się na teorii ironicznego echa w odniesieniu do wypowiedzi ironicznych i na modelu humoru zaproponowanego przez Yusa (2013a, 2013b, 2016) w odniesieniu do przykładów humoru konwersacyjnego.
The main aim of the thesis is to analyse humour in dialogues from the television sitcom Scrubs. Verbal humour, in particular humour typical of sitcom dialogues, comprises irony and conversational humour. Both are looked at through the lens of relevance theory: the echoic account of irony (Sperber & Wilson 1986/95; Wilson 2013, 2017; Yus 2016) and the Intersecting Circles Model of Humour (Yus 2013a, 2013b, 2016). Firstly, sitcom is defined, the genre's origins and its intrinsic features are presented in chapter 1. The language of sitcom is described in terms of the characteristics of fictional dialogues, with the emphasis on the language of humour and comedy, as described by Walter Nash (1985). The most prominent theories of humour, from the first conceptualizations of the idea by the ancient philosophers like Plato and Aristotle, to modern accounts of humour, grouped as hostility/disparagement theories, release/relief theories and incongruity theories are focused on in chapter 2. Out of these three categories, incongruity theories prove to be the most relevant to linguistic studies of humour. Two recent pragmalinguistic theories described at some length in chapter 2, i.e., the echoic theory of irony (Sperber & Wilson 1986/95; Wilson 2013, 2017; Yus 2016) and the Intersecting Circles Model of Humour (Yus 2013a, 2013b, 2016) are applied in the analysis of humorous dialogues from Scrubs, presented in chapter 3, which is central to this thesis. The first part of the chapter is devoted to the echoic analysis of ironic utterances from the sitcom, and the second one focuses on conversational humour in selected dialogues, described and explained within the Intersecting Circles Model of Humour.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Inne

na półce

Informacja

Wyszukujesz frazę "Yus" wg kryterium: Temat