Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

English (EN)·Polski (PL)·Yкраїнський (UK)
Przejdź do strony domowej biblioteki Pedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Komisji Edukacji Narodowej w Lublinie Link otwiera się w nowym oknie Logo biblioteki Prolib Integro - strona głównaPedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Komisji Edukacji Narodowej w Lublinie
Zmień bibliotekę

Wyszukujesz frazę "cell transduction" wg kryterium: Temat

  Lista filtrów
Dostawca treści
Wyrównaj
Wyświetlanie 1-10 z 11
Tytuł:
Certain protein transducing agents convert translocated proteins into cell killers
Autorzy:
Tcherniuk, Siergiej
Fiser, Anne-Laure
Derouazi, Madiha
Toussaint, Bertrand
Wang, Yan
Wojtal, Izabela
Kondo, Eisaku
Szolajska, Ewa
Chroboczek, Jadwiga
Tematy:
cytotoxic protein
cell transduction
protein delivery
cell translocation
transducing peptides
Pokaż więcej
Wydawca:
Polskie Towarzystwo Biochemiczne
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/1039725.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
The majority of proteins are unable to translocate into the cell interior. Hence for peptide- and protein-based therapeutics a direct intracytoplasmic delivery with the aid of transducing agents is an attractive approach. We wanted to deliver to the cell interior a putatively cytotoxic protein VPg. Protein transduction was achieved in vitro with three different commercial products. However, in our hands, delivery of various control proteins without known deleterious effects, as well as of protein VPg, always induced cell death. Finally, we used a novel transducing peptide Wr-T, which was not toxic to cultured cells, even in a quite large range of concentrations. Most importantly, control protein delivered to cells in culture did not display any toxicity while VPg protein exerted a strong cytotoxic effect. These data show that results obtained with cell-penetrating agents should be interpreted with caution.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Apelina w komórkach łożyska ludzkiego - ekspresja oraz wpływ na proliferację, aktywację kinaz białkowych oraz cykl komórkowy
Apelin in human placenta cells - expression and effects on proliferation, activation of protein kinases and cell cycle
Autorzy:
Mlyczyńska, Ewa
Opis:
Placentation is a very dynamic process and requires the production of many signaling molecules. Many of these substances such as leptin or adiponectin have been identified and their role in implantation and subsequent placenta development has been established. Apelin is another adipokine which could be involved in this process. It is considered as an important factor in the normal course of pregnancy. Nevertheless, there is no knowledge about the action of apelin on placental cells. The aim of this study was to demonstrate the expression of apelin and its APJ receptor in human trophoblast's cell lines - JEG-3 and BeWo and investigate the effect of apelin on proliferation, cell cycle and activation of several protein kinases and also with the recognition of the molecular mechanism action of apelin in trophoblast cells. In study used two placental trophoblast lines, BeWo corresponding to syncytiotrophoblast and JEG-3 corresponding to cytotrophoblast. Proteins expression were investigate by western blot, cell proliferation was measured using the alamarBlue and Cell Counting Kit-8 test, while flow cytometry was used to investigate the cell cycle. The results of the study indicate higher APJ receptor expression than apelin in both cell lines. Apelin significantly increases cell proliferation in both cell lines and stimulates the percentage of cells in the G2/M phase of the cell cycle. In addition, western blot indicates that the apelin particularly increases the expression of cyclin D and E protein but also A and B and activates protein kinases: extracellular signal-regulated kinases (ERK1/2), protein kinase B (Akt), 5'AMP-activated protein kinase (AMPKα) and the signal transducer and activator of transcription 3 (Stat-3) in BeWo cells. The research using pharmacological kinase inhibitors: PD098059 (ERK1/2), LY29402 (Akt), AG490 (Stat-3), Compound C (AMPKα) and ML221 for the APJ receptor have shown that the stimulatory effect of apelin on cell proliferation occurs through the receptor APJ and activation of ERK1/2, AMPKα, Stat-3 kinase signaling pathways. In conclusion, study demonstrated the expression of apelin and APJ in JEG-3 and BeWo cells and its stimulatory effect on the proliferation of these cells, suggesting that apelin, like leptin, is another new adipokine regulating the formation and development of human placenta.
Rozwój łożyska to proces bardzo dynamiczny i wymaga produkcji wielu cząsteczek sygnałowych. Wiele z tych substancji takich jak leptyna czy adiponektyna zostało już zidentyfikowanych i ustalono ich rolę w implantacji oraz późniejszym rozwoju łożyska. Apelina jest kolejną adipokiną mogącą uczestniczyć w tym procesie. Uważana jest za ważny czynnik determinujący prawidłowy przebieg ciąży. Niemniej jednak nie ma jak dotąd wiedzy na temat bezpośredniego działania apeliny na komórki łożyska ludzkiego. Celem niniejszej pracy było wykazanie ekspresji białka apeliny i jej receptora APJ w komórkach ludzkich linii łożyska - JEG-3 i BeWo oraz zbadanie jej wpływu na proliferację, cykl komórkowy i aktywację wybranych kinaz białkowych wraz z poznaniem molekularnego mechanizmu działania apeliny w komórkach łożyska. W pracy wykorzystano hodowle in vitro komórek trofoblastu łożyska: BeWo odpowiadające komórkom syncytiotrofoblastu i JEG-3 odpowiadające cytotrofoblastowi. Do zbadania ekspresji białka użyto metody western blot, proliferację komórek mierzono przy pomocy testu alamarBlue i Cell Counting Kit-8, natomiast do zbadania cyklu komórkowego użyto cytometrii przepływowej. Wyniki badań wskazują na wyższą ekspresję receptora APJ niż apeliny w obu liniach komórkowych. Apelina istotnie statystycznie zwiększa proliferację komórek w obu badanych liniach komórkowych i stymuluje procent komórek w fazie G2/M cyklu komórkowego. Ponadto analiza western blot wskazuje, że apelina szczególnie zwiększa ekspresję białka cykliny D i E ale także A i B oraz aktywuje kinazy białkowe: kinazę aktywowaną mitogenem (ERK1/2), kinazę białkową B (Akt), kinazę białkową aktywowaną 5’AMP (AMPKα) i białko przekazujące sygnał i aktywujące transkrypcję 3 (Stat-3) w komórkach BeWo. Badania prowadzone z wykorzystaniem farmakologicznych inhibitorów kinaz: PD098059 (ERK1/2), LY29402 (Akt), AG490 (Stat-3), Compound C (AMPKα) oraz ML221 (APJ) wykazały, iż stymulacyjny efekt działania apeliny na proliferację komórek zależy od receptora APJ oraz fosforylację kinaz ERK1/2, AMPKα, Stat-3. Podsumowując, w niniejszej pracy wykazano ekspresję apeliny i APJ w komórkach linii JEG-3 i BeWo oraz jej stymulujący wpływ na proliferację tych komórek co sugeruje, że apelina podobnie jak leptyna jest kolejną nową adipokiną regulującą formowanie i rozwój łożyska ludzkiego.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Tytuł:
Protein phosphatase 2A: Variety of forms and diversity of functions
Autorzy:
Lechward, Katarzyna
Awotunde, Olubunmi
Świątek, Wojciech
Muszyńska, Grażyna
Tematy:
protein phosphatase 2A
signal transduction
protein-protein interactions
reversible phosphorylation
cell cycle
carcinogenesis.
Pokaż więcej
Wydawca:
Polskie Towarzystwo Biochemiczne
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/1044037.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Protein phosphatase 2A (PP2A) comprises a diverse family of phosphoserine-and phosphothreonine-specific phosphatases present in all eukaryotic cells. All forms of PP2A contain a catalytic subunit (PP2Ac) which forms a stable complex with the structural subunit PR65/A. The heterodimer PP2Ac-PR65/A associates with regulatory proteins, termed variable subunits, in order to form trimeric holoenzymes attributed with distinct substrate specificity and targeted to different subcellular compartments. PP2Ac activity can be modulated by reversible phosphorylation on Tyr307 and methylation on C-terminal Leu309. Studies on PP2A have shown that this enzyme may be implicated in the regulation of metabolism, transcription, RNA splicing, translation, differentiation, cell cycle, oncogenic transformation and signal transduction.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Zaburzenia procesu O-GlcNAcylacji w nowotworach
Alterations of O-GlcNAcylation process in cancers
Autorzy:
Ciesielski, Piotr
Krześlak, Anna
Tematy:
o-glcnacylacja
nowotwory
cykl komórkowy
czynniki
transkrypcyjne
transdukcja sygnału
glikoliza
metastaza
o-glcnacylation
cancers
cell cycle
transcription factors
signal
transduction
glycolysis
metastasis
Pokaż więcej
Wydawca:
Łódzkie Towarzystwo Naukowe
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/1032551.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
O-GlcNAcylation is a post-translational modification involving the addition of a N-acetylglucosamine moiety to the serine/threonine residues of cytosolic or nuclear proteins. Two enzymes are responsible for cyclic O-GlcNAcylation: O-GlcNAc transferase (OGT) which catalyzes the addition of the GlcNAc moiety from UDP-GlcNAc to target proteins and O-GlcNAcase (OGA) which catalyses the hydrolytic removal of the sugar moiety from proteins. Dynamic and reversible O-GlcNAcylation is emerging as an important regulator of diverse cellular processes, such as signal transduction, metabolism, transcription, translation, proteasomal degradation and cell cycle. O-GlcNAcylation occurs on serine or threonine residues of proteins at sites that may also be phosphorylated. Therefore, an extensive crosstalk exists between phosphorylation and O-GlcNAcylation. Recent studies indicate that increased O-GlcNAcylation is a general feature of cancer. Elevated O-GlcNAcylation (hyper-OGlcNAcylation) occurs in many human malignancies including solid tumors such as lung, prostate, breast, colorectal, liver, pancreatic cancers as well as non-solid cancers such as chronic lymphocytic leukemia. The changes in O-GlcNAcylation are associated with the changes in OGT and OGA expression levels. Hyper-O-GlcNAcylation may be linked to the various hallmarks of cancer, including cancer cell proliferation, survival, invasion, metastasis and metabolism. This paper reviews recent findings related to O-GlcNAc-dependent regulation of signaling pathways, cell cycle, transcription factors, and metabolic enzymes in cancer cells.
O-GlcNAcylacja jest odwracalną potranslacyjną modyfikacją białek polegającą na przyłączeniu wiązaniem O-glikozydowym pojedynczych reszt β-N-acetyloglukozaminy (GlcNAc) do seryny lub treoniny. W proces O-GlcNAcylacji włączone są dwa enzymy: O-GlcNAc transferaza (OGT), enzym odpowiedzialny za przyłączanie reszt N-acetyloglukozaminy i β-N-acetyloglukozaminidaza (OGA), która katalizuje reakcję odłączania reszt GlcNAc. Dynamiczna i odwracalna O-GlcNAcylacja odgrywa istoną rolę w regulacji szeregu procesów komórkowych, takich jak przekazywanie sygnału, metabolizm, transkrypcja, translacja, degradacja białek w proteasomach i cykl komórkowy. Ponieważ O-GlcNAcylacja dotyczy reszt seryny lub treoniny, które znajdują się w miejscach rozpoznawanych przez kinazy białkowe, wpływa ona na poziom fosforylacji wielu białek i isnieje ścisła zależność pomiędzy tymi modyfikacjami. Ostanie badania wskazują, że w komórkach nowotworowych dochodzi do znacznego zwiększenia poziomu O-GlcNAcylacji. Hiper-O-GlcNAcylację stwierdzono w różnych typach nowotworów, włączając w to guzy lite np. płuc, prostaty, piersi, jelita grubego, trzustki, wątroby a także białaczki np. przewlekłą białaczkę limfatyczną. Zaburzenia O-GlcNAcylacji związane są ze zmianami w komórkach nowotworowych ekspresji enzymów odpowiedzialnych za ten proces, tj. OGT i OGA. Hiper-O-GlcNAcylacja wpływa na proliferację, przeżycie i metabolizm komórek nowotworowych, jak również zwiększa ich zdolność do inwazji i metastazy. Prezentowana praca stanowi przegląd aktualnych informacji dotyczących roli O-GlcNAcylacji w regulacji szlaków przekazywania sygnałów, cyklu komórkowego, czynników transkrypcyjnych oraz enzymów i innych białek związanych z metabolizmem komórek nowotworowych.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Preparation and optimization of production of two fusion proteins: NHi1-mGFP-His and NHi2-mGFP-His
Stworzenie i optymalizacja produkcji dwóch białek fuzyjnych: NHi1-mGFP-His i NHi2-mGFP-His
Autorzy:
Owsińska, Katarzyna
Opis:
Receptory GPCR/7TM stanowią istotną grupę receptorów na powierzchni komórek. Po związaniu liganda, aktywują one trimeryczne białka G, które biorą udział w dalszym przekazie sygnału. Białka te są zbudowane z trzech podjednostek: α, β i γ i posiadają aktywność GTPazową. Celem pracy było stworzenie dwóch białek fuzyjnych, złożonych z N-końca (30 pierwszych aminokwasów) podjednostek α1 i α2 (o aktywności hamującej cyklazę adenylową), mGFP oraz metki His. Wybrano N-koniec podjednostki α, ponieważ fragment ten zawiera rejon polizasadowy oraz miejsca acylacji, cechy istotne dla oddziaływania z błoną komórkową, pozostałymi elementami trimeru i dalszymi przekaźnikami sygnału. Konstrukty te mogą posłużyć do badań formowania i mechanizmów działania platform sygnalizacyjnych w błonach komórkowych.
G protein-coupled receptors are an important group of transmembrane receptors. After ligand binding, they activate trimeric G proteins, which participate in further signal transduction. These proteins consist of α, β and γ subunits and possess GTPase activity. The aim of this project was to create two fusion proteins, consisting of the N-terminal fragment of Gαi1 or Gαi2 subunit (adenyl cyclase inhibition activity), mGFP and His-Tag. The N-terminal fragment of α subunit was chosen because it contains a polybasic motif and undergoes lipidation, features which play a key role in the activation and proper interaction with other proteins and plasma membrane. These fusion proteins could be used for further study of signal transduction in cells.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Tytuł:
Wpływ detergentów na efektywność solubilizacji i oczyszczanie frakcji błonowej białka G hamującego cyklazę adenylanową
Effects of detergents on adenylyl cyclase inhibitory G proteins solubilization and isolation from plasma membrane
Autorzy:
Czelakowski, Grzegorz
Opis:
W błonach komórkowych znajdują się kompartmenty o różnej stabilności i rozmiarze, będące środowiskiem faworyzującym lokalizację określonych cząstek hydrofobowych oraz wykazujących do nich powinowactwo białek integralnych i podbłonowych, wśród nich lipidowanych białek G. W szlakach sygnalizacji zależnych od receptorów GPCR jednym z kluczowych przełączników jest badane białko G hamujące cyklazę adenylanową. Wśród funkcjonujących u człowieka podjednostek występujących w różnych tkankach wybrano heterotrimer związany z układem nerwowym: Gαi3 Gβ1 Gγ2. Badane Gαi3 z kotwicą N-mirystylową i S-palimitylową podlega oddziaływaniom lokalizującym do obszarów błon wzbogaconych w nasycone kwasy tłuszczowe, sfingolipidy oraz cholesterol. Tworząca dimer Gβ1γ2 podjednostka Gγ2 jest prenylowana łańcuchem S-geranylogeranylu, przez co preferuje fazy nieuporządkowane związane z wielonienasyconymi kwasami tłuszczowymi. W pracy przedstawiono efektywność solubilizacji białek z użyciem detergentów, którą porównano z rozkładem średnic hydrodynamicznych w różnych układach micelarnych. Aby proces solubilizacji błon komórek Hi5 był skuteczny, wymagane było spełnienie szeregu warunków, poczynając od homogenizacji osadu po spełnienie różnych preferencji rozpuszczalności dla Gαi3 i Gβ1γ2. Sprawdzono wydajność różnych metod izolacji białek w tym wpływ kombinacji surfaktantów i innych składników na oddziaływania białek z lipidami. Zbadano wpływ zubożenia cholesterolu w błonach i suplementacji jego estru z kwasem bursztynowym na efekty izolacji podjednostek G. Zmiennymi czynnikami fizycznymi były metody rozdrabniania błon, temperatura i czas. Zaobserwowano, że dla wydajnej izolacji białka G korzystne było wstępne oczyszczanie błon w buforach zawierających glukozyd kokosowy lub metylo-β-cyklodekstrynę. Najlepsze efekty sekwencyjnej solubilizacji osiągano z detergentem fosfocholinowym (Fos-Cholina-12) i hemibursztynianem cholesterylu. Otrzymane wyniki wskazują, że do detergentu należy też dopasować energię ultradźwięków, temperaturę i czas homogenizacji. Wydajność izolacji białka potwierdzano specyficznymi przeciwciałami w metodzie western blot. Wyniki porównano z rozmiarami miceli określonymi przy zastosowaniu dynamicznego rozpraszania światła oraz z wartościami z literatury przedmiotu. Wyniki badań dotyczyły błon komórek owadzich, dlatego omówiono też powinowactwo białek G do lipidów w komórkach ludzkich. Przeanalizowano możliwość uszkadzania lipidowanych białek G in vitro oraz in vivo oraz zaproponowano dalsze badania w modelach fizjologicznych i patologicznych.
Investigated heterotrimeric G protein is composed of Gαi3, Gβ1, and Gγ2 subunits, which are found especially within nervous tissues. They take part in signal transduction from G protein-coupled receptors, causing inhibition of adenylyl cyclase, while being dynamically regulated by their environment. Cellular membrane domains are various complexes of lipids with specific integral and peripheral proteins. They may be instrumental in organizing cellular functions and involve G proteins posttranslationally modified with hydrocarbon chains, a pivotal membrane-bound protein. This heterotrimer processing involves S-palmitoylation and N-myristoylation of Gαi3, also geranylgeranylation of Gγ2. Membrane localization is governed by these lipid anchors, and interactions are changed on the molecular level, with saturated fatty acids, sphingolipids, cholesterol, etc.This research focused on the efficacy of protein solubilization and isolation from plasma membranes biosynthesized in Hi5 insect cells. These processes depended on physico-chemical interactions studied in vitro, and conclusions were correlated with extensive in vivo literature research. Physical factors were adjusted with different incubation temperatures, homogenization rigour, ultrasonic energy, etc. In these experiments conditions were checked agains a large set of buffers, combining many types of surfactants.The most efficient G protein isolation was done after membranes pre-purification in buffers containing coco-glucosides or methyl-β-cyclodextrin. The subsequent solubilization was done with Fos-Choline-12 and cholesteryl hemisuccinate. Delivering higher-power ultrasonic energy had its benefits and drawbacks, but results highly depended on detergents. Protein isolation efficacy was confirmed with specific antibodies with the western blot method. The results were compared with micelle size distributions determined using dynamic light scattering and compared to literature. Obtained results concerned insect cells membranes, therefore affinity of G proteins to human membrane domains was also discussed. The possibility of damaging lipidated G proteins in vitro and in vivo was analysed, and further studies in physiological and pathological models were proposed.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Wyświetlanie 1-10 z 11

Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies