Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

Wyszukujesz frazę "biologically active compounds" wg kryterium: Temat


Tytuł:
Ocena skuteczności usuwania wybranych substancji aktywnych biologicznie w procesie nanofiltracji
Effectivness of removal of selected biologically active micropollutants in nanofiltration
Autorzy:
Kamińska, G.
Dudziak, M.
Bohdziewicz, J.
Kudlek, E.
Tematy:
substancje aktywne biologicznie
nanofiltracja
nanofiltration
biologically active compounds
Pokaż więcej
Wydawca:
Towarzystwo Chemii i Inżynierii Ekologicznej
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/126779.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
W pracy podjęto badania nad oceną skuteczności usuwania pięciu różnych związków należących do grupy substancji aktywnych biologicznie, tj. benzo(a)pirenu (BaP), antracenu (ANT), diklofenaku (DCL), pentachlorofenolu (PCP) i oktylofenolu (OP), w procesie nanofiltracji. Przedmiotem badań były modelowe roztwory tych substancji o stężeniu 500 μg/dm3, wykonane na bazie wody zdejonizowanej. Uzyskane wyniki badań porównano pod kątem skuteczności usuwania wybranych związków z syntetycznych i rzeczywistych odpływów z komunalnej oczyszczalni ścieków. Wykazano, że na skuteczność procesu nanofiltracji istotny wpływ ma rodzaj membrany nanofiltracyjnej, właściwości fizykochemiczne usuwanych związków, jak również rodzaj matrycy środowiskowej poddawanej oczyszczaniu. Najwyższą efektywność usuwania zaobserwowano dla benzopirenu w trakcie nanofiltracji wody zdejonizowanej. Współczynniki retencji wynosiły wówczas od 99,82 do 99,94%, co oznacza praktycznie jego całkowite usunięcie. Z kolei dla pozostałych związków z wyjątkiem oktylofenolu zaobserwowano odwrotną tendencję, wyższe współczynniki retencji uzyskano, gdy filtrowanym medium były ścieki syntetyczne lub rzeczywiste. Przeprowadzone badania udokumentowały złożony mechanizm separacji małocząsteczkowych mikrozanieczyszczeń organicznych w procesie nanofiltracji wynikający m.in. z oddziaływań międzycząsteczkowych, efektu sitowego, jak również adsorpcji.
This study addressed the removal efficiency of five different compounds classified as biologically active compounds ie benzo(a)pyrene (BaP), anthracene (ANT), diclofenac (DCL), pentachlorophenol (PCP), octylphenol (OP) in nanofiltration. They were removed from deionized water solution of 500 μg/dm3 and comparatively from synthetic and municipal effluent. It was found that the efficiency of the nanofiltration depends significantly both on type of membrane and the environmental matrix and physic-chemical properties of the compounds present in the treated waste feed. The highest retention was observed for benzo(a)pyrene removed from deionized water. In this case, the retention of BaP varied from 99.82 do 99.94%. For other compounds (excluding octylphenol) we observed an inverse trend, higher retention degrees were obtained when the synthetic or real effluent were filtered. Studies documented a complex mechanism of separation of low molecular weight organic micropollutants in nanofiltration, which could be a result of intermolecular interactions, sieve effect and adsorption.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Effectivness of Removal of Selected Biologically Active Micropollutants in Nanofiltration
Ocena skuteczności usuwania wybranych substancji aktywnych biologicznie w procesie nanofiltracji
Autorzy:
Kamińska, G.
Dudziak, M.
Bohdziewicz, J.
Kudlek, E.
Tematy:
biologically active compounds
nanofiltration
związki aktywne biologicznie
nanofiltracja
Pokaż więcej
Wydawca:
Towarzystwo Chemii i Inżynierii Ekologicznej
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/389054.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
This study addressed the removal efficiency of five different compounds classified as biologically active compounds ie benzo(a)pyrene (BaP), anthracene (ANT), diclofenac (DCL), pentachlorophenol (PCP), octylphenol (OP) in nanofiltration. They were removed from deionized water solution (500 µg/dm3) and comparatively from synthetic and municipal effluent. It was found that the efficiency of the nanofiltration depends on significantly both on type of membrane and the environmental matrix and physic-chemical properties of the compounds contained in the treated feed. The highest retention was observed for benzo(a)pyrene removed from deionized water. In this case, the retention of BaP varied from 99.82% to 99.94%. For other compounds (excluding octylphenol) we observed an inverse trend, higher retention degrees were obtained when the synthetic or real effluent were filtered. This study documented a complex mechanism of separation of low molecular weight organic micropollutants in nanofiltration, which could be a result of intermolecular interactions, sieve effect and adsorption. In addition, in the last part we compare our experimental data with predicted retention coefficients, which were computed from models for predicting retention of micropollutants in nanofiltration.
W ramach pracy podjęto badania nad oceną skuteczności usuwania pięciu różnych związków nale żących do grupy substancji aktywnych biologicznie, tj. benzo(a)piren (BaP), antracen (ANT), diklofenak Effectivness of Removal of Selected Biologically Active Micropollutants in Nanofiltration 197 (DCL), pentachlorofenol (PCP) i oktylofenol (OP) w procesie nanofiltracji. Przedmiotem badań były modelowe roztwory tych substancji o stężeniu 500 µg/dm3 wykonane na bazie wody zdejonizowanej. Uzyskane wyniki badań porównano pod kątem skuteczności usuwania wybranych związków z syntetycznych i rzeczywistych odpływów z komunalnej oczyszczalni ścieków. Wykazano, że na skuteczność procesu nanofiltracji istotny wpływ ma rodzaj membrany nanofiltracyjnej, właściwości fizykochemiczne usuwanych związków, jak również rodzaj matrycy środowiskowej poddawanej oczyszczaniu. Najwyższą efektywność usuwania zaobserwowano dla benzopirenu w trakcie nanofiltracji wody zdejonizowanej. Współczynniki retencji wynosiły wówczas od 99,82% do 99,94%, co oznacza praktycznie jego całkowite usunięcie. Z kolei dla pozostałych związków z wyjątkiem oktylofenolu zaobserwowano odwrotną tendencję, wyższe współczynniki retencji uzyskano, gdy filtrowanym medium były ścieki syntetyczne lub rzeczywiste. Przeprowadzone badania udokumentowa ły złożony mechanizm separacji małocząsteczkowych mikrozanieczyszczeń organicznych w procesie nanofiltracji wynikający m.in. z oddziaływań międzycząsteczkowych, efektu sitowego, jak i adsorpcji. Dodatkowo, w ostatniej części pracy porównano uzyskane dane doświadczalne z przewidywanymi współczynnikami retencji, które zostały obliczone z modeli dotyczących przewidywania retencji mikrozanieczyszczeń w procesie nanofiltracji.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Glony na zdrowie
Algae and human health
Autorzy:
Godlewska, K.
Michalak, I.
Chojnacka, K.
Tematy:
makroglony
związki biologicznie czynne
medycyna
kosmetyka
macroalgae
biologically active compounds
medicine
cosmetics
Pokaż więcej
Wydawca:
Polskie Towarzystwo Chemiczne
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/172057.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Marine algae are rich in a variety of biologically and pharmacologically active substances. They are considered as a resource that has been used by humans to some extent [6]. Nowadays, algal biomass is a renewable source of many valuable bioactive substances, having a wide array of applications in many industries, such as food, chemical, agricultural, pharmaceutical, cosmetic, medical. The present work focuses on the impact of algae on the human body. The potential use of algae and algal extracts in medicine and cosmetic industry is discussed. Due to the antibacterial, antiviral, antifungal, anti-inflammatory properties, algae can be used in the curing of many types of diseases [7, 8]. These properties result from the biologically active compounds present in the biomass of algae. The components of the algae that may help in the treatment tumor diseases are: polyphenols [37], polysaccharides [38], carrageenan [33–35], fucoidan [24, 30–32], fucoxanthin [25], diterpenes [27–29] or monoterpenes [36]. Substances extracted from algae with anti-inflammatory, antipyretic and analgesic include: fucosterol [48], porphyrins [52], lactones, phenols, carbohydrates [40], polysaccharides [51, 53, 54], fucoidan [46], galactan [49], fucan [45]. Fucoxanthin [64–68], fucoidan [58], triacyloglycerols [69], polyphenols [71] or phlorotannin [63] can be used as anti-obesity agents. Overreaction of the immune system to harmless environmental substances can be minimized by the use of antiallergic substances, which include mainly phlorotannins [73, 77, 78] and fatty acids [79, 80]. The components of algae, such as polysaccharides [99–101], diterpenes [91], bromophenol [90], carbohydrates [102], fucans [96, 97], galactans [98], carrageenan [94], fucoidan [92] or galactofucan [93] could be successfully utilized against various types of viruses. It has been proved that algae show dermatological and cosmetic properties: anti-inflammatory and bactericidal action (due to the presence of zinc) [8, 9, 19, 113], increase of the flexibility of the skin (peptides and vitamins) [13, 104, 105], improve blood circulation of the skin and thanks to the alginic acid they treat erythema [13, 103]. They influence on of inhibition of sebum secretion and on other problems of oily skin. Algae are used in many cosmetics to tone up the skin, lighten stretch marks [104, 111, 112]. Compresses made of algae slenderize and eliminate cellulite. A field of skin cosmetics called Thalassotherapy is a form of therapy that uses marine climate, sea water, mud, algae, sand and other substances derived from the sea as a therapeutic agents [13, 103].
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Surowce roślinne i produkty naturalne : nowe nadzieje dla przyszłych pokoleń
Plant materials and natural products : new hopes for the future generations
Autorzy:
Ligor, Magdalena
Rafińska, Katarzyna
Wrona, Olga
Kiełbasa, Anna
Krakowska-Sieprawska, Aneta
Buszewski, Bogusław
Tematy:
związki biologicznie aktywne
ekstrakcja
analiza ekstraktów roślinnych
biologically active compounds
extraction
analysis of plant extracts
Pokaż więcej
Wydawca:
Polskie Towarzystwo Chemiczne
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/1413277.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
The one of the many scientific tasks carried out in Department of Environmental Chemistry and Bioanalytics is the development of methodologies concern antioxidant properties and biological activity of compounds (mainly cyclitols, fatty acids, flavonoids, polyphenolic acids and saponins) separated from raw plant materials and natural products. Such investigations, in general important for human health, was carried out as part of the project entitled: Cultivated plants and natural products as a source of biologically active substances assign to the production of cosmetic and pharmaceutical products as well as diet supplements, attributed by the National Center for Research and Development (2016-2021). The aim of the project was to develop a strategy for the comprehensive use of native plant materials and dissemination of valuable herbal plants in various industries, with particular emphasis on cosmetics, medical devices, dietary supplements, and as livestock feed and a source of biomass. Another important aspect was/is the use of the local potential of plant cultivation, taking into account the Polish production of plant material (limitation of import). Selected plant materials will be both nutritional value and the presence of biologically active ingredients, as well as treating the plant biomass as a renewable source of energy. The proposed technological solutions are located in the area of "green chemistry", an important aspect for the proecology. The plant materials which meet the aforementioned criteria and due to the presence of important active ingredients are: lucerne (Medicago sativa L.), liquorice (Glycyrrhiza glabra), Lepidium sativum and goldenrod (Solidago sp.), buckwheat (Fagopyrum esculentum), fenugreek (Trigonella foenum-graecum), rape and kale, lacy phacelia, (Phacelia tanacetifolia Benth.) as well as camelina (Cornelina sativa L.). An implementation of the proposed research project was proceeded in different directions, based on the cooperation of research institutions with cosmetics and pharmaceutical industries, herbs and beekeepers from across Poland.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Zastosowanie nowoczesnych promotorów transepidermalnych w recepturze i produkcji różnych form kosmetycznych zawierających surowce roślinne
The use of modern penetration enhancers in composition and production of various cosmetics forms containing plant materials
Autorzy:
Gębala, Jolanta
Opis:
Metoda podawania leku przez skórę była już znana w starożytności, jednak dopiero w ciągu ostatnich 20-30 lat zostały podjęte działania dające naukowe wyjaśnienie tych procesów. Podstawowa bariera, która utrudnia przenikanie substancji czynnej przez skórę to stratum corneum, warstwa utworzona ze zrogowaciałych, płaskich komórek. Aby umożliwić transport związków biologicznie czynnych w głąb skóry i sprawić żeby był jak najbardziej efektywny zaczęto stosować rożnego rodzaju chemiczne i fizyczne promotory przenikania. Promotory chemiczne tzw. nośniki są to układy, w których niewielkie ilości substancji aktywnej zamyka się w rożnych częściach powstającej struktury. W zależności od budowy i składu mają zdolność penetracji w głąb skóry, przekazując substancję czynną do miejsca docelowego, w którym dochodzi do jej uwolnienia. Bardzo istotnym elementem działania nośników jest możliwość kontrolowanego uwalniania zawartych w ich strukturach substancji, dzięki czemu wydłuża się okres ich działania, gwarantując bardziej efektywne wykorzystanie. Do tej grupy zaliczamy liposomy, nanosomy, kubosomy, formy ciekłokrystaliczne, peptydy, transferosomy, stałe nanocząsteczki lipidowe, nanostrukturalne nośniki lipidowe oraz mikrokapsułki. Promotory fizyczne w postaci prądu stałego (galwanicznego) i ultradźwięków są wykorzystywane z zabiegach takich jak jonoforeza, sonoforeza czy mikronakłuwanie. Na proces ten ma wpływ szereg innych czynników takich jak warunki zewnętrzne, sposób uwalniania substancji aktywnej oraz typ nośnika czy budowa chemiczna samej substancji aktywnej. Osłabienie funkcji barierowych warstwy rogowej naskórka uzyskuje się także przez modyfikowanie struktury związku czynnego lub samego nośnika. Skuteczność wyżej wymienionych metod zależy od właściwości fizykochemicznych substancji penetrującej, jej możliwości dyfuzji do obszaru lipidowego i proteinowego, współczynnika podziału pomiędzy te dwie fazy oraz samej budowy stratum corneum. W zależności od rodzaju substancji aktywnej można zauważyć ich lepsze lub gorsze działanie w poszczególnych miejscach. Np. flawonoidy w warstwie rogowej naskórka działają jako antyutleniacze skutecznie wymiatając wolne rodniki, natomiast w głębszych warstwach skóry wykazują działanie bezpośrednio na naczynia krwionośne. Dla większości składników kosmetyków skóra powinna być pewnego rodzaju rezerwuarem i umożliwiać im dłuższe działanie w miejscach, które tego potrzebują. W ostatnich latach obserwuje się wzrost zainteresowania nanocząsteczkami oraz sposobami na zwiększenie efektywności procesu przenikania. Obecny rynek pełen jest innowacyjnych rozwiązań, z powodzeniem można stwierdzić, iż stosowanie promotorów przenikania transepidermalnego jest jednym z nich.
The method of drug delivery through the skin was already known in ancient times but, only in the past 20-30 years gives scientific justification for that kind of administration of substances. The main barrier that hinders the penetration of active ingredients through the skin is stratum corneum, made of horny, flat skin cells. Biotechnologists started to use various types of penetration enhancers, both chemical and physical to enable the transport of biologically active compounds into the skin and make it as efficient as possible. Chemical enhancers called carriers are systems where a small amount of active ingredients is encapsulated in different parts of emergent structures. Depending on the structure and composition they are able to penetrate deep into the skin, providing the active substance to destination, where it’s released. A very important feature is the ability of the controlled release for biologically active substances from their structures, thereby prolonging duration, ensuring a more efficient use. This group includes liposomes, nanosomes, cobosomes, liquid crystal forms, peptides, transferosomes, solid lipid nanoparticles, nanostructured lipid carriers, and microcapsules. Physical enhancers as direct current (galvanic) and ultrasound are used in treatments such as iontophoresis or sonophoresis. Another way, where the aim is transdermal delivery is microcenthesis. This process is affected by several other factors such as environmental conditions, the process of release of the active substance and the type of media or the chemical structure of the active substance. The weakening of the barrier function of the stratum corneum is achieved by modifying the structure of the active compound or the carriers. The effectiveness of these methods depends on the physicochemical properties of penetrating, its ability to diffuse into the lipid and protein area, partition coefficient between two phases and the construction of the stratum corneum.Depending on the nature of substances, it is noted that the effect can be better or worse in different locations. For example, flavonoids in the stratum corneum suited as antioxidants, effectively help to remove free radicals, and in the deeper layers of skin have a direct effect on blood vessels. For most cosmetic ingredients skin should be some kind of reservoir and enable them to last much longer in the places that need it. In recent years there has been great interest in nanoparticles and methods to increase the transdermal delivery. The current market is full of innovative solutions. It can be concluded that the use of penetration enhancers is one of them.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Tytuł:
Słodkowodna Cladophora glomerata jako nowy potencjalny surowiec kosmetyczny
Freshwater Cladophora glomerata as a new potential cosmetic raw material
Autorzy:
Fabrowska, J.
Łęska, B.
Schroeder, G
Tematy:
słodkowodne makroglony
zielenice
Cladophora glomerata
związki biologicznie czynne
produkty kosmetyczne
freshwater macroalgae
green alga
biologically active compounds
cosmetic products
Pokaż więcej
Wydawca:
Stowarzyszenie Inżynierów i Techników Przemysłu Chemicznego. Zakład Wydawniczy CHEMPRESS-SITPChem
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/143395.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Glony morskie i ich ekstrakty stanowią obecnie jeden z najczęściej stosowanych naturalnych surowców kosmetycznych z uwagi na obecność wielu różnorodnych związków biologicznie czynnych w ich plechach. Z kolei glony słodkowodne są rzadkim obiektem badań i praktycznie nie występują na rynku kosmetycznym. Okazuje się, że słodkowodne makrozielenice z gatunku Cladophora glomerata są bogatym źródłem makro- i mikroelementów, jak również substancji bioaktywnych: kwasów tłuszczowych, steroidów, karotenoidów, polifenoli, terpenoidów, węglowodanów, garbników oraz witamin. Obecność tych substancji warunkuje szeroki zakres aktywności biologicznej oraz potencjalnego zastosowania słodkowodnego glonu Cladophora glomerata w kosmetyce.
Currently, marine algae and their extracts are one of the most commonly used natural cosmetic raw materials due to the presence of many various biologically active compounds in their thallus. However, the freshwater algae are rare object of studies and almost they do not occur on the cosmetic market. It turns out, that the freshwater green macroalgae of the species Cladophora glomerata are a rich source of macro- and microelements, as well as bioactive substances: fatty acids, steroids, carotenoids, polyphenols, terpenoids, carbohydrates, tannins and vitamins. The presence of this substances determines a wide range of biological activity and a potential application of the freshwater Cladophora glomerata in cosmetology.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Synteza policyklicznych, skondensowanych węglowodorów heteroaromatycznych zawierających w pierścieniu atomy azotu i siarki
Synthesis of polycyclic, linearly fused heteroaromatic hydrocarbons containing nitrogen and sulfur atoms
Autorzy:
Bodzioch, A.
Bałczewski, P.
Tematy:
organiczna elektronika
liniowo skondensowane, policykliczne węglowodory heteroaromatyczne
związki czynne biologicznie
synteza
organic electronics
linearly fused, policyclic heteroaromatic hydrocarbons
biologically active compounds
synthesis
Pokaż więcej
Wydawca:
Uniwersytet Humanistyczno-Przyrodniczy im. Jana Długosza w Częstochowie. Wydawnictwo Uczelniane
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/410271.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
W przeglądzie zaprezentowano metody syntezy policyklicznych, liniowo skondensowanych węglowodorów heteroaromatycznych zawierających w pierścieniu aromatycznym atomy siarki i azotu. W ostatnich latach związki te znalazły praktyczne zastosowanie w syntezie produktów czynnych biologicznie oraz w badaniach nad najnowszej generacji organicznymi elementami elektronicznymi, takimi jak diody, tranzystory, ogniwa, lasery, bramki logiczne, koncentratory słoneczne, itp.
In this review, methods of syntheses of polycyclic, linearly fused heteroaromatic hydrocarbons containing nitrogen and sulfur atoms are presented. These compounds have recently found applications in synthesis of biologically active compounds and in research on the newest generation of organoelectronic devices, like diodes, transistors, photovoltaics, lasers, logic gates, solar concentrators, etc.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Badania bezpieczeństwa stosowania związków biologicznie aktywnych
Safety studies of biologically active compounds
Autorzy:
Piróg, Sandra
Opis:
Aim of this project: The aim of this project was to carry out a test that evaluated the mutagenic potential of three new compounds from the project (1-3) with proven anticonvulsant activity and three hydroxy acids used in cosmetology in the validation of the Vibrio harveyi test.Material and methods: This assay used an alternative method with the Vibrio harveyi bacteria. In the experiment there were four Vibrio harveyi strains used: BB7, BB7M, BB7X, and BB7XM. The test was performed on BOSS solid medium with the addition of neomycin, which was a factor in the selection of cells, leading to the formation of mutations.The results: After the incubation period, the amount of grown neomycin-resistant mutant colonies was compared to the amount of standard mutagen NQNO colonies. This was the basis for estimating which of the study compounds were mutagenic. Based on the analysis of the results it was found that compound 1 and 2 are endowed with mutagenic potential in relation to the strain: BB7X, BB7XM for compound 1 and BB7, BB7XM for compound 2. Compound 3 and acids (salicylic, citric, and tartaric) were devoid of mutagenic potential for all of the tested strains.Summary: The Vibrio harveyi test has passed the next stage of validation, and there is a good chance that in the future it can be used as a reliable alternative method.
Cel pracy: w ramach pracy zaprojektowano przeprowadzenie badań oszacowania potencjału mutagennego dla trzech nowych związków projektowych (1-3), o udowodnionym działaniu przeciwdrgawkowym oraz dla trzech hydroksykwasów, stosowanych w kosmetologii w ramach walidacji testu Vibrio harveyi.Materiał i metody: w eksperymencie posłużono się metodą alternatywną- testem z wykorzystaniem bakterii Vibrio harveyi. Użyto czterech szczepów Vibrio harveyi: BB7, BB7M, BB7X oraz BB7XM. Test przeprowadzono na pożywkach stałych BOSS z dodatkiem neomycyny, która była czynnikiem selekcyjnym w stosunku do komórek, w których doszło do powstania mutacji.Wyniki badań: po przeprowadzeniu inkubacji, porównano ilości kolonii neomycynoopornych mutantów w stosunku do liczby kolonii wzorcowego mutagenu NQNO. Na tej podstawie oszacowano, które ze związków badanych są mutagenne. Na podstawie analizy otrzymanych wyników stwierdzono, że związek 1 i 2 są obdarzone potencjałem mutagennym w stosunku do szczepu: BB7X, BB7XM dla związku 1 oraz dla BB7, BB7XM dla związku 2. Związek 3 oraz kwasy: salicylowy, cytrynowy i winowy były pozbawione potencjału mutagennego względem wszystkich badanych szczepów.Podsumowanie: test Vibrio harveyi, przeszedł pozytywnie kolejny etap walidacji i istnieje duża szansa, że w przyszłości będzie mogł być stosowany jako wiarygodna metoda alternatywna.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Tytuł:
Chiroptical methods in studies of biologically active compounds
Metody chiraloptyczne w badaniach cząsteczek biologicznie czynnych
Autorzy:
Kołodziejczyk, Aleksandra
Opis:
N-[1-fenyloetylo]acetamid to związek z grupy amidów. Amidy są szeroko występującą grupą organicznych związków chemicznych o znaczeniu biologicznym. Znajdują zastosowanie w przemyśle tworzyw sztucznych, ale również w lecznictwie. Wiązanie amidowe jest jednym z kluczowych dla funkcjonowania żywych organizmów, jako że występuje ono w łańcuchu polipeptydowym. W związku z powszechnym występowaniem tych związków i ich znaczeniem biologicznym poszukuje się metod, które umożliwiałyby jak najlepsze ich badanie. Do takich technik należą m.in. metody chiralooptyczne, które pozwalają na badanie związków aktywnych optycznie, takich jak właśnie N-[1-fenyloetylo]acetamid, występujący w postaci dwóch enancjomerów – R i S. Badanie związków biologicznie aktywnych metodami chiralooptycznymi jest jednak często trudne ze względu na to, że dają one słaby sygnał chiralooptyczny, dlatego też wymyśla się różne sposoby, które ułatwiłyby takie badania. Jednym ze sposobów jest łączenie tych związków z rodzajem sondy, która daje silny sygnał chiralooptyczny. Badania w tym kierunku prowadził m.in. prof. Cristiano Zonta, który w swojej pracy zaproponował jako sondę racemiczny aminotrifenolanowy związek kompleksowy okso wanadu(V). Ten związek kompleksowy był badany w układzie z ligandami chiralnymi, w tym z N-[1-fenyloetylo]acetamidem, za pomocą spektroskopii ECD. W badaniach tych stwierdzono, że następuje transfer chiralności od chiralnego liganda do związku kompleksowego. W niniejszej pracy licencjackiej jako rozszerzenie eksperymentu prof. Zonty zaproponowano dalsze badanie układu supramolekularnego zawierającego racemiczny aminotrifenolanowy związek kompleksowy okso wanadu(V) oraz N-[1-fenyloetylo]acetamid za pomocą ramanowskiej aktywności optycznej ROA. Zaskakująco na podstawie uzyskanych widma ROA okazało się, że w badanym trójskładnikowym układzie (związek kompleksowy – ligand chiralny – rozpuszczalnik) zachodzi zjawisko przekazania chiralnej informacji do cząsteczek rozpuszczalnika. Efekt ten okazał się nadzwyczaj silny dla chloroformu. Następnie przeprowadzono eksperyment z użyciem acetonitrylu jako rozpuszczalnika i stwierdzono, że zjawisko indukcji dla acetonitrylu nie jest tak oczywiste jak dla chloroformu. W badanym układzie również zachodzić transfer chiralności do rozpuszczalnika, jednak efekt jest słabszy niż dla chloroformu. Opisywane zjawisko indukcji chiralności jest bardzo interesującym efektem i może mieć istotne znaczenie w dalszym rozwoju techniki ROA oraz w badaniu związków, które w normalnych warunkach dają słaby sygnał ROA lub nie dają go wcale, w tym związków biologicznie aktywnych.
N-(1-phenylethyl)acetamide is a compound belonging to amides. Amides are a widely occurring group of organic compounds showing biological activity. They are used in the plastics industry, but also in medicine as drugs. The amide bond is very important for living organisms, as amid linkages are present in the polypeptide chains. Due to the common occurrence of these compounds and their biological significance, methods are sought that would enable investigation of their various properties. Such techniques include chiroptical methods that enable studying optically active compounds, such as N-(1-phenylethyl)acetamide, which is present in two enantiomeric forms - R and S. Studying biologically active compounds with chiroptical methods may be difficult because of their weak chiroptical signal, which is why different methods are invented that would facilitate such research. One way is to combine these compounds with the type of probe that gives a strong chiroptical signal. Research on this was presented i.a. by prof. Cristiano Zonta, who proposed a racemic oxo-vanadium(V) aminotriphenolate complex as a stereodynamic probe. The oxo-vanadium complex was tested in a system with chiral ligands, including N-(1-phenylethyl)acetamide, by ECD spectroscopy. In these studies, it was found that there was a transfer of chirality from the chiral ligand to the complex. In this thesis as an extension of the prof. Zonta’s experiment it was proposed to further study the supramolecular system containing racemic oxo-vanadium(V) aminotriphenolate complex and N-(1-phenylethyl)acetamide using Raman optical activity ROA. Surprisingly, based on the obtained ROA spectrum, it turned out that in the examined tree-compound system (complex - chiral ligand - solvent) there is a chirality transfer to solvent molecules. This effect turned out to be very strong for chloroform molecules. The experiment was then carried out using acetonitrile as a solvent. It was found that the chirality transfer for acetonitrile is not as obvious as for chloroform. Chirality transfer to the solvent molecules is also occurring in system with acetonitrile, but the effect is certainly weaker than for chloroform. The reported effect of chirality induction is very interesting and may be important in further development of ROA techniques and may also be helpful in the study of compounds that give weak ROA signal under normal conditions or do not give a signal at all, including biologically active compounds.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Tytuł:
Analityka antybiotyków β-laktamowych w układzie in silico, in vitro oraz in vivo
Analytics of beta-lactam antibiotics in silico, in vitro and in vivo
Autorzy:
Janiszewska, Daria
Szultka-Młyńska, Małgorzata
Buszewski, Bogusław
Tematy:
związki biologicznie aktywne
techniki chromatograficzne
elektrochemia
in vitro
in vivo
spektrometria mas
metabolizm
monitorowanie leków
biologically active compounds
chromatographic techniques
electrochemistry
mass spectrometry
metabolism
drug monitoring
Pokaż więcej
Wydawca:
Polskie Towarzystwo Chemiczne
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/2086736.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Drug analysis necessitates introducing selective methods of detection and enriching the substances present in biomaterial at low concentration levels (trace analysis). Moreover, there is a continuous demand for increase in the quality of drugs that are being developed, which in turn enforces the development of analytical techniques of increasing sensitivity and accuracy with the applicationof combined separation techniques. Thus the premise of this review is to comparethe in vitro metabolic pathways of antibiotic drugs in model conditions such as in the presence of different microsomal fraction enzymes and with the applicationof electrochemical stimulation of metabolic transformations, as well as to the collected data with the results of in vivo experiments.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł

Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies