Temat: autoimmune thyroid disease

Skocz do pozycji: 1.

Tytuł:: Meta-analysis of cytotoxic T lymphocyte antigen-4 (CTLA-4) genetic polymorphisms and Graves’ disease
Autorzy:: Kalarani, Iyshwarya Bhaskar
Veerabathiran, Ramakrishnan
Wydawca:: Medical University of Gdańsk
Cytata wydawnicza:: Kalarani I B, Veerabathiran R. Meta-analysis of cytotoxic T lymphocyte antigen-4 (CTLA-4) genetic polymorphisms and Graves’ disease. Eur J Transl Clin Med. 2025;8(2):35-42. https://doi.org/10.31373/ejtcm/208803
Opis:: Background: Graves’ disease (GD) is an autoimmune disorder specific to the thyroid, characterized by a complex etiology influenced by both genetic and environmental factors. The CTLA-4 gene, known for its involvement in immune regulation, has been scrutinized regarding its potential contribution to GD susceptibility, particularly concerning the rs3087243 polymorphism. We conducted a meta-analysis to explore the association between this genetic variation and the likelihood of GD development. Methods: We thoroughly searched the PubMed, Medline, and EMBASE databases, as well as the reference lists of pertinent articles published up to 2024. Studies examining the association between GD and the CTLA-4 CT60 polymorphism were selected for inclusion. Data extraction and statistical analyses were conducted using Review Manager 5.4 software, which assessed multiple genetic models and the publication bias. Results: Six studies encompassing 1904 controls and 926 GD cases met the inclusion criteria. Our meta-analysis uncovered a substantial correlation between the CTLA-4 (rs3087243) polymorphism and GD across multiple genetic models (allele, homozygous, dominant, and recessive), suggesting the potential role of this genetic variant in predisposing individuals to GD. An examination of publication bias revealed symmetrical funnel plots. Conclusion: Our meta-analysis provides evidence for a significant association between GD and the CTLA-4 (rs3087243) polymorphism, highlighting its potential contribution to GD susceptibility. Additional investigation utilizing larger sample sizes and diverse populations is essential to corroborate these findings and clarify the exact mechanisms governing the association between the CTLA-4 gene and GD.
Dostawca treści:: Repozytorium Centrum Otwartej Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 2.

Tytuł:: A neonate born to a mother with thyroid disease : safe or at risk?
Noworodek matki z chorobą tarczycy ; bezpieczny czy zagrożony?
Autorzy:: Starzyk, Jerzy
Kumorowicz-Czoch, Małgorzata
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 3.

Tytuł:: CTLA-4 polymorphisms (+49 A/G and -318 C/T) are important genetic determinants of AITD susceptibility and predisposition to high levels of thyroid autoantibodies in Polish children - preliminary study
Autorzy:: Pastuszak-Lewandoska, Dorota
Domańska, Daria
Rudzińska, Magdalena
Bossowski, Artur
Kucharska, Anna
Sewerynek, Ewa
Czarnecka, Karolina
Migdalska-Sęk, Monika
Czarnocka, Barbara
Tematy:: Graves' disease
Hashimoto's thyroiditis
autoimmune thyroid disease
CTLA-4
single nucleotide polymorphism
TAb production; Pokaż więcej
Wydawca:: Polskie Towarzystwo Biochemiczne
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/1039459.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Autoimmune thyroid diseases (AITDs), including Hashimoto' s thyroiditis (HT) and Graves' disease (GD), are related to environmental and genetic factors. We analyzed the association of cytotoxic T-lymphocyte-associated antigen 4 (CTLA-4) gene two polymorphisms (+49 A/G, -318 C/T) with HT and GD development in Polish children, and correlated both polymorphisms with the production of thyroid autoantibodies (TPOAb and TgAb). The study involved 49 AITD patients (age 10-19) with HT (n=25) or GD (n=24) and 69 healthy controls. SNP genotyping was performed using genomic DNA and TaqMan® probes. The obtained results indicated that CTLA-4 +49 GG genotype was significantly more frequent in both HT and GD patients, whereas the AA genotype was more common in controls. CTLA-4-318 CT genotype was significantly more frequent in AITD, and the CC genotype more often occurred in controls. Significantly higher median TPOAb and TgAb values were associated with G allele in HT, and with T allele in GD patients. Concluding, both studied polymorphisms seem to be important genetic determinants of the risk of HT and GD, and appear to be associated with a predisposition to high levels of TAbs and clinical AITD. The obtained results give more information on the distribution of the CTLA-4 polymorphism in Polish AITD children, and further support the proposal that the CTLA-4 gene plays an important role in a TAb production.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 4.

Tytuł:: Autoimmunological and allergic disorders with Hashimoto and Graves disease
Choroby z autoagresji i alergiczne u pacjentów z chorobami Hashimoto i Gravesa-Basedowa
Autorzy:: Przybylik-Mazurek, Elwira
Stefańska, Agnieszka
Kasztelnik, Magdalena
Huszno, Bogdan
Kotlinowska, Barbara
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 5.

Tytuł:: Autoimmunizacyjna choroba tarczycy oraz cukrzyca typu 1 u 2-letniej dziewczynki z zespołem Downa i wrodzoną niedoczynnością tarczycy : prezentacja przypadku
Autoimmune thyroid disease and type 1 diabetes mellitus in a 2-year-old girl with Down syndrome and congenital hypothyroidism : a case presentation
Autorzy:: Kumorowicz-Czoch, Małgorzata
Starzyk, Jerzy
Wójcik, Małgorzata
Ciechanowska, Marta
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 6.

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 7.

Tytuł:: Zastosowanie diagnostyki genetycznej i immunologicznej w identyfikacji mechanizmów molekularnych w chorobie autoimmunologicznej tarczycy (AITD)
The application of genetic and immunological diagnostics in the identification of molecular mechanisms in autoimmune thyroid disease (AITD)
Autorzy:: Tokarska, Anna
Grzebyk, Marcin
Tematy:: choroba autoimmunologiczna tarczycy
choroba Hashimoto
choroba Gravesa-Basedowa
oftalmopatia w chorobie Gravesa-Basedowa
przeciwciała przeciwtarczycowe
autoimmune thyroid disease
Hashimoto's disease
Graves-Basedow disease
antithyroid antibodies
ophthalmopathy in Graves-Basedow disease; Pokaż więcej
Wydawca:: Wydawnictwo Naukowe Medyk sp. z o.o.
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/23202895.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Autoimmunologiczna choroba tarczycy (ang. Autoimmunology tyreid disease, AITD), obejmuje wszystkie typy przewlekłego autoimmunologicznego zapalenia, do których nomenklaturowo, klasycznie należy choroba Hashimoto (HT) oraz choroba Gravesa-Basedowa (GBD) [1]. Problem diagnostyczny polega na wzajemnym przenikaniu się objawów chorobowych – nadczynność nie jest zarezerwowana dla choroby Gravesa-Basedowa (choroba Hashimoto może przebiegać na początku z nadczynnością), heterogenność objawów wymaga podejścia interdyscyplinarnego z zaczerpnięciem wiedzy z wielu dziedzin medycznych, począwszy od immunologii, przez dermatologię i psychiatrię, aż do molekularnych patomechanizmów, przy akceptacji „chimeryczności” polegającej na braku objawów klinicznych oraz przeciwciał, szczególnie w początkowym okresie choroby u znacznego odsetka pacjentów. Spojrzenie przez pryzmat zespołu objawów chorobowych o podłożu autoimmunologicznym skłania do poszukiwań predyspozycji genetycznych, identyfikacji mechanizmów molekularnych i immunologicznych, prognozy przebiegu choroby (w odniesieniu do profilu choroby Hashimoto lub choroby Gravesa-Basedowa). Czynniki środowiskowe, takie jak palenie papierosów, hipercholesterolemia, leczenie radiojodem, zaburzenie mikrobiomu w postaci rozrostu kolonii Yersinia entorocolica i E. coli oraz niedoboru selenu i witaminy D3 odgrywają istotną rolę, inicjując kaskadę niepożądanych ekspresji genowych oraz mechanizmów immunologicznych, skutkujących wytworzeniem przeciwciał i uszkodzeniem komórek tarczycy. Złożoność przyczynowo-skutkowa polega na wpływie czynników środowiskowych na ekspresję genów, co skutkuje niejednoznacznym, wieloprofilowym przebiegiem. Nadzieję można pokładać w diagnostyce molekularnej, szczególnie w odniesieniu do rozpoznawania wczesnych postaci subklinicznych oraz prognozowania ich przebiegu, ale pozostaje to w chwili obecnej w sferze rozważań akademickich, z szansą na właściwe miejsce w standardach klinicznych w niedalekiej przyszłości. Celem tej publikacji jest przybliżenie mechanizmów molekularnych i immunologicznych inicjujących AITD na podstawie aktualnych doniesień.
Autoimmune thyroid disease (AITD) includes all types of chronic autoimmune inflammation, which nomenclaturally, classically include Hashimoto's disease once Graves-Basedow disease [1]. The diagnostic problem lies in the interpenetration of disease symptoms – hyperactivity is not reserved for Graves-Basedow disease (Hashimoto's disease can run at the beginning with hyperactivity), the heterogeneity of symptoms requires an interdisciplinary approach with drawing knowledge from many medical fields, from immunology, dermatology and psychiatry, to molecular pathomechanisms, while accepting the "chimeric nature" of the absence of clinical symptoms and antibodies, especially in the early stages of the disease in a significant remnant of patients. Looking through the syndrome of autoimmune disease symptoms prompts the search for genetic predisposition, identification of molecular mechanisms and immunological mechanisms, the prognosis of the course of the disease (with regard to the profile of the Hashimoto's disease – HT or Graves-Basedow disease – GBD). Environmental factors such as cigarette smoking, hypercholesterolemia, radioiodine treatment, disruption of the microbiome in the form of colony proliferation of Yersinia entorocolica and E. coli, and selenium and vit. D3, deficiency play an important role, initiating a cascade of undesirable gene expressions and immune mechanisms, resulting in the production of antibodies and damage to thyroid cells. The causal complexity lies in the influence of environmental factors on gene expression, resulting in an ambiguous, multiprofile course. Hope can be placed in molecular diagnostics, especially for the diagnosis of early subclinical forms and the prognosis of their course, but this remains at present in the realm of academic considerations, with a chance of a proper place in clinical standards in the near future. The purpose of this publication is to provide an overview of the molecular and immunological mechanisms that initiate AITD based on current reports.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 8.

Tytuł:: Physiotherapy treatment in a patient with Hashimotos disease
Postępowanie fizjoterapeutyczne u pacjentki z chorobą Hashimoto
Autorzy:: Wieczorek, Anna
Opis:: Chronic thyroiditis (HASHIMOTO) - is an autoimmune disease characterized by progressive destruction of thyroid parenchyma. Inflammation is caused by decreased tolerance to thyroid autoantigens. The origin of thyroid disease has not been fully explained so far. In addition to the symptoms associated with hyperactivity or hypothyroidism, most people with Hashimoto also experience various other symptoms of inflammation. Medical treatment apart from hormonal therapy also includes physiotherapy. Physiotherapy aims to help the body restore internal balance (homeostasis), which can be disturbed by the inflammatory process. Abnormalities resulting from insufficient hormone production also have effect on the patient's approach and motivation essential to continue the rehabilitation process. Physiotherapy treatment is carried out for one year. The schedule of therapy was developed and based on the current patient's symptoms, thus acting symptomatically. Both in the available, native and English-language literature, no scientific publication has been found that discusses rehabilitation activities which would be explicitly recommended as the most suitable therapy for Hashimoto's disease. The following methods were used in rehabilitation: deep tissue massage, diaphragm mobilization techniques and osteopathic treatment.Moreover, the patient regularly performed stretching and strengthening exercises that were to correct the changes in her body posture. The results of the rehabilitation progress were examined by performing tests to check the mobility of the spinal segments using a centimeter tape and the VAS pain scale. The conclusions indicate that: rehabilitation of patients with Hashimoto's disease (II / III stage), has a general improvement charter and should be an integral part of their treatment. Physiotherapy has The following case presents the course of rehabilitation of a 47-year-old female patient with chronic thyroiditis and concomitant defect of the posture (concave-round back) in whom pain is presented in the cervical and lumbar section and is mainly caused by increased muscular tension and discomfort from the digestive system. an impact on the reduction of pain in the cervical and lumbar spine as well as the improvement of body posture. Rehabilitation activities lead to the improvement of the patient's well-being, and the patient's involvement in the rehabilitation process influences the effectiveness of rehabilitation.
Przewlekłe limfocytowe zapalenie tarczycy (HASHIMOTO) jest to choroba autoimmunologiczna, którą charakteryzuje postępujące niszczenie miąższu tarczycy. Zapalenie jest spowodowane zmniejszeniem tolerancji na autoantygeny tarczycy. Leżąca u podstaw choroby przyczyna nie została do tej pory w pełni wyjaśniona. Poza objawami związanymi z nadczynnością, czy też niedoczynnością większość osób z Hashimoto doświadcza też różnych innych objawów stanu zapalnego. Postępowanie lecznicze oprócz terapii hormonalnej obejmuje również postępowanie fizjoterapeutyczne. Fizjoterapia ma na celu pomóc organizmowi przywrócić wewnętrzną równowagę (homeostazę), która może być zaburzona na skutek toczącego się procesu zapalnego. Poniższa praca przedstawia przebieg rehabilitacji 47 letniej pacjentki z przewlekłym zapaleniem tarczycy i towarzyszącą wadą postawy (plecy wklęsło-okrągłe), u której pojawiły się bóle odcinka szyjnego i lędźwiowego, spowodowane zwiększonym napięciem mięśniowym oraz dolegliwości ze strony układu pokarmowego. Nieprawidłowości wynikające z niedostatecznej produkcji hormonalnej przekładają się również na podejście i motywacje pacjentki do kontynuacji procesu rehabilitacji. Prowadzona fizjoterapia obejmuje okres jednego roku. Plan terapii opracowano w oparciu o aktualne dolegliwości pacjentki działając tym samym objawowo. Zarówno w dostępnym, rodzimym piśmiennictwie jak i anglojęzycznym nie doszukano się prac, omawiających działania rehabilitacyjne, które byłyby jednoznacznie zalecane, jako najodpowiedniejsza terapia w chorobie Hashimoto. W rehabilitacji wykorzystano następujące metody: masaż tkanek głębokich, techniki mobilizacji przepony i techniki osteopatyczne. Ponadto, pacjentka wykonywała regularnie ćwiczenia rozciągające i wzmacniające, które miały korygować zaistniałe zmiany w postawie ciała. Wyniki postępu rehabilitacji badano poprzez wykonanie testów sprawdzających ruchomość odcinków kręgosłupa, używając taśmy centymetrowej oraz skali bólu VAS. We wnioskach wskazano, że: rehabilitacja pacjentów z chorobą Hashimoto (II/III stopniu zaawansowania), ma charter usprawniania ogólnego i powinna być integralną częścią ich leczenia. Fizjoterapia wpływa na zmniejszenie dolegliwości bólowych kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego oraz poprawę postawy ciała. Działania rehabilitacyjne prowadzą do poprawy samopoczucia pacjentki, a zaangażowanie chorej w proces rehabilitacji wpływa na skuteczność usprawniania.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Inne

na półce

Skocz do pozycji: 9.

Tytuł:: The role of vitamin D in selected autoimmune diseases
Autorzy:: Wisniewska, A.
Szypowska, A.
Tematy:: vitamin D
autoimmunity
rheumatoid arthritis
inflammatory bowel disease
autoimmune Hashimoto’s
thyroiditis
autoimmune thyroid disorder; Pokaż więcej
Wydawca:: Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego. Państwowy Zakład Higieny
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/2086742.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: The authors of recently published scientific papers are focusing increasingly often on the effect of vitamin D on immune processes. In the case of deficiencies of this vitamin, an imbalance in the immune system is observed, which is associated with the intensification of the inflammatory reaction in the body and the increased possibility of an autoimmune reaction. Therefore, due to the growing interest of scientists in the relationship between the effects of vitamin D and the development of autoimmune diseases, this paper considers the use of Vitamin D in autoimmune therapies. However, the mechanism of vitamin D on individual autoimmune diseases has not been elucidated so far, therefore there is a need for further research. The importance of maintaining normal plasma vitamin D levels to reduce the risk of developing autoimmune diseases has been demonstrated by the authors of other studies. They showed that vitamin D levels influenced the course, severity of symptoms and frequency of relapses of autoimmune thyroid disease, inflammatory bowel disease, and rheumatoid arthritis.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 10.

Tytuł:: A special case of thyroid associated ophthalmopathy in the course of Graves-Basedow disease
Szczególny przypadek oftalmopatii naciekowej w przebiegu choroby Graves-Basedowa
Autorzy:: Bałdys-Waligórska, Agata
Kuśnierz-Cabala, Beata
Huszno, Bohdan
Opis:: Introduction: The exact pathogenesis of Graves’ ophthalmopathy and the possibility of causal treatment of this disease still remain unclear. Currently no standard treatment guidelines have been accepted. While treatment procedures have been established in specialized centres, management of complicated and long-lasting cases is always individual. We present an unusual case of Graves’ ophthalmopathy accompanied by other autoimmune diseases. Case report: Our patient, MB, female, born in 1961, was diagnosed with Graves’ disease 13 years ago. Recurrent hyperthyroidism and large goitre qualified her for strumectomy (performed twice) and long-term antithyroid treatment. Four years after her initial diagnosis, relapsing severe (ophthalmopathy index: 9 points, CAS: 7 points) occurred which persisted despite continuous administration of glucocorticoids. Due to imminent blindness, orbital decompression had to be performed, three times since. Concurrent autoimmune diseases: ulcerative colitis and seronegative rheumatoid arthritis were also stated. Two years ago, due to loss of vision acuity, rapid progression of exophthalmos and recurrence of hyperthyroidism, immunosuppressive treatment with azathioprine was undertaken over a period of 12 months. The present condition of the patient is satisfactory. Conclusion: Judging from the discussed course of treatment, in rare and difficult cases of proliferative ophthalmopathy, early immunosuppressive treatment other than glucocorticoids, should be considered.
Wstęp: Pomimo różnorodności prowadzonych badań dokładna patogeneza oftalmopatii naciekowej i możliwość przyczynowego leczenia nadal pozostają nieznane. Brak jest również wytycznych dotyczących postępowania opartych na wiarygodnych danych i chociaż znane są schematy leczenia stosowane w wyspecjalizowanych ośrodkach, to leczenie trudnych, nietypowych przypadków o wieloletnim przebiegu zawsze ustala się indywidualnie. Celem poniższej pracy jest przedstawienie szczególnego przypadku oftalmopatii naciekowej, ciekawego również z tego względu, że towarzyszy mu występowanie innych chorób o podłożu autoimmunologicznym. Opis przypadku: Nadczynność tarczycy w przebiegu choroby Graves-Basedowa u pacjentki MB, urodzonej w 1961 roku, rozpoznano 13 lat temu. Brak remisji i duże rozmiary wola były przyczyną kwalifikacji do 2-krotnej strumektomii i przewlekłego leczenia tyreostatykami. Cztery lata później pojawiły się objawy oftalmopatii znacznego stopnia (indeks oftalmopatii — 9 punktów, CAS — 7 punktów), uporczywie nawracające pomimo przewlekłego leczenia glikokortykosteroidami. Z powodu zagrażającej ślepoty pacjentkę 3-krotnie poddano zabiegowi odbarczenia oczodołów. Rozpoznano również inne schorzenia autoimmunologiczne: wrzodziejące zapalenie jelit i seronegatywne reumatoidalne zapalenie stawów. Dwa lata temu kolejne pogorszenie ostrości widzenia, szybkie narastanie wytrzeszczu i nawrót nadczynności tarczycy były przyczyną podjęcia decyzji o zastosowaniu leczenia immunosupresyjnego azatiopryną, które kontynuowano z dobrym skutkiem przez 12 miesięcy. Obecnie stan pacjentki jest zadawalający. Wnioski: Oceniając z perspektywy czasu wcześniejsze leczenie stosowane u chorej i jego małą skuteczność, można stwierdzić, że w rzadkich przypadkach, podobnych do przedstawianego, należy wcześniej rozważać leczenie immunosupresyjne wykraczające poza leczenie glikokortykosteroidami.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Artykuł

na półce

Informacja

Wyszukujesz frazę "autoimmune thyroid disease" wg kryterium: Temat