Temat: auxiliary verbs - Prolib Integro

Skocz do pozycji: 1.

Tytuł:: On some Turkish auxiliary verbs in Giovanni Molino’s "Dittionario della lingua italiana, turchesca" (1641)
Autorzy:: Siemieniec-Gołaś, Ewa
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 2.

Tytuł:: On some Turkish auxiliary verbs in Giovanni Molino’s Dittionario Della Lingua Italiana, Turchesca (1641)
Giovanni Molino’nun 1641 Yılında Yayımlanan Dittionario Della Lingua Italiana-Turchesca İsimli Eserinde Bazı Türkçe Yardımcı Fiiller Üzerine
Autorzy:: Siemieniec-Gołaś, Ewa
Opis:: Türkçe bazı fiillerin temel fonksiyonlarının yanı sıra isim kalıplarıyla birleşik fiiller oluşturan yardımcı bir görevi de vardır. Bu görev sadece modern Türkçede değil aynı zamanda Osmanlı Türkçesinde de bilinmektedir. Bu makalenin amacı etmek, olmak, eylemek, kılmak fiillerinin bu görevdeki kullanımlarına örnek göstermektir. Giovanni Molino’nun 17. yy İtalyanca-Türkçe Sözlük’ünden alınan sözcük örnekleri incelemenin temelini oluşturmaktadır. Örnekleri incelediğimizde, Osmanlı Türkçesinde bilhassa etmek fiilinin, nispeten daha az da olmak fiilinin birleşik fiillerin oluşumu sürecinde sıklıkla yer aldığını, bununla birlikte eylemek ve kılmak fiillerinin nadiren bu fonksiyonu yerine getirdiğini belirtebiliriz. Aslında, etmek ve olmak fiillerinin modern Türkçede hâlâ bu fonksiyonu yerine getirdiği; ancak bunun Osmanlı Türkçesinde aynı ölçüde olmadığı gözlemlenebilir.
Some Turkish verbs, besides their basic function, have an auxiliary function, forming compound verbs with nominal forms. This function is known not only in modern Turkish but also in Ottoman-Turkish. The purpose of this paper is to present the verbs etmek, olmak, eylemek, kılmak as examples of this function. The lexical material excerpted from Giovanni Molino’s seventeenth-century Italian-Turkish Dictionary constitutes the basis for the analysis. When analysing the material we can ascertain that in Ottoman-Turkish the verb etmek especially was frequently involved in the process of forming compound verbs, olmak rather less so, with eylemek and kılmak rarely performing this function. Indeed, the verbs etmek and olmak can still be observed to perform this function in modern Turkish, however, not on the same scale as in Ottoman-Turkish.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 3.

Tytuł:: The verb "yap-" (make/do) as a witness of the modernization process of Turkish
Türkçenin modernleşme sürecinin bir tanığı olarak "yap-" fiili
Autorzy:: Altun, Hilal Oytun
Wydawca:: İksad
Opis:: Bu çalışmada Nutuk ve Atatürk Araştırma Merkezi tarafından yayınlanan sadeleştirilmiş versiyonunu yap- fiilinin kullanımı bakımından karşılaştırdım. Türkçenin modernleşme sürecinde sözlük bilgisi alanında geçirdiği değişimin bir temsilcisi olarak, incelemek üzere sık kullanımı eleştirilere neden olan bu fiili seçtim. Karşılaştırma neticesinde sadeleştirilmiş metinde yap- fiilinin orijinal Nutuk’a oranla iki kattan fazla kullanıldığı görülmektedir. Metnin sadeleştirilmesi sırasında yap- fiilinden (1) yardımcı fiilleri (et-, eyle-, ol-, vb.), (2) birleşik fiilleri (akdet-, ifa et-, vuku bul-, vb.), (3) isimleri (cari, icra, vuku, vb.) karşılamakta istifade edilmiştir. Tersi örnekler az da olsa mevcuttur; orijinal Nutuk’ta geçen yap- fiili, sadeleştirilmiş metinde kur-, yerine getir-, gerçekleştir-, düzenle- vb. fiillerle karşılanmaktadır.
In this study, I compared Nutuk (The Speech by Atatürk) with its modernized version published by the Atatürk Research Center in terms of the use of the verb yap- ‘ to make, to do’. I chose this verb of which overuse causes criticism, as a representative of the change in lexicology in the modernization process of Turkish. As a result of the comparison, it was seen that the frequency of the verb yap- increased more than 2 times in the modernized text compared to the original Nutuk. In the modernized text, the verb yap substitutes (1) auxiliary verbs (et-, eyle-, ol-, etc.), (2) compound verbs (akdet-, ifa et-, vuku bul-, etc.), (3) nouns (cari, icra, vuku, etc.). There are some rare instances in the modernized text where the verb yap- is replaced with kur- (establish-), yerine getir- (fulfill-), gerçekleştir- (perform-), düzenle- (arrange-) et
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 4.

Tytuł:: Os verbos ser, estar, ter e haver no “Leal Conselheiro” de D. Duarte: Achegas para um quadro linguístico do século XV
Auxiliary verbs ser, estar, ter and haver in The Loyal Counsellor of Edward, King of Portugal. Towards a linguistic description of 15th century Portuguese
Autorzy:: Osório, Paulo
Gaspar, Lisete
Tematy:: historical linguistics
syntactic and semantic analysis of verbs SER
ESTAR
TER and HAVER
auxiliary verbs; Pokaż więcej
Wydawca:: Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/1051279.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Being a text of profound personal introspection, the Leal Conselheiro was born to give voice to King Duarte´s meditations on the real problems of human life and Portuguese people. His message was one of social projection and had a pedagogical purpose of national dimension, though it meant to cause an effect on the Portuguese moral and cultural identity that he wished to see guided by timeless principles of Christian nature. Created in the Middles Ages, the book will also be a testimony of change and innovation in place, especially because this is a moment of linguistic transition and emancipation in which new and old forms need to coexist. In this essay we will be particularly focused on the verbs ser, estar, haver and ter, observing their semantics and syntactic proximity, achieving a study that involves the intrinsic relation between ser / estar and haver / ter. We’ll analyse their evolution in order to explore common traces and meanings, but also the contexts that mark their individuality. Finally, we shall move towards the research provided by our corpus aiming at its quantitative and statistic treatment. We’ll define the behavioural traces that involve the variables studied and we’ll support the results on a specific group of syntactic and semantic criteria. Conclusively, according to the results, we’ll point to the years between 1428 and 1430 to mark the birth of the manuscript. Placed on the beginning of the middle archaic period, the text reveals mostly cases of variation of forms, not necessarily the total consummation of change.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 5.

Tytuł:: I verbi di servizio (modali, aspettuali e causativi) e i verbi supporto nelle grammatiche descrittive d’italiano dal 1953 al 2005
Helping verbs (modal, aspectual, causative verbs) and light verbs in Italian descriptive grammars published between 1953 and 2005
Autorzy:: Godzich, Anna
Tematy:: Italian FL syntax teaching
Italian helping verbs
auxiliary verbs
modal verbs
light verbs
complex predicates
Italian descriptive grammars; Pokaż więcej
Wydawca:: Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/1048124.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: The paper deals with Italian helping verbs (modal, aspectual, causative verbs) and light verbs which form complex predicates and with the rules that guide its use in Italian descriptive grammars published in Italy between 1953 and 2005. The author shows that those forms in both – traditional and contemporary Italian descriptive grammars are treated at the level of word classes whereas it could be more appropriate to discuss them as clause elements as they form complex predicates. In our opinion this way of describing such verbs is due to the tradition in Italy to focus on a form and not on function of an element. What is more, Italian grammarians tend to omit in Italian descriptive grammars noun predicationand the role of semantic predicate (n pred.). The goal of the paper is to present the advantages of an integrated approach to helping verbs (modal, aspectual, causative verbs) and light verbs in modern Italian. The author emphasizes its importance for contemporary Italian FL syntax teaching.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 6.

Tytuł:: Nicht-Vollverben
Czasowniki niesamodzielne składniowo
Dependent verbs
Autorzy:: Dzierżawa, Paulina
Opis:: This study aims to systematise and characterise a special group of verbs which has a great significance in German, namely dependent verbs. This class of verbs typifies the fact that independently they are not in a position to perform a function of a subject in sentences; they require presence of additional elements, such as verbs, adjectives or nouns. This bachelor’s thesis begins with the introduction which provides a reader with some general ideas of the research. Apart from the introduction and conclusions, the work is divided into six chapters. Each of them is devoted to a separate subgroup of verbs. In Chapter 1, attention is drawn to auxiliary verbs which constitute one of the most significant subgroups of dependent verbs. It is pointed out that auxiliary verbs are essential components of compound tenses; an issue of formation of these tenses is brought up there as well. Chapter 2 is concerned with the existence of modal verbs in the German language. It centres on semantic description of modal verbs, including types of modality. The following part of Chapter 2, in turn, raises the issue of forming compound tenses with modal verbs. Chapter 3 begins with the analysis of functional verbs. It is pointed out that these verbs are an integral part of Funktionsverbgefüge, i.e. a structure which consists of a functional verb, a preposition or a prepositional group and a substantive. Chapter 4 deals with modifizierende Verben. These verbs always require presence of another verb in the form of an infinitive which is attached to them by means of zu. Chapter 5 is concerned with bekommen-Verben which are linked to Partizip II, i.e. a form of a compound tense. Chapter 6 is devoted to the analytical part based on an extract from the Bible. All dependent verbs are marked in the passage and subsequently analysed. Last of all, the author draws conclusions from the whole work. On the grounds of the analytical part it can be concluded that frequency of verbs’ occurrence goes hand in hand with their functions. It can be also noticed that the most frequent combination of dependent verbs consists of an auxiliary verb and a modal verb.
Die vorliegende Arbeit hat zum Ziel, eine bedeutende Gruppe der deutschen Verben, nämlich Nicht-Vollverben, einer ausführlichen Analyse unterzuziehen. Im Grunde genommen ist festzustellen, dass diese Verben nicht selbstständig in einem Satz auftreten können. Da die besprochenen Verben oftmals nicht nur in der Alltags-, sondern auch in der Schriftsprache vorkommen, gelten sie als ein bedeutender Bestandteil des deutschen Sprachsystems. Nicht-Vollverben bieten die Möglichkeit, verschiedene Aussagen in beliebigen Tempora zum Ausdruck zu bringen. Die in der Arbeit dargestellte Systematisierung stützt sich auf verschiedenen in dem Literaturverzeichnis angegebenen Grammatiken. Aus diesen Auffassungen kommen zugleich die Theorie untermauernde zahlreiche Beispiele. Die Arbeit gliedert sich, abgesehen von der Einleitung und den Schlussfolgerungen, in sechs Teile. Dabei ist anzumerken, dass jeder einzelne Teil sich an einer anderen Gruppe der Verben orientiert. Jedes Kapitel beginnt mit dem Vergleich der von unterschiedlichen Verfassern erwähnten Definitionen der besprochenen Gruppe der Nicht-Vollverben. Im ersten Teil wird nicht nur auf Besonderheiten der Hilfsverben, sondern auch auf Bildung der analytischen Zeitformen eingegangen. Außerdem wird der Gebrauch der Hilfsverben als Vollverben zur Sprache gebracht. Da sie die Formung der zusammengesetzten Tempora ermöglichen, gelten sie als eine der bedeutendsten Klassen der Nicht-Vollverben. Danach konzentriert man sich auf den Modalverben, die entweder die Beziehung der sprechenden Person zu der im Satz genannten Tätigkeit oder zu der Aussage zum Ausdruck bringen. In diesem Kapitel werden sowohl die Bildung der analytischen Verbformen als auch die semantische Beschreibung der Modalverben, darunter die objektive und subjektive Modalität beschrieben. Der dritte Teil der Arbeit befasst sich mit der Frage der Funktionsverben. Hierzu wird das Wesen der FV in Funktionsverbgefügen und einige Besonderheiten der FVG untersucht. Im Kapitel Nummer vier werden die modifizierenden Verben unter die Lupe genommen. Der letzte theoretische Teil der Arbeit fokussiert sich auf den Begriff der bekommen-Verben. Das sechste Kapitel wird dem analytischen Teil gewidmet. Die Analyse wird anhand des Abschnitts aus der Bibel durchgeführt. Alle in der Passage erscheinenden Nicht-Vollverben werden fett markiert. Anschließend wird angegeben, zu welcher Gruppe der Verben sie gehören und in welchem Tempus sie vorkommen.
Niniejsza praca licencjacka ma na celu poddanie szczegółowej analizie grupy niemieckich czasowników, mianowicie Nicht-Vollverben. W gruncie rzeczy można stwierdzić, iż czasowniki należące do tej grupy nie są zdolne do tego, aby samodzielnie pełnić w zdaniu funkcję podmiotu. Z uwagi na to, że omawiane czasowniki występują często zarówno w języku mówionym, jak i pisanym, stanowią one ważną część niemieckiego systemu językowego. Nicht-Vollverben umożliwiają wyrażanie różnych wypowiedzi w dowolnym czasie. Przedstawiona w pracy systematyzacja została stworzona na podstawie różnych gramatyk, które są wymienione w bibliografii. Liczne przykłady potwierdzające teorię również pochodzą z wymienionych w bibliografii książek. Praca, poza wstępem i wnioskami, jest podzielona na sześć rozdziałów, z których ostatni jest poświęcony jest części praktycznej. Należy zauważyć, że w każdej części opisana została inna grupa czasowników należących do Nicht-Vollverben. Każdy rozdział rozpoczyna się porównaniem różnych definicji omawianej grupy czasowników, jakie zostały przedstawione przez poszczególnych autorów w ich gramatykach. W pierwszym rozdziale autor skupia się na jednej z ważniejszych grup Nicht-Vollverben, mianowicie na czasownikach posiłkowych. Analizie została poddana nie tylko specyfika tej grupy czasowników, ale także tworzenie czasów złożonych. Z uwagi na fakt, iż czasowniki posiłkowe są niezbędne przy tworzeniu czasów złożonych w języki niemieckim, uchodzą za jedną z ważniejszych grup Nicht-Vollverben. Drugi rozdział koncentruje się na czasownikach modalnych, które wyrażają stosunek osoby mówiącej do czynności wymienionej w zdaniu bądź też do samej wypowiedzi. W tym rozdziale czasowniki modalne zostały opisane pod względem semantycznym, w tym obiektywna i subiektywna modalność. Należy nadmienić, iż zostało również omówione tworzenie czasów złożonych z czasownikami modalnymi. Trzecia część pracy skupia się na czasownikach funkcyjnych. Do tego zostało również poddane analizie występowanie tych czasowników w leksykalnej konstrukcji gramatycznej, mianowicie Funktionsverbgefüge oraz ich specyfika. W kolejnym rozdziale zostały wzięte pod lupę modifizierende Verben, które muszą każdorazowo występować z innym przyłączonym za pomocą zu czasownikiem. Ostatni rozdział teoretyczny jest poświęcony grupie bekommen-Verben. Ostatnia część skupia się na analizie analitycznej, która została przeprowadzona na podstawie fragmentu z Biblii. Wszystkie znalezione we fragmencie Nicht-Vollverben zostały pogrubione w tekście. Ostatecznie autor wyciąga wnioski zarówno z analizy, jak i z całej pracy. Należy zauważyć, że częstość występowania poszczególnych Nicht-Vollverben idzie w parze z pełnionymi przez nie funkcjami.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Inne

na półce

Skocz do pozycji: 7.

Tytuł:: Wieloaspektowa próba analizy czasowników złożonych w języku tureckim - morfologia, semantyka, funkcje.
Multiaspectual attempt of compound verbs’ analysis in turkish language - morphology, semantics, functions.
Autorzy:: Jakubiak, Dorota
Opis:: Niniejsza praca stanowi próbę analizy czasowników złożonych w języku tureckim. Termin ten obejmuje zarówno konstrukcje złożone z dwóch czasowników, jak i z elementu imiennego oraz czasownika.Zaczynając od zaprezentowania odmiennych klasyfikacji czasowników złożonych, przejdę do semantyki, morfologii i funkcji tak zwanych czasowników opisowych. Skupię się na ich budowie, a także formach, w których mogą wystąpić. Ponadto, szczegółowo określę możliwe odcienie znaczeniowe zależne od kontekstu. W oparciu o dane z korpusu języka tureckiego, porównam częstotliwość użycia czasowników opisowych w czasach prostych i złożonych.Kolejna część mojej pracy poświęcona będzie czasownikom pomocniczym. Popieram rozróżnienie czasowników pomocniczych na tzw. rzeczywiste czasowniki funkcyjne (TLV) i nieokreślone czasowniki akcji (VAV). Moim celem w tej części będzie rozwinięcie rozważań A.Uçar oraz A.Özbek, a także sprawdzenie, ile z 30 analizowanych przeze mnie konstrukcji jest bliższych TLV, a ile z nich przejawia cechy zbliżające je do VAV.Ostatnia z części, aczkolwiek niemniej ważna, poruszać będzie temat form zleksykalizowanych. Są one ściśle związane z czasownikami złożonymi, jako że uważane są za jeden z ich rodzajów. Szczególnie interesująca wydaje się kwestia form zleksykalizowanych, które zawierają tylko jeden element imienny stojący przed czasownikiem, a zatem formalnie są bardzo podobne do konstrukcji z czasownikami pomocniczymi, choć przejawiają kilka istotnych różnic, które zostaną omówione w niniejszej pracy.
This study is an attempt to analyze compound verbs in turkish language. By this term I understand constructions as verb + verb as well as nominal element + verb.Starting from presenting different classifications of compound verbs. I will pass through semantics, morphology and functions of so called descriptive verbs. First, I would like to focus on their structure and forms in which they may appear. Second, I am going to specify in detail all possible shades of meaning they manifest depending on context. Third, basing on corpus data, I am going to compare the frequency of usage of descriptive verbs in simple and compund tenses in turkish. Next part of my work is devoted to auxiliary verbs. I support the differentiation between ,,True Light Verbs” (TLV) and ,,Vague Action Verbs” (VAV) in turkish language. My aim here is to develop the approach of A.Uçar and A.Özbek and check how many of 30 constructions which I analyze are closer to TLV and how many of them possess features that make them rather closer to VAV.The last but not least part of my work concerns lexicalized expressions. They are firmly connected with the topic of compound verbs as they are regarded as one of their kind. Particularly intersting is the matter of lexicalized expressions containing only one nominal element before the verb, thus formally very similar to constructions with auxiliary verbs, although there are some important differences between them which will be emphasized in this work.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Inne

na półce

Skocz do pozycji: 8.

Tytuł:: Das Perfekt der „besprochenen Welt“ und die Aktionsarten: eine Fallstudie zu Reichenbachs und Weinrichs Tempusmodellen aus der Sicht der Vendler’schen Aktionsartklassen
Autorzy:: Kotin, Michail L.
Torba, Kamila
Wawrzynkiewicz, Robert
Tematy:: Perfect tense
aspectual semantics
Aktionsarten
real and grammatical tense
verbal periphrases
auxiliary verbs
czas przeszły Perfekt
semantyka aspektualna
rodzaje czynności
czas realny a czas gramatyczny
peryfrazy czasownikowe
czasowniki posiłkowe; Pokaż więcej
Wydawca:: Polska Akademia Nauk. Czasopisma i Monografie PAN
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/2083499.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: The paper presents an analysis of the grammatical function of the German perfect tense form by encoding the “real” times. The theoretical base provides a combination of two separate concepts, i.e. Reichenbach’s and Weinrich’s model, and is an attempt to combine them into one, prototypical model. As an additional criterion, the classification according to Vendler is introduced, because one of the goals of the paper is also to examine the use of auxiliary verbs haben-have and sein-be in verbal periphrases depending on their Aktionsart, or type of activity.
Artykuł przedstawia analizę funkcji czasu gramatycznego Perfekt w kodowaniu czasów realnych współczesnego języka niemieckiego przy połączeniu dwóch odrębnych koncepcji, tj. schematu Reichenbacha oraz modelu Weinricha oraz próbę ich połączenia w jeden, prototypowy model. Jako dodatkowe kryterium wprowadzona zostaje klasyfikacja sposobów wykonania czynności wg. Vendlera, gdyż jednym z celów artykułu jest także zbadanie użycia czasowników posiłkowych haben-mieć oraz sein-być w peryfrazach czasownikowych w zależności od ich Aktionsart, czyli rodzaju czynności.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 9.

Tytuł:: The Issue of double-auxiliary verbs in Italian grammars for foreign language learners
La questione del doppio ausiliare nelle grammatiche per stranieri
Autorzy:: Słapek, Daniel
Grochowska-Reiter, Anna
Opis:: In this article, we attempt to examine how the issue of double‑auxiliary verbs, that is, verbs that can be conjugated – in compound tenses – with both avere and essere as auxiliaries, are presented in Italian grammar books for foreign language learners. We will focus in particular on 1) verbs that can be both transitive and intransitive (e.g., ho cominciato un nuovo lavoro vs le vacanze sono cominciate); 2) verbs expressing atmospheric phenomenon (ha/è nevicato); 3) verbs of movement (e.g., sono volato a Roma vs ho volato diverse volte); 4) verbs that use two auxiliaries indifferently (e.g., ha/è assomigliato); and 5) verbs that change meaning depending on the auxiliary verb used in the compound tense (e.g., ho calzato gli sci vs è calzato a pennello). Our analysis is carried out on 19 grammar textbooks for Italian language referring to the CEFR, highlighting some weaknesses regarding the presentation of the rules for double‑auxiliary verbs, such as the total omission of this issue, a certain selectivity and/or disorder, as well as terminological inconsistencies. In our conclusions, we propose some solutions that may help to systematize the rules regarding double‑auxiliary verbs in Italian.
Celem artykułu jest analiza gramatyk języka włoskiego dla obcokrajowców pod względem reguł, jakie formułują w kwestii podwójnego czasownika posiłkowego (czasowników, które w czasach złożonych występują z oboma czasownikami posiłkowymi, avere i essere). Omówione zostaną przede wszystkim: 1) czasowniki, które mogą być użyte jako przechodnie i nieprzechodnie (np. ho cominciato un nuovo lavoro vs le vacanze sono cominciate); 2) czasowniki określające zjawiska atmosferyczne (np. ha/è nevicato); 3) czasowniki wyrażające ruch (np. sono volato a Roma vs ho volato diverse volte); 4) czasowniki, dla których wybór czasownika posiłkowego jest dowolny (np. ha/è assomigliato) lub 5) czasowniki, które zmieniają znaczenie w zależności od czasownika posiłkowego użytego w czasie złożonym (np. ho calzato gli sci vs è calzato a pennello). Analizie poddano 19 gramatyk języka włoskiego nawiązujących do ESOKJ, ukazując pewne ich mankamenty, np. brak reguł dotyczących danego zjawiska, wybiórcze i niesystematyczne omówienie problemu, brak precyzji terminologicznej. W konkluzjach zaproponowano kilka rozwiązań, które pomogą usystematyzować reguły dotyczące podwójnego czasownika posiłkowego w języku włoskim.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 10.

Tytuł:: Sulla distribuzione degli ausiliari nei costrutti con i verbi modali in italiano: uno studio sui corpora
O dystrybucji czasowników posiłkowych w konstrukcjach z czasownikami modalnymi w języku włoskim. Studium korpusowe
On the Distribution of Auxiliary Verbs in Modal Verb Constructions in Italian: a Corpus-Based Study
Autorzy:: Gniadek, Alicja
Opis:: Tra i grammatici è diffusa la convinzione che nei tempi composti in italiano il verbo ausiliare non sia determinato dal verbo modale, bensì lessicalmente dall’infinito. Tuttavia, tale convinzione si fonda principalmente sulla norma e non prende in considerazione l'usus. Negli ultimi anni sono stati pubblicati soltanto due articoli (Telve, 2007; Cortelazzo, 2009) su questo tema, che però, basandosi su un'analisi diacronica di testi letterari, non sono rappresentativi dello stato attuale della lingua italiana. Pertanto, l'obiettivo del presente lavoro è quello di tentare di colmare questa lacuna nella ricerca linguistica. Nella prima parte, teorica, presento quindi lo stato dell'arte e discuto questioni strettamente legate al problema in esame: l’intransitività scissa, la tipologia dei verbi di Sorace (2000) in base all’aspetto lessicale, il comportamento sintattico dei verbi modali e le loro caratteristiche semantiche. La seconda parte, invece, è dedicata a uno studio di costruzioni composte da verbi ausiliari, verbi modali e verbi inaccusativi tramite l’utilizzo dei corpora; in essa analizzo, tra l'altro, come la selezione del verbo ausiliare sia influenzata dai verbi tradizionalmente inclusi nel gruppo dei modali. Dalla distribuzione dei verbi ausiliari, si evince che nel caso di un solo verbo modale vi è una notevole preferenza per la connettività con "avere", il che finora non è stato confermato empiricamente.
There is a widespread belief among grammarians that in Italian compound tenses the auxiliary verb is not determined by the modal verb, but rather that it is determined lexically by the infinitive. Yet, this belief is based primarily on the norm and does not take into account usage. Only two papers (Telve, 2007; Cortelazzo, 2009) have been published recently on this issue, but since these are based on a diachronic analysis of literary texts, they are not representative of the current state of the Italian language. Thus, the purpose of this paper is to attempt to fill this gap in linguistic research. In the first, theoretical part, I present the current state of the art and discuss issues closely related to the analyzed problem: split intransitivity, Sorace's (2000) typology of verbs based on their lexical aspect, the syntactic behavior of modal verbs and their semantic features. The second part, on the other hand, is devoted to a corpus-based study of constructions composed of auxiliary verbs, modal verbs, and unaccusative verbs; here I analyze, in particular, how the choice of auxiliary verb is influenced by verbs traditionally included in the modal group. Based on the distribution of auxiliary verbs, only one modal verb shows a noticeable preference for collocability with "avere", which has not been empirically confirmed to date.
Wśród gramatyków rozpowszechnione jest przekonanie, że w czasach złożonych w języku włoskim czasownik posiłkowy nie jest determinowany przez czasownik modalny, ale leksykalnie przez bezokolicznik. Niemniej przekonanie to opiera się przede wszystkim na normie i nie uwzględnia uzusu. W ostatnich latach opublikowane zostały zaledwie dwie prace (Telve, 2007; Cortelazzo, 2009) poświęcone temu zagadnieniu, które jednak, bazując na diachronicznej analizie tekstów literackich, nie są reprezentatywne dla obecnego stanu języka włoskiego. Wobec tego celem niniejszej pracy jest próba zapełnienia tej luki w badaniach językoznawczych. W pierwszej, teoretycznej części przedstawiam zatem aktualny stan badań oraz omawiam zagadnienia ściśle związane z analizowanym problemem: "split intransitivity", typologię czasowników Sorace (2000) opierającą się na ich aspekcie leksykalnym, zachowanie składniowe czasowników modalnych i ich cechy semantyczne. Druga część natomiast poświęcona jest korpusowym badaniom konstrukcji złożonych z czasowników posiłkowych, czasowników modalnych oraz czasowników inakuzatywnych; analizuję w niej między innymi, jaki wpływ na wybór czasownika posiłkowego mają czasowniki tradycyjnie zaliczane do grupy modalnych. Na podstawie dystrybucji czasowników posiłkowych tylko w przypadku jednego czasownika modalnego zauważalna jest preferencja do łączliwości z "avere", co do tej pory nie zostało potwierdzone empirycznie.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Inne

na półce

Informacja

Wyszukujesz frazę "auxiliary verbs" wg kryterium: Temat