Temat: grammatical subject

Skocz do pozycji: 1.

Tytuł:: Zaimek wskazujący w zdaniach z orzeczeniem imiennym: funkcja predykatywna czy anaforyczna?
Autorzy:: Kiklewicz, Aleksander
Tematy:: formal and structural analysis
syntax
nominal predicate
copula
grammatical subject
pronoun
anaphor; Pokaż więcej
Wydawca:: Polska Akademia Nauk. Instytut Slawistyki PAN
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/678936.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Demonstrative pronoun in sentences with nominal predicate: predicative or anaphor function?This article deals with a particular type of simple sentences with a complex predicate which includes the demonstrative pronoun Pol. to / Russ. это ‘this.’ The author presents the view, prevailing in the linguistic literature, that in terms of syntactic structure, such units perform the role of the so-called copula. The analysis of linguistic material of modern Russian and Polish (taking into account the category of functional syntax) leads to the conclusion that such instances are in fact cases of subject duplication, which is used to emphasise the subject in spoken language. Zaimek wskazujący w zdaniach z orzeczeniem imiennym: funkcja predykatywna czy anaforyczna?Przedmiotem artykułu jest szczególny typ zdań prostych z orzeczeniem złożonym zawierającym zaimek wskazujący to/это. Autor przedstawia panujący w literaturze lingwistycznej pogląd, że jednostka ta zajmuje w strukturze zdania pozycję tzw. łącznika (copuli). Z analizy materiału językowego współczesnego języka polskiego (przy uwzględnieniu kategorii składni funkcjonalnej) wynika, że w rzeczywistości mamy tu do czynienia z duplikacją podmiotu, która służy do emfatycznego wyodrębnienia tego członu zdania w mowie.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 2.

Tytuł:: Категория безличности в лингвистических исследованиях: парадигмы интерпретации
The Category of Impersonality in Linguistic Analyses: Paradigms of Interpretation
Autorzy:: Kananowicz, Tatiana
Tematy:: bezosobowość/ impersonalność
kategoria bezosobowości/impersonalności
podmiot semantyczny
podmiot gramatyczny
dezagentywizacja
impersonality
impersonal constructions
grammatical subject
semantic subject
agent defocusing; Pokaż więcej
Wydawca:: Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II. Towarzystwo Naukowe KUL
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/1791139.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Kategoria bezosobowości/impersonalności w badaniach lingwistycznych: paradygmaty interpretacjiW artykule dokonuje się przeglądu różnych stanowisk rosyjskich i polskich badaczy wobec kategorii bezosobowości. Odnotowano, że ujęcia bezosobowości skupiają się wokół czterech głównych elementów: osoby, podmiotu gramatycznego, podmiotu semantycznego, autora tekstu, a bezosobowość odpowiednio oznacza brak wyrażonej osoby, brak wyrażonego podmiotu gramatycznego, semantycznego albo autora. Kolejność wymienionych elementów odzwierciedla kierunek analizy lingwistycznej w odniesieniu do tytułowej kategorii, która na początku była mocno związana z morfologiczną charakterystyką czasownika, w okresie późniejszym zaś nabrała cech kategorii funkcjonalno-semantycznej.
In this article, the author discusses different interpretations of impersonality as proposed by Russian and Polish researchers. It is noted that analyses of impersonality concentrate on four pivotal elements: person – grammatical subject – semantic subject – author, and in different paradigms impersonality means the lack of a grammatical subject, a semantic subject, an author, etc. The order of the elements reflects the direction of the linguistic analysis: starting with the morphological characteristics of the verb, it ends with the functional and semantic categories.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 3.

Tytuł:: Джип подрезал «форда», или Существует ли в русском языке грамматическая категория одушевленности / неодушевленности?
Autorzy:: Федосюк [Fedosiuk], Mихаил [Mikhail] Юрьевич [IUr'evich]
Tematy:: Russian language
grammatical category
animateness
inanimateness
subject
object
activity; Pokaż więcej
Wydawca:: Polska Akademia Nauk. Instytut Slawistyki PAN
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/678559.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Jeep cut in “ford”, or Does the grammatical category of animateness / inanimateness exist in Russian?The purpose of the article is to clarify the concept of grammatical category of animateness / inanimateness in Russian. After analyzing the history of the study of this category and the history of its development, the author concludes that the grammatical category of animateness, despite its name, is intended to mark not living objects, but objects with a potential of activity. The main function of this category is to distinguish nominative and accusative cases in such sentences as modern informal Russian Dzhip podrezal “ forda” (Jeep cut in “Ford”), where without such а distinguishing feature it could be unclear which of these two nouns is the subject and which is the object. Jeep zajechał drogę „fordowi”, albo Czy w języku rosyjskim istnieje gramatyczna kategoria żywotności / nieżywotności?Celem artykułu jest rozjaśnienie natury gramatycznej kategorii żywotności /nieżywotności w języku rosyjskim. Po przeanalizowaniu historii badań nad tą kategorią oraz historii jej rozwoju autor dochodzi do wniosku, że wbrew swojej nazwie gramatyczna kategoria żywotności charakteryzuje określenia nie żywych istot, a obiektów potencjalnie aktywnych. Podstawową funkcją tej kategorii jest odróżnienie form mianownika i biernika w takich zdaniach, jak Dżip podriezał „forda” (Jeep zajechał drogę „fordowi”) we współczesnym potocznym języku rosyjskim, gdzie w przeciwnym wypadku nie byłoby jasne, który z tych dwóch rzeczowników jest podmiotem, a który orzeczeniem.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 4.

Tytuł:: O problemie ustalenia podmiotu oraz orzeczenia w zdaniach o morfologicznie równoważnych składnikach związku głównego
On the problem of determining the subject and the predicate in sentences with morphologically equivalent components of the subject predicate pair
Да праблемы вызначэння дзейніка і выказніка ў сказах з марфалагічна раўназначнымі складнікамі граматычнай асновы
Autorzy:: Varanovich, Valery
Wydawca:: Katedra Białorutenistyki Uniwersytetu Warszawskiego
Cytata wydawnicza:: Varanovich, V. (2024). Да праблемы вызначэння дзейніка і выказніка ў сказах з марфалагічна раўназначнымі складнікамі граматычнай асновы. Acta Albaruthenica, 1, 309–329. https://doi.org/10.31338/2720-698Xaa.24.16
Opis:: The subject of the study is the problem of determining the subject and the predicate which are expressed grammatically in independent forms: as a noun in the nominative case or as a noun and an infinitive, in a two-part sentence with a zero link-verb. The relevance of the research topic lies in the fact that over the past few decades and up to this day, various sources describing syntax within the framework of the traditional doctrine of sentence members, such as academic grammars, university manuals, scientific and scientific-methodological articles, offer different approaches to determining the subject and the predicate in a sentence of this type. These approaches lead to opposite decisions when analyzing many sentences. And besides it also causes problems in the educational process when teaching syntax. The purpose of the study was to determine the optimal general approach for the mentioned problem, as well as to identify specific solutions as the most appropriate for sentences with separate features in their structure. Due to this reason, the article reveals advantages and disadvantages of the two most common approaches in Belarusian and Russian studies to determining the subject and the predicate in sentences of this type and their corresponding methods. As a result, the expediency of choosing an integrated approach in determining the subject and the predicate is substantiated. Not only the separate aspects of the sentence are taked into account, but everything as a whole, including the communicative aspect which determines the semantic features of a sentence associated with its actual division. The highlight of the article is the substantiation that relying on the formula of grammatical transformation of the sentence Х з’яўляецца Y-ам ‘X is Y’ cannot act as a universal and mandatory way of determining the subject and the predicate in a sentence.
Przedmiotem badań jest problem ustalenia podmiotu i orzeczenia wyrażonych przez gramatycznie niezależne formy: rzeczownik w mianowniku lub rzeczownik oraz bezokolicznik w zdaniu dwuczęściowym z łącznikiem zerowym. Aktualność tematu badawczego polega na tym, że różne źródła opisujące składnię w ramach tradycyjnej teorii części zdania, takie jak gramatyki akademickie, podręczniki uniwersyteckie, artykuły naukowe i naukowo-metodyczne, w ciągu ostatnich kilku dekad proponowały i nadal proponują różne sposoby wyróżnienia podmiotu i orzeczenia w zdaniach określonego typu, które wpływają na odmienne rezultaty rozbioru wielu zdań, co powoduje problemy w nauczaniu składni. Celem badania było nakreślenie ogólnego podejścia jako optymalnego w ramach powyższego problemu wraz z oznaczeniem konkretnych rozwiązań jako najbardziej racjonalnych dla zdań o odrębnych cechach w ich strukturze. W związku z tym artykuł ujawnia zalety i słabe strony dwóch najczęstszych sposobów wyodrębniania podmiotu i predykatu w białorutenistyce i rusycystyce w zdaniach określonego typu oraz odpowiadających im metodyk. W rezultacie uzasadnia się celowość wyboru kompleksowego podejścia w ustaleniu podmiotu i orzeczenia, które uwzględnia nie poszczególne aspekty zdania, lecz wszystkie razem, w tym komunikacyjny, wpływający na znaczenie zdania i jego aktualne rozczłonkowanie. Punktem kulminacyjnym artykułu jest uzasadnienie tezy, że formuła trans formacji gramatycznej zdania Х з’яўляецца Y-ам (‘X jest Y-iem’) nie może służyć jako uniwersalny i jedyny sposób wyróżnienia podmiotu i orzeczenia w zdaniu.
Прадметам даследавання з’яўляецца праблема вызначэння дзейніка і выказніка, выражаных граматычна незалежнымі формамі: назоўнікамі ў назоўным склоне або назоўнікам і інфінітывам, – у двухсастаўным сказе з нулявой звязкай. Актуальнасць тэмы даследавання палягае на тым, што ў розных крыніцах, якія апісваюць сінтаксіс у межах традыцыйнага вучэння пра члены сказа: акадэмічных граматыках, універсітэцкіх дапаможніках, навуковых і навукова-метадычных артыкулах, – на працягу апошніх некаль кіх дзесяцігоддзяў і да гэтага часу прапануюцца розныя падыходы да вызначэння дзейніка і выказніка ў сказах названага тыпу, якія абумоўлі ваюць супрацьлеглыя рашэнні пры аналізе многіх сказаў, што, акрамя іншага, выклікае праблемы ў навучальным працэсе пры выкладанні сінтаксісу. Мэтай даследавання было акрэсліць аптымальны агульны пады ход у межах названай праблемы разам з адзначэннем прыватных рашэнняў як найбольш мэтазгодных для сказаў з паасобнымі асаблівасцямі ў сваёй структуры. У сувязі з гэтым у артыкуле выяўляюцца вартасці і недахопы двух найбольш распаўсюджаных у беларусістыцы і русістыцы падыходаў да вызначэння дзейніка і выказніка, а таксама адпаведных ім методык. У выс новах абгрунтоўваецца мэтазгоднасць абрання комплекснага падыходу ў справе вызначэння дзейніка і выказніка, пры якім бяруцца пад увагу не паасобныя аспекты сказа, а ўсе разам, у тым ліку камунікацыйны, які абу моўлівае асаблівасці семантыкі сказа, звязаныя з яго актуальным падзелам. Адметнасцю артыкула з’яўляецца абгрунтаванне таго, што апора на формулу граматычнай трансфармацыі сказа “Х з’яўляецца Y-ам” не можа выступаць як універсальны і абавязковы спосаб вызначэння дзейніка і выказніка ў сказе.
Dostawca treści:: Repozytorium Centrum Otwartej Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 5.

Tytuł:: Да праблемы вызначэння дзейніка і выказніка ў сказах з марфалагічна раўназначнымі складнікамі граматычнай асновы
On the problem of determining the subject and the predicate in sentences with morphologically equivalent components of the subject-predicate pair
O problemie ustalenia podmiotu oraz orzeczenia w zdaniach o morfologicznie równoważnych składnikach związku głównego
Autorzy:: Varanovich, Valery
Tematy:: subject
predicate
principal parts of the sentence
logical subject
logical predicate
grammatical transformation of the sentence
logical-semantic strucrute of the sentence
podmiot
orzeczenie
podstawowe części zdania
transformacja gramatyczna zdania
podmiot logiczny
predykat
logiczno-semantyczna budowa zdania
дзейнік
выказнік
галоўныя члены сказа
граматычная трансфармацыя сказа
лагічны суб’ект
прэдыкат
логіка-cемантычная структура сказа; Pokaż więcej
Wydawca:: Uniwersytet Warszawski. Wydział Lingwistyki Stosowanej. Katedra Białorutenistyki
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/59346667.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: The subject of the study is the problem of determining the subject and the predicate which are expressed grammatically in independent forms: as a noun in the nominative case or as a noun and an infinitive, in a two-part sentence with a zero link-verb. The relevance of the research topic lies in the fact that over the past few decades and up to this day, various sources describing syntax within the framework of the traditional doctrine of sentence members, such as academic grammars, university manuals, scientific and scientific-methodological articles, offer different approaches to determining the subject and the predicate in a sentence of this type. These approaches lead to opposite decisions when analyzing many sentences. And besides it also causes problems in the educational process when teaching syntax. The purpose of the study was to determine the optimal general approach for the mentioned problem, as well as to identify speciꢗic solutions as the most appropriate for sentences with separate features in their structure. Due to this reason, the article reveals advantages and disadvantages of the two most common approaches in Belarusian and Russian studies to determining the subject and the predicate in sentences of this type and their corresponding methods. As a result, the expediency of choosing an integrated approach in determining the subject and the predicate is substantiated. Not only the separate aspects of the sentence are taked into account, but everything as a whole, including the communicative aspect which determines the semantic features of a sentence associated with its actual division. The highlight of the article is the substantiation that relying on the formula of grammatical transformation of the sentence Х з’яўляецца Y-ам ‘X is Y’ cannot act as a universal and mandatory way of determining the subject and the predicate in a sentence.
Przedmiotem badań jest problem ustalenia podmiotu i orzeczenia wyrażonych przez gramatycznie niezależne formy: rzeczownik w mianowniku lub rzeczownik oraz bezokolicznik w zdaniu dwuczęściowym z łącznikiem zerowym. Aktualność tematu badawczego polega na tym, że różne źródła opisujące składnię w ramach tradycyjnej teorii części zdania, takie jak gramatyki akademickie, podręczniki uniwersyteckie, artykuły naukowe i naukowo-metodyczne, w ciągu ostatnich kilku dekad proponowały i nadal proponują różne sposoby wyróżnienia podmiotu i orzeczenia w zdaniach określonego typu, które wpływają na odmienne rezultaty rozbioru wielu zdań, co powoduje problemy w nauczaniu składni. Celem badania było nakreślenie ogólnego podejścia jako optymalnego w ramach powyższego problemu wraz z oznaczeniem konkretnych rozwiązań jako najbardziej racjonalnych dla zdań o odrębnych cechach w ich strukturze. W związku z tym artykuł ujawnia zalety i słabe strony dwóch najczęstszych sposobów wyodrębniania podmiotu i predykatu w białorutenistyce i rusycystyce w zdaniach określonego typu oraz odpowiadających im metodyk. W rezultacie uzasadnia się celowość wyboru kompleksowego podejścia w ustaleniu podmiotu i orzeczenia, które uwzględnia nie poszczególne aspekty zdania, lecz wszystkie razem, w tym komunikacyjny, wpływający na znaczenie zdania i jego aktualne rozczłonkowanie. Punktem kulminacyjnym artykułu jest uzasadnienie tezy, że formuła transformacji gramatycznej zdania Х з’яўляецца Y-ам (‘X jest Y-iem’) nie może służyć jako uniwersalny i jedyny sposób wyróżnienia podmiotu i orzeczenia w zdaniu.
Прадметам даследавання з’яўляецца праблема вызначэння дзейніка і выказніка, выражаных граматычна незалежнымі формамі: назоўнікамі ў назоўным склоне або назоўнікам і інфінітывам, – у двухсастаўным сказе з нулявой звязкай. Актуальнасць тэмы даследавання палягае на тым, што ў розных крыніцах, якія апісваюць сінтаксіс у межах традыцыйнага вучэння пра члены сказа: акадэмічных граматыках, універсітэцкіх дапаможніках, навуковых і навукова-метадычных артыкулах, – на працягу апошніх некалькіх дзесяцігоддзяў і да гэтага часу прапануюцца розныя падыходы да вызначэння дзейніка і выказніка ў сказах названага тыпу, якія абумоўліваюць супрацьлеглыя рашэнні пры аналізе многіх сказаў, што, акрамя іншага, выклікае праблемы ў навучальным працэсе пры выкладанні сінтаксісу. Мэтай даследавання было акрэсліць аптымальны агульны падыход у межах названай праблемы разам з адзначэннем прыватных рашэнняў як найбольш мэтазгодных для сказаў з паасобнымі асаблівасцямі ў сваёй структуры. У сувязі з гэтым у артыкуле выяўляюцца вартасці і недахопы двух найбольш распаўсюджаных у беларусістыцы і русістыцы падыходаў да вызначэння дзейніка і выказніка, а таксама адпаведных ім методык. У высновах абгрунтоўваецца мэтазгоднасць абрання комплекснага падыходу ў справе вызначэння дзейніка і выказніка, пры якім бяруцца пад увагу не паасобныя аспекты сказа, а ўсе разам, у тым ліку камунікацыйны, які абумоўлівае асаблівасці семантыкі сказа, звязаныя з яго актуальным падзелам. Адметнасцю артыкула з’яўляецца абгрунтаванне таго, што апора на формулу граматычнай трансфармацыі сказа “Х з’яўляецца Y-ам” не можа выступаць як універсальны і абавязковы спосаб вызначэння дзейніка і выказніка ў сказе.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Informacja

Wyszukujesz frazę "grammatical subject" wg kryterium: Temat