Temat: envoy - Prolib Integro

Skocz do pozycji: 1.

Tytuł:: Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców – jako pozasądowy organ ochrony praw przedsiębiorców
The Envoy for Small and Medium-Sized Enterprises (SME) - as extrajudicial body of protection of entrepreneurs rights
Autorzy:: Zacharko, Lidia
Zacharko, Adrian
Tematy:: The Envoy for Small and Medium-Sized Enterprises
The SME Envoy
small entrepreneur
medium entrepreneur; Pokaż więcej
Wydawca:: Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Raciborzu
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/530952.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: The purpose of the article is to present the administrative and legal status of The Envoy for Small and Medium-Sized Enterprises (SME) - as a new specialized body in the field of protection of entrepreneurs' rights. The SME Envoy is an important element of support for entrepreneurship in Poland. The authors of the article focused primarily on the tasks and legal forms of the SME Envoy's implementation of tasks.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 2.

Tytuł:: Dark Future for Czechoslovakia: American and Polish Diplomats during the Munich Crisis
Autorzy:: Polišenká, Milada
Tematy:: Munich
Crisis
Sudeten
Czechoslovakia
Polska
London
Paris
Ambassador
Envoy; Pokaż więcej
Wydawca:: Uniwersytet w Białymstoku. Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/2142632.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: The American Envoy in Prague Wilbur John Carr used for his reports a variety of sources including research in the Sudeten area. He was objective and had sincere compassion with Czechoslovakia and its people. Carr was very strong in his statement that the bad treatment of Sudeten Germans by the Czechs was not proven; he reported on Nazi propaganda and provocations supported by German offices. Former U.S. President Herbert Hoover, U.S. Ambassador in Berlin Hugh R. Wilson, the Runciman mission and many journalists visited the U.S. Legation in Prague where George Frost Kennan was assigned as a junior diplomat. Joseph P. Kennedy was American Ambassador in London who became an advocate of Munich Agreement hoping to protect the peace, yet his efforts were often contradictory. William Christian Bullitt was American Ambassador in Paris. He wrote that French determination to keep its obligation was mixed with worries from another major armed conflict. He reported in detail on the very anti Czechoslovak position of Polish Ambassador Juliusz Łukasiewicz; among the most prominent journalist he met was Walter Lippmann who was pesimistic about the future of Czechoslovakia. A policy of non-involvement in European affairs and of isolationism gave the reports of American diplomats a high degree of objectivity. Experienced, intelligent, well informed diplomats were, however, despite all the information they had, hardly able to stop the catastrophe which was approaching.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 3.

Tytuł:: Analiza wizerunku poselstw państwa Ming w koreańskich serialach kostiumowych na tle relacji chińsko-koreańskich
Analysis of the Ming envoys image in the Korean costume series against the background of Sino-Korean relations
Autorzy:: Grela-Chen, Magdalena
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 4.

Tytuł:: Opinie o ceremoniale dyplomatycznym w Rosji na podstawie relacji uczestników poselstw Rzeczypospolitej w drugiej połowie XVII wieku
Opinions regarding diplomatic etiquette in Russia based on the accounts of Polish envoys in the second half of the 17th century
Autorzy:: Wojciechowski, Jerzy
Tematy:: audiencja
ceremoniał dyplomatyczny
dyplomacja
plenipotencja
poseł
przystaw
tytulatura
audience
diplomatic etiquette
diplomacy
envoy
pristavs
plenipotentiary powers; Pokaż więcej
Wydawca:: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/666169.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Celem artykułu jest przedstawienie sposobu przyjmowania misji dyplomatycznych Rzeczypospolitej w Rosji w drugiej połowie XVII wieku. Opierając się na przebiegu poselstw, ukazano, jak Rosjanie przyjmowali poselstwa dyplomatyczne w ich kraju, na co zwracali szczególną uwagę oraz jak starali się wpływać na tok rozmów. Podkreślono znaczenie, jakie wówczas przywiązywano do zachowania zasad ceremoniału dyplomatycznego.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 5.

Tytuł:: Pamiętnik Literacki: Z. 2 (2022)
Wyzwalanie z jasyru – w świetle XVII-wiecznych pamiętników i diariuszy
Autorzy:: Ryba, Renata
Wydawca:: Instytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk
Powiązania:: 40. L. Podhorodecki, Hetman Stanisław Koniecpolski. Warszawa 2011.
46. W. Pyłypenko, W obliczu wroga. Polska literatura antyturecka od połowy XVI do połowy XVII wieku. Przeł. P. Tafiłowski. Oświęcim 2016.
10. T. Ciesielski, Kampania żwaniecka 1653 r. „Studia i Materiały do Historii Wojskowości” 2004.
55. M. Wagner, Jan Sobieski. W: Ł. Kądziela [i in.], Hetmani Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Red. nauk. M. Nagielski. Warszawa 1995.
13. J. Flori, Rycerze i rycerstwo w średniowieczu. Przeł. E. Trojańska. Poznań 2003.
29. T. Miłkowski, P. Machcewicz, Historia Hiszpanii. Wrocław 1998.
24. Lope de Vega, Nowele dla Marcii Leonardy. Przeł. Z. Szleyen. Kraków 1981.
48. R. Ryba, Literatura staropolska wobec zjawiska niewoli tatarsko-tureckiej. Studia i szkice. Katowice 2014.
38. M.-A. Poisson de Gómez, Dni zabawne [...]. T. 1–8. [Przekł. anonimowy]. Warszawa 1791.
9. Chrześcijaństwo. Święci, zakony, sanktuaria. Warszawa 2007.
7. J.-D. Brandes, Korsarze Chrystusa. Joannici – władcy Morza Śródziemnego. Przeł. M. Dobija. Kraków 2010.
5. P. Borek, O polskim pamiętnikarstwie doby baroku. Rekonesans. W zb.: Z dziejów staropolskiego pamiętnikarstwa. Przekroje i zbliżenia. Red. P. Borek. Kraków 2012, s. 31-52.
23. A.-R. Lesage, Przypadki Idziego Blasa (1715–1735). Przeł. J. Rogoziński. T. 1–2. Wyd. 3. Warszawa 1975.
28. W. Miaskowski, Diariusz legacji do Turek. W: Wielka legacja Wojciecha Miaskowskiego do Turcji w 1640 r. Oprac. A. Przyboś. Warszawa–Kraków 1985.
39. L. Podhorodecki, Chanat krymski i jego stosunki z Polską w XV–XVIII w. Warszawa 1987.
51. M. Sikorski, Wyprawa Sobieskiego na czambuły tatarskie 1672. Zabrze 2007.
50. W. A. Serczyk, Na płonącej Ukrainie. Dzieje Kozaczyzny 1648–1651. Warszawa 1998.
32. M. Nagielski, Stanisław Żółkiewski, herbu Lubicz(1547–1620) hetman wielki. W: Kądziela [i in.], Hetmani Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Red. nauk. M. Nagielski. Warszawa 1995.
2. B. Baranowski, Znajomość Wschodu w dawnej Polsce do XVIII wieku. Łódź 1950.
19. M. Jemiołowski, Pamiętnik dzieje Polski zawierający (1648–1679). Oprac. J. Dzięgielewski. Warszawa 2000.
14. Fontes legationem Turcicam Joannis Gniński palatini Culmensis, an 1677 & 1678 celebratam / Źródła do poselstwa Jana Gnińskiego, wojewody chełmińskiego do Turcyi w latach 1677–1678. Ed. / Wyd. F. Pułaski. Varsaviae/Warszawa 1907. Na stronie: https://www.wbc.poznan.pl/dlibra/publication/90589/edition/114610/content (data dostępu: 22 IV 2022).
17. Cz. Hernas, Barok. Wyd. 5, zmien. i rozszerz. Warszawa 1998.
31. M. Nagielski, Stanisław Koniecpolski. W: Kądziela [i in.], Hetmani Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Red. nauk. M. Nagielski. Warszawa 1995.
12. S. Z. Druszkiewicz, Pamiętniki 1648–1697. Oprac. M. Wagner. Siedlce 2001.
34. J. Pajewski, Buńczuk i koncerz. Z dziejów wojen polsko-tureckich. Wyd. 2. Poznań 2003.
49. K. Sarnecki, Pamiętniki z czasów Jana Sobieskiego. Oprac. J. Woliński. T. 1. Wrocław–Warszawa 2004.
20. J. Jerlicz, Latopisiec, albo Kroniczka. Wyd. K. W. Wójcicki. T. 2. Warszawa 1853. Na stronie: https://pbc.biaman.pl/dlibra/publication/1688/edition/1556/content (data dostępu: 22 IV 2022).
36. A. Piaseczyński, Relacyja poselstwa od [...] Zygmunta III, polskiego [...] króla do Amurata Sołtana [...]. W zb.: Trzy relacje z polskich podróży na Wschód muzułmański w pierwszej połowie XVII wieku. Wybór, wstęp, oprac., komentarze A. Walaszek. Kraków 1980, s. 49-88.
42. L. Podhorodecki, Stanisław Żółkiewski. Warszawa 1988.
27. J. Łoś, Pamiętnik towarzysza chorągwi pancernej. Oprac. R. Śreniawa-Szypiowski. Warszawa 2000.
54. S. Twardowski, Przeważna legacyja Krzysztofa Zbaraskiego od Zygmunta III do sułtana Mustafy. Wyd. R. Krzywy. BPS 17. Warszawa 2000.
41. L. Podhorodecki, Jan III Sobieski. Warszawa 2010.
25. J. S. Łątka, Odaliski, poturczeńcy i uchodźcy. Z dziejów Polaków w Turcji. Kraków 2001.
47. E. Rostworowski, Historia powszechna. Wiek XVIII. Warszawa 1977.
53. P. Tafiłowski, „Imago Turci”. Studium z dziejów komunikacji społecznej w dawnej Polsce. (1453–1572). Lublin 2013.
15. B. Galimard Flavigny, Joannici. Historia Zakonu Maltańskiego. Przeł. A. Foryt. Kraków 2019.
22. M. Kuran, Problematyka antyturecka i antytatarska w twórczości podkarpackich literatów staropolskich. W zb.: Wirydarz staropolski i oświeceniowy. Red. R. Magryś, J. Kowal, G. Trościński, M. Nalepa. Podkarpacie literackie. T. 1. Rzeszów 2020, s. 290-311.
1. C. Backvis, Trudne współistnienie pokojowe Polaków i Turków w XVI wieku. Przeł. M. Dramińska-Joczowa. W: Renesans i barok w Polsce. Studia o kulturze. Wybór, oprac. H. Dziechcińska, E. J. Głębicka. Warszawa 1993.
26. J. S. Łątka, Słownik Polaków w Imperium Osmańskim i Republice Turcji. Kraków 2005.
3. J. Bazak, Wspomnienia Kasi Kolasy jako przyczynek do opisu najazdu tatarskiego podczas wojny polsko-tureckiej w 1672 roku. „Rocznik Stowarzyszenia Miłośników Jarosławia” 2005.
35. J. Ch. Pasek, Pamiętniki. Przedm. J. Tazbir. Wstęp, objaśn. W. Czapliński. Warszawa 2009.
37. Pieniądze składkowe. Hasło w: Z. Gloger, Encyklopedia staropolska ilustrowana. Wstęp J. Krzyżanowski. T. 2. Wyd. 2. Warszawa 1972.
52. D. Skorupa, Stosunki polsko-tatarskie 1595–1623. Warszawa 2004.
18. M. Janicki, Pochówki i pamięć poległych (XIV–XVII w.). „Napis” seria 7 (2001), s. 57-77.
45. A. Przyboś, wstęp w: J. Cedrowski, J. F. Drobysz Tuszyński, Dwa pamiętniki z XVII wieku. Wyd., oprac. A. Przyboś. Wrocław 1954.
21. R. Krzywy, Funkcje komunikacyjne staropolskiego pamiętnika. Na przykładzie zapisków moskiewskich Stanisława Niemojewskiego. W zb.: Z dziejów staropolskiego pamiętnikarstwa. Przekroje i zbliżenia. Red. P. Borek. Kraków 2012, s. 125-140.
8. B. Chmielowski, Nowe Ateny, albo Akademia wszelkiej sciencyi pełna. Cz. 2. [Lwów] 1746. Reprint: Warszawa 2018.
33. Z. Ossoliński, Pamiętnik [...] wojewody sandomierskiego. Wyd. W. Kętrzyński. Lwów 1879. Na stronie: https://www.wbc.poznan.pl/dlibra/show-content/publication/edition/71792?id=71792 (data dostępu: 22 IV 2022).
30. M. Nagielski, Marcin Kalinowski. W: Kądziela [i in.], Hetmani Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Red. nauk. M. Nagielski. Warszawa 1995.
4. T. Bernatowicz, Śmierć rycerza kresowego i jego „sepulcrum”. „Studia Muzealne” 2000, z. 19, s. 59-71.
44. A. Przyboś, Proski Samuel z Kosieczyna h. Samson, 1636–1710. Hasło w: Polski słownik biograficzny. Red. E. Rostworowski. T. 28. Warszawa 1985, s.511-513.
16. A. Gliwa, Doświadczenie inwazji tatarskich w narracjach ludowych i pamięci zbiorowej jako niematerialne dziedzictwo kulturowe Polski Południowo-Wschodniej. „Ochrona Zabytków” t. 67(2014), nr 1.
6. J. Botero Benesius, Theatrum świata wszytkiego [...]. Przeł. P. Lencicius. Kraków 1659, cz. 4, s. 237. Na stronie: https://dbc.wroc.pl/dlibra/publication/143438/edition/74707/content (data dostępu: 22 IV 2022).
43. E. Popielarz, Jakub Sobieski jako diarysta – na materiale „Diariusza ekspedycyjej moskiewskiej dwuletniej królewicza Władysława” (1617–1618). W zb.: Z dziejów staropolskiego pamiętnikarstwa. Przekroje i zbliżenia. Red. P. Borek. Kraków 2012, s. 155-177.
11. W. Dobrowolska, Książęta Zbarascy w walce z hetmanem Żółkiewskim. Kraków 1930.
Opis:: Abstract eng.
Streszcz. ang.
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu pochodzących z Funduszu Promocji Kultury
Dostawca treści:: RCIN - Repozytorium Cyfrowe Instytutów Naukowych

Książka

na półce

Skocz do pozycji: 6.

Tytuł:: Ochrona immunitetowa posła i senatora w Polsce
Immunity protection of the envoy and senator in Poland
Autorzy:: Krawczyk, Karolina
Opis:: Praca licencjacka pod tytułem “ochrona immunitetowa posła i senatora w Polsce” przedstawia problematykę immunitetu na gruncie obecnie obowiązujących przepisów oraz prac naukowych polskich konstytucjonalistów. Wyjaśnia zagadnienia prawne związane z ochroną immunitetową parlamentarzysty oraz objaśnia sens ich funkcjonowania. Praca przedstawia także elementy składowe immunitetu, takie jak immunitet materialny, formalny i przywilej nietykalności. Ponadto w pracy została przybliżona historia immunitetu jako klasycznej instytucji prawa konstytucyjnego. Została także wyjaśniona istota funkcjonowania immunitetu we współczesnej Polsce i w wybranych państwach o demokratycznym ustroju.
The bachelor’s thesis entitled “immunity protection of the envoy and senator in Poland” presents the issues of immunity on the basic of current regulations and scientific work of Polish constitutionalists. The thesis explains the legal issues of parliamentarian protection and demystify the meaning of their functioning. Moreover, it presents elements of the immunity, such as material and formal immunity and inviolability. Furthermore, in the bachelor’s thesis the history of parliamentary immunity as a classic institution of the constitutional law has been approximated. The essence of the functioning of immunity in contemporary Poland and selected democratic states has been also clarified.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Inne

na półce

Skocz do pozycji: 7.

Tytuł:: Внутрішньо- та зовнішньополітичне становище Румунії у першій половині 1921 року (за донесеннями австрійської дипломатичної місії у Бухаресті)
Romanias domestic and international political situation in the first half of 1921 (According to the Reports of the Austrian Diplomatic Mission in Bucharest)
Autorzy:: Zhaloba, Ihor
Piddubnyi, Ihor
Tematy:: Austria
Romania
Bessarabia
Bukovina
Soviet Russia
Polska
Hungary
Bulgaria
Bolshevism
envoy
legation
Wilhelm Stork
Alois Vollgruber
Австрія
Румунія
Бессарабія
Буковина
радянська Росія
Польща
Угорщина
Болгарія
більшовизм
посланник
дипломатична місія
Вільгельм Шторк
Алоїз Фольґрубер; Pokaż więcej
Wydawca:: National Academy of Sciences of Ukraine. The Institute of History of Ukraine
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/1976636.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Стаття має на меті висвітлення внутрішньо- та зовнішньополітичних процесів у королівстві Румунія в першій половині 1921 р. на основі донесень, підготовлених посланником Австрійської Республіки Вільгельмом Шторком, значна частина яких запроваджується до наукового обігу вперше. При написанні статті авторами використано загальнонаукові та спеціальні методи, зокрема архівної евристики. За результатами проведеного дослідження констатовано, що на першу половину 1921 р. внутрішньополітична ситуація в Румунії виглядала напруженою, але контрольованою. Уряд, розуміючи невідворотність змін, здійснював аграрну реформу і впорядковував церковні відносини, паралельно здійснюючи послідовну політику румунізації територій, які були включені до королівства за результатами Першої світової війни. Для запобігання внутрішньому розбрату вживалися заходи убезпечення від діяльності керованих ззовні партій, як це було з новозаснованою Комуністичною партією, на що зверталася увага дипломатів. Одночасно, робилося все, щоб порозумітися з сусідами, убезпечивши себе від непорозумінь із ними та від загрози залишитися сам на сам у разі більшовицького вторгнення. Тут вдалося укласти відповідні угоди, підписати протоколи про наміри чи, принаймні, досягти значного прогресу в переговорах. Прикладом подібного успіху вважається польсько-румунська угода про оборонний союз та спільний захист від ворога зі сходу. Послідовнішими виглядали дії, спрямовані на створення оборонного союзу для захисту від Угорщини, до якого були залучені інші зацікавлені держави. Одним із способів закріпити дії дипломатів стало укладення в 1921 р. шлюбів між представниками румунської і грецької династій. Ця практика продовжиться і укладенням шлюбу між представницею румунської та представником сербської династії трохи згодом. Єдине, що не вдалося, так це порозумітися з радянською Росією, відповідно вирішити два ключових завдання – досягти визнання від більшовиків включення до складу Румунії Бессарабії та повернення золотовалютного запасу, розтрату якого більшовики заперечували.
This article finds out the main internal and international political events and processes in the Kingdom of Romania in the first half of 1921 covered at the reports of the envoy, later the Ambassador, of the Republic of Austria Wilhelm Stork, much of which is introduced into scientific circulation for the first time. In writing the article, the authors used general scientific and special methods, including archival heuristics. According to the results of the study, it was stated that in the first half of 1921 the internal political situation in Romania looked tense, but controlled. At that time were taken measures to prevent events of internal strife, as was the case with the newly formed Communist Party, being controlled externally, fact, which drew the attention of diplomats. The Government, comprehending the inevitability of changes, carried out agrarian reform and streamlined church relations, while pursuing a consistent policy of Romanianization of the territories that were included in the kingdom after the First World War. At the same time, everything was done to get along with the neighbors, protecting themselves from misunderstandings with them and from the threat of being left alone in the case of a Bolshevik invasion. It has succeeded in either concluding relevant agreements, signing protocol of intentions or making significant progress during the negotiations. An example of such success was the Polish-Romanian agreement on a defense alliance and joint defense against the enemy from the east. The actions aimed at creating a defense alliance for protection against Hungary, in which other interested states were involved, seemed more consistent. One of the ways to consolidate the actions of diplomats was the conclusion in 1921 of marriages between members of the Romanian and Greek dynasties. This practice will continue with the marriage between a representative of the Romanian and a representative of the Serbian dynasty later more. The only thing that failed was to reach an agreement with Soviet Russia, respectively in two main tasks - to achieve recognition by the Bolsheviks of the inclusion of Bessarabia in Romania and the return of Romanian gold and foreign exchange reserves, the waste of which the Bolsheviks denied.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 8.

Tytuł:: Poseł z Wołoch z obozu polskiego – polska gazeta ulotna o batalii chocimskiej w 1621 roku (minimonografia i edycja krytyczna zabytku)
The Envoy from Wallachia from Polish Camp [Poseł z Wołoch z obozu polskiego] – Polish transitory newspaper on Khotyn battle in 1621 (minimonograph and critical reissue of the written relic)
Autorzy:: Sztyber, Radosław
Tematy:: Polish occasional literature of XVII century
the Battle of Khotyn in 1621
The Envoy from Wallachia from Polish Camp
polska literatura okolicznościowa XVII wieku
bitwa chocimska z 1621 roku
Poseł z Wołoch z obozu polskiego; Pokaż więcej
Wydawca:: Uniwersytet Zielonogórski. Wydział Humanistyczny
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/1401125.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Szkic prezentuje krótką broszurę należącą do staropolskich gazet ulotnych i zarazem przynosi jej reedycję opracowaną po blisko czterystu latach. Treść agitki wydaje się oryginalna ze względu na ograniczoną liczbę zamieszczonych w niej rozmaitych cytowań czy aluzji, zwłaszcza w porównaniu z innymi analogicznymi drukami poświęconymi tematowi bitwy chocimskiej i opublikowanymi nieomal natychmiast po zakończeniu wspomnianego konfliktu zbrojnego między imperium ottomańskim i Rzeczpospolitą. Główne przesłanie Posła odbiega daleko od czystego optymizmu, ponieważ anonimowy autor zapewnia, że walka nie zakończyła się w zupełności i, co ważniejsze, wróg jedynie „osłabiał”, a to znaczy, że siły tureckie nadal pozostawały niebezpieczne i stanowiły poważne zagrożenie dla ojczyzny nieznanego pisarza. Jak się okazuje, to dość wyjątkowa myśl na tle broszur bezkrytycznie chwalących zwycięstwo nad islamskimi najeźdźcami. Co więcej, wyniku starcia nie można uznawać za zwyczajnie zwykłą wygraną (mimo wielu sugestii akcentujących absolutny triumf oddziałów prowadzonych na południe kraju przez doświadczonego dowódcę Jana Karola Chodkiewicza), był to raczej remis potwierdzony traktatami pokojowymi. Dlatego też Posła wolno uważać za prozę zredagowaną przez obiektywnego obserwatora, którego opinie ujawniają zdroworozsądkowy umysł oraz pragmatyczne podejście do ocenianych wydarzeń oraz ich rozwoju. Nieprzypadkowo tekst kończy znaczący w tym kontekście apel o utworzenie koalicji wszystkich europejskich narodów chrześcijańskich w celu obrony ich ziem, a przede wszystkim wiary przed wyznawcami i spadkobiercami proroka Mahometa. Poza tym omawiany tekst pierwotnie został przedstawiony jako mowa skierowana do jakiegoś audytorium i zapewne dopiero potem zrodził się pomysł, by ogłosić go drukiem. Istnieje wiele oczywistych dowodów słownych takiego sposobu pierwszego ogłoszenia tego krótkiego oświadczenia. Wszystkie opisane wyżej właściwości utworu skłaniają do przekonania, że godny jest wznowienia (Poseł stanowi załącznik do tego artykułu w jego drugiej, odrębnej części), choć broszura nigdy nie znajdzie miejsca w zbiorze literackich arcydzieł. Jest to raczej zwykły przykład typowej twórczości ogłaszanej w trzeciej dekadzie XVII wieku, ale wartościowy zwłaszcza ze względu na jego pragmatyzm. Szkic przynosi zarazem kilka polemicznych uwag w odniesieniu do spojrzenia na bitwę chocimską Stanforda Shawa. Amerykański historyk uważa, że nigdy do niej nie doszło. Ten ostatni mocno zadziwiający wniosek skonfrontowano z kilkoma wybranymi danymi odtworzonymi przez polskiego badacza Leszka Podhorodeckiego (na podstawie wielu źródeł), który policzył poległych w okolicach zamku chocimskiego w 1621 roku. W sumie około 60 000 żołnierzy straciło wtedy życie, zarówno obrońców Polski, jak i tureckich agresorów. Inna wątpliwa insynuacja wiąże się z powodami wyprawy sułtana na północną granicę swojego imperium. Krótko, Shaw wyjaśnia, że Osman II zamierzał zawrzeć z Rzeczpospolitą pokój. Objaśnienie to wydaje się nie do zaakceptowania, a w tych okolicznościach wnikliwsza lektura Posła przekonuje, iż jego autor znacznie lepiej rozumiał sens scenariusza dawnych zdarzeń, mimo że je obserwował właściwie in statu nascendi.
The study presents a short brochure belonging to old Polish transitory newspapers and provides with its reissue prepared after nearly four hundred years. The leaflet’s contents seems to be original for limited number of various citations or allusions included, especially in comparison with other analogical prints devoted to the Khotyn battle theme and published almost immediately after the end of the military conflict between Ottoman Empire and Polish-Lithuanian Commonwealth. The main message of The Envoy is far from pure optimism because the anonymous author assures the combat was not fully completed and, what is more important, the enemy only became “weakened”, that means Turkish forces were still dangerous and were a serious threat for the motherland of the unknown writer. As it appears it is quite an exceptional thought compared with booklets uncritically praising the victory over Islamic invaders. Furthermore, the result of the struggle cannot be regarded as a simple win (in spite of numerous suggestions stressing an absolute triumph of troops led to south of the country by the experienced commander Jan Karol Chodkiewicz), it was rather a draw confirmed by peace treaties. Therefore, The Envoy may be believed to be a piece of writing edited by an objective observer whose opinions reveal commonsensical mind and pragmatic approach to evaluated events and their development. Coincidentally the text ends with a significant, in this context, appeal to form a coalition of all European Christian nations in order to defend their lands and, most of all, faith from the followers and heirs of prophet Mohammed. Besides, the discussed text was initially presented as a speech directed to an auditorium and probably only afterwards an idea of its printing aroused. There are many obvious proofs of such a way of this brief statement’s first announcing. All of the above described features lead us to believe that the text is worth reissuing (The Envoy is attached to this article in its second separate section), though the brochure will never find any place among the literary masterpieces collection. It is rather an ordinary example of typical writing output published in the third decade of XVII century but still valuable, particularly for its pragmatism. The study also brings some polemical remarks in relation to Stanford Shaw’s view of Khotyn battle. An American historian claims the battle has never happened. This astonishing conclusion was confronted with a few selected pieces of data reconstructed by a Polish researcher Leszek Podhorodecki (on the base of many sources) who counted people died around the Khotyn castle in 1621. In total about 60 000 soldiers were killed, both Poland’s defenders and Turkish aggressors. Another doubtful insinuation is connected with the reasons of sultan’s expedition to northern border of his empire. In short, Shaw explains, Osman II intended to make peace with Commonwealth. This clariffication seems not to be acceptable and in these circumstances more thorough reading of The Envoy convinces that its author understood the meaning of the scenario of the past events much better, despite he was observing the facts actually in statu nascendi.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 9.

Tytuł:: Establishing diplomatic relations between Poland and Norway in the years 1945–1946
Autorzy:: Denkiewicz-Szczepanik, Emilia
Tematy:: Polish-Norwegian relations
establishing diplomatic relations in the years 1945–1946
activity of diplomatic representatives of the Polish Government in Exile in Norway
taking over Polish Mission in Oslo by Poland’s Provisional Government of National Unity
envoy Mieczysław Rogalski (April 1946)
Rolf Andvord’s mission in Poland (August-September 1945)
coal contract and establishing diplomatic relations with Poland
envoy Alfred Danielsen in Warsaw (November 1945).
stosunki polsko-norweskie
nawiązanie stosunków dyplomatycznych 1945–1946
działania przedstawicieli polskiego rządu emigracyjnego z Londynu w Norwegii
objęcie poselstwa polskiego w Oslo przez Tymczasowy Rząd Jedności Narodowej
poseł Mieczysław Rogalski – kwiecień 1946 rok
misja Rolfa Andvorda – sierpień–wrzesień 1945 rok
umowa węglowa i nawiązanie stosunków dyplomatycznych z Polską
poseł Alfred Danielsen – listopad 1945 roku; Pokaż więcej
Wydawca:: Uniwersytet Szczeciński. Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/1591686.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: W artykule zaprezentowano proces nawiązywania stosunków dyplomatycznych między Polską a Norwegią po zakończeniu II wojny światowej, co trwało od sierpnia 1945 roku do kwietnia 1946 roku. Artykuł składa się z dwóch zasadniczych części. W pierwszej części przedstawiono wysiłki polskiego rządu emigracyjnego w Londynie zmierzające do utrzymania polskiej placówki dyplomatycznej w swych rękach. Następnie omówiono rozległe działania płk. Tadeusza Tokarza, attaché ds. militarnych Poselstwa RP, akredytowanego przy rządzie norweskim na emigracji w Londynie, związane z różnorodną pomocą dla kilku tysięcy Polaków zgromadzonych w obozach repatriacyjnych na terenie Norwegii, głównie w Moss i Mysen. Na zakończenie tej części wyjaśniono w jaki sposób i dlaczego polskie poselstwo w Oslo zostało przejęte 6 kwietnia 1946 roku przez komunistycznego przedstawiciela Tymczasowego Rządu Jedności Narodowej w Warszawie – Mieczysława Rogalskiego. Opisano także jego pierwsze kontakty dyplomatyczne z władzami norweskimi. W drugiej części szczególną wagę przywiązano do pokazania działań rządu norweskiego, którego zadaniem było, możliwie jak najszybciej, utworzenie własnego przedstawicielstwa dyplomatycznego w Warszawie. Sedno tej części artykułu stanowi centralna rola, jaką odegrał norweski ambasador w Moskwie Rolf Otto Andvord, podczas swej dwumiesięcznej misji w Polsce związanej ze sprawami handlowymi i dyplomatycznymi (08.–09.1945 r.). Jego zadanie związane było z dwoma konkretnymi kwestiami – podpisaniem umowy z polskimi władzami na szybką dostawę węgla do Norwegii oraz nawiązaniem szybkich i dobrych stosunków dyplomatycznych z Polską. Podkreślono też znaczenie tego, że udało mu się zapewnić 3-pokojowe lokum dla Poselstwa Norwegii w Hotelu Polonia. W końcowej części artykułu zaprezentowano krótki biogram norweskiego posła Alfreda Danielsena, który przybył do Warszawy 12 listopada 1945 roku oraz opisano jego pierwsze dyplomatyczne działania i kontakty z polskimi władzami.
The article depicts the process of establishing diplomatic relations between Poland and Norway after the end of the Second World War, which started in August 1945 and ended in April 1946. The article is composed of two basic parts. The first part describes the efforts of the Polish Government in Exile to maintain the Polish diplomatic mission. Next it presents the activities of Colonel Tadeusz Tokarz, military attaché of the Mission of the Republic of Poland, accredited to the Norwegian Government in Exile in London, concerning the varied assistance for several thousand Poles gathered in repatriation camps, mainly in Moss and Mysen. At the end of the first part the author explains how and why the Polish Mission in Oslo was taken over on April 6, 1946 by Mieczysław Rogalski, the Communist representative of the Temporary Government of National Unity in Warsaw. He describes the first diplomatic contacts with the Norwegian authorities. In the second part a special attention was paid to the presentation of the endeavours of the Norwegian Government aimed at establishing – as soon as possible – their own diplomatic mission in Warsaw. The description concentrates on the central role played by Rolf Otto Andvord, the Norwegian Ambassador in Moscow, during his two-month mission in Poland concerning commercial and diplomatic matters. The mission took place in August and September 1945. Andvord was charged with two tasks: to sign a contract with the Polish authorities for a fast delivery of coal to Norway and to establish fast and good diplomatic relations with Poland. It has been emphasised that Andvord was provided with a threeroomed accommodation for the Norwegian Mission at the ‘Polonia’ Hotel. At the end of the article there is a short life history of Envoy Alfred Danielsen, who arrived in Warsaw on November 12, 1945, and a description of his first diplomatic activities and contacts with the Polish authorities.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Informacja

Wyszukujesz frazę "envoy" wg kryterium: Temat