Temat: geoculture - Prolib Integro

Skocz do pozycji: 1.

Tytuł:: Geocultural Aspects of the Security Policy of Contemporary Israel
Autorzy:: Tarasiuk, Renata
Tematy:: security policy
State Israel
geoculture; Pokaż więcej
Wydawca:: Wyższa Szkoła Bezpieczeństwa Publicznego i Indywidualnego Apeiron w Krakowie
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/1807630.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: The article shows how the symbolism contained in the image of the Jewish state influenced, especially recently, the vectors of Israel’s security policy. Attention is paid to these aspects aimed at protecting national identity. The author tries to substantiate the influence of the cultural factor on Israel’s security policy. The research is based on historical analysis, source analysis, and descriptive narrative. The instruments and tools used by the state in the implementation of the aforementioned tasks are presented – from the basic laws and compatible legal acts regulating the social life of Israeli citizens to the policy of cultural and ethnic isolation and separation carried out by the armed forces. In the Middle East emphasizing one’s own individuality is a strategic goal, but the price of internal a conflicts can be high.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 2.

Tytuł:: Zmedykalizowana psychiatria jako przykład „geokultury”? Propozycja zastosowania analizy systemów-światów Immanuela Wallersteina w krytycznej socjologii medycyny
Autorzy:: Nowakowski, Michał
Tematy:: psychiatry
medicalization
Wallerstein
geoculture
psychiatria
medykalizacja
geokultura; Pokaż więcej
Wydawca:: Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej. Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/647271.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: In the 6th and the 7th decade of the 20th century, American psychiatry, torn by internal disputes and external criticism, was experiencing a deep crisis. As a result of the revolutionary paradigm shift (the abandonment of psychoanalysis and psychotherapy for the biological concept of mental disorders and pharmacotherapy) psychiatry managed to turn into a generously financed from public and corporate resources, dynamically developing medical discipline whose subject of study are diseases of the brain.Moreover, the new medicalised psychiatry spread all over the world. The success of American psychiatry and its “flagship” achievement – the classification of mental disorders (DSM), is the result of meeting the expectations of neoliberal, globalized economy and greater compatibility with the interests of pharmaceutical companies (for which psychiatric drugs are one of the main sources of profits). Modern psychiatry and DSM will also be shown as a part of Wallerstein’s “geoculture” that supports and legitimizes the domination of capital from the center of the capitalist world-system. Therefore, the aim of this article is to present the global dominance of an American psychiatry as a synergistic effect of cooperation between American psychiatrists and pharmaceutical companies, which has led to export of the American nosology of mental disorders.
Rozdzierana wewnętrznymi sporami i zewnętrzną krytyką amerykańska psychiatria w szóstej i siódmej dekadzie XX w. przeżywała głęboki kryzys. Na skutek rewolucyjnej zmiany paradygmatu (porzucenia psychoanalizy i psychoterapii na rzecz biologicznych koncepcji zaburzeń psychicznych i farmakoterapii) zdołała się zamienić w hojnie finansowaną ze środków publicznych i korporacyjnych, dynamicznie rozwijającą się dyscyplinę medyczną, której przedmiotem badań są choroby mózgu. Co więcej, nowa, zmedykalizowana psychiatria rozprzestrzeniła się na cały świat. U podłoża sukcesu amerykańskiej psychiatrii i jej „flagowego” dokonania – klasyfikacji zaburzeń psychicznych (DSM), leży „wyjście naprzeciw” potrzebom neoliberalnej, zglobalizowanej gospodarki i większa „kompatybilność” z interesami korporacji farmaceutycznych, dla których leki psychiatryczne stanowią jedno z głównych źródeł zysków. Co więcej, można się również pokusić o ukazanie współczesnej psychiatrii i DSM jako elementu Wallersteinowskiej „geokultury” wspierającej i legitymizującej dominację kapitału pochodzącego z centrum kapitalistycznego systemu-świata. Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie dominacji amerykańskiej psychiatrii oraz próba jej ujęcia jako synergicznego efektu współpracy firm farmaceutycznych z amerykańskimi psychiatrami, która doprowadziła do eksportu amerykańskiej nozologii zaburzeń psychicznych.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 3.

Tytuł:: Богословие государства и вопросы геокультуры
Theology of the state and geoculture problems
Bogoslovie gosudarstva i voprosy geokulʹtury
Autorzy:: Kowalska-Stus, Hanna
Opis:: The disintegration of the Soviet Union and, in fact, the first serious disintegration of the Russian Empire as a cultural space created conditions for testing geocultural processes. These tests require methods other than those used in relation to geopolitics or geoeconomy. Geoculture might often more convincingly explain phenomena occurring in the field of politics, economy and allows to account for political actions, as it was for instance in the case of the Crimea in 2014. Cultural purposes in its Byzantine variant were closely related to eschatological objectives and conceived of as universal. Connection between culture and eschatology was neither political nor economic. This issue was a subject of dispute between Russia and European culture in the nineteenth century. Defense of traditional Russian culture at the time was understood as defense of an individual, society and the state. Culture and the state are protective shields for one another which requires existence of a specific relationship between both the spheres. Geoculture creates cultural foundations to ensure cohesion and legitimacy throughout the empire, even in the post-imperial period. Russia inherited spatial-eschatological view of the world from Greeks. Even the Soviet Union assumed the role of a leader in the materialistic eschaton. It is not associated with messianism but with the type of culture that fills eschatological space with its content. Russian culture is an illustration of the fact that history often puts Russian citizens before eschatological tasks. They were also those moments when the geocultural community took on new political shapes and the society struggled with the problem of adaptation to new political forms trying to keep their identity. The analysis of Russian history leads to the conclusion that criteria and geocultural mechanisms were dominant in relation to geopolitical space. Culture was in turn associated with eschatological objectives, the implementation of which legitimized existence of the state.
Rozpad Związku Radzieckiego, a w rzeczywistości pierwszy poważny rozpad Imperium Rosyjskiego jako przestrzeni kulturowej, stworzył warunki do badań procesów geokulturowych. Badania te wymagają zastosowania innych metod niż używane w odniesieniu do geopolityki czy geoekonomii. Geokultura niejednokrotnie może bardziej przekonująco wyjaśnić zachodzące w sferze polityki, czy gospodarki, zjawiska i pozwala przewidzieć polityczne działania, jak to było np. w przypadku Krymu w 2014 r. W stosunku do Rosji nie możemy stawiać pytań w stylu Huntingtona dotyczących związków polityki i religii. Są one zbyt powierzchowne. Nieprzydatna jest także teologia polityki Karla Schmidta, ponieważ dowodzi, że: „Wszystkie współczesne precyzyjne pojęcia dotyczące państwa są zeświecczonymi pojęciami teologicznymi”, a sama rzeczywistość polityczna odzwierciedla raj bądź piekło. W centrum rosyjskiej tradycyjnej kultury politycznej znajduje się nie polityka, lecz człowiek dążący do przebóstwienia i państwo, które mu to umożliwia. Ani człowiek, ani państwo nie są utożsamiane z rajem lub piekłem. Cele kultury, w jej bizantyjskiej odmianie, były ściśle związane z celami eschatologicznymi i pojmowane jako uniwersalne. Związek kultury z eschatologią nie miał charakteru politycznego czy ekonomicznego. To zagadnienie było przedmiotem sporu Rosji w XIX w. z kulturą europejską. Obrona tradycyjnej kultury rosyjskiej wówczas rozumiana była jako obrona jednostki, społeczeństwa i państwa. Kultura i państwo stanowią nawzajem dla siebie ochronne tarcze, co wymaga istnienia specyficznego stosunku łączącego obie te sfery. Geokultura tworzy kulturowe fundamenty zapewniające spoistość i prawomocność całej przestrzeni imperium, nawet w okresie postimperialnym. Rosja odziedziczyła od Greków przestrzenno-eschatologiczne postrzeganie świata. Nawet Związek Radziecki przyjął na siebie rolę przewodnika w przestrzeni materialistycznego eschatonu. Nie jest to związane z mesjanizmem, lecz z rodzajem kultury, która wypełnia swoją treścią przestrzeń eschatologiczną. Kultura rosyjska stanowi ilustrację faktu, że mieszkańców Rosji historia stawiała często przed zadaniami natury eschatologicznej. Były to jednocześnie te momenty, kiedy geokulturowa wspólnota przybierała nowe polityczne kształty i społeczeństwo borykało się z problemem dopasowania do nowych form politycznych, starając się zachować tożsamość. Analiza dziejów Rosji prowadzi do wniosku, że kryteria i mechanizmy geokulturowe w odniesieniu do przestrzeni geopolitycznej były dominujące. Kultura natomiast związana była z celami eschatologicznymi, których realizacja legitymizowała istnienie państwa.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 4.

Tytuł:: Богословие государства и вопросы геокультуры
Theology of the State and Geoculture Problems
Autorzy:: Kowalska-Stus, Hanna
Tematy:: Rosja
geokultura
teologia państwa
Russia
geoculture
theology of the state; Pokaż więcej
Wydawca:: Polska Akademia Umiejętności
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/52424383.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Rozpad Związku Radzieckiego, a w rzeczywistości pierwszy poważny rozpad Imperium Rosyjskiego jako przestrzeni kulturowej, stworzył warunki do badań procesów geokulturowych. Badania te wymagają zastosowania innych metod niż używane w odniesieniu do geopolityki czy geoekonomii. Geokultura niejednokrotnie może bardziej przekonująco wyjaśnić zachodzące w sferze polityki, czy gospodarki, zjawiska i pozwala przewidzieć polityczne działania, jak to było np. w przypadku Krymu w 2014 r. W stosunku do Rosji nie możemy stawiać pytań w stylu Huntingtona dotyczących związków polityki i religii. Są one zbyt powierzchowne. Nieprzydatna jest także teologia polityki Karla Schmidta, ponieważ dowodzi, że: „Wszystkie współczesne precyzyjne pojęcia dotyczące państwa są zeświecczonymi pojęciami teologicznymi”, a sama rzeczywistość polityczna odzwierciedla raj bądź piekło. W centrum rosyjskiej tradycyjnej kultury politycznej znajduje się nie polityka, lecz człowiek dążący do przebóstwienia i państwo, które mu to umożliwia. Ani człowiek, ani państwo nie są utożsamiane z rajem lub piekłem. Cele kultury, w jej bizantyjskiej odmianie, były ściśle związane z celami eschatologicznymi i pojmowane jako uniwersalne. Związek kultury z eschatologią nie miał charakteru politycznego czy ekonomicznego. To zagadnienie było przedmiotem sporu Rosji w XIX w. z kulturą europejską. Obrona tradycyjnej kultury rosyjskiej wówczas rozumiana była jako obrona jednostki, społeczeństwa i państwa. Kultura i państwo stanowią nawzajem dla siebie ochronne tarcze, co wymaga istnienia specyficznego stosunku łączącego obie te sfery. Geokultura tworzy kulturowe fundamenty zapewniające spoistość i prawomocność całej przestrzeni imperium, nawet w okresie postimperialnym. Rosja odziedziczyła od Greków przestrzenno-eschatologiczne postrzeganie świata. Nawet Związek Radziecki przyjął na siebie rolę przewodnika w przestrzeni materialistycznego eschatonu. Nie jest to związane z mesjanizmem, lecz z rodzajem kultury, która wypełnia swoją treścią przestrzeń eschatologiczną. Kultura rosyjska stanowi ilustrację faktu, że mieszkańców Rosji historia stawiała często przed zadaniami natury eschatologicznej. Były to jednocześnie te momenty, kiedy geokulturowa wspólnota przybierała nowe polityczne kształty i społeczeństwo borykało się z problemem dopasowania do nowych form politycznych, starając się zachować tożsamość. Analiza dziejów Rosji prowadzi do wniosku, że kryteria i mechanizmy geokulturowe w odniesieniu do przestrzeni geopolitycznej były dominujące. Kultura natomiast związana była z celami eschatologicznymi, których realizacja legitymizowała istnienie państwa.
The disintegration of the Soviet Union and, in fact, the first serious disintegration of the Russian Empire as a cultural space created conditions for testing geocultural processes. These tests require methods other than those used in relation to geopolitics or geoeconomy. Geoculture might often more convincingly explain phenomena occurring in the field of politics, economy and allows to account for political actions, as it was for instance in the case of the Crimea in 2014. Cultural purposes in its Byzantine variant were closely related to eschatological objectives and conceived of as universal. Connection between culture and eschatology was neither political nor economic. This issue was a subject of dispute between Russia and European culture in the nineteenth century. Defense of traditional Russian culture at the time was understood as defense of an individual, society and the state. Culture and the state are protective shields for one another which requires existence of a specific relationship between both the spheres. Geoculture creates cultural foundations to ensure cohesion and legitimacy throughout the empire, even in the post-imperial period. Russia inherited spatial-eschatological view of the world from Greeks. Even the Soviet Union assumed the role of a leader in the materialistic eschaton. It is not associated with messianism but with the type of culture that fills eschatological space with its content. Russian culture is an illustration of the fact that history often puts Russian citizens before eschatological tasks. They were also those moments when the geocultural community took on new political shapes and the society struggled with the problem of adaptation to new political forms trying to keep their identity. The analysis of Russian history leads to the conclusion that criteria and geocultural mechanisms were dominant in relation to geopolitical space. Culture was in turn associated with eschatological objectives, the implementation of which legitimized existence of the state.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 5.

Tytuł:: Geokultura jako czynnik kształtujący rzeczywistość. Wizja Rosji oczami rosyjskich badaczy w kontekście geokultury
Geoculture as a factor shaping the reality. Russian reserchers vision of Russia in the context of geoculture.
Autorzy:: Kula, Anna
Opis:: Geoculture is a relatively new concept in science, which, generally speaking, stands for a community of people. The factor unifying given community may be the space, religion, language, culture, politics-it depends on the interpretation chosen by the researcher. The term ‘geoculture’ becomes more and more popular and significant among f. ex. sociologists, political and cultural scientists. That’s because the modern picture of reality is shaped by the process of globalization. This process causes rapid changes in the world. The customs, economy and living conditions of living change, which results in a necessity of constant transformations in politics. This work explains the term of geoculture, which will be a base for a reflection about the condition of modern world. Then the question of Russia and its problems will be undertaken, as well as suggestions of actions that may be taken in order to improve the current situation. The aim of this work is to look at the reality through the prism of geoculture and attempt to answer the question, whether geoculture may be a guarantee for maintaining the cultural identity in modern world.Pitrim Sorokin did, already in 1947, write about the crisis of our times. He predicted the decadent period of currently existing system and a its transformation-from sensual to intuitive. The transition period manifests in conflicts, rejection of values and ideals, as well as in violence. It can be said that in the modern world those symptoms are clearly visible. The same factors are often mentioned as examples of negative effects of globalization and too rapid mixing of cultures. Sorokin predicted a cultural disintegration of the Western civilization, not of the whole world. Perhaps,in this way he made a geocultural division, clearly distinguishing the West and the East. He claimed, though, that changes in cultural systems are cyclical and inevitable, so it is certain that even Russia will be living through a difficult period of crisis and a system breakthrough. For this reason, among others, the country should conduct an appropriate cultural policy. Moreover, functioning in a world of rapid globalization and social mobility, Russia should find its place on the international arena. The condition of the country is rated very low by Russian researchers. Geopolitician Wadim Cyburski claims even that contemporary Russia lacks a function in the modern world and has lost all its influence and position. This work contains suggestions for Russia developed by researchers. Those suggestions are meant to help the country to retrieve its function and play a significant role in the world. The work describes problems of modern culture and Russia’s situation in a geocultural context. Globalization, social mobility and international organizations are, among others, factors causing mixing of cultures. The indigenous inhabitants lose the bond with their homelands, which leads to losing of identity. Geocultural strategies may help retrieving a balance between interweaving of cultures and maintaining their sovereignty in times of universal globalization.
Geokultura to pojęcie stosunkowo nowe w nauce, które, ogólnie rzecz ujmując, oznacza wspólnotę ludzi. Czynnikiem jednoczącym daną społeczność może być przestrzeń, religia, język, kultura, polityka – to zależy od przyjętej przez badacza interpretacji. Termin „geokultura” staje się coraz bardziej popularny i znaczący m. in. dla socjologów, kulturoznawców i politologów. Przyczyną tego jest współczesny obraz rzeczywistości, który kształtowany jest poprzez globalizację. Proces ten sprawia, że świat bardzo szybko się zmienia – zmieniają się obyczaje, gospodarka i warunki życia, co pociąga za sobą konieczność stałego modyfikowania polityki. Niniejsza praca tłumaczy pojęcie geokultury, prezentując różne sposoby interpretowania tego terminu. Geokultura stanie się podstawą do zastanowienia się nad kondycją współczesnego świata. Następnie poruszana jest kwestia Rosji i problemów z jakimi się boryka oraz propozycje działań, dzięki którym polepszy swoją sytuację. Celem tej pracy jest spojrzenie na rzeczywistość przez pryzmat geokultury i próba odpowiedzi na pytanie czy geokultura może stanowić gwarant na zachowanie tożsamości kulturowej we współczesnym świecie. Pitirim Sorokin już w 1947 roku pisał o kryzysie naszych czasów. Przewidywał on epokę schyłkową obecnie istniejącego systemu na inny – zmysłowego na intuicyjny. Okres przejściowy objawia się konfliktami, odrzucaniem wartości i ideałów, przemocą. Można stwierdzić, że we współczesnym świecie symptomy te są widoczne. Często te same czynniki podaje się jako przykłady negatywnych skutków globalizacji oraz zbyt gwałtownego mieszania się kultur. Sorokin przewidywał dezintegrację kulturową dla cywilizacji zachodniej, a nie dla całego świata. Być może w ten sposób dokonał on podziału geokulturowego – wyraźnie oddzielając Zachód od Wschodu. Twierdził on jednak, że zmiany systemów kulturowych są cykliczne i nieuchronne, dlatego można być pewnym, że i Rosja będzie przeżywać ciężki okres kryzysu i załamania istniejącego systemu. Między innymi z tego powodu powinna prowadzić odpowiednią politykę kulturową. Poza tym, funkcjonując w świecie, w którym następuje tak szybki proces globalizacji i ruchliwości społecznej, należy odnaleźć swoje miejsce na arenie międzynarodowej. Ocena kondycji Rosji przez rosyjskich badaczy jest bardzo niska. Geopolityk Wadim Cymburski mówi nawet, że współczesna Rosja pozbawiona jest funkcji w świecie, że utraciła swoją pozycję i siłę oddziaływania. Praca zawiera opracowane przez naukowców propozycje strategii dla Rosji, które mają jej pomóc odzyskać funkcję i na nowo stać się liczącym państwem w stosunkach międzynarodowych. Są to strategie geokulturowe, które podkreślają wagę utrzymania więzi między ludźmi, którzy naturalnie są już sobie bliscy. Opracowanie i wcielenie w życie odpowiedniej strategii geokulturowej pomoże Rosji na odzyskanie funkcji w świecie i odegranie ważnej roli w świecie.Praca dyplomowa opisuje problemy współczesnej kultury i sytuację Rosji w kontekście geokultury. Globalizacja, ruchliwość społeczna, organizacje międzynarodowe – między innymi te czynniki sprawiają, że kultury się mieszają, rdzenni mieszkańcy tracą więź ze swoją ojczyzną, co prowadzi do zagubienia swojej identyczności. Strategie geokulturowe pomogą uzyskać równowagę między wzajemnym przenikaniem się kultur, a zachowaniem ich suwerenności w czasach powszechnej globalizacji.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Inne

na półce

Skocz do pozycji: 6.

Tytuł:: Славянская идентичность – в истории и в наше время
Slav Identity. History and the Present
Autorzy:: Suchanek, Lucjan
Tematy:: Słowianie
słowiańska tożsamość (identyczność)
geokultura
geopolityka
Slavdom
Slavonic Identity
geoculture
geopolitics; Pokaż więcej
Wydawca:: Polska Akademia Umiejętności
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/52425258.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Artykuł poświęcony jest Słowiańszczyźnie i słowiańskiej tożsamości (identyczności). Tożsamość prezentowana jest w płaszczyźnie lingwistycznej, geograficznej, historycznej, politycznej i geopolitycznej. Artykuł pokazuje, jak Słowianie od połowy XIX wieku stawali się przedmiotem idei i doktryn geopolitycznych, geokulturowych oraz politycznych w monarchii austro-wegierskiej (idea słowiańskiej wzajemności, illyryzmu, austroslawizmu, neoslawizmu) i w Rosji (słowianofilstwo, panslawizm; po upadku ZSRR ruch słowianofilski przestał odgrywać istotną rolę). W dzisiejszej Europie istnieją dwie dominujące przestrzenie geopolityczne: Pax occidentalis (Unia Europejska) i Pax rossica. Słowianie znaleźli się w obu tych przestrzeniach i problem ich tożsamości jest skomplikowany. Jedną z dróg zachowania pewnej formy jedności Słowian (choć niepełnej) jest koncepcja międzymorza.
The article deals with the problem of the phenomenon of Slavdom and Slavonic identity. Slavonic identity is presented on linqustic, geografical, historical, political, geopolitical and geocultural levels. Starting from the middle of the 19th century the Slavs in Austro-Hungary have become an object of the ideas and doctrines which have had a geopolitical and geocultural character (the idea of Slavonic reciprocity, ideology of illyrism, Austroslavism, neoslavism). The Slavophile and Panslavonic ideas in Russia were obviously ideological, geopolitical and purely political. After the desintegration of the U.S.S.R. the Slavonic movement does not play an important role, it is fragmented (The Panslavonic Assembly). At present time in Europe there are two dominant gepolitical spaces: European Union – Pax occidentalis, and Russia with its satellite countries – Pax rossica. In such a political situation the problem of Slavonic identity and the unity of the Slavs is rather complicated.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 7.

Tytuł:: Rosyjska ideologia dekolonizacyjna
Russian decolonization ideology
Autorzy:: Kowalska-Stus, Hanna
Wydawca:: Zona Zero
Wyższa Szkoła Biznesu i Przedsiębiorczości
Opis:: Człowiek żyje w określonym środowisku językowym i w związku z tym formuje się jego wyobrażenie o świecie, sztuce i polityce. Te czynniki wpłynęły na przestrzenne pojmowanie historii w kulturze rosyjskiej, na sposób rozumienia czasu ma wpływ kategoria przestrzeni. Stąd długotrwałe zachowanie przekonania o cykliczności a nie liniowości czasu, o nierozerwalności związku między czasem i Kosmosem. Dlatego tak dramatyczne skutki w tej kulturze przybrało zderzenie mistyki i racjonalizmu, ponieważ inaczej przyswajały przestrzeń historyczną. Racjonalizm poganiał historię oczekując od niej realizacji idei postępu i przemian w dziedzinie ludzkich potrzeb i ideałów. Dlatego kultura rosyjska popadała w kryzys, gdy zderzała się z dziedzictwem świata łacińskiego wyznającym temporalny stosunek do rzeczywistości.
Man lives in a specific linguistic environment and therefore his image of the world, art and politics is formed. These factors influenced the spatial understanding of history in Russian culture, the way of understanding time is influenced by the category of space. Hence the long-term preservation of the belief that time is cyclical and not linear, and that the relationship between time and the cosmos is unbreakable. That is why the clash of mysticism and rationalism took such dramatic effects in this culture, because they otherwise assimilated historical space. Rationalism urged history expecting from it the realization of the idea of progress and changes in the field of human needs and ideals. That is why Russian culture fell into crisis when it collided with the heritage of the Latin world, which professed a temporal relationship to reality.
Человек живет в особой языковой среде, поэтому формируется его образ мира, искусства и политики. Эти факторы повлияли на пространственное понимание истории в русской культуре, на способ понимания времени влияет категория пространства. Отсюда долгосрочное сохранение веры в то, что время циклично, а не линейно, и что связь между временем и космосом неразрывна. Вот почему столкновение мистицизма и рационализма имело такие драматические последствия в этой культуре, поскольку иначе они ассимилировали историческое пространство. Рационализм побуждал историю ожидать от нее реализации идеи прогресса и изменений в области человеческих потребностей и идеалов. Вот почему русская культура впала в кризис, столкнувшись с наследием латинского мира, исповедовавшего временное отношение к реальности.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 8.

Tytuł:: Urbanalia jako propozycja genologiczna w ramach humanistycznych studiów miejskich
Urbanalia as a Genological Proposal within Humanistic Urban Studies
Autorzy:: Konończuk, Elżbieta
Tematy:: genologia
studia miejskie
gatunki miejski
geopoetyka
geokulturologia
genology
urban studies
urban genre
geopoetics
geoculture studies; Pokaż więcej
Wydawca:: Uniwersytet w Białymstoku. Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/1449416.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: W artykule omówiona została oryginalna koncepcję gatunków miejskich jako form tekstualizacji doświadczenia przestrzeni urbanistycznej, zaproponowana przez Katarzynę Szalewską w książce Urbanalia – miasto i jego teksty. Humanistyczne studia miejskie (Gdańsk 2017). Wprowadzona przez badaczkę kategoria „urbanaliów” służy opisaniu miejskiego pejzażu genologicznego, na który składają się zarówno wypowiedzi językowe, jak i pozawerbalne. Szalewska zredefiniowała gatunki mowy miejskiej, takie jak pasaż, anegdota, plotka, spacerownik, legenda miejska, faits divers, obrazek, fizjologia czy tableaux, uzupełniając tym samym literaturoznawczą propozycję metodologiczną w ramach studiów miejskich. Opisane przez nią formy artykulacji doświadczenia przestrzeni miejskiej mają zarówno charakter wysokoartystyczny, jak też folklorystyczny.
The article discusses the idea of urban genres as forms of textualization of urban spaces, as proposed by Katarzyna Szalewska in her book Urbanalia — miasto i jego teksty: Humanistyczne studia miejskie (Gdańsk 2017). The proposed category of ‘urbanalia’ describes the urban genological landscape that comprises verbal and non-verbal utterances. Szalewska redefines such urban genres as passage, anecdote, spacerownik, urban legend, faits divers, picture, physiology, and tableaux, thus completing the urban studies with the literary methodology. In addition, the forms described by the author are characterized by high artistic and folkloristic qualities.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 9.

Tytuł:: Globalizm i postmodernizm v evrazijskoj ideologii : èvolŭciâ vzglâdov
Глобализм и постмодернизм в евразийской идеологии : эволюция взглядов
Globalism and postmodernism in the ideology of eurasianist : evolution of views
Autorzy:: Kowalska-Stus, Hanna
Opis:: Contemporary eurasianism is an international movement with a broad spectrum of activities. Alexander Dugin, an ideologist of this movement, promotes the need of using all the tricks and technology of modern Western culture, including the ideology of postmodernism, in order to use them in the fight against globalism. A strategic ally is Conservative Judaism and “continental” Islam. Dugin’s ideology artificially combines: the philosophy of nature, mythology, religion and various ideologies. It is also unnatural to combine eurasianism with geopolitics. Dugin gives spiritual and mystical meaning to geopolitical concepts. The declaration of opposition to geopolitics pursued by the USA proves that Dugin understands it as a competition of an esoteric-pantheistic doctrine and a liberal one. The postmodern approach deprives the native cultural tradition of originality and sacred power. Geographic determinism is visible in Dugin’s views. He emphasizes not only the primary role of space, but space has ideological and geopolitical meaning in the views, in contrast to purely geopolitical or Christian-salutary one. The postmodern project of neo-eurasianism is based on forgetting about the existence of an important dispute between metaphysics and modernism related to a different understanding of the role of time and space in human life. Space is a reservoir of models that can be used to construct any direction of civilization development. In modern neo-eurasianism it is easy to notice the evolution of views of the role of postmodernism in geopolitics - the attention is focused on problems of geoculture. A characteristic feature of Dugin’s views is the fact that he focuses on the dispute with Western ideology or the worldview, like Russian thinkers of the nineteenth century. Dugin does not incorporate Orthodox anthropology and theology of the state into neo-eurasianism ideology.
Современное евразийство является многоаспектным и ставящим перед собой различные задачи движением междунароного масштаба. Его формы деятельности созданы для борьбы с глобалистской экспансией США и с целью пропаганды собственной идеологиию Следуя принципу плюрализма, стихийного взаимообогащения и синтеза, с самого начала в неоевразийский проект были внесены различные традиции. В стратегические союзники привлекается и консервативный иудаизм и «континентальный» ислам. Неоевразийская идеология употребляет постмодернистский антураж для создания геополитической программы. Он придает геополитическим концепциям духовно-мистический характер. Идейная система искусственно совмещает: натурфилософию, мифологию, религию, различные идеологические течения. Неоевразийтство сводится к проблеме выбора модели цивилизационного развития, связано с поиском идейной перспективы, необходимой для общественной мобилизации сил в процессе модернизациии собственной цивилизации. Декларация сопротивления американской геополитике свидетельствует o соперничестве либеральной и эзотерически-пантеистечоской доктрин. Они похожи космополитизмом, проявляющемся в привязанности к абстрактным геополитическим сочетаниям. В настоящее время в неоевразийской идеологии наблюдается эволюция взглядов на роль постмодерна в геополитике. По сравнению с ранними работами Дугин сейчас сосредоточивает внимание на проблемах геокльтуры. Характерной чертой Дугинского дискурса является то, что он выстраивает свои концепции наподобие русских мыслителей XIX в. вступая в спор с западной идеологией или мировоззрением. Дугина не включает в идею неоевразийства вопросов антропологии и богословия государства, характреных для традиции русской культуры. Потому она призводит впечатление искусственно произведенной в противовес западной либеральной идеологии.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 10.

Tytuł:: Геополітична і геокультурова стратегія Польщі після вступу до ЄС і НАТО
Polands geopolitical and geocultural strategy after joining the EU and NATO
Geopolityczna i geokulturowa strategia Polski po wstąpieniu do UE i NATO
Autorzy:: Ferents, Viktoriia
Opis:: У цій інтердисциплінарній праці розглянута тема геополітичної та геокультурової стратегії Польщі після вступу до ЄС і НАТО. В роботі описано зміни та етапи, які відбувалися протягом довгих років. У сучасних умовах, коли стрімко зростає вплив транснаціональних компаній, міжнародних інститутів, коли все більше глобалізуються міжнародні відносини значно підвищується роль та значення геокультури та геополітики. В роботі розкрито стан та розвиток геополітики в Польщі, сучасне становище Польщі на геополітичній арені, геополітичні відносини з сусідніми державами та державами «гігантами», проаналізовано українсько-польські стосунки. Ця праця охоплює поняття "геокультура" та її напрями. Предметом дослідження є "м'яка сила" Республіки Польща. Усі сфери застосування "м'якої сили" Польщі аналізуються з метою просування її іміджу в сусідніх східних країнах, а також трансформацію польської культури до держав Східної Європи. Саме розвиток геополітики та геокультури, опанування її надбанням політичною елітою країни - державними діячами та науковим загалом покликані сприяти формуванню у них геополітичного, геокультурового і стратегічного мислення.
This interdisciplinary work examines the topic of Poland's geopolitical and geocultural strategy after joining the EU and NATO. The paper describes the changes and stages that have occurred over the years. In modern conditions, when the influence of transnational companies, international institutions is growing rapidly, when international relations are increasingly globalized, the role and importance of geoculture and geopolitics is significantly increasing. In work reveals the state and development of geopolitics in Poland, the current position of Poland in the geopolitical arena, geopolitical relations with neighboring states and "giant" states, analyzes Ukrainian-Polish relations. This work covers the concept of "geoculture" and its directions. The subject of the study is the "soft power" of the Republic of Poland. All areas of application of Poland's "soft power" are analyzed in order to promote its image in neighboring eastern countries, as well as the transformation of Polish culture to the countries of Eastern Europe. It is the development of geopolitics and geoculture, the mastery of its property by the country's political elite - statesmen and scientists in general are designed to promote the formation of geopolitical, geocultural and strategic thinking.
Ta interdyscyplinarna praca analizuje temat polskiej strategii geopolitycznej i geokulturowej po przystąpieniu do UE i NATO. Omówiono o zmianach i etapach, które zaszły przez lata. W nowoczesnych warunkach, gdy wpływ firm ponadnarodowych, instytucje międzynarodowe szybko rosną, gdy stosunki międzynarodowe są coraz bardziej zglobalizowane, rola i znaczenie geokultury i geopolityki znacznie rosną. Praca ujawnia stan i rozwój geopolityki w Polsce, obecną pozycję Polski na arenie geopolitycznej, stosunki geopolityczne z państwami sąsiadującymi i państwami „gigantycznymi”, analizuje stosunki ukraińsko-polskie. Także praca obejmuje koncepcję „geokultury” i jej kierunki. Przedmiotem badań jest „soft power” Rzeczypospolitej Polskiej. Wszystkie obszary zastosowania „soft power” Polski są analizowane w celu promowania jej wizerunku w sąsiednich krajach wschodnich, a także transformacji polskiej kultury w krajach Europy Wschodniej. Jest to rozwój geopolityki i geokultury, opanowanie jej własności przez elitę polityczną kraju - mężowie stanu i naukowcy w ogóle mają na celu promowanie kształtowania myślenia geopolitycznego, geokulturowego i strategicznego.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Inne

na półce

Informacja

Wyszukujesz frazę "geoculture" wg kryterium: Temat