Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

English (EN)·Polski (PL)·Yкраїнський (UK)
Przejdź do strony domowej biblioteki Pedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Komisji Edukacji Narodowej w Lublinie Link otwiera się w nowym oknie Logo biblioteki Prolib Integro - strona głównaPedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Komisji Edukacji Narodowej w Lublinie
Zmień bibliotekę

Wyszukujesz frazę "bisfenol A" wg kryterium: Temat

  Lista filtrów
Dostawca treści
Wyrównaj
Wyświetlanie 1-10 z 54
Tytuł:
Potential of various materials for adsorption of micropollutants from wastewater
Autorzy:
Kamińska, G.
Bohdziewicz, J.
Tematy:
sorption
nanomaterials
bisphenol A
sorpcja
nanomateriały
bisfenol A
Pokaż więcej
Wydawca:
Politechnika Wrocławska. Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/208072.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Performance of various materials such as activated carbons, carbon nanotubes, fullerene, and aluminosilicate for aquatic adsorption of micropollutants has been compared. Micropollutants (bisphenol A (BPA) and nonylphenol (NP)) were removed from artificial effluent which was spiked with standards of those chemicals. It was found that nonylphenol was more favorable adsorbed by all the sorbents than BPA. The higher adsorption capacities for BPA and NP showed single walled carbon nanotubes and activated carbon (AKPA). Slightly lower removal efficiencies of the studied micropollutants were observed for the multi-walled carbon nanotubes and activated carbon SX2. Taking into account the porous structure of the sorbents, it can be concluded that the materials containing mesopores had lower sorption capacities for BPA and NP than materials with microporous structure. Ad-sorption of micropollutants was much quicker for the carbon nanotubes than for the activated carbon.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
A study on the influence of bisphenols differing in their toxicity on the properties of model eythrocyte membranes
Badanie wpływu bisfenoli o zróżnicowanej toksyczności na właściwości modelowych membran erytrocytów
Autorzy:
Wyżga, Beata
Opis:
In this work the influence of bisphenol A and bisphenol S on model erythrocyte membranes was examined. The measurements were done with the use of Langmuir trough. Both one component monolayers containing cholesterol, sphingomyelin or phosphatidylcholine were studied as well as the mixed monolayer imitating the outer layer of erythrocyte membrane was investigated.During the experiments the isotherms, that is the surface pressure-area curves, were recorded. Moreover, the penetration of bisphenols into the monolayer at a given surface pressure was studied and the stability of the film in the presence of bisphenols was verified. Brewster angle microscopy experiments were also performed to analyze the modifications in the monolayer morphology.The results evidenced that the presence of bisphenols in the subphase causes fluidization of the monolayer, decreases its stability and changes its morphology as well as affects the interactions between the molecules. Bisphenols incorporate between the molecules in the monolayer and this effect depends on the surface pressure value and the concentration of the compound in the subphase. These effects are stronger for bisphenol A as compared to bisphenol S. Although the latter compound is described as less toxic, it is also able to affect the properties of model membrane.
W niniejszej pracy badano wpływ bisfenolu A oraz bisfenolu S na modelowe membrany erytrocytów. Pomiary wykonano używając powierzchniowej wagi Langmuira. Badano monowarstwy jednoskładnikowe zbudowane z cząsteczek cholesterolu, sfingomieliny i fosfatydylocholiny oraz monowarstwę mieszaną, będącą modelem zewnętrznej warstwy błony erytrocytu. Podczas eksperymentów zarejestrowano izotermy - zależność ciśnienia powierzchniowego od średniej powierzchni na cząsteczkę, badano penetrację bisfenoli do monowarstwy przy określonym ciśnieniu oraz stabilność monowarstw w obecności bisfenoli. Metodą mikroskopii kąta Brewstera analizowano także zmiany morfologii monowarstw. Wyniki badań wykazały, że obecność bisfenoli w subfazie powoduje upłynnienie monowarstwy, obniżenie jej stabilności oraz zmienia morfologię i wpływa na oddziaływania między cząsteczkami. Bisfenole wbudowują się między cząsteczki monowarstwy, w zależności od ciśnienia powierzchniowego i stężenia związku w subfazie. Efekty te są silniejsze w przypadku bisfenolu A w stosunku do analogu S, który traktowany jako mniej toksyczny, także wpływa na właściwości modelowej membrany.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Tytuł:
The investigations of the influence of bisphenol A, S and F on micellization of anionic surfactants for the possibility of the use of surfactants in the removal of bisphenols from contaminated water.
Badanie wpływu bisfenolu A, S i F na micelizację wybranych surfaktantów anionowych pod kątem możliwości zastosowania surfaktantów do usuwania bisfenoli z zanieczyszczonych wód
Autorzy:
Pająk, Katarzyna
Opis:
The aim of this work was to study the effect of bisphenol A and its analogues: bisphenol S and bisphenol F on micellization of anionic surfactants: sodium dodecyl sulfate (SDS), sarkosyl and sodium dodecylbenzenesulfonate (SDBS) and to assess the possibility of the use of surfactants to the removal of bisphenols from contaminated water. During experiments the conductometric method was applied to measure the electrolytic conductivity of surfactant solutions containing bisphenols. Based on the obtained data the values of: the critical micellization concentration (CMC); the degree of dissociation of micelles (β parameter) and the standard free energy of micellization (∆GM0) were calculated. Moreover, in spectrophotometric studies, the possibility of the removal of bisphenols from the solution in the presence of surfactants was verified. It was found that the studied bisphenols affect the aggregation of surfactants (they change the values of CMC, β and ∆GM0). Moreover, the ability of surfactants to solubilization of bisphenols and the mechanism of solubilization depends on the type of bisphenol and on the surfactant used. Among the studied surfactants SDBS the most strongly solubilizes bisphenols and it is also the most effective in their removal from the solutions. However, a decrease of bisphenol concentrations in the samples was slight, which indicates that the procedure of the phases separation needs to be refined.
Celem pracy było zbadanie wpływu bisfenolu A i jego analogów: bisfenolu S i bisfenolu F na micelizację surfaktantów anionowych: siarczanu(VI) dodecylo sodowego (SDS), sarkozylu i dodecylobenzenosulfonianu sodowego (SDBS) i dokonanie oceny możliwości wykorzystania surfaktantów do usuwania bisfenoli z zanieczyszczonych wód. W eksperymentach zastosowano metodę konduktometryczną do pomiaru przewodności elektrolitycznej roztworów surfaktantów w obecności bisfenoli. Na podstawie uzyskanych wyników obliczono wartości: krytycznego stężenia micelizacji (CMC), stopnia dysocjacji micel (parametr β) i standardowej molowej entalpii swobodnej micelizacji, ∆GM0. Ponadto, metodą spektrofotometryczną, sprawdzano możliwość usunięcia bisfenoli z roztworów w obecności surfaktantów.Stwierdzono, że badane bisfenole wpływają na agregację surfaktantów (zmieniają wartości CMC, parametru β i ∆GM0). Ponadto zdolność surfaktantów do solubilizowania bisfenoli i mechanizm solubilizacji zależy od rodzaju bisfenolu i rodzaju surfaktantu. Spośród badanych surfaktantów SDBS najsilniej solubilizuje badane bisfenole i jest najbardziej efektywny w ich usuwaniu z roztworów. Jednak spadek stężenia bisfenoli w próbkach jest niewielki, co oznacza konieczność dopracowania procedury rozdziału faz w próbce.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Tytuł:
2,2-Bis(4-hydroksyfenylo)- propan – pyły
2,2-Bis(4-hydroxyphentyl)propane
Autorzy:
Szymańska, J.A.
Frydrych, B.
Tematy:
bisfenol A
działanie drażniące
wartości NDS i NDSCh
bisphenol A
irritation
Pokaż więcej
Wydawca:
Centralny Instytut Ochrony Pracy
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/137252.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
2,2-Bis(4-hydroksyfenylo)propan (bisfenol-A, BPA) jest substancją stałą, występuje w postaci płatków lub kryształków, ma delikatny zapach fenolu. Otrzymywany jest w reakcji fenolu z acetonem, przebiegającej w niskim pH, wysokiej temperaturze i z udziałem katalizatorów. Związek ten znalazł zastosowanie w produkcji różnego rodzaju żywic, środków uniepalniających i jako fungicyd. Narażenie zawodowe na BPA może być związane z jego produkcją i stosowaniem. W dostępnym piśmiennictwie nie znaleziono informacji o zatruciach samobójczych lub przypadkowych, spowodowanych przyjęciem bisfenolu-A drogą pokarmową lub przez skórę. Jedyna informacja o działaniu toksycznym BPA po krótkim czasie narażenia dotyczy narażenia ludzi drogą inhalacyjną. Osoby narażone uskarżały się na gorzki smak w ustach, ból głowy i nudności. Długotrwałe narażenie na BPA może powodować powstawanie dermatoz. Toksyczność ostra BPA dla zwierząt jest mała. Wartość DL50 tej substancji mieści się w granicach 1,6÷5,2 g/kg masy ciała. Głównym objawem działania toksycznego BPA po podaniu dużych dawek królikom było podrażnienie oczu i skóry o różnym stopniu nasilenia. U myszy i szczurów obserwowano depresję OUN i przekrwienie bierne różnych narządów wewnętrznych. Wielokrotne inhalacyjne narażenie szczurów na BPA powodowało wystąpienie odwracalnych zmian w górnych drogach oddechowych. Hiperplazja nabłonka górnych dróg oddechowych wystąpiła przy stężeniach 50-150 mg/m3. Stężenie 10 mg/m3, przy którym nie obserwowano zmian, przyjęto jako wartość NOAEL. Toksyczność przewlekła była badana na kilku gatunkach zwierząt – myszach, szczurach i psach. Podanie dożołądkowe BPA powodowało przede wszystkim zahamowanie przyrostu masy ciała w porównaniu z grupą kontrolną, zwiększenie masy wątroby, a także zaburzenia oddychania, odwodnienie, biegunki i śmierć. W dostępnym piśmiennictwie nie ma danych na temat rakotwórczego działania BPA u ludzi. Dane na temat takiego działania u zwierząt dotyczą jednego eksperymentu. Przeprowadzony on został na myszach i szczurach obu płci. Narażenie trwające 103 tygodnie nie wykazało żadnych zmian świadczących o działaniu kancerogennym BPA. Negatywne wyniki uzyskano również w testach dotyczących działania mutagennego. Według wielu autorów główne działanie toksyczne BPA polega na szkodliwym wpływie tej substancji na rozrodczość. Jest to związane z mechanizmem działania BPA. Na podstawie badań in vitro stwierdzono, że BPA łączy się z receptorami estrogenowymi. Jednak dane dotyczące działania embriotoksycznego i wpływu na rozrodczość nie są jednoznaczne. Bisfenol-A w organizmie zwierząt jest metabolizowany do glukoronidu i w tej postaci wydalany z moczem. Główną drogą wydalania jest jednak kał – tą drogą wydala się (bez względu na drogę podania) w postaci niezmienionej 50÷80% podanej dawki. Wartość NDS bisfenolu-A na poziomie 5 mg/m3 (pył) ustalono na podstawie działania toksycznego związku na nabłonek górnych dróg oddechowych zwierząt doświadczalnych. Wartość NDSCh bisfenolu-A ustalono na poziomie 10 mg/m3. Normatywy oznakowano symbolem „I” (substancja o działaniu drażniącym).
2,2-Bis (4-hydroxyphentyl) propane (Bisphenol-A, BPA) is a solid substance found in the form of flakes or crystals of delicate phenol odour. It is obtained in the reaction of phenol with acetone, at low pH, at high temperature and with catalysts. This compound is used in the production of different kinds of resins, fire retardants and as fungicide. Occupational exposure to BPA can be associated with its production and application. In the available literature there are no data on suicidal or accidental intoxication caused by application of bisphenol-A through the alimentary tract or by skin. The only information on the toxic action of BPA after short exposure concerns only subjects exposed by inhalation. These subjects complained of a bitter taste in the mouth, headache and nausea. Long-term exposure to BPA may cause the development of dermatoses. Acute toxicity of BPA in animals is low. The DL50 value of this substance is within the limit of 1.6-5.2 g/kg b.w. Exposure of rabbits to high doses of BPA resulted in eye and skin irritation of different intensity. In mice and rats PNS depression and passive hyperaemia of various internal organs were observed. Repeated inhalatory exposure of rats to BPA resulted in reversible lesions in upper airways. Hyperplasia of upper airway epithelium was observed at the concentrations 50-150 mg/m3. The concentration of 10 mg/m3, when changes were not observed, was accepted as a NOAEL value. Chronic toxicity was investigated in a few animal species: mice, rats and dogs. Intragastric administration of BPA caused, first of all, inhibition of the increase of body weight as compared to the control group, increase in liver mass, breathing disorders, dehydration, diarrhea and death. In the available literature there is no on the carcinogenic activity of BPA in humans. The data on such activity in animals were found only in one experiment. Exposure lasting 103 weeks did not demonstrate any changes proving carcinogenic activity of BPA. Negative results were also obtained in tests estimating mutagenic activity. According to numerous authors, the main toxic action of BPA lies in the harmful effect of this substance on reproduction. It is associated with the mechanism of BPA action. Basing on in vitro studies BPA was found to bind with estrogenic receptors; however, data concerning embriotoxic action and the effect on reproduction are not explicit. Bisphenol-A is metabolised in animal bodies to glucoronide and in this form it is eliminated with urine. However, faeces are the main route of elimination – in this way (regardless of the way of administration) 50-80% of the dose is excreted in an unchanged form. Bisphenol-A MAC value at the level of 5 mg/m3 was established on the basis of the toxic action of the compound on upper airway epithelium of laboratory animals. The bispheno-A MAC (STEL) value was determined at the level of 10 mg/m3. The standard values were marked “I” – a substance of irritating activity.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Wpływ bisfenolu S i F na żywotność i sekrecję progesteronu przez ludzkie komórki ziarniste jajnika
Effect of bisphenol S and F on the viability and secretion of progesterone by human ovarian granulosa cells
Autorzy:
Gniadek, Kaja
Opis:
Bisfenol S i F są szeroko rozpowszechnionymi związkami organicznymi, które znalazły zastosowanie w różnych gałęziach przemysłu. Są one analogami bisfenolu A i tak jak on wykazują działania zaburzające prawidłowe funkcjonowanie układu endokrynnego. Przez swoje podobieństwo strukturalne do estrogenów mogą łączyć się z ich receptorami zaburzając pracę komórek warstwy ziarnistej jajnika. Komórki ziarniste jajnika i ich prawidłowe funkcjonowanie jest niezbędne do utrzymania homeostazy i płodności kobiecego organizmu, a więc zaburzenia wywołane ekspozycją na bisfenole mogą nieść ze sobą poważne skutki zdrowotne. Wyniki przeprowadzonych badań wskazują, że w dawkach 0,1, 1, 10, 100 nM, BPF i BPS nie wpływają na proliferację ludzkich komórek ziarnistych jajnika, za to pobudzają te komórki do sekrecji progesteronu, co może prowadzić do mastalgii, przyrostu masy ciała z powodu zmiany magazynowania soli i wody w organizmie, trądziku, obniżony poziom libido, wirylizmu czy zmiany nastoju w tym depresja, spowodowanych zmianą metabolizmu tryptofanu, niewydolności wątroby lub rozwoju nowotworów układu rozrodczego, a co za tym idzie należy kontynuować badania nad tymi związkami, aby ustalić czy stosowanie ich w dotychczasowy sposób jest bezpieczne.
Bisphenol S and F are widespread organic compounds that have been used in various industries. They are analogues of Bisphenol A and, just like it, they show activities that disrupt the proper functioning of the endocrine system. Due to their structural similarity to estrogens, they can bind with their receptors, disrupting the work of granulosis cells. Ovarian granulosa cells and their proper functioning are essential for the maintenance of homeostasis and fertility of the female organism, so disturbances caused by exposure to bisphenols can have serious health consequences. The results of the research show that at doses of 0.1, 1, 10, 100 nM BPF and BPS do not affect the proliferation of human ovarian granulosa cells, but stimulate these cells to secretion of progesterone. It can lead to mastalgia, weight gain due to changes in the storage of salt and water in the body, acne, decreased libido, virilism, mood changes such as depression, caused by a change in tryptophan metabolism, liver failure or the development of cancers f the reproductive system. Therefore research on these compounds should be continued to determine whether it is safe to use them in the current way
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Wyświetlanie 1-10 z 54

Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies