Temat: forgetting guilt - Prolib Integro

Skocz do pozycji: 1.

Tytuł:: About the usefulness and harmfulness of forgetting the German guilt
Autorzy:: Wójs, Paweł
Tematy:: German guilt
guilt
forgetting guilt
memory
World War II
boundary situations
Karl Jaspers
Friedrich Nietzsche
Hannah Arendt; Pokaż więcej
Wydawca:: Uniwersytet Pedagogiczny im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie. Instytut Filozofii i Socjologii
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/437452.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: The distinction between kinds of guilt has not lost its power to illuminate matters, and it remains a great tool to study the consequences of forgetting guilt of any kind. Karl Jaspers made the distinction between kinds of guilt mainly to ease the Germans coping with guilt, as all of them were blamed for the evil that happened under Adolf Hitler. Jaspers believed that in using this distinction the German nation could have come back to its origins, and thus purified, take its part in the possible future unity of the world and of all mankind. But soon after World War II ended, a confluence of political, social, psychological and philosophical factors contributed to a situation in which a large number of culprits were not brought to account: criminals were rarely rightly punished. In addition, many Germans believing in the ideology of National Socialism felt no guilt in terms of morality; they downplayed the political guilt; they negated the very existence of the metaphysical guilt. The process of forgetting guilt occurred.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 2.

Tytuł:: Construction of a Past: Institutional and Collective Memory of the Armenian Genocide.
Konstrukcja Przeszłości: Instytucjonalna i Zbiorowa Pamięć o Ludobójstwie Ormian
Autorzy:: Hazer, Alialp
Opis:: Ottoman Empire was hosting many different nations from all around the Mediterranean to the depths of the Arabic peninsula. As the Empire was falling apart, toppling the 30-year despot rule of Abdul Hamid II, the Young Turks were the dominant determinant for the future of the Empire during the period from 1912 until its self-dissolution in 1918. It is possible to say that they were affected by the increasing nationalism waves in Europe and had ideals of having a nation for Turks which eventually meant the conversion of Christian minorities such as Greeks and Armenians to Islam, or removal of them from their places. In the period from 1914 to 1925, the amount of Christians making up Turkey’s population dropped from about 16 percent to around 3 percent. It is a dark and bloody past that modern Turkey took over from both the Ottoman Empire and the Young Turks. When studied, one could easily get startled from what mankind is capable of when put in difficult situations. There have been different genocides throughout history, but our main focus will be on Turkey, and the history it inherited.The title of this academic work is “Construction of a Past: Institutional and Collective Memory of the Armenian Genocide”, meaning that I will be focusing on what kind of steps were taken in pursuit of an alternate past that would eventually clash with its citizens’ memory and I will explain how the memory of the Armenian genocide has been rewritten by the state using different policies. Although Turkey denies the genocide ever occurring, its inhabitants remember because of their grandparents and parents who managed to pass the memory to the newer generations. Few of the actions taken by Turkey throughout time and topics I will be going through can be briefly listed as; production of a state memory and narrative, blacklisting, censoring and destroying certain books, misinterpreting translations of the German and Austrian commanders’ journals who were in Syria at the time witnessing the migration of Armenians, and one-sidedness of the information given by MEB, namely the Ministry of National Education, about the “1915 events” and the “Armenian problem”. By going through such topics, the reader will have a better understanding of what has been done by Turkey to keep its state narrative consistent and unquestionable.From 1912 to 1922; different events of mass violence in the Ottoman Empire and factors such as war, famine, genocide, and forced migration left a scar on the witnesses’ memory and distorted the very fabric of society. Hundreds of thousands of Armenians, Greeks, Turks, and Kurds were left wounded and traumatized by what they had to witness and went through. The returning survivors seeing their own neighborhoods emptied and perpetrators being involved in such activities would cause lasting damage to the social, economic, and cultural development of the region and societies.Recognizing the Armenian genocide as a Turkish citizen might mean losing one’s national identity and becoming alienized by the rest of the society that denies it. As these events and actions will unfold in the following chapters, we will have a clearer vision about this intertwined relation between the genocide and the Turkish identity, and how this top-down artificial memory is imposed on the latter generations by the state.
Imperium Osmańskie gościło na swoim obszarze wiele różnych narodów od Morza Śródziemnego po głębiny Półwyspu Arabskiego. Gdy Imperium rozpadało się, obalając 30-letnie rządy despotów Abdula Hamida II, Młodzi Turcy byli dominującym wyznacznikiem przyszłości Imperium w okresie od 1912 roku do jego samorozpadu w 1918 roku. Byli oni pod wpływem narastających fal nacjonalizmu w Europie i mieli ideały posiadania narodu tureckiego, co ostatecznie oznaczało nawrócenie mniejszości chrześcijańskich, takich jak Grecy i Ormianie na islam, lub usunięcie ich ze swoich miejsc. W latach 1914-1925 liczba chrześcijan tworzących ludność Turcji spadła z około 16% do około 3%.To mroczna i krwawa przeszłość, którą nowoczesna Turcja przejęła zarówno od Imperium Osmańskiego, jak i Młodych Turków. Badanie tego tematu pokazuje do czego zdolna jest ludzkość w trudnych sytuacjach. W historii zdarzały się różne ludobójstwa, ale głównym celem niniejszej pracy jest Turcja i odziedziczona przez nią historia.Tytuł niniejszej pracy „Konstrukcja Przeszłości: Instytucjonalna i Zbiorowa Pamięć o Ludobójstwie Ormian” wskazuje na to, iż uwaga autora skupiona została na tym, jakie kroki podjęto w dążeniu do stworzenia alternatywnej przeszłości, która ostatecznie zderzy się z pamięcią obywateli i wyjaśnieniu, w jaki sposób pamięć o ludobójstwie Ormian została przepisana przez państwo przy użyciu różnych polityk. Chociaż Turcja zaprzecza, że ludobójstwo kiedykolwiek miało miejsce, jej mieszkańcy pamiętają o nim ze względu na swoich dziadków i rodziców, którym udało się przekazać wspomnienia młodszym pokoleniom.Wśród działań podjętych przez Turcję na przestrzeni czasu oraz tematów, które zostały poruszone przez autora, można wymienić między innymi tworzenie państwowej pamięci i narracji. Omówiony został problem umieszczania na czarnych listach, cenzurowania i niszczenie poszczególnych książek oraz błędna interpretacja tłumaczeń dzienników niemieckich i austriackich dowódców przebywających w Syrii w czasie, gdy byli świadkami migracji Ormian. Ponadto przedstawiona został jednostronność informacji podawanych przez Ministerstwo Edukacji Narodowej o „wydarzeniach 1915 roku” i „problemie ormiańskim.” Analiza wyżej wymienionych tematów pozwala na zrozumienie, co zrobiła Turcja, aby jej narracja państwowa była spójna i niekwestionowana.Uznanie ludobójstwa Ormian przez obywatela Turcji może oznaczać utratę tożsamości narodowej i wyobcowanie przez resztę społeczeństwa, która neguje to wydarzenie. W miarę omawiania kolejnych rozdziałów, rozwinięta zostanie relacji między ludobójstwem Ormian a tożsamością turecką oraz w jaki sposób ta odgórnie stworzona sztuczna pamięć jest narzucana przez państwo kolejnym pokoleniom.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Inne

na półce

Informacja

Wyszukujesz frazę "forgetting guilt" wg kryterium: Temat