Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

English (EN)·Polski (PL)·Yкраїнський (UK)
Przejdź do strony domowej biblioteki Pedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Komisji Edukacji Narodowej w Lublinie Link otwiera się w nowym oknie Logo biblioteki Prolib Integro - strona głównaPedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Komisji Edukacji Narodowej w Lublinie
Zmień bibliotekę

Wyszukujesz frazę "flower structure" wg kryterium: Temat

  Lista filtrów
Wyrównaj
Wyświetlanie 1-10 z 32
Tytuł:
The position and structure of the nectary in spring heath (Erica carnea L.) flowers
Autorzy:
Weryszko-Chmielewska, E.
Chwil, M.
Wrobel, M.
Tematy:
position
nectary structure
nectary
Erica carnea
flower
micromorphology
Ericaceae
flower structure
nectar secretion
Pokaż więcej
Wydawca:
Polskie Towarzystwo Botaniczne
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/27074.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Ecological traits of Erica carnea L. flowers and the morphology of floral nectaries were investigated using stereoscopic, light and scanning electron microscopy. The nectary in the flowers of Erica carnea is located in the basal part of the ovary. It represents the gynoecial nectary type. It has the form of a yellow, ribbed ring with eight outgrowths, pointed towards the base, which alternately adjoin the stamen filaments. The height of the nectary is 400 μm and its thickness 200 – 250 μm. The parenchyma of the nectary is composed of 6 – 8 layers. Nectar secretion occurs through anomocytic stomata with a diameter of 17 μm. Guard cells are only found on the outgrowths of the nectary and they are situated most frequently at the level of other epidermal cells. During nectar secretion, a small degree of pore opening was observed. In the flowers of Erica carnea, secondary nectar presentation was found, with the nectar accumulating at the base of the fused corolla.
Cechy ekologiczne kwiatów Erica carnea L. i morfologię nektarników kwiatowych badano przy użyciu mikroskopii: stereoskopowej, świetlnej i skaningowej elektronowej. Nektarnik w kwiatach Erica carnea położony jest w bazalnej części zalążni. Prezentuje typ genoecial nectary. Ma postać żółtego, żebrowanego pierścienia ze skierowanymi ku nasadzie ośmioma wyrostkami, które międzylegle przylegają do nitek pręcików. Wysokość nektarnika wynosi 400 μm, a miąższość 200 – 250 μm. Parenchyma nektarnika tworzy 6 – 8 warstw. Sekrecja nektaru odbywa się przez anomocytyczne aparaty szparkowe o średnicy 17 μm. Komórki szparkowe występują tylko na wyrostkach nektarnika i są usytuowane najczęściej na poziomie innych komórek epidermy. Podczas sekrecji nektaru obserwowano niewielki stopień rozchylenia szparek. W kwiatach Erica carnea stwierdzono wtórną prezentację nektaru, który gromadził się u nasady zrośniętej korony.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Pozycja tektoniczna Roztocza w świetle historii rozwoju zapadliska przedkarpackiego
Tectonic position of the Roztocze region in the light of the evolution history of the Carpathian Foredeep
Autorzy:
Jankowski, L.
Margielewski, W.
Tematy:
rekonstrukcja tektoniczna
uskok przesuwczy
struktura kwiatowa
wypiętrzenie przedgórskie
Roztocze Środkowe i Południowe
południowo-wschodnia Polska
tectonic reconstruction
strike-slip fault
flower structure
forebulge structure
Middle and Southern Roztocze region
south-east Poland
Pokaż więcej
Wydawca:
Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/2061934.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Analizy tektoniczne wykonane na podstawie pomiarów powierzchni nieciągłości tektonicznych w obrębie masywów skalnych polskiej części Roztocza, pozwoliły na odtworzenie historii tektonicznej jego struktury, związanej z tworzeniem się zapadliska przedkarpackiego i etapami nasuwczymi Karpat. Analizy wykazały, że struktura Roztocza powstała w efekcie nakładania się asocjacji struktur tektonicznych związanych z formowaniem uskoku prawoprzesuwczego (tzw. struktury kwiatowe ‒ flower structures i struktury typu koński ogon – horse tail structure) i struktury forebulge związanej z wypiętrzeniem przedgórskim spowodowanym nasuwaniem się Karpat na przedpole (tu: zapadlisko przedkarpackie). Wielokrotne reaktywowanie stref dyslokacyjnych, obramowujących Roztocze i dzielących je na bloki, było efektem formowania się uskoków inwersyjnych (związanych ze strukturą forebulge), reaktywowanych później wskutek kolapsu jako uskoki normalne. Zmiana zwrotu uskoku przesuwczego ograniczającego Roztocze na sinistralny, była efektem reorientacji pola naprężeń spowodowanej zmianą kierunku nasuwczego Karpat ku SSE. Spowodowało to inwersję stref naprzemiennie obniżanych i wynoszonych wzdłuż krawędzi Roztocza: obecnie wynoszone są obszary z niezerodowanymi, miąższami pokrywami utworów neogeńskich, obniżane zaś fragmenty strefy krawędziowej erozyjnie pozbawione tych utworów. Współcześnie obserwowane dźwiganie neotektoniczne Roztocza jest efektem footwall elevation, związanej z zespołami aktywnych uskoków zrzutowych (normalnych), ograniczających strukturę zrębową Roztocza, jak też dzielących wał na bloki.
The paper presents new concept of the tectonic development of the Roztocze region, uplifted as a tectonic horst structure. Measurements of tectonic discontinuities (joints, faults) in the rocks building the Roztocze region, as well as the analysis of Neogene deposits distribution on the Roztocze horst, have allowed authors to establish several tectonic stages of the Roztocze development. Thrusting of the Carpathians to the north caused the formation of a strike-slip (dextral) fault along the eastern part of their foredeep (and associated flower structures and horse tail structures). As a result of forebulge structure formation, caused by progressive thrusting of the Carpathian orogen and isostatic uplift of their foreland, strike-slip faults were reactivated as reverse-slip faults. Subsequently, due to collapse of the Carpathian massifs, discontinuities were again reactivated as dip-slip faults. The footwall elevation associated with normal faults formed into the Roztocze Horst and divided region to blocks, causing a neotectonic uplift of the Roztocze region.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
The structure of elaiophores in Oncidium cheirophorum Rchb.f. and Ornithocephalus kruegeri Rchb.f. [Orchidaceae]
Budowa elaioforow u Oncidium cheirophorum Rchb.f. i Ornithocephalus kruegeri Rchb.f. [Orchidaceae]
Autorzy:
Pacek, A
Stpiczynska, M.
Tematy:
floral oil
Oncidium cheirophorum
oil secretion
attract flower
botany
Orchidaceae
elaiophore
flower
structure
Ornithocephalus kruegeri
Pokaż więcej
Wydawca:
Polskie Towarzystwo Botaniczne
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/28598.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
The shining appearance of the flowers of Oncidium cheirophorum and Ornithocephalus kruegeri results from the presence of lipids on the flower surface. The lipids are produced by elaiophores - secretory structures situated symmetrically at the base of the labellum or upon the callus. In O. cheirophorum, the elaiophores are epithelial type. They consist of one layer of cuboidal secretory cells and subsecretory parenchyma. The thick cuticle covering the outer, tangential wall of epithelial cells becomes distended and wrinkled as secreted oil accumulates beneath its surface. Oil secretion begins at the bud stage and lasts till the end of anthesis, that is 22 days, on average. Pollination does not influence oil production. In O. kruegeri, trichomatous elaiophores are situated on the central part of the callus. Unicellular trichomes project from the epidermis cells. Their outer walls are covered by a thin cuticle. In the dense cytoplasm of the trichomes, small plastids with few starch grains occur, whereas subsecretory parenchyma cells contain amyloplasts with large starch grains and raphides. The oil is already produced at the bud stage, about one week before flower opening, and lasts till the end of anthesis.
Prawie cała powierzchnia okwiatu Oncidium cheirophorum i Ornithocephalus kruegeri jest pokryta błyszczącą, tłustą wydzieliną. Tłuszcze są produkowane i wydzielane przez elaiofory - specjalne gruczoły położone symetrycznie przy podstawie warżki lub na kallusie. U O. cheirophorum występuje elaiofor epitelialny. Jest on zbudowany z jednej warstwy sześciennych komórek wydzielniczych i miękiszu podwydzielniczego. Gruba kutykula pokrywająca ściany zewnętrzne komórek epitelialnych odkleja się i marszczy pod wpływem gromadzącej się pod nią wydzieliny Sekrecja tłuszczu rozpoczyna się w stadium pąka i trwa do końca antezy, to jest średnio 22 dni. Zapylenie nie wpływa na wydzielanie tłuszczu. W przypadku O. kruegeri trichomowy elaiofor znajduje się w centralnej części kallusa. Jednokomórkowe włoski wydzielnicze wyrastają z komórek epidermy. Ich zewnętrzna ściana pokryta jest cienką kutykulą. W gęstej cytoplazmie trichomów znajdują się drobne plastydy z nielicznymi ziarnami skrobi, podczas gdy w komórkach podwydzielniczej parenchymy występują amyloplasty z dużymi ziarnami skrobi oraz rafidy. Sekrecja tłuszczu rozpoczyna się w stadium pąka, na tydzień przed otwarciem kwiatu i trwa do końca antezy.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Multi objective Flower Pollination Algorithm for solving capacitor placement in radial distribution system using data structure load flow analysis
Autorzy:
Tamilselvan, V.
Jayabarathi, T.
Tematy:
Flower Pollination Algorithm
data structure
loss minimization
voltage improvement
capacitor placement
Pokaż więcej
Wydawca:
Polska Akademia Nauk. Czytelnia Czasopism PAN
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/140691.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
The radial distribution system is a rugged system, it is also the most commonly used system, which suffers by loss and low voltage at the end bus. This loss can be reduced by the use of a capacitor in the system, which injects reactive current and also improves the voltage magnitude in the buses. The real power loss in the distribution line is the I2R loss which depends on the current and resistance. The connection of the capacitor in the bus reduces the reactive current and losses. The loss reduction is equal to the increase in generation, necessary for the electric power provided by firms. For consumers, the quality of power supply depends on the voltage magnitude level, which is also considered and hence the objective of the problem becomes the multi objective of loss minimization and the minimization of voltage deviation. In this paper, the optimal location and size of the capacitor is found using a new computational intelligent algorithm called Flower Pollination Algorithm (FPA). To calculate the power flow and losses in the system, novel data structure load flow is introduced. In this, each bus is considered as a node with bus associated data. Links between the nodes are distribution lines and their own resistance and reactance. To validate the developed FPA solutions standard test cases, IEEE 33 and IEEE 69 radial distribution systems are considered.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
The influence of neighbouring species on ecological variation of the selected subpopulations of Iris sibirica L.
Autorzy:
Kostrakiewicz-Gierałt, Kinga
Opis:
Ecological variation of the selected subpopulations of Iris sibirica L. were studied in the years 2011-2012, in the abandoned patches of Molinietum caeruleae dominated by small meadow species (Patch I), macroforbs (Patch II), largetussock grasses (Patch III), shrubs (Patch IV), as well as shrubs and trees (Patch V). The abundance of subpopulations and dimensions of aggregations of ramet clusters increased gradually from Patch I to Patch IV and subsequently declined in Patch V. During the whole study period, all subpopulations showed signs of senility due to the absence of individuals in prereproductive stages. The share of generative ramet clusters diminished, while contribution of senile and fragmentised ramet clusters increased substantially in consecutive patches. The dimensions of ramet clusters increased significantly in successive plots and years. The number and height of generative stems and production of flowers and fruits did not show the temporal variability. The abundance of generative stems was considerably lower in the plots dominated by small meadow species, than in the sites dominated by large-tussock grasses, shrubs or overgrown shrubs and trees. Both the height of flowering stems and production of flowers and fruits increased gradually from Patch I, via Patches II, III and IV, to Patch V. The augmentation of flower production might contribute to better visibility of inflorescences for pollinators, whereas an increase in the production of fruits may increase the chances for successful seed dispersal to new sites. This study results show that the I. sibirica subpopulations occurring in the site dominated by small meadow species and macroforbs were in unsatisfactory condition, those inhabiting the sites dominated by large-tussock grasses and shrubs were in a quite good condition, while the subpopulation inhabiting the plot overgrown by shrubs and trees showed the worst condition Ecological variation of the selected subpopulations of Iris sibirica L. were studied in the years 2011-2012, in the abandoned patches of Molinietum caeruleae dominated by small meadow species (Patch I), macroforbs (Patch II), largetussock grasses (Patch III), shrubs (Patch IV), as well as shrubs and trees (Patch V). The abundance of subpopulations and dimensions of aggregations of ramet clusters increased gradually from Patch I to Patch IV and subsequently declined in Patch V. During the whole study period, all subpopulations showed signs of senility due to the absence of individuals in prereproductive stages. The share of generative ramet clusters diminished, while contribution of senile and fragmentised ramet clusters increased substantially in consecutive patches. The dimensions of ramet clusters increased significantly in successive plots and years. The number and height of generative stems and production of flowers and fruits did not show the temporal variability. The abundance of generative stems was considerably lower in the plots dominated by small meadow species, than in the sites dominated by large-tussock grasses, shrubs or overgrown shrubs and trees. Both the height of flowering stems and production of flowers and fruits increased gradually from Patch I, via Patches II, III and IV, to Patch V. The augmentation of flower production might contribute to better visibility of inflorescences for pollinators, whereas an increase in the production of fruits may increase the chances for successful seed dispersal to new sites. This study results show that the I. sibirica subpopulations occurring in the site dominated by small meadow species and macroforbs were in unsatisfactory condition, those inhabiting the sites dominated by large-tussock grasses and shrubs were in a quite good condition, while the subpopulation inhabiting the plot overgrown by shrubs and trees showed the worst condition
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Artykuł
Tytuł:
The structure of the spur nectary in Dendrobium finisterrae Schltr. (Dendrobiinae, Orchidaceae)
Budowa nektarnika ostrogowego u Dendrobium finisterrae Schltr. (Dendrobiinae, Orchidaceae)
Autorzy:
Kaminska, M.
Stpiczynska, M.
Tematy:
structure
spur anatomy
nectary
Dendrobium finisterrae
Dendrobiinae
Orchidaceae
flower
micromorphology
nectar
pollination
Pokaż więcej
Wydawca:
Polskie Towarzystwo Botaniczne
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/26744.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
To date, the structure of the nectary spur of Dendrobium finisterrae has not been studied in detail, and the present paper compares the structural organization of the floral nectary in this species with the spurs of other taxa. The nectary spur of D. finisterrae was examined by means of light microscopy (LM), scanning electron microscopy (SEM), and transmission electron microscopy (TEM). It is composed of a single layer of secretory epidermis and several layers of small and compactly arranged subepidermal secretory cells. The secretory cells have thick cellulosic cell walls with primary pits. The secretory tissue is supplied by vascular bundles that run beneath in ground parenchyma and are additionally surrounded by strands of sclerenchymatous fibers. The flowers of the investigated species displayed morphological features characteristic of bee-pollinated taxa, as they are zygomorphic, creamy-green coloured with evident nectar guides. They also emit a weak but nice scent. However, they possess some characters attributed to bird-pollinated flowers such as a short, massive nectary spur and collenchymatous secretory tissue that closely resembles the one found in the nectaries of certain species that are thought to be bird-pollinated. This similarity in anatomical organization of the nectary, regardless of geographical distribution and phylogeny, strongly indicates convergence and appears to be related to pollinator-driven selection.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Ecological aspects of the floral structure and flowering in Pulsatilla species
Ekologiczne cechy struktur kwiatowych i kwitnienie gatunków z rodzaju Pulsatilla
Autorzy:
Weryszko-Chmielewska, Elżbieta
Sulborska, Aneta
Żuraw, Beata
Chyżewska, Renata
Sawidis, Thomas
Tematy:
pasque flower
structure
flowers
hairs
stomata
attractiveness to insects
nectar
pollen
Pokaż więcej
Wydawca:
Polskie Towarzystwo Botaniczne
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/1628308.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
In terms of flowering ecology, Pulsatilla flowers are classified as “pollen flowers” producing inconsiderable amounts of nectar. The aim of this study was to assess the length of the flowering period in Pulsatilla slavica and P. vulgaris and to investigate the structure of the epidermis of the perianth and generative elements of their flowers. Special focus was placed on the structure of hairs and the distribution of stomata. The weight of nectar released by the flowers of the two Pulsatilla species and the content of sugars in the nectar was also evaluated. In SE Poland, both species flowered for similar periods between the second half of April and the first half of May. The flower life-span of both was determined to be 9–14 days. The lower part of each sepal was observed to be covered by long hairs having cellulose-pectin cell walls of varying thickness. Hairs present on the pistil style are thinner; they may provide some protection against cold and can play a role of a secondary pollen presenter for insects. The bowl-shaped structure of the perianth and the nature of the adaxial surface of the sepal epidermis may facilitate reflection of sunlight into the inner parts of the flower, which may contribute to an elevation of the intraflower temperature. This is particularly important for the functionality of the ovary. The surface of the hairs was seen to be covered by a cuticle ensuring water impermeability. Flowers are visited by honeybees, bumblebees, butterflies, and ants, for which nectar and pollen are the main attractants. Ants, which are regarded as illegitimate flower visitors, were found to cause damage to the androecium. The number of fruits produced in the flowers of both Pulsatilla species was lower than 50% of the number of pistils.
Z punktu widzenia ekologii kwitnienia kwiaty Pulsatilla zaliczane są do kwiatów pyłkowych, które wytwarzają niewielkie ilości nektaru. Celem badań było określenie długości kwitnienia Pulsatilla slavica i Pulsatilla vulgaris oraz analiza budowy okwiatu i elementów generatywnych w aspekcie ekologii zapylania. Szczególną uwagę zwróciliśmy na budowę włosków i występowanie aparatów szparkowych. Określiliśmy również masę nektaru wydzielanego przez kwiaty dwu gatunków Pulsatilla oraz zawartość cukrów w nektarze. Badane gatunki kwitną w zbliżonych terminach od drugiej dekady kwietnia do pierwszej dekady maja. Długość życia ich kwiatów wynosi 9–14 dni. Występujące na dolnej powierzchni listków okwiatu długie włoski mają celulozowo-pektynowe ściany komórkowe o zróżnicowanej grubości. Włoski zlokalizowane na szyjce słupka są cieńsze i służą prawdopodobnie jako ochrona przed chłodem oraz mogą stanowić wtórny prezenter pyłkowy. Miseczkowaty kształt okwiatu i budowa powierzchni doosiowej epidermy listków okwiatu mogą umożliwiać odbicie promieni słonecznych do środkowej części kwiatu i skutkować podwyższeniem temperatury w jego wnętrzu. Jest to szczególnie ważne dla funkcjonowania zalążni. Powierzchnię włosków pokrywa kutykula, co czyni je nieprzepuszczalnymi dla wody. Kwiaty odwiedzane są przez pszczołę miodną, trzmiele, motyle i mrówki, dla których istotnym atraktantem jest nektar i pyłek. Mrówki zaliczane do nieuprawnionych owadów odwiedzających kwiaty powodowały uszkodzenia pręcikowia. Stwierdziliśmy, że liczba powstających owoców w kwiatach dwóch gatunków Pulsatilla wynosi mniej niż 50% w stosunku do liczby słupków w kwiecie.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Wyświetlanie 1-10 z 32

Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies