Temat: ankle fractures - Prolib Integro

Skocz do pozycji: 1.

Tytuł:: Assessment of standing balance in patients after ankle fractures
Autorzy:: Dudek, K.
Drużbicki, M.
Przysada, G.
Śpiewak, D.
Tematy:: staw skokowy
równowaga
biomechanika
ankle fractures
operative treatment
balance; Pokaż więcej
Wydawca:: Politechnika Wrocławska. Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/306346.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Purpose: The objective of the study is to evaluate the degree of balance disorders in patients with surgical treatment of ankle fractures with the use of stabilometric examinations.Methods: The subjects in the study were 21 patients with ankle fractures treated surgically, within one year of the procedure. The control group were 20 healthy subjects. The balance was evaluated with the use of force platform in standing posture in both single and double limb stance. The analysed parameters were the transition area of the centre of feet pressure (COP), the length of the COP path and the COP velocity. The range of movement in the ankle joint and the intensification of pain were also measured.Results: In the balance evaluation in double limb stance, there were no statistically significant differences. A significant difference was found in the attempts of single limb-stance An average value of COP transition area in the study group was 261.2 mm2 in single stance (on the right operated limb) and in the control group – 93.2 mm2, so the difference was statistically significant (p=0,0096). The presence of pain, the presence or the removal of anastomosis had no significant influence on the balance of the studied subjects. Also a significant correlation between the balance of the subjects and their age was found.Conclusions: The balance in single limb stance after an instable ankle fracture within one year of the surgical procedure is significantly poorer in comparison with healthy subjects. Elderly persons have significantly poorer balance control.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 2.

Tytuł:: Analysis of Selected Gait Variables in Patients Treated Surgically for Ankle Fractures
Analiza wybranych zmiennych chodu u leczonych operacyjnie z powodu złamań kostek goleni
Autorzy:: Bacz, Dominika
Golec, Edward
Golec, Piotr
Haładus, Katarzyna
Tematy:: ankle fractures
gait variables
złamania kostek goleni
zmienne chodu; Pokaż więcej
Wydawca:: Akademia Wychowania Fizycznego im. Bronisława Czecha w Krakowie
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/58661463.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Introduction: Gait is the basic form of human motor skills resulting from a number of premises and conditions. Its stereotypes are influenced by a number of variables, including the consequences of traumatic injuries to the musculoskeletal system, especially the ankle joint and feet in the mechanism of ankle fractures and subtalar dislocations. Objective: The aim of the study was to evaluate selected gait variables in surgically-treated patients with ankle fractures using the method of stable osteosynthesis (AO). Material and methods: The study included 35 patients operated on using the method of stable AO osteosynthesis due to ankle fractures, including 16 with tibiofibular syndesmosis (PS) injury in the Study Group (SG), and 36 healthy subjects without traumatic injuries to the ankle joint and feet constituting the Control Group (CG). The following were assessed: gait symmetry, average foot pressure distribution, and vertical reaction force in a static position, load distribution for each transition sequence and a vertical ground reaction force diagram characterising the force-time correlation. Results: The results of the tests carried out in static and dynamic conditions, as well as their statistical analysis, revealed changes in the gait stereotype depending on the observation time, dependence on body mass index (BMI) and changes in symmetry, mean pressure distribution and vertical ground reaction force. Conclusions: In patients treated for ankle fractures with the method of stable osteosynthesis, significant changes occur in selected variables characterising gait stereotype, which depend on the observation time. There was also a clear relationship between body mass index and the characteristics of selected gait variables, as well as changes in gait symmetry, mean pressure distribution and vertical ground reaction force.
Wstęp: Chód stanowi podstawową formę zdolności motorycznych człowieka wynikającą z szeregu przesłanek i uwarunkowań. Na jego stereotyp wpływa szereg zmiennych, w tym między innymi następstwa uszkodzeń urazowych narządu ruchu, a zwłaszcza stawu skokowo-goleniowego i stóp w mechanizmie złamań kostek goleni i zwichnięć podskokowych. Cel pracy: Celem badań była ocena wybranych zmiennych chodu u leczonych operacyjnie z powodu złamań kostek goleni metodą osteosyntezy stabilnej (AO). Materiał i metody: Do badania włączono 35 operowanych metodą osteosyntezy stabilnej AO z powodu złamań kostek goleni, w tym 16 z uszkodzeniem więzozrostu piszczelowo-strzałkowego (PS) stanowiących Grupę Badaną (GB) oraz 36 osób zdrowych, bez uszkodzeń urazowych stawu skokowo-goleniowego i stóp stanowiących Grupę Kontrolną (GK). Dokonano oceny: symetryczności chodu, średniego rozkładu sił nacisku stóp w badaniu statycznym, elipsy pewności obciążania w badaniu statycznym, pionowej siły reakcji w badaniu statycznym, rozkładu obciążania każdej sekwencji przejścia oraz wykresu pionowej siły reakcji podłoża charakteryzujących zależność siła-czas. Wyniki: Wyniki przeprowadzonych badań w warunkach statycznych i dynamicznych, a także ich analiza statystyczna ujawniają zmiany stereotypu chodu zależne od czasu obserwacji, zależność od wskaźnika masy ciała (BMI) oraz zmiany w zakresie symetryczności, średniego rozkładu sil nacisku oraz pionowej siły reakcji podłoża. Wnioski: U leczonych operacyjnie z powodu złamań kostek goleni metodą osteosyntezy stabilnej, występują istotne zmiany wybranych zmiennych charakteryzujących stereotyp chodu, które są zależne od czasu obserwacji. Zaobserwowano także wyraźną zależność między ich wskaźnikiem masy ciała, a charakterystyką wybranych zmiennych chodu oraz zmiany w zakresie jego symetryczności, średniego rozkładu sił nacisku oraz pionowej siły reakcji podłoża.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 3.

Tytuł:: Pathomechanics, Diagnosis and Treatment of Traumatic Injuries to the Ankle and Subtalar Joints in the Scientific Achievements of the Department of Trauma Surgery and Orthopaedics at the 5th Military Clinical Hospital with Polyclinic, Independent Public Healthcare Centre in Kraków
Patomechanika, diagnozowanie i leczenie uszkodzeń urazowych stawu skokowo-goleniowego oraz stawów podskokowych w dorobku naukowym Kliniki Chirurgii Urazowej i Ortopedii 5 Wojskowego Szpitala Klinicznego z Polikliniką Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Krakowie
Autorzy:: Golec, Piotr
Haładus, Katarzyna
Golec, Edward
Tematy:: ankle fractures
peritalar and subtalar dislocations
ankle joint instability
złamania kostek goleni
zwichnięcia około i podskokowe
niestabilności stawu skokowo-goleniowego; Pokaż więcej
Wydawca:: Akademia Wychowania Fizycznego im. Bronisława Czecha w Krakowie
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/58581104.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Introduction: Traumatic injuries to the ankle and subtalar joints constitute severe damage to the locomotor system, both structural and functional. They most often occur in the form of ankle fractures and sprains of the ankle joint, and the least common are peritalar dislocations. Study aim: The aim of the study was to answer the following research questions: 1. What are the most common causes of traumatic injuries to the ankle and subtalar joints, and what are the most common causes of these injures?; 2. What diagnostic methods of traumatic injuries to the ankle and subtalar joints in the analysed period of clinical observation dominated in their imaging?; 3. What are the recommended treatments for traumatic injures of the ankle and subtalar joints? Materials and methods: The aim of the study was carried out on the basis of analysing publications and conference presentations regarding traumatic injuries by employees of the Department of Trauma Surgery and Orthopaedics, the 5th Military Clinic Hospital with Polyclinic, Independent Public Healthcare Centre in Kraków, covering the years from 1992 to 2017. The research methodology, on the other hand, was based on analysis of the content concerning thematically compatible publications and scientific studies with the adopted objectives of the work and established research questions. In the study, 2 thematic monographs (books) were also included, which were published by Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich (PZWL) [Eng. National Institute of Medical Publishing] in 2020 and 2021 by a retired clinic employee. They are partly based on its clinical material from 1992 to 2017. Results: In the analysed period, 58 of the identified scientific studies were thematically consistent with the adopted research objectives and established research questions. Those were 20 original creative papers (34.5%), 3 review papers (5.2%), 4 case studies (6.9%), 1 postdoctoral dissertation (1.7%), 4 doctoral dissertations (6.9%) and 1 (1.7%) thematic monograph (book), 11 (18.9%) chapters in thematic monographs (book) and 14 (24.2%) conference and convention presentations. Conclusions: 1. The most common causes of traumatic injuries to the ankle and subtalar joints are so-called sports-related injuries or those caused by traffic accidents as well as falls on a hard surface at the same level, especially in people with bone tissue demineralisation disorders. Most often, they are in the form of ankle fractures, and the least common are peritalar dislocations. 2. Clinical diagnosis of traumatic injuries to the ankle and subtalar joints requires manual tests regarding their stability, and imaging examinations are based primarily on ultrasound, MRA and MRI. With regard to post-traumatic instability of the ankle joint, these diagnostics require radiological examination in forced positions. 3. Fractures of the ankle-shin joint require surgical treatment based on the open reposition of bone fragments and their effective stabilisation, as well as on the fixation of tibiofibular syndesmosis. On the other hand, peritalar dislocations can be treated non-operatively, while selected types of damage can be treated surgically. A necessary supplement to the treatment of the traumatic injuries in question is a consistently implemented and individualised programme of physiotherapy.
Wstęp: Uszkodzenia urazowe stawu skokowo-goleniowego i stawów podskokowych stanowią ciężkie uszkodzenia narządu ruchu, zarówno strukturalne jak i funkcjonalne. Najczęściej występują one w postaci złamań kostek goleni i skręceń stawu skokowo-goleniowego, a najrzadziej zwichnięć okołoskokowych. Cel pracy: Celem pracy było ustalenie odpowiedzi na następujące pytania badawcze: 1. Jakie są najczęstsze przyczyny uszkodzeń urazowych stawu skokowo-goleniowego i stawów podskokowych oraz jaką najczęściej uszkodzenia te mają postać? 2. Jakie metody diagnostyczne uszkodzeń urazowych stawu skokowo-goleniowego i stawów podskokowych w analizowanym okresie obserwacji klinicznej dominowały w ich obrazowaniu? 3. Jakie zalecane są metody leczenia uszkodzeń urazowych stawu skokowo-goleniowego i stawów podskokowych? Materiał i metody: Cel pracy zrealizowano w oparciu analizę publikacji tematycznych i wystąpień konferencyjnych autorstwa pracowników Kliniki Chirurgii Urazowej i Ortopedii 5 Wojskowego Szpitala Klinicznego z Polikliniką SP ZOZ w Krakowie, a obejmujący lata od 1992 do 2017 roku. Metodykę badania natomiast, oparto na analizie treści tematycznie zgodnych publikacji i opracowań naukowych z przyjętymi celami pracy i ustalonymi pytaniami badawczymi. Do badania włączono także dwie monografie tematyczne (książki) wydane przez Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich (PZWL) w roku 2020 i 2021 autorstwa emerytowanego pracownika kliniki, które częściowo bazują na jej materiale klinicznym z lat od 1992 do 2017 roku. Wyniki: W analizowanym czasie zidentyfikowano 58 opracowań naukowych zgodnych tematycznie z przyjętymi celami badań i ustalonymi pytaniami badawczymi. Było to 20 prac oryginalnych twórczych (34,5%), 3 prace poglądowe (5,2%), 4 prezentujące przypadki (6,9%), 1 rozprawa habilitacyjna (1,7%) i 4 rozprawy doktorskie (6,9%) oraz 1 (1,7%) monografia tematyczna (książka), 11 (18,9%) rozdziałów w monografiach tematycznych (książkach) i 14 (24,2%) wystąpień konferencyjnych i zjazdowych. Wnioski: 1. Najczęstszymi przyczynami uszkodzeń urazowych stawu skokowo-goleniowego i stawów podskokowych, są tzw. urazy sportowe i wypadki komunikacyjne oraz upadki na twarde podłoże na tym samym poziomie, zwłaszcza u osób z zaburzeniami demineralizacyjnymi tkanki kostnej. Najczęściej mają one postać złamań kostek goleni, a najrzadziej zwichnięć okołoskokowych. 2. Diagnozowanie kliniczne uszkodzeń urazowych stawu skokowo-goleniowego i stawów podskokowych wymaga wykonania manualnych testów ich stabilności, a badania obrazowe oparte są przede wszystkim na badaniu USG, MRA i RM. W odniesieniu do niestabilności pourazowych stawu skokowo-goleniowego diagnostyka ta wymaga wykonania badania radiologicznego w pozycjach wymuszonych. 3. Złamania kostek goleni wymagają leczenia operacyjnego opartego na otwartej repozycji odłamów kostnych i skutecznej ich stabilizacji, a także na zespoleniu więzozrostu piszczelowo-strzałkowego. Zwichnięcia okołoskokowe natomiast, mogą być leczone nieoperacyjnie, a wybrane typy uszkodzenia metodą operacyjną. Koniecznym uzupełnieniem leczenia przedmiotowych uszkodzeń urazowych jest konsekwentnie realizowany i indywidualizowany program fizjoterapii.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 4.

Tytuł:: Minimally invasive fixation of posterior malleolus fracture: description of surgical technique and radiological results
Małoinwazyjne zespolenie złamania kostki tylnej: opis techniki operacyjnej i wyniki radiologiczne
Autorzy:: Janik, Krzysztof
Grzelecki, Dariusz
Tematy:: ankle fractures
posterior malleolus
minimally invasive fixation
percutaneous fixation
computed tomography
złamania kostek
kostka tylna
zespolenie małoinwazyjne
zespolenie przezskórne
tomografia komputerowa; Pokaż więcej
Wydawca:: Wydawnictwo Exemplum
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/63162038.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Introduction. Ankle fractures are one of the most common lower extremity injuries. Despite the high incidence of these fractures in the population, the best therapeutic approach has not been established yet. The treatment of posterior malleolus fractures is particularly controversial. Aim. Evaluation of percutaneous posterior-to-anterior fixation of posterior malleolus fracture (posterolateral fragment) in terms of safety of the method and accuracy of fracture reduction. A detailed description of the surgical technique was also presented. Materials and methods. A retrospective evaluation included 18 patients operated on due to complex ankle fractures between April 2023 and March 2024. All patients included in the study underwent percutaneous posterior-to-anterior fixation of posterior malleolus fracture. Patients were evaluated for neurovascular complications and postoperative CT scans were assessed to determine the accuracy of posterior malleolus reduction. Results. In 14 patients (77.8%), the fracture displacement was less than 1 mm; in 3 patients (16.7%), the displacement was 1-2 mm; and in one patient (5.5%), the displacement was >2 mm. No neurovascular complications were observed in any patient. Conclusions. Percutaneous posterior-to-anterior fixation of fractures of the posterolateral part of the posterior malleolus is a safe method and provides a high percentage of anatomical reduction.
Wstęp. Złamania kostek goleni są jednymi z najpowszechniejszych urazów w obrębie kończyny dolnej. Mimo dużej częstości występowania tych złamań w populacji, nadal nie został ustalony najlepszy sposób postępowania terapeutycznego. Szczególne kontrowersje budzi leczenie złamań kostki tylnej. Cel. Ocena stabilizacji złamań fragmentu tylno-bocznego kostki tylnej metodą przezskórną od tyłu do przodu w aspekcie bezpieczeństwa oraz dokładności nastawienia złamania. Przedstawiony został również szczegółowy opis techniki operacyjnej. Materiał i metody. Do oceny retrospektywnej włączono 18 chorych operowanych z powodu złamań kostek goleni w okresie od kwietnia 2023 do marca 2024. U wszystkich chorych włączonych do analizy wykonano zespolenie złamania fragmentu tylno-bocznego kostki tylnej metodą przezskórną w kierunku tył-przód. Chorych oceniano pod kątem powikłań naczyniowo-nerwowych oraz oceniano pooperacyjne tomografie komputerowe w celu określenia dokładności nastawienia kostki tylnej. Wyniki. U 14 chorych stwierdzono przemieszczenie złamania mniejsze niż 1mm, u 3 chorych stwierdzono przemieszczenie 1-2mm, a u jednej chorej przemieszczenie >2mm. U żadnego pacjenta nie zaobserwowano powikłań naczyniowo-nerwowych w operowanej kończynie. Wnioski. Przezskórna stabilizacja złamań tylno-bocznego fragmentu kostki tylnej od tyłu do przodu jest metodą bezpieczną oraz dającą wysoki odsetek nastawień anatomicznych.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Informacja

Wyszukujesz frazę "ankle fractures" wg kryterium: Temat