Temat: etiopathogenesis - Prolib Integro

Skocz do pozycji: 1.

Tytuł:: The pathogenesis of diabetic neuropathy
Etiopatogeneza neuropatii cukrzycowej
Autorzy:: Gryz-Kurek, Elżbieta
Galicka-Latała, Danuta
Szczudlik, Andrzej
Sieradzki, Jacek
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 2.

Tytuł:: Pharmacological treatments for acne-present and future.
Farmakologiczne metody leczenia trądziku-teraźniejszość i przyszłość.
Autorzy:: Piwowarska, Monika
Opis:: Trądzik pospolity jest najczęstszą dermatozą u pacjentów między 11 a 30 rokiem życia. Dotyczy około 80-100% osób w tej grupie wiekowej, z czego u 85% ma przebieg łagodny (zaskórnikowy, grudkowy, grudkowo-krostkowy), natomiast u pozostałych 15% chorych występują ciężkie postacie zapalne, często pozostawiające blizny i przebarwienia.Etiopatogeneza trądziku pospolitego jest wieloczynnikowa. Na jego przebieg mają wpływ zarówno czynniki endogenne, takie jak: hormony, reakcje immunologiczne, cytokiny prozapalne, uwarunkowania genetyczne; oraz egzogenne: bakterie chorobotwórcze oraz dieta.Wśród postaci klinicznych trądziku pospolitego wyróżniamy: trądzik młodzieńczy, ropowiczy, skupiony, bliznowcowy i piorunujący.Leczenie trądziku pospolitego zależne jest od jego postaci i nasilenia. W łagodnych postaciach zalecane jest stosowanie preparatów aplikowanych miejscowo, które zmniejszają liczbę zaskórników oraz działają zarówno przeciwbakteryjnie, jak i przeciwzapalnie.Podstawą leczenia zewnętrznego trądziku są leki działające czynnie na elementy etiopatogenetyczne. Znaczenie wspomagające w terapii mają toaleta i pielęgnacja skóry. Zarówno lekarz prowadzący, jak i chory muszą zdawać sobie sprawę, że leczenie trzeba prowadzić systematycznie, przez wiele miesięcy, a nawet lat. Obecnie lekami pierwszego rzutu w trądziku łagodnym i średnio nasilonym są miejscowo stosowane retinoidy. Ze względu na działanie hamujące tworzenie się zaskórników i mikrozaskórników są to leki preferowane również w leczeniu podtrzymującym. Drugą grupę środków do miejscowego stosowania stanowią preparaty zawierające antybiotyki. Działają przeciwbakteryjnie, nie dają objawów drażniących, ale ich długotrwałe stosowanie może doprowadzić do lekooporności. Ponadto stosowane są również preparaty przeciwbakteryjne, jak nadtlenek benzoilu, keratolityczne – kwas salicylowy, α-hydroksykwasy oraz kwas azelainowy wykazujący słabe działanie keratolityczne, przeciwbakteryjne i przeciwzapalne.Leczenie ogólne trądziku pospolitego opiera się na antybiotykoterapii. Jej głównym wskazaniem do stosowania jest średnio nasilona i ciężka postać trądziku pospolitego. Należy unikać monoterapii, pamiętając, że nie łączy się antybiotyków doustnych, z tymi stosowanymi miejscowo. Antybiotyki podawane doustnie działają zarówno przeciwzapalnie, jak i przeciwbakteryjnie. W leczeniu systemowym stosowane są również retinoidy (izotertynoina), oraz leki hormonalne, normalizujące poziom androgenów w organizmie. Obecnie nowych możliwości leczenia trądziku poszukuje się wśród światłolecznictwa, terapii hormonalnej, enzymów biorących udział w skórnym metabolizmie androgenów i ligandów receptorów PPAR. Leczenie trądziku pospolitego stanowi bardzo trudny i złożony problem. Sposób terapii farmakologicznej zależy od stopnia nasilenia zmian chorobowych, czasu trwania choroby, ryzyka wystąpienia objawów niepożądanych, a także od możliwości finansowych pacjenta. Tylko właściwa terapia, dobrana indywidualnie do każdego pacjenta, może przynieść zadowalające efekty terapeutyczne i znacznie poprawić jakość życia pacjentów.
Acne vulgaris is the most common dermatosis at patients between 11 and 30 years of age. It concerns about 80-100% of people in this age group, of which 85% have a mild process (comedo, follicular, maculopapular pustular), while the remaining 15% patients suffer from severe inflammation, often creates scars and discoloration.Etiopathogenesis of acne is multifactorial. Its course is influenced by endogenous factors such as hormones, immune reactions, proinflammatory cytokines, genetic and exogenous conditioning, pathogenic bacteria and diet.Among clinical forms of acne vulgaris, the following are distinguished: Acne juvenilis, Acne phlegmonosa, Acne conglobata, Acne keloidea, and Acne fulminans.Treatment of acne vulgaris depends on its form and severity. In mild forms it is recommended to apply locally-acting preparations which reduce the number of comedones and have antibacterial as well as anti-inflammatory effects.The basis for treatment of external acne are medicines which influence actively etiopathogenical elements. Healthy lifestyle and skin care have supportive meaning in therapy. A doctor as well as a patient, must be aware of the fact that treatment needs to be carried out systematically for many months, or even years.Currently, the first line medicines for mild and medium acne are local retinoids. Due to the braking effect of formation of comedones and microcomedones these are medicines preferred as well in the support treatment. The second group of medicines for local application are preparations comprising of antibiotics. An antibacterial effect does not give irritating symptoms, but their long-term application may lead to drug resistance. Moreover, antibacterial preparations are also applied, such as benzoyl peroxide, keratolytic – salicylic acid, α-hydroxy acids and azelaic acid showing weak keratolic, antiseptic and anti-inflammatory effects.The general treatment of acne vulgaris is based on antibiotics therapy. Medium or severe forms of acne vulgaris are the main indication for antibiotics. Monotherapy shall be avoided, bearing in mind that oral antibiotics shall not be combined with those applied locally. Antibiotics in oral form have anti-inflammatory effect as well as antiseptic one.In the systemic therapy, retinoids (isotertynoin) and hormones, that normalize the level of androgens in organism, also are applied.Currently, the new methods of acne vulgaris treatment are sought in phototherapy, hormone therapy and enzymes involved in skin metabolism of androgens as well as among PPAR receptor ligands. The treatment of acne vulgaris is a very difficult and complex problem. The method of pharmacological therapy depends on the severity of sickness changes, the duration of sickness, the risk of adverse symptoms occurrence as well as on financial condition of a patient. Only the proper therapy, adjusted individually to each patient, can give satisfactory results and improve significantly the quality of patients’ life.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Inne

na półce

Skocz do pozycji: 3.

Tytuł:: Charcot artropathy - why is it so frequently overlooked?
Neuroartropatia Charcota : dlaczego tak często przeoczane schorzenie?
Autorzy:: Koblik, Teresa
Ewy-Skalska, Anna
Friedlein, Jacek
Sieradzki, Jacek
Opis:: The paper reviews the epidemiology of Charcot joint, its natural history, etiopathogenesis, differential diagnosis and clinical symptoms. Diagnostic procedures and modes of treatment are also discussed. The paper also focuses on characteristic features and peculiarities of the disease as well as on the fact of its being overlooked or diagnosed late so that the lower limb may loose its supportive function.
W niniejszej pracy omówiono dane epidemiologiczne stawu Charcota, historię naturalną schorzenia, etiopatogenezę, zaburzenia, które należy brać pod uwagę w diagnostyce różnicowej, oraz objawy kliniczne. Przedstawiono badania umożliwiające zarówno rozpoznanie, jak i wybór sposobu leczenia. Próbowano także podkreślić cechy charakterystyczne i specyfikę tego schorzenia oraz fakt jego nierozpoznania lub rozpoznania na tyle późnego, że kończyna dolna może stracić swoje funkcje podporowe.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 4.

Tytuł:: Lipid peroxidation and antioxidant protection in patients with papulo-pustular rosacea
Autorzy:: Khvoryk, D.
Yarmolik, A.
Tematy:: Rosacea
papulo-pustular subtype
Etiopathogenesis
Lipid Peroxidation
antioxidant protection; Pokaż więcej
Wydawca:: Uniwersytet Medyczny w Białymstoku
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/1917495.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Purpose:To examine lipid peroxidation, antioxidant protection and L-arginine-NO – system in patients with papulo-pustular rosacea.Materials and methods:The study included 128 women with papulo-pustular rosacea aged 40.1±0.99 years (range: 18-68 years). The patients were divided into three groups based on the severity of the symptoms: group I –patients with mild rosacea (n=42), group II – patients with moderate rosacea (n=49), group III – patients with severe rosacea (n=37). Indicators of lipid peroxidation and antioxidant protection were defined in all patients by a spectrophotometric method.Results:The first group of patients showed a significant decrease in superoxide dismutase (SOD) and ceruloplasmin when compared to the control group. A significant increase in diene conjugates (DC), malondialdehyde (MDA), liposoluble antioxidants (retinol, α-tocopherol) and decrease in SOD, catalase and ceruloplasmin were observed in the second group. Patients in the third group had similar dynamics with a worsening of lipid peroxidation.Conclusions: The changes in some parameters of lipid peroxidation and antioxidant protection were revealed in patients with papulo-pustular rosacea. The nature of these changes depends on the severity of the disease. Evaluation of the antioxidant imbalance may be informative to determine the understanding of the genesis of dermatosis and to study therapeutic strategy aimed at reducing the generation of reactive oxygen species (ROS), leading to a decrease in the capacity of the antioxidant defense.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 5.

Tytuł:: Entezopatie i zapalenie entez. Część I. Etiopatogeneza
Enthesopathies and enthesitis. Part 1. Etiopathogenesis
Autorzy:: Sudoł-Szopińska, Iwona
Kwiatkowska, Brygida
Prochorec-Sobieszek, Monika
Maśliński, Włodzimierz
Tematy:: enthesitis
enthesopathy
etiopathogenesis
rheumatic diseases
spondyloarthropathies
choroby reumatyczne
entezopatie
etiopatogeneza
spondyloartropatie; Pokaż więcej
Wydawca:: Medical Communications
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/1053658.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: The pathologies of tendon and ligament attachments are called enthesopathies. One of its types is enthesitis which is a characteristic sign of peripheral spondyloarthropathy. Clinical diagnosis of enthesitis is based on rather non-specific clinical signs and results of laboratory tests. Imaging examinations are highly promising. Numerous publications prove that enthesitis can be differentiated from other enthesopathic processes in an ultrasound examination or magnetic resonance imaging. However, some reports indicate the lack of histological criteria, specific immunological changes and features in imaging examinations that would allow the clinical diagnosis of enthesitis to be confirmed. The first part of the publication presents theories on the etiopathogenesis of enthesopathies: inflammatory, mechanical, autoimmune, genetic and associated with the synovio-entheseal complex, as well as theories on the formation of enthesophytes: inflammatory, molecular and mechanical. The second part of the paper is a review of the state-of-the-art on the ability of imaging examinations to diagnose enthesitis. It indicates that none of the criteria of inflammation used in imaging medicine is specific for this pathology. As enthesitis may be the only symptom of early spondyloarthropathy (particularly in patients with absent HLA-B27 receptor), the lack of its unambiguous picture in ultrasound and magnetic resonance scans prompts the search for other signs characteristic of this disease and more specific markers in imaging in order to establish diagnosis as early as possible.
Patologie przyczepów ścięgien i więzadeł są określane mianem entezopatii. Jednym z rodzajów entezopatii jest zapalenie (enthesitis), które stanowi charakterystyczny objaw spondyloartropatii obwodowych. Enthesitis jest rozpoznawane przez klinicystów na podstawie mało specyficznych objawów klinicznych i wyników badań laboratoryjnych. Duże nadzieje wiązane są z badaniami obrazowymi. Wiele prac naukowych dowodzi możliwości różnicowania zapalenia entez z innymi procesami entezopatycznymi w badaniach ultrasonograficznych albo metodą rezonansu magnetycznego. W sprzeczności pozostają doniesienia wskazujące na brak kryteriów histologicznych, specyficznych zmian immunologicznych oraz cech w badaniach obrazowych pozwalających na potwierdzenie klinicznego rozpoznania zapalenia. W pierwszej części publikacji przedstawiono teorie etiopatogenezy entezopatii: zapalną, mechaniczną, kompleksu entezy, autoimmunologiczną i genetyczną oraz koncepcje powstawania entezofitów: zapalną, molekularną i mechaniczną. Druga część pracy stanowi przegląd aktualnej wiedzy na temat możliwości badań obrazowych w rozpoznawaniu enthesitis. Wskazuje on, że żadne ze stosowanych w badaniach obrazowych kryteriów zapalenia nie jest specyficzne dla tej patologii. Ze względu na fakt, że może być ono jedynym objawem spondyloartropatii w początkowym ich okresie (zwłaszcza u chorych z nieobecnym antygenem HLA-B27), brak jednoznacznego obrazu enthesitis w badaniach ultrasonograficznych i rezonansu magnetycznego wymaga poszukiwania innych objawów charakterystycznych dla tych chorób oraz bardziej specyficznych markerów w badaniach obrazowych w celu jak najszybszego ustalenia rozpoznania.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 6.

Tytuł:: Prevalence of fungi in cases of geographical and fissured tongue
Autorzy:: Dudko, A.
Kurnatowska, A.J.
Kurnatowski, P.
Tematy:: prevalence
fungi
geographic tongue
fissured tongue
malformation
etiopathogenesis
mucous membrane
patient; Pokaż więcej
Wydawca:: Polskie Towarzystwo Parazytologiczne
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/6162.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 7.

Tytuł:: Wpływ alkoholu etylowego na proces rozwoju niewydolności wątroby u osób w wieku 18-40 lat
The influence of ethyl alcohol on the development of liver failure in people aged 18-40
Autorzy:: Pańszczyk, Jakub
Gańko, Tomasz
Gawrysiak, Grzegorz
Tematy:: nadużywanie alkoholu
alkoholowa choroba wątroby
etiopatogeneza
alcohol abuse
alcoholic liver disease
etiopathogenesis; Pokaż więcej
Wydawca:: Uczelnia Łazarskiego. Oficyna Wydawnicza
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/11236596.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Przewlekłe i nadmierne spożywanie alkoholu prowadzi do uszkodzenia wielu narządów oraz powoduje utratę kontroli nad zachowaniem, bowiem etanol jest związkiem toksycznym, który prowadzi do zaburzeń w centralnym i obwodowym układzie nerwowym. W Polsce osoby z zespołem uzależnienia od alkoholu stanowią około 3% społeczeństwa. Narządem szczególnie narażonym na toksyczny wpływ alkoholu etylowego i jego metabolitów jest wątroba. Przewlekłe nadużywanie alkoholu powoduje rozwój alkoholowej choroby wątroby, której kolejnymi stadiami są: stłuszczenie wątroby, alkoholowe zapalenie wątroby oraz zwłóknienie i marskość. Szkodliwe działanie etanolu na wątrobę zależy od spożywanej dawki dobowej, indywidualnej wrażliwości i od czasu nadużywania alkoholu. Wśród znanych czynników warunkujących rozwój alkoholowej choroby wątroby wymienia się także płeć, stan odżywienia pacjenta i współistniejące zakażenia wirusami hepatotropowymi, zwłaszcza HCV. Coraz częściej zwraca się uwagę na rolę czynników genetycznych i zaburzeń immunologicznych.
Chronic and excessive alcohol consumption causes damage to many organs and causes loss of control over behavior, because ethanol is a toxic compound that leads to disorders of the central and peripheral nervous system. In Poland, people with alcohol dependence syndrome constitute about 3% of the society. The organ particularly exposed to the toxic effect of ethyl alcohol and its metabolites is the liver. Chronic alcohol abuse causes the development of alcoholic liver disease, the stages of which are fatty liver, alcoholic hepatitis, and fibrosis and cirrhosis. The harmful effect of ethanol on the liver depends on the daily dose consumed, individual sensitivity and the time of alcohol abuse. The known factors determining the development of alcoholic liver disease also include sex, the nutritional status of the patient and coexisting infections with hepatotropic viruses, especially HCV. Increasingly, attention is paid to the role of genetic factors and immune disorders.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 8.

Tytuł:: Problemy zdrowotne osób w wieku podeszłym z kolostomią.
Health problems of elderly people with colostomy
Autorzy:: Denisiuk, Genowefa
Opis:: Colostomy is a connection of bowel lumen to the skin, which is located in the left abdomen. Stomies can be divided into: end and loop stomies. End stomies are defined as stomies in which end segment is brought out onto the surface of the abdomen while the remaining part may be removed or sutured closed and left in the abdomen. Loop stomies have two holes: one of them, placed above the loop, is active, which means that it excretes intestinal waste. The second hole is placed below the loop and does not have any function. The aim of my thesis is to discuss health problems of elderly people with colostomy. The thesis entitled ‘Health problems of elderly people with colostomy’ consists of 5 parts. The first part presents anatomy and physiology of the lower segment of gastrointestinal tract, etiopathogenesis, diagnosis and surgical treatment of large intestine disorders. The second part is composed of 13 bio-psycho-social problems concerning elderly people after the diagnosis of colostomy in them. In the enclosure, classification of large intestine cancer advancement and Acceptance of Illness Scale (AIS) was placed in order to present the assessment of negative consequences of bad medical condition.
Kolostomia jest połączeniem światła jelita grubego ze skórą, które zlokalizowane jest w lewym podbrzuszu. Stomie można podzielić na: jednolufowe i dwulufowe. Stomie jednolufowe to stomie, których końcowy odcinek wyprowadzony jest na powłoki brzuszne natomiast pozostała część zostaje wycięta lub zaszyta na ślepo. Stomie dwulufowe posiadają dwa otwory, z których jeden położony powyżej pętli jest czynny czyli wydala tresć jelitową. Drugi otwór znajduje się poniżej pętli i nie pełni żadnej roli [1].Celem pracy jest omówienie problemów zdrowotnych osób w wieku podeszłym z kolostomią. Praca pt.: Problemy zdrowotne osób w wieku podeszłym z kolostomią składa się z 5 części. Pierwsza część przedstawia anatomię i fizjologię dolnego odcinka przewodu pokarmowego, etiopatogenezę, diagnostykę oraz leczenie operacyjne schorzeń jelita grubego. Druga część zawiera 13 problemów bio-psycho-społecznych osób w wieku podeszłym po wyłonieniu kolostomii. W aneksie umieszczono klasyfikację zaawansowania raka jelita grubego oraz skalę akceptacji choroby (AIS) służącą do oceny negatywnych konsekwencji złego stanu zdrowia.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Inne

na półce

Skocz do pozycji: 9.

Tytuł:: Wpływ alkoholu etylowego na proces rozwoju niewydolności wątroby u osób w wieku 18-40 lat
The influence of ethyl alcohol on the development of liver failure in people aged 18-40
Autorzy:: Pańszczyk, Jakub
Gańko, Tomasz
Gawrysiak, Grzegorz
Wydawca:: Uczelnia Łazarskiego
Cytata wydawnicza:: Pańszczyk, J., Gańko, T., Gawrysiak, G. (2022). Wpływ alkoholu etylowego na proces rozwojuniewydolności wątroby u osób w wieku 18-40 lat. Review of Medical Practice, 1-2, 64-70.
Opis:: Przewlekłe i nadmierne spożywanie alkoholu prowadzi do uszkodzenia wielu narządów oraz powoduje utratę kontroli nad zachowaniem, bowiem etanol jest związkiem toksycznym, który prowadzi do zaburzeń w centralnym i obwodowym układzie nerwowym. W Polsce osoby z zespołem uzależnienia od alkoholu stanowią około 3% społeczeństwa. Narządem szczególnie narażonym na toksyczny wpływ alkoholu etylowego i jego metabolitów jest wątroba. Przewlekłe nadużywanie alkoholu powoduje rozwój alkoholowej choroby wątroby, której kolejnymi stadiami są: stłuszczenie wątroby, alkoholowe zapalenie wątroby oraz zwłóknienie i marskość. Szkodliwe działanie etanolu na wątrobę zależy od spożywanej dawki dobowej, indywidualnej wrażliwości i od czasu nadużywania alkoholu. Wśród znanych czynników warunkujących rozwój alkoholowej choroby wątroby wymienia się także płeć, stan odżywienia pacjenta i współistniejące zakażenia wirusami hepatotropowymi, zwłaszcza HCV. Coraz częściej zwraca się uwagę na rolę czynników genetycznych i zaburzeń immunologicznych.
Chronic and excessive alcohol consumption causes damage to many organs and causes loss of control over behavior, because ethanol is a toxic compound that leads to disorders of the central and peripheral nervous system. In Poland, people with alcohol dependence syndrome constitute about 3% of the society. The organ particularly exposed to the toxic effect of ethyl alcohol and its metabolites is the liver. Chronic alcohol abuse causes the development of alcoholic liver disease, the stages of which are fatty liver, alcoholic hepatitis, and fibrosis and cirrhosis. The harmful effect of ethanol on the liver depends on the daily dose consumed, individual sensitivity and the time of alcohol abuse. The known factors determining the development of alcoholic liver disease also include sex, the nutritional status of the patient and coexisting infections with hepatotropic viruses, especially HCV. Increasingly, attention is paid to the role of genetic factors and immune disorders.
Dostawca treści:: Repozytorium Centrum Otwartej Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 10.

Tytuł:: Etiopatogeneza nadciśnienia tętniczego u kobiet ciężarnych
Etiopathogenesis of hypertension in pregnant women
Autorzy:: Maksym, Marta
Madej, Paweł
Lemm, Magdalena Agata
Tematy:: badania przesiewowe
etiopatogeneza
stan przedrzucawkowy
nadciśnienie indukowane ciążą
screening
etiopathogenesis
preeclamsia
pregnancy induced hypertension; Pokaż więcej
Wydawca:: Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/1037769.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Hypertension during pregnancy is one of the most severe complications of pregnancy and can cause materno-foetal morbidity and mortality. Research on preventing pregnancy-induced hypertension, preeclampsia and eclampsia has been gaining interest in recent years. However, due to the unknown etiology of these diseases, their prevention is currently not possible. The aim of this article is to explore current data on the etiopathogenesis of the aforemen-tioned afflictions, as well as on the possibilities for their early diagnosis in pregnant women.
Nadciśnienie tętnicze w przebiegu ciąży jest jednym z najpoważniejszych powikłań ciąży i może stanowić zagrożenie dla życia ciężarnej oraz jej dziecka. W ostatnich latach coraz szerszym zainteresowaniem cieszą się badania nad profilaktyką nadciśnienia indukowanego ciążą, stanu przedrzucawkowego i rzucawki. Jednakże ze względu na nieznaną etiologię tych schorzeń pierwotna profilaktyka nie jest obecnie możliwa. W niniejszej pracy starano się przybliżyć stan wiedzy na temat etiopatogenezy oraz możliwości wczesnego wykrywania ciężarnych zagrożonych występowaniem tych zaburzeń.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Informacja

Wyszukujesz frazę "etiopathogenesis" wg kryterium: Temat