Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

English (EN)·Polski (PL)·Yкраїнський (UK)
Przejdź do strony domowej biblioteki Pedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Komisji Edukacji Narodowej w Lublinie Link otwiera się w nowym oknie Logo biblioteki Prolib Integro - strona głównaPedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Komisji Edukacji Narodowej w Lublinie
Zmień bibliotekę

Wyszukujesz frazę "anagram" wg kryterium: Temat

  Lista filtrów
Dostawca treści
Wyrównaj
Wyświetlanie 1-10 z 20
Tytuł:
Pamiętnik Literacki: Z. 4 (2024)
Anagramy w kontekście notatników Ferdinanda de Saussure’a (ze zbiorów Bibliothèque de Genève).
Autorzy:
Dziadek, Adam
Wydawca:
Instytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk
Powiązania:
30. M. Leiris, Glossaire. J’y serre mes gloses. [Cz. 2]. „La Révolution surréaliste” 1925, nr 4.
46. H. B. Wheatley, Of Anagrams. A Monograph Treating of Their History from the Earliest Ages to the Present Time [...]. London 1862.
22. R. Jakobson, Une Microscopie du dernier „Spleen” dans „Les Fleurs du Mal”. W: Question de poétique. Paris 1973.
14. A. Dziadek, Projekt krytyki somatycznej. Warszawa 2014.
27. J. Kristeva, Pour une sémiologie des paragrammes. W: Séméiotikè. Recherches pour une sémanalyse. Paris 1969.
32. F. Mazurkiewicz, Anagram, czyli koszmar. W: Opowieści nowoczesne. Katowice 2015.
8. J. Culler, Anagrams and Logocentrism. W: Saussure. Glasgow 1976.
16. W. Grajewski, Jak czytać utwory fabularne? Warszawa 1980.
4. M. Baron-Milian, Neofuturzy i futuryści. Kryptohistorie polskiej awangardy. Toruń 2023.
11. A. Dziadek, Anagramy Ferdynanda de Saussure’a – historia pewnej rewolucji. „Teksty Drugie” 2001, nr 6, s. 109-125.
2. J. Baetens, Postérité littéraire des „Anagrammes”. „Poétique” 1986, nr 66.
48. H. Zaworska, Nurt „Nowej Sztuki”. W zb.: Literatura polska 1918–1975. Red. nauk. A. Brodzka, H. Zaworska, S. Żółkiewski. T. 1. Warszawa 1975, s. 367-381.
1. J.-M. Adam, avec la collab. J.-P. Goldenstein, Linguistique et discours littéraire. Théorie et pratique des textes. Paris 1975.
29. M. Leiris, Glossaire. J’y serre mes gloses. [Cz. 1]. „La Révolution surréaliste” 1925, nr 3.
28. Y. Lamy, Les Anagrammes littéraires. Pseudonymes et cryptonymes. Paris 2008.
33. A. Nawarecki, Dalida. O muzyce i anagramach Zbigniewa Herberta. „Anthropos?” 2007, nr 8/9, s. 85-96.
47. P. Wunderli, Ferdinand de Saussure und die Anagramme. Tübingen 1972.
44. A. Wat, Poezje zebrane. Oprac. A. Micińska, J. Zieliński. Kraków 1992.
34. W. Panas, Tajemnica siódmego anioła. „Roczniki Humanistyczne” 1999, z. 1, s. 9-26.
45. A. Wat, Z Hezjoda. W: Ciemne świecidło. Paryż 1968.
10. G. Dessons, Les Anagrammes de Ferdinand de Saussure. W: Introduction à la poétique. Paris 1995.
25. J. E. Joseph, Saussure. Oxford 2012.
43. J. Vernon, Poetry and the Body. Chicago 1979.
3. E. Balcerzan, Pełno rozwiśleń i udniestrzeń. W: Oprócz głosu. Szkice krytycznoliterackie. Warszawa 1971.
19. https://archives.bge-geneve.ch/archive/fonds/saussure_ferdinand_de/ (data dostępu: 17 X 2024).
5. J. Baudrillard, L’ Anagramme. W: L’Echange symbolique et la mort. Paris 1976.
7. A. Chevrier, L’ Anagramme comme genre poétique nouveau. „Critique” 1988, nr 492.
23. K. A. Jeleński, Lumen obscurum – o poezji Aleksandra Wata. W: Zbiegi okoliczności. Paryż 1982.
35. F. de Saussure, Anagrammes homériques. Présentés et édités par P.-Y. Testenoire. Préface D. Gambarara. Limoges 2013.
38. J. Starobinski, Les Mots sous les mots. Les anagrammes de Ferdinand de Saussure. Paris 1971.
13. A. Dziadek, Anagram jako quasi-gatunek – przypadek Iana Hamiltona Finlaya. „Zagadnienia Rodzajów Literackich” 2020, z. 4, s. 105-115.
9. M. Deguy, La Folie de Saussure. „Critique” 1969, nr 260.
21. R. Jakobson, Six leçons sur le son et le sens. Préface C. Lévi-Strauss. Paris 1976.
42. T. Tzara, Le Secret de Villon. W: Œuvres complètes. T. 6. Paris 1991.
31. M. Leiris, Glossaire. J’y serre mes gloses. [Cz. 3]. „La Révolution surréaliste” 1926, nr 6.
41. J. Tuwim, Pegaz dęba. Warszawa 2008.
24. M. Jochemczyk, Poeta formy wyszukanej. W: Sploty tradycji. Dwugłosy o literaturze polskiej XX wieku. Katowice 2014.
40. P.-Y. Testenoire, Ferdinand de Saussure à la recherche des anagrammes. Limoges 2013.
26. J. Kristeva, O semiologię paragramów. W: Séméiotikè. Studia z zakresu semanalizy. Przeł. T. Stróżyński. Gdańsk 2017.
37. J. Starobinski, Les Anagrammes de Ferdinand de Saussure, textes inédits. „Mercure de France” 1964 (février), nr 1204.
12. A. Dziadek, Anagramy Ferdynanda de Saussure’a – historia pewnej rewolucji. W: Na marginesach lektury. Szkice teoretyczne. Katowice 2006.
20. R. Jakobson, Podświadome modelowanie werbalne w poezji. W: W poszukiwaniu istoty języka. Wybór pism. Wybór, red. nauk., wstęp M. R. Mayenowa. T. 2. Warszawa 1989.
39. P.-Y. Testenoire, Les Anagrammes. Paris 2021.
17. L. Grove, Ferdinand de Saussure’s Unknown „Bandes Dessinées”. „Yale French Studies” 2017, nr 131/132.
6. J. Chailley, Anagrammes musicales et „langages communicables”. „Revue de musicologie” 1981, nr 1.
18. G.-A.-J. Hécart, Anagramméana. Poème en huit chants (1821). Texte présenté et annoté par A. Chevrier. Bassac 2007.
15. I. H. Finlay, Selections. Ed., introd. A. Finlay. Berkeley, Calif., 2012.
36. A. Spire, Plaisir poétique et plaisir musculaire. Essai sur l’évolution des techniques poétiques. Paris 1949.
Opis:
Abstract eng.
Streszcz. ang.
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury
Dostawca treści:
RCIN - Repozytorium Cyfrowe Instytutów Naukowych
Książka
Tytuł:
Metaforyka lalek Hansa Bellmera.
The metaphorical meanings of Hans Bellmers dolls.
Autorzy:
Zając, Magdalena
Opis:
The work focuses on the metaphorical readings of the Hans Bellmer's Doll. In the introductory part, the very concept and the name "doll" is discussed, with these semantic and meaning elements noticeably emphasized, which point to the variability, elusiveness and ambiguity of both meaning and notion. The introduction also combines the meaning/s of the word "doll" in German and Polish, and goes back to the etymology of the word. The second part of the introduction discusses the outline of the doll's history as an object and a product of culture (subject). This part of the discussion also touches on a short characteristic of the evolution of the doll's construction. The next chapter is an attempt to retrace the biography of Hans Bellmer. The most important intention of reconstructing Bellmer’s biography is the confrontation of his biography with the historical and cultural context that conditioned the emergence of the Doll as an artistic work, being not only a protest against the contemporary world, but also one of the most important manifestos of the surrealist movement. The third chapter consists of three subsections. Subsequently, the first subsection talks about the origin of the Bellmer's Doll, the second subsection, entitled "The Anatomy of Dolls" is an attempt to analyze thoroughly the construction of the first and second doll. This part of the work also draws attention to the importance of photography and drawing in Bellmer's work. The subsection "The Imagery of Dolls" is one of the most important parts of this presentation. Namely, it is a picture of the current state of research on the metaphorical meanings of Bellmer's Doll. The review of critical studies focuses primarily on the biographical and historical context, as well as the peculiar phenomenon of Bellmer's Doll, which embodies an endless number of senses and continuous readiness to cross borders. In the last part, a few theses have been raised touching upon such issues as: placing the recipient to be ready to cross interpretative, cultural and linguistic codes; the realization that Bellmer’s Doll is a reflection of the conditio humana of his contemporary times; finally, the association of the "Doll's body" with the text, writing, word that can be transformed in an uncontrolled and infinite way, as it is in the case of anagrams.
Praca koncentruje się wokół metaforycznych odczytań Lalki Hansa Bellmera. W części wstępnej mowa jest o samym pojęciu i nazwie "lalka", przy czym wyraźnie akcentowane są te elementy semantyczne i znaczeniowe, które wskazują na zmienność, nieuchwytność i wieloznaczność zarówno znaczeniową, jak i pojęciową. Wprowadzenie łączy także znaczenie/a słowa "lalka" w języku niemieckim i polskim oraz sięga do etymologii słowa. Druga odsłona wprowadzenia omawia zarys dziejów lalki jako przedmiotu i wytworu kultury (podmiotu). Ten fragment omówienia dotyka również krótkiego rysu ewolucji konstrukcji samej lalki. Kolejny rozdział jest próbą odtworzenia biografii Hansa Bellmera. Najważniejszym zamiarem rekonstrukcji życiorysu Bellmera jest konfrontacja jego biografii z kontekstem historycznym i kulturowym, które uwarunkowały powstanie Lalki jako dzieła artystycznego, będącego nie tylko protestem wobec ówczesnego świata, ale także jednym z najważniejszych manifestów ruchu surrealistycznego. Rozdział trzeci składa się z trzech podrozdziałów. Kolejno podrozdział pierwszy mówi o genezie powstania Lalki Bellmera, podrozdział drugi, zatytułowany „Anatomia Lalek” jest próbą wnikliwej analizy budowy pierwszej oraz drugiej Lalki. Ta część pracy zawraca także uwagę na istotne znaczenie fotografii oraz rysunku w twórczości Bellmera. Podrozdział „Metaforyka Lalek” jest jednym z najważniejszych fragmentów tej prezentacji. Jest to bowiem zobrazowanie dotychczasowego stanu badań nad metaforycznymi znaczeniami Lalki Bellmera. Przegląd opracowań krytycznych skupia się przede wszystkim na kontekście biograficznym, historycznym, a także na osobliwym fenomenie znaczeniowym Lalki Bellmera, która uosabia niekończącą się ilość sensów i ciągłą gotowość do przekraczania granic. W zakończeniu postawiono kilka tez, które dotykają takich kwestii, jak: usytuowanie odbiorcy do bycia gotowym do przekraczania kodów interpretacyjnych, kulturowych, językowych; uświadomienie, że Bellmerowska Lalka jest odbiciem conditio humana czasów mu współczesnych; wreszcie skojarzenie „ciała Lalki” z tekstem, pismem, słowem, które da się przekształcać w sposób niekontrolowany i nieskończony tak jak ma to miejsce w przypadku anagramów.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Tytuł:
Anagram jako quasi-gatunek – przypadek Iana Hamiltona Finlaya
The Anagram as a Quasi-genre — the Case of Ian Hamilton Finlay
Autorzy:
Dziadek, Adam
Tematy:
anagram
quasi-genre
Ian Hamilton Finlay
Pokaż więcej
Wydawca:
Łódzkie Towarzystwo Naukowe
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/1068787.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
The subject of the text is a very special case of the functioning of an anagram in literature, when it becomes a quasi-literary genre. The author presents, in many different examples, the traditional approach to the anagram as a stylistic figure, indicating its various uses in culture and also in everyday life. He also discusses an anagram in terms of Ferdinand de Saussure, who studied phonetic anagrams, e.g. in Homer or in the Vedic texts. Referring to the works of the Scottish poet Ian Hamilton Finley, Adam Dziadek discusses anagram as a quasi-literary genre. The anagram itself is a thematic phenomenon in Finley’s work and described in various ways in metatextual statements. In this quasi-genre, the classical patterns of anagrams are combined with phonetic anagrams, what counts here is the semantic sphere of the work, but equally important is the sphere of sound, the sound focalization, which expands semantic fields and surprisingly associates or binds distant words. Finley defines anagrams in many different ways. On the one hand, when defining them, he refers to letter transpositions, combinations, pivots, compositions, but some of his definitions form poetic sentences. Anagram becomes a practice of thinking, writing, and arranging poetic texts, and at the same time designs its own reception, which also includes sound focalization. Finley’s anagrams are short poetic poems, the composition is based on transpositions and letter combinations. Single anagrams are arranged in a series of poems.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
„Najtrudniej opisywać to co najważniejsze”. O Płynie Lugola Bohdana Zadury
“The most important is the most difficult to describe”. On Bohdan Zadura’s “Płyn Lugola”
Autorzy:
Opacka-Walasek, Danuta
Tematy:
Bohdan Zadura
sublimity
anagram
sonnet
Chernobyl
Pokaż więcej
Wydawca:
Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/1534329.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
The starting point for the interpretation of the poem Płyn Lugola, [Lugol’s solution] written by B. Zadura, is the rift between the classical form of the sonnet and the title that prompts the interventionist character of the poem and that indicates journalistic involvement in and the implications of the events in Chernobyl. This in turn leads to identification of further structural tensions and dissonances (in the verse course, at the level of imaging and in shaping the mood of the poem). The descriptive category for the essence of the composition and underlined overtones of the work is the sublime, in particular as it is viewed by modern aesthetics (proposed by Lyotard, Derrida, but also Burke). What surfaces is the microscale of imaging clashed with the macroscale phenomena formalized in lyrical situation, violation of the substance of the world, stability encroached by liquidity. A particularly validated layer of the work is the sound structure of the poem: in the finely and precisely controlled instrumental line, almost equivalent to the anagram, connotes the word “Chernobyl”, though the word is not expressed explicitly in the text. The interpretation intends to prove that the stake here is the articulation of sublimity charged and permeated with a metapoetic reflection – and that “the most important is, at the same time, the most difficult to describe”.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Teksty Drugie Nr 6 (2001)
Anagramy Ferdynanda de Saussure`a - historia pewnej rewolucji
Autorzy:
Dziadek, Adam
Wydawca:
IBL PAN
Powiązania:
21. H. Meschonnic, Pour la poétique III, Paris 1973.
13. R. Jakobson, Magia dźwięków mowy, w: tegoż W poszukiwaniu istoty języka, Warszawa 1989, t. 1, s. 337-338.
25. E. Rudinesco, Jacques Lacan. Esquisse d'une vie, histoire d'un système de pensée, Paris 1993, s. 363.
Teksty Drugie
5. R. Barthes. Le plaisir du texte [Hasło], w: Przewodnik po literaturze filozoficznej XX wieku, red. B. Skarga, przy współpracy S. Borzyma i H. Floryńskiej-Lalewicz, Warszawa 1997, T. 5, s. 50.
15. R. Jakobson, La première lettre de Ferdinand de Saussure à Antoine Meillet sur les anagrammes w: tegoż, Questions de poétique, Paris 1973, s. 190-201.
22. J. M. Rey, Saussure avec Freud, "Critique" 1973, nr 309, s. 136-167.
28. J. Starobinski, Les mots sous les mots: texts inédits des Cahiers d'anagrammes de Ferdinand de Saussure, w: To honor Roman Jakobson, Paris 1967, s. 1906-1917.
29. J. Starobinski, Le nom caché, w: L'analyse du langage théorique, le nom de Dieu, Paris 1969.
20. H. Meschonnic, Critique du rythme. Anthropologie historique du langage, Paris 1982, s. 259-272.
10. F. Dosse, Histoire du structuralisme, Paris 1992, t. 2, s. 75.
24. É. Roudinesco, M. Plon, Dictionnaire de la psychanalyse, Paris 1997, s, 309 i 938.
6. J. Baudrillard, L'anagramme, w: L'échange symbolique et la mort, Paris 1976.
4. J. Baetens, Postérité littéraire des Anagrammes, "Poétique" 1986, nr 66, s. 217-233.
26. J. Starobinski, Les anagrammes de F. de Saussure, textes inédits, "Mercure de France" 1964, nr 1204, s. 243-262.
30. J. Starobinski, Le texte dans le texte, extraits inédits des Cahiers d'anagrammes de Ferdinand de Saussure, "Tel Quel" 1969, nr 37, s. 3-33.
12. P. Forest, Histoire de Tel Quel (1960-1982), Paris 1995, s. 258.
11. A. Dziadek, Rytm i podmiot w "Oktostychach" i "Muzyce wieczorem" Jarosława Iwaszkiewicza, "Pamiętnik Literacki" 1999, nr 2, s. 27-66.
27. J. Starobinski, Les mots sous les mots. Les anagrammes de Ferdinand de Saussure, Paris 1971.
31. T. Tzara, Le secret de Villon, w: tegoż Oeuvres complètes, Paris 1991, t. 6, s. 399-530.
9. G. Dessons, Les Anagrammes de Ferdinand de Saussure, w: tegoż Introduction à la poétique, Paris 1995, s. 206-214.
23. J. Risset, L'Anagramme du Désir. Sur la Délie de Maurice Scève, Paris 1995.
1. J. M. Adam, Linguistique et discours littéraire. Théorie et pratique des textes, współpr. J. P. Goldenstein, Paris 1976, s. 42-59.
7. Comte de Lautréamont, Pieśni Maldorora i poezje, przekł., wstęp i przypisy M. Żurowski, Warszawa 1976, s. 101.
18. J. Kristeva, Le texte et sa science, w: tejże Sémeiotikè. Recherches pour une sémanalyse, Paris 1969, s. 18-19.
17. K. Kłosiński, Signifiance, "Pamiętnik Literacki" 1999, z. 2, s. 11-26.
14. R. Jakobson, Podświadome modelowanie werbalne w poezji, w: tegoż W poszukiwaniu istoty języka, Warszawa 1989, t. 2, s. 142-156.
16. R. Jakobson, Question de poétique, Paris 1973, s. 420-435.
3. M. Arrivé, Langage et psychanalyse, linguistique et inconscient. Freud, Saussure, Pichon, Lacan, Paris 1994, s. 121-128.
2. T. Aron, Une seconde revolution saussurienne? "Langue Française" 1970, nr 7, s. 56-62.
19. J. Kristeva, Pour une sémiologie des paragrammes, w: Sémeiotikè. Recherches pour une sémanalyse, Paris 1969, s. 174-207.
8. M. Deguy, La folie de Saussure, "Critique" 1969, nr 260, s. 22.
Opis:
21 cm
Text pol.
Tekst pol.
Dostawca treści:
RCIN - Repozytorium Cyfrowe Instytutów Naukowych
Książka
Tytuł:
But I was so sure : metacognitive judgments are less accurate given prospectively than retrospectively
Autorzy:
Wierzchoń, Michał
Paulewicz, Borysław
Siedlecka, Marta
Opis:
Prospective and retrospective metacognitive judgments have been studied extensively in the field of memory however their accuracy has not been systematically compared. Such a comparison is important for studying how metacognitive judgments are formed. Here, we present the results of an experiment aiming to investigate the relation between performance in an anagram task and the accuracy of prospective and retrospective confidence judgments. Participants worked on anagrams and were then asked to respond whether a presented word was the solution. They also rated their confidence, either before or after the response and either before or after seeing the suggested solution. The results showed that although response accuracy always correlated with confidence, this relationship was weaker when metacognitive judgements were given before the response. We discuss the theoretical and methodological implications of this finding for studies on metacognition and consciousness.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Artykuł
Wyświetlanie 1-10 z 20

Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies