Temat: external forum - Prolib Integro

Skocz do pozycji: 1.

Tytuł:: The Scope of the Power of Governance in the Canonical Legal Order (Canon 130 of the 1983 Code of Canon Law)
Autorzy:: Dzierżon, Ginter
Tematy:: power of governance
external forum
internal forum; Pokaż więcej
Wydawca:: Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II. Towarzystwo Naukowe KUL
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/1803186.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: In the presented study, the author carried out a detailed analysis of canon 130 CIC/83, demonstrating that the amendment of the canon dispelled some interpretative concerns that commentators had with regard to canon 196 CIC/17. The author believes it would be preposterous to reduce the forum of power of governance solely to the external domain. This is because the nature of the Church is not manifested only in this dimension. After all, the Church has both visible and invisible nature. Most acts of governance are placed externally because they serve the public good. Yet some of them are actions carried out in the internal forum, and it cannot be limited to the sphere of conscience because it has a wider scope. It is obvious that, as a rule, decisions taken for the internal forum due to their secrecy and lack of public character have consequences only in that forum. By introducing a clause which goes “except insofar as the law establishes it in determined cases,” the legislator does not rule out a different solution whereby internal forum acts also take effect in the external forum. The assumption of such an eventuality is intended to prevent conflicts between these areas.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 2.

Tytuł:: Zakresy sprawowania władzy rządzenia w kanonicznym porządku prawnym (kan. 130)
The Scope of Authority of the Power of Governance in the Canonical Legal Order (can. 130 1983 Code of Canon Law)
Autorzy:: Dzierżon, Ginter
Tematy:: władza rządzenia
zakres zewnętrzny
zakres wewnętrzny
power of governance
external forum
internal forum; Pokaż więcej
Wydawca:: Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II. Towarzystwo Naukowe KUL
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/1803311.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: W zaprezentowanym opracowaniu Autor dokonał szczegółowej interpretacji kan. 130 KPK/83. Z przeprowadzonych analiz wynika, iż poprzez wprowadzenie zmodyfikowanego zapisu kan. 130 KPK/83 zostały rozwiązane pewne wątpliwości interpretacyjne, które wystąpiły u komentatorów kan. 196 CIC/17. Według Autora, niedorzeczne byłoby sprowadzenie zakresu władzy rządzenia wyłącznie do zakresu zewnętrznego. Natura bowiem Kościoła nie wyraża się wyłącznie w tym wymiarze. Kościół posiada przecież zarówno naturę widzialną, jak i niewidzialną. Większość działań władzy rządzenia jest podejmowanych w zakresie zewnętrznym, ponieważ służą one dobru publicznemu. Pomimo tego bezsprzecznego faktu, niektóre z nich są działaniami wykonywanymi w sferze wewnętrznej. Tej ostatniej sfery nie można ograniczyć do sfery sumienia, ponieważ ma ona szerszy zakres. Jest rzeczą zrozumiałą, iż z reguły decyzje podjęte na forum wewnętrznym ze względu na tajność i brak publicznego charakteru skutkują wyłącznie na tym forum. Ustawodawca poprzez wprowadzenie klauzuli typu „chyba że jest to postanowione w określonych przez prawo przypadkach” nie wyklucza odmiennego rozwiązania, zgodnie z którym akty dokonane na forum wewnętrznym osiągają także skuteczność na forum zewnętrznym. Założenie możliwości wystąpienia takiej ewentualności ma zapobiec powstaniu konfliktów pomiędzy tymi zakresami.
The author of the presented article carried out a thorough interpretation of Can. 130 1983 Code of Canon Law. His analyses show that introducing a modification to this canon resolved certain interpretative doubts which aroused among commentators of Can. 196 CIC/17. According to the author, it would be unreasonable for the power of governance to be exercised for the external forum only since the nature of the Church is not only expressed in this dimension – the Church has both visible and invisible nature. It remains reasonable that in major part the power of governance is exercised for the external forum as it serves the common good. Sometimes, however, the power is exercised for the internal forum alone. This cannot be only limited to the category of conscience since it has a much wider scope. It is clear that in general the decisions made for the internal forum, because of their secrecy and lack of public character, have effects only for this forum. By introducing clauses such as “except insofar as the law establishes it in determined cases” the legislator does not rule out other solution according to which the power exercised for the internal forum has effects also for the external forum. The aim of considering such a possibility was to prevent potential conflicts between the two forums.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 3.

Tytuł:: Penitencjaria Apostolska: Trybunał miłosierdzia w służbie Kościołowi
The Apostolic Penitentiary: Tribunal of Mercy at the Service of the Church
Autorzy:: Nykiel, Krzysztof Józef
Tematy:: Tribunal of mercy
internal forum
external forum
conscience
sin
transgression
latae sententiae censure and sins reserved to the Apostolic See
confessor
irregularity
indulgences
Trybunał Miłosierdzia
forum wewnętrzne
forum zewnętrzne
występek
latae sententiae
grzechy zastrzeżone Stolicy Apostolskiej
spowiednik
nieprawidłowości
odpusty; Pokaż więcej
Wydawca:: Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/1047688.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: W niniejszym artykule autor, Regent Penitencjarii Apostolskiej, przedstawiła najstarszą dykasterię Kurii Rzymskiej, którą jest Penitencjaria Apostolska, jej struktury, kompetencje, działania i sposoby codziennej pracy. Omówiono także kwestię przewinień, które ze względu na ich wagę, są zarezerwowane dla Stolicy Apostolskiej.Zwrócono uwagę, że Trybunał Miłosierdzia w służbie Kościoła opiera się na doświadczeniu wieków historii Kościoła, może być udowodnione, że wszystko dotyczące forum wewnętrznych w Kościele ma nieocenioną wartość. Misją Kościoła jest zbawienie dusz. W tej misji Trybunału Penitencjarii Apostolskiej wkracza w bardzo szczególny sposób.
In this paper the author, the Regent of the Apostolic Penitentiary, has illustrated the oldest Dicastery of the Roman Curia, which is the Apostolic Penitentiary, its structure, competency, activities and the method of its daily work, as well as the treatment of cases of conscience which, because of their gravity, are reserved to the Apostolic See.It was pointed out that it is the Tribunal of Mercy at the service of the Church, and that based on the experience of centuries of Church history, it can be proven that everything pertaining to the internal forum in the Church is of inestimable value. The mission of the Church is the salvation of souls. In this mission the Tribunal of the Apostolic Penitentiary enters in a most special way. It is therefore good that such a Tribunal of Divine Mercy exists, and that it serves the faithful on their way of reconciliation with God. This Tribunal was and is a daily witness to so many conversions. The Penitentiary is proud of the possibility of carrying out this service, mindful of the words spoken by the Savior: „There will be more joy in heaven over one sinner who repents than over the ninety- nine righteous persons who need no conversion (Luke 15: 7). The Penitentiary does not hide transgressions, but acting in the internal forum and examining matters of human conscience and weakness, is aware of the mission received of reconciliation with God and the Church, not forgetting the fundamental truth that faith is based on the truth of the Revelation of the Lord, and not on the people in the Church. The Church is made up of sinners, but its Founder is holy, his doctrine is holy and calls us to a life of holiness.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 4.

Tytuł:: Il sigillo sacramentale nella normativa canonica
The Seal of Confession According to Canon Law
Tajemnica spowiedzi w prawie kanonicznym
Autorzy:: Nykiel, Krzysztof
Tematy:: pieczęć sakramentalna
tajemnica spowiedzi
sakrament pokuty
spowiednik
penitent
naruszenie tajemnicy
przestępstwo
ekskomunika
forum wewnętrzne
forum zewnętrzne
grzech
wina
prawo kanoniczne
przykazanie
nienaruszalność tajemnicy sakramentalnej
sacramental seal
confessional secret
sacrament of penance
confessor
crime
internal forum
external forum
sin
guilt
canon law
precept
inviolability of the sacramental seal
excommunication
violation of the seal
sigillo sacramentale
segreto confessionale
sacramento della penitenza
confessore
penitente
violazione del sigillo
delitto
scomunica latae sententiae
foro interno
foro esterno
peccato
colpa
legge canonica
precetto
inviolabilità del sigillo sacramentale; Pokaż więcej
Wydawca:: Stowarzyszenie Absolwentów i Przyjaciół Wydziału Prawa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/55996084.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: L’autore mette in evidenza come da sempre la Chiesa ha attribuito particolare rilevanza alla riservatezza dell’incontro tra il fedele ed il sacerdote nell’amministrazione del Sacramento della Penitenza. La tutela di quello che, nel corso del tempo, sarà definito „segreto confessionale” si intreccia con lo sviluppo storico della forma del Sacramento – ove assume particolare rilevanza la progressiva scomparsa della penitenza pubblica e l’introduzione della confessione auricolare, ormai generalizzata già alla fine del XII secolo, nella forma da noi oggi conosciuta – e lo sviluppo della disciplina canonica nella sua elaborazione in forme propriamente giuridiche, e non solamente teologiche o morali. Infatti, prima di entrare nello specifico del tema trattato in prospettiva eminentemente canonica considerando la violazione del sigillo sacramentale in quanto delitto, l’autore traccia dapprima alcune riflessioni bibliche e teologiche, al fine di comprendere maggiormente le ragioni per cui la Chiesa attribuisce questa particolare importanza all’assoluta inviolabilità del sigillo confessionale. E’ con il Concilio Lateranense IV (1215) che un canone sancisce per la prima volta il suo obbligo morale e giuridico come legge universale della Chiesa, prevedendo gravi sanzioni per i sacerdoti che lo infrangono. La disciplina della Chiesa in subiecta materia è poi sempre rimasta sostanzialmente la medesima, salvo la specificazione di altre fattispecie, come l’assoluzione del complice, fin in antico, ovvero, più recentemente, la dilatazione della violazione del sigillo mediante strumenti tecnici. Nella normativa canonica riguardante il sigillo sacramentale la Chiesa, quindi, intende trasmettere da una parte la pedagogia d’amore del Padre della misericordia e, dall’altra, desidera orientare i Suoi ministri a sperimentare e vivere il dono della paternità ministeriale e spirituale, che permette loro, in ogni esperienza di questo sigillosegreto del dialogo auricolare della confessione, di essere testimoni privilegiati della santità di questo sacramento sull’esempio di San Giovanni Nepamuceno (1349–1393), che giunse fino al. martirio di sangue per custodire la portata assoluta della valenza dell’inviolabilità del sigillo sacramentale. Pertanto, neppure la morte del penitente potrà sciogliere il confessore da questo vincolo. La legge del sigillo sacramentale non ammette eccezioni. Nessun confessore può esserne dispensato, anche se nel voler rivelare il contenuto di una Confessione intendesse evitare un grave e imminente male. Il sigillo sacramentale, così inteso, diventa anche garanzia delle mirabilia Dei nel cuore di ogni singolo penitente, che si consegna al cuore dei pastori, che riverberano nel qui ed ora esistenziale di ciascuno la bellezza dell’Amore misericordioso e trasfigurante del Padre, donato dal sacrificio redentore di Cristo.
Autor podkreśla, że Kościół zawsze przywiązywał szczególną wagę do poufności spotkania wiernych z kapłanem podczas sprawowania sakramentu pokuty. Ochrona tego, co z biegiem czasu będzie określane jako „tajemnica spowiedzi”, splata się z historycznym rozwojem formy sakramentu – gdzie postępujący zanik pokuty publicznej i wprowadzenie spowiedzi, uogólnionej już w końcu XII w. w formie, jaką znamy dzisiaj – oraz rozwój dyscypliny kanonicznej w formach właściwie prawnych, a nie tylko teologicznych czy moralnych. Faktycznie, zanim przejdziemy do specyfiki tematu rozpatrywanego w perspektywie kanonicznej, uznającego naruszenie tajemnicy spowiedzi za przestępstwo, autor najpierw prześledzi pewne refleksje biblijne i teologiczne, aby lepiej zrozumieć powody, dla których Kościół przywiązuje to szczególne znaczenie do całkowitej nienaruszalności tajemnicy spowiedzi. To właśnie na Soborze Laterańskim IV (1215) po raz pierwszy zostały ustanowione moralne i prawne obowiązki jako powszechne prawo Kościoła, przewidując surowe kary dla kapłanów, którzy je łamią.
The Author highlights how the Church has always attributed particular relevance to the privacy of the encounter between the faithful and the priest in the administration of the Sacrament of Penance. The protection of what in the course of time will be defined as the „seal of the confessional” is intertwined with the historical development of the form of the Sacrament – when the progressive disappearance of public penance and the introduction of auricular confession, already generalized by the end of the twelfth century, in the form known to us today assumes particular importance – and the development of canonical discipline in its elaboration into juridical forms properly so called, and not only theological or moral. In fact, before entering into the specifics of the eminently canonical subject on hand, the violation of the sacramental seal as a crime, the Author first of all presents some biblical and theological reflections, in order the better to understand the reasons why the Church attributes this particular importance to absolute inviolability of the confessional seal. It is with the Fourth Lateran Council (1215) that a canon sanctions for the first time the moral and juridical obligation as a universal law of the Church, foreseeing grave penalties for priests who break it. The discipline of the Church in subiecta materia has always remained substantially the same, except for the specification of other types, as the absolution of one’s accomplice, way in the past, or, more recently, the extension of the violation of the seal through technical means. In canonical legislation regarding the sacramental seal, the Church, then, intends to transmit the pedagogy of the love of the Father of mercy on the one hand and on the other She desires to direct Her ministers to try to live the gift of ministerial and spiritual paternity, which enables them, in every experience of this seal-secret of the auricular dialog of confession, to be privileged witnesses of the sanctity of this sacrament after the example of Saint John Nepomucene (1349–1393), who endured even martyrdom of blood in maintaining the importance of the absolute value of the inviolability of the seal of confession. Therefore not even the death of the penitent can release the confessor from this bond. The law of the sacramental seal does not admit any exceptions. No confessor can be dispensed from it, even if in wanting to reveal the contents of a confession he intends to avoid a grave and imminent evil. The sacramental seal, understood in this way, also becomes a guarantee of the marvels of God in the heart of every individual penitent, who entrusts himself to the heart of the pastors, who echo in the existential here and now of each one the beauty of the merciful and transforming Love of the Father, given by the redeeming sacrifice of Christ.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Informacja

Wyszukujesz frazę "external forum" wg kryterium: Temat