Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

Wyszukujesz frazę "hematyt" wg kryterium: Temat


Tytuł:
Oddziaływania nadsubtelne w nanocząstkach hematytu (Fe2O3)
Hyperfine interaction in hematite nanoparticles (Fe2O3).
Autorzy:
Gądek, Monika
Opis:
Spektroskopia mossbauerowska, to doskonałe narzędzie do badania składu pierwiastkowego, oznaczania zawartości żelaza, czy innych pierwiastków mossbauerowskich. Pozwala także na obserwację wielu zjawisk fizycznych będących udziałem życia codziennego. Celem tej pracy było zbadanie oddziaływań nadsubtelnych w nanoczątkach hematytu Fe2O3. Dla otrzymanych widm mossbauerowskich zaobserwowano charakterystyczny sekstet zeemanowski oraz pojawiające się dla ujemnych temperatur rozszczepienie kwadrupolowe.
Mössbauer spectroscopy is an excellent tool to study the elemental composition, the determination of iron and other elements Mössbauer. It also allows the observation of many physical phenomena which are attended daily life. The aim of this study was to investigate hyperfine interactions in hematite nanoparticles Fe2O3. Mössbauer spectra obtained for the observed characteristic Zeeman sextet and appearing for low temperatures quadrupole splitting.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Tytuł:
Wstępne badania wykorzystania drobnej frakcji chalcedonitowej w technologiach ceramicznych
Preliminary studies on the use of fine fractions of chalcedonit in ceramic technologies
Autorzy:
Dziubak, C.
Tymowicz-Grzyb, P.
Tematy:
chalcedonit
okluzja
hematyt
porowatość
kompozyt
chalcedonite
occlusion
hematite
porosity
composite
Pokaż więcej
Wydawca:
Sieć Badawcza Łukasiewicz - Instytut Ceramiki i Materiałów Budowlanych
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/168217.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Chalcedonit jest unikatowym surowcem krzemionkowym eksploatowanym ze złoża „Teofilów” w Inowłodzu. Specyficzne właściwości surowca, jak wysoka zawartość krzemionki bezpostaciowej oraz duża porowatość (do 25%) sprzyjają wbudowaniu cząstek składnika chromoforowego (Fe2O3) do porów i „zamykaniu go” w osnowie z SiO2 w procesie spiekania wysokotemperaturowego. Dla potwierdzenia i ilościowej oceny wbudowania Fe2O3 do matrycy z SiO2 stosowany jest test wymywalności składnika żelazowego ze struktury spieku w środowisku kwaśnym na gorąco. Otrzymany spiek barwny o charakterze kompozytu ma cechy obydwu składników jednocześnie. Podobnie jak kwarc jest odporny na chemiczne wpływy środowiska w wysokiej temperaturze oraz ma czerwonobrązowe zabarwienie pochodzące od barwy cząstek hematytu. Kolorystyka tworzywa ceramicznego (masa na płytki podłogowe) wyrażona za pomocą parametrów L*, a*, b* dowodzi trwałości barwy spieku, który pełni rolę pigmentu. Przedstawione wyniki badań mające charakter wstępnych, rokują na uzyskanie dobrych efektów okluzji hematytu w matrycy z SiO2 także w powiększonej skali procesu.
Chalcedonite is a unique siliceous material extracted from the Teofilów deposit in Inowłódz, Poland. Specific properties of the material, such as a high content of amorphous silicon dioxide and high porosity (up to 25%) promote an incorporation of the chromophore component (Fe2O3) particles into the pores and their “enclosure” in the SiO2 structure in the process of high-temperature sintering. The test method used for verification and quantitative evaluation of Fe2O3 incorporation into the SiO2 matrix is hot leaching of the ferric component from the sinter structure in an acidic environment. The obtained coloured sinter of a composite character displays the properties of both components simultaneously. Like quartz, it is resistant to chemical influences from the environment at high temperatures; also, it is red-brown due to the colour of the hematite particles. The colouration of the ceramic material (floor tile mass) expressed with the parameters: L*. a*, b*, proves colour stability of the sinter employed as a pigment. The presented study results of a preliminary nature promise good effects of hematite occlusion in the SiO2 matrix, also in largescale processes.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Mineralogy characteristics, stability conditions, and formation pathways of synthetic pyrrhotite formed by heating pyrite at 700℃
Charakterystyka mineralogiczna, warunki stabilności i ścieżki powstawania syntetycznego pirotynu utworzonego przez ogrzewanie pirytu w temperaturze 700℃
Autorzy:
Wang, Zhehao
Wang, Ling
He, Yuting
Duan, Jiongran
Fan, Bowen
Tematy:
synthetic pyrrhotite
pyrrhotite
pyrite
hematite
pirotyn syntetyczny
pirotyn
piryt
hematyt
Pokaż więcej
Wydawca:
Polska Akademia Nauk. Instytut Gospodarki Surowcami Mineralnymi i Energią PAN
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/2203296.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Pyrite is a sulfide mineral and is widely distributed in nature. Pyrite may transform into pyrrhotite when heated at high temperatures. In order to support processing engineering techniques and industrial applications of pyrite and pyrrhotite, it is necessary to investigate synthetic pyrrhotite, which is formed by heating pyrite in air, based on existing research. In this work, the mineralogical characteristics and stability conditions of synthetic pyrrhotite formed by heating pyrite at elevated temperatures were studied. The possible formation pathway was verified using a solid-phase reaction. X-ray-diffraction results revealed that synthetic pyrrhotite differs from natural pyrrhotite in the paragenetic association of minerals. Natural pyrrhotite and magnetite coexist in the natural pyrrhotite sample. Synthetic pyrrhotite formed by heating pyrite at 700℃ for 1 h has the paragenetic association with hematite and a small amount of pyrite and magnetite. All pyrrhotite samples were monoclinic pyrrhotite-4C (Fe7S8) and exhibit minimal differences in terms of lattice parameters. Synthetic pyrrhotite-4C was stable under 0.5–2 h of heating at 700℃ in air. It had the highest relative content by heating for 1 h. It was eventually transformed into hematite with heating periods exceeding 3 h, as was the case for pyrite and magnetite. In air, synthetic pyrrhotite-4C is mainly formed via two pathways: (1) pyrite → pyrrhotite-4C and (2) pyrite → magnetite → pyrrhotite-4C. Pathway (1) is more favorable than pathway (2). This transformation cannot be achieved by the reaction between hematite and sulfur.
Piryt jest minerałem siarczkowym szeroko rozpowszechnionym w przyrodzie. Piryt może przekształcić się w pirotyn podczas ogrzewania w wysokich temperaturach. W celu wsparcia technik inżynierii mineralnej i przemysłowego zastosowania pirytu i pirotynu, konieczne jest zbadanie syntetycznego pirotynu w oparciu o istniejące badania, który powstaje w wyniku ogrzewania pirytu w powietrzu. W pracy zbadano właściwości mineralogiczne i warunki trwałości syntetycznego pirotynu powstałego w wyniku ogrzewania pirytu w podwyższonej temperaturze. Możliwą ścieżkę powstawania zweryfikowano za pomocą reakcji w fazie stałej. Wyniki dyfrakcji rentgenowskiej ujawniły, że syntetyczny pirotyn różni się od naturalnego pirotynu w paragenetycznych asocjacjach minerałów. Naturalny pirotyn i magnetyt współistnieją w próbce naturalnego pirotynu. Syntetyczny pirotyn powstały w wyniku ogrzewania pirytu w temperaturze 700℃ przez 1 godz. wykazuje asocjację paragenetyczną z hematytem oraz niewielką ilością pirytu i magnetytu. Wszystkie próbki pirotynu były jednoskośnym pirotynem-4C (Fe7S8) i wykazują minimalne różnice pod względem parametrów sieci. Syntetyczny pirotyn-4C był stabilny w czasie 0,5–2 godzin ogrzewania w powietrzu w temperaturze 700℃. Najwyższą względną zawartość miał po ogrzewaniu przez 1 godzinę. Ostatecznie został przekształcony w hematyt z okresami ogrzewania przekraczającymi 3 godziny, podobnie jak w przypadku pirytu i magnetytu. W powietrzu syntetyczny pirotyn-4C powstaje głównie dwoma metodami: (1) piryt → pirotyn-4C i (2) piryt → magnetyt → pirotyn-4C. Ścieżka (1) jest korzystniejsza niż ścieżka (2). Tej przemiany nie można osiągnąć w reakcji hematytu z siarką.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Mobility of Hematite Nanoparticles in Water Solutions of Sucrose
Ruchliwość nanocząstek hematytu w stężonych roztworach sacharozy
Autorzy:
Możdżeń, Artur
Opis:
Niniejsza praca opisuje wyniki pomiarów ruchliwości nanocząstek hematytu w stężonym (60%) roztworze sacharozy. Przy użyciu spektroskopii mössbauerowskiej wyznaczono, jak ze zmianą temperatury badanej próbki zmienia się ruchliwość nanocząstek hematytu. Wykorzystując teorię ruchów Browna, z zależności ruchliwości nanocząstek od lepkości i temperatury wyznaczono promień cząstek wykonujących ruchy w roztworze cukru, równy 306[nm]. Wartość ta jest 5,5 razy większa od wartości podanej przez producenta (równej 55[nm]). Rozbieżność tę można wytłumaczyć w oparciu o pojęcie promienia hydrodynamicznego. Cząstka hematytu przemieszcza się wraz z bliskimi sobie cząstkami roztworu, dlatego efektywny promień poruszającej się cząstki ulega zwiększeniu.
This specification describes the results of measurement of the hematite nanoparticles mobility in dense (60%) sucrose solution. The abilities of Mössbauer Spectroscopy allow to study the changing mobility of hematite nanoparticles in a variable temeprature. Using the theory of Brownian Motion, the hematite mobility dependence on the viscosity and temperature was measured to calculate the value of the moving particle radius, equal to 306 [nm]. This value is 5.5 times greater than the value specified by the manufacturer (equal to 55 [nm]). This discrepancy can be explained with concept of hydrodynamic radius. Hematite particle moves along with the solution particles, which are close to it, so the effective radius of the moving particle is increased.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Tytuł:
Korelacje właściwości chemicznych i magnetycznych w epitaksjalnych heterostrukturach kobalt/magnetyt i kobalt/hematyt
Correlations of chemical and magnetic properties in cobalt/magnetite and cobalt/hematite epitaxial heterostructures
Autorzy:
Kwiatek, Natalia
Wydawca:
Instytut Katalizy i Fizykochemii Powierzchni im. Jerzego Habera Polskiej Akademii Nauk
Opis:
Narodowe Centrum Nauki: OPUS 11 nr 2016/21/B/ST3/00861 pt. Magnetyczne nanocząstki na periodycznych matrycach tlenków żelaza: stabilizacja magnetyzmu i jego kontrola zewnętrznym polem elektrycznym Narodowe Centrum Nauki: OPUS 20 nr 2020/39/B/ST5/01838 pt. Funkcjonalne warstwy i nanostruktury otrzymywane przy pomocy epitaksji z wiązek molekularnych wspomaganej zewnętrznymi czynnikami Działalność statutowa Instytutu Katalizy i Fizykochemii Powierzchni im. Jerzego Habera Polskiej Akademii Nauk
Celem niniejszej rozprawy doktorskiej było zbadanie wzajemnych oddziaływań metaltlenek dla modelowych układów o funkcjonalności spintronicznej, w szczególności dla kobaltu osadzonego na podłożach z tlenków żelaza: antyferromagnetycznego hematytu αFe2O3(0001) oraz ferrimagnetycznego magnetytu Fe3O4(111). Do preparatyki omawianych struktur wykorzystano trzy różne podłoża monokrystaliczne: αAl2O3(0001),MgO(111) oraz Pt(111). Bardzo istotną częścią pracy było opanowanie technologii wytwarzania dwuwarstw Co/FeOx na cienkiej epitaksjalnej warstwie Pt o orientacji (111) osadzonej na MgO(111). Zarówno preparatyka warstw jak i zdecydowana większość badań strukturalnych i morfologicznych została przeprowadzona w aparaturach ultra-wysokiej próżni (UHV) grupy badawczej „Nanostruktury Powierzchniowe” w Instytucie Katalizy i Fizykochemii Powierzchni im. Jerzego Habera Polskiej Akademii Nauk. Nanoszenie warstw metalicznych i tlenkowych odbywało się przy użyciu techniki epitaksji z wiązki molekularnej (MBE), w przypadku tlenków – reaktywnie, a charakterystykę strukturalną i morfologiczną przeprowadzono in situ powierzchniowo czułymi technikami, takimi jak dyfrakcja niskoenergetycznych elektronów (LEED), mikroskopia niskoenergetycznych elektronów (LEEM), skaningowa mikroskopia tunelowa (STM) oraz mikroskopia sił atomowych (AFM). Charakterystykę chemiczną i magnetyczną przeprowadzono za pomocą technik laboratoryjnych:spektroskopii Mössbauera elektronów konwersji (CEMS), magnetooptycznego efektu Kerra (MOKE) oraz mikroskopii sił magnetycznych (MFM), oraz metodsynchrotronowych: spektroskopiiabsorpcyjnej promieniowania X (XAS) i mikroskopii elektronów wzbudzanych promieniowaniem X (X-PEEM), w obu przypadkach z wykorzystaniem efektu magnetycznego dichroizmu kołowego (XMCD). Większość warstw kobaltowych nanoszona była w formie klinowej z gradientem grubości Co w zakresie 0,2 do 3 nm. Pomiary STM pokazały, że zarówno na magnetycie jak i hematycie otrzymano periodyczną sieć samoorganizujących się nanocząstek Co,o średnich rozmiarach zmieniających się wzdłuż klina od 2-8 nm. Nanocząstki jednorodnie wypełniały badane powierzchnie, a ich rozkład odwzorowywał heksagonalne uporządkowanie nadstruktur bifazy, charakterystycznych dla powierzchni Fe3O4(111) iαFe2O3(0001). Wraz ze wzrostem grubości kobaltu, dla grubości ok. 0,8 nm, rozpoczyna się proces stopniowej koalescencji nanocząstek, prowadzący do wytworzenia się struktur łańcuchowych dla największych grubości. Za pomocą mikroskopii MFM zobrazowano strukturę magnetyczną warstw magnetytu na Pt(111). Zaobserwowano submikrometrowedomeny o rozmiarach rzędu 200 - 300 nm, świadczące o przeciwnych, prostopadłych składowych namagnesowania, którego źródłem jest kompetycja anizotropii kształtu i anizotropii magnetoelastycznej lub anizotropii związanej ze strukturalnymi domenami antyfazowymi. Właściwości magnetyczne układu Co/Fe3O4badane technikami MFM i MOKE były trudne do zinterpretowania ze względu na nakładanie się sygnałów od kobaltu i magnetytu.Pomiary MFM i MOKE warstw hematytu na Pt(111) potwierdziły ichantyferromagnetyczny charakter. Bardzo drobna struktura magnetycznaw obrazach MFM dla Co/α-Fe2O3została zinterpretowana jako niejednorodności namagnesowania, podczas gdy pomiary MOKEw geometrii podłużnej pokazały, że amplituda pętli histerezy pojawiających się począwszy od grubości 0,5 nm rośnie liniowo z grubością Co, dokumentując namagnesowanie w płaszczyźnie warstwy. Pomiary synchrotronowe XAS pokazały, że w warstwie interfejsowej układów Co/magnetyt i Co/hematyt następuje komplementarne utlenienie kobaltu do CoO i redukcja odpowiedniego tlenku żelaza. Pierwiastkowo czułe pomiary mikroskopowe PEEM-XMCD pokazały, że zarówno dla Co/Fe3O4 jak i Co/α-Fe2O3 domeny magnetyczne w kobalcie i tlenku są powielone w wyniku bezpośrednich oddziaływań wymiennych w interfejsie metal-tlenek. W układzie Co/Fe3O4 magnetyt wymusza strukturę domenową kobaltu. Drobne domeny magnetyczne charakterystyczne dla cienkich warstw magnetytu są obecne i odwzorowane dla warstw kobaltu powyżej grubości między 0,5 a 1 nm. W układzie Co/α-Fe2O3, począwszy od grubości 0,5 nm, kobalt ma strukturę domenową typową dla ferromagnetyka, z dominacją dużych domen namagnesowanych zgodnie ze spodziewaną sześciokrotną symetrią anizotropii magnetokrystalicznej. Obserwacja kontrastu XMCDnakrawędzi L-Fe w warstwie nominalnie antyferromagnetycznego hematytu świadczy o wystąpieniu w warstwie interfejsowejnieskompensowanego momentu magnetycznego w związku z oddziaływaniem z kobaltem. To zjawisko, jak również brak domen magnetycznych dla niskich pokryć Co, jest wynikiem interfejsowej redukcji tlenków i utlenienia kobaltu. Analiza pomiarów XMCD przy zastosowaniu reguły sum pokazała, że dla najwyższych grubościCo >1,5 nm obserwowana jest stała wartość średniego momentu magnetycznego na atom kobaltu (1,62 μB),zarówno dla Co/Fe3O4 jak iCo/α-Fe2O3. Redukcja wartości momentu magnetycznego dla niższych grubości wynika z obecności interfejsowej, paramagnetycznej w temperaturze pokojowej warstwy CoO, która magnetycznie rozcieńcza warstwę kobaltu.
The synchrotron XAS measurements showed that in the interfacial layer of Co/magnetite and Co/hematite, complementingprocesses of Co oxidation to CoO and iron oxides reduction take place. Element sensitive PEEM-XMCD measurements showed that both forCo/Fe3O4and Co/α-Fe2O3 magnetic domains in cobalt and in oxide are replicated due to direct exchange interactions at the metal-oxide interfaces.In the Co/Fe3O4 system, magnetite determines the domain structure of cobalt. Fine magnetic domains characteristic for thin magnetite layers are present and reproduced in the films above the thickness between 0,5 to 1 nm. In the Co/α-Fe2O3 system, starting from a thickness of 0,5 nm, cobalt has a ferromagnetic domain structure, dominated by large domains magnetized along easy axes expected for the magnetocrystalline anisotropy with the sixfold in-plane symmetry. The observation of the XMCD contrast at the L-Fe edge in the nominally antiferromagnetic hematite film indicates the occurrence of uncompensated magnetic moments in the interface layer due to the interaction with cobalt. This phenomenon, as well as the absence of magnetic domains for low Co coverages, is the result of interfacial reduction of oxides and cobalt oxidation. The analysis of the XMCD measurements with the use of the sum rules showed that for Co thicknesses> 1,5 nm, a constant value of the average magnetic moment per cobalt atom (1,62 μB)is observedfor bothCo/Fe3O4andCo/α-Fe2O3. The reduction in the magnetic moment value for smaller thicknesses results from the presence of the interfacialCoO layer,paramagnetic at room temperature, which magnetically dilutes the cobalt film.
Dostawca treści:
Repozytorium Centrum Otwartej Nauki
Książka
Tytuł:
Removing iron impurities from feldspar ore using dry magnetic separation (part one)
Autorzy:
Yassin, Khaled
Ahmed, Mahmoud
Khalifa, Mohamed Gamal Eldin Khalifa
Hagrass, Ayman Aly
Tematy:
separacja magnetyczna
hematyt
krzemionka
feldspar
magnetic separation
hematite
Wadi Umm Harjal
Pokaż więcej
Wydawca:
Polska Akademia Nauk. Czasopisma i Monografie PAN
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/59111428.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Feldspar is a basic requirement for glass, ceramics, and other industries. The presence of iron in feldspar is one of the challenging aspects of feldspar processing. To improve the quality of feldspar for use in various industries, dry magnetic separation is one of the best techniques for reducing iron in feldspar, especially in arid regions to overcome the common problem of lack of water resources as well as to reduce the operational cost of the enrichment process. Therefore, dry magnetic separation experiments were carried out to remove the iron content from feldspar ore in the Wadi Umm Harjal area in Egypt to meet the specifications required for different industries. The sample was analysed using XRD, XRF, and optical microscopy, which revealed that it is a mixture of potassium feldspar (microcline/orthoclase), albite, and quartz in the presence of hematite mineral serving as the main iron impurities in addition to the free silica content. The effect of parameters on the activity of the dry high magnetic separators was investigated in addition to cleaning the products. The iron oxide reduced from 0.69% in the head sample to 0.08% after dry high-intensity magnetic separation, and the whiteness increased from 82.01% in the head sample to 95.97% in the separated concentrate. The experimental results showed that there is a possibility to obtain feldspar concentrates with low content of Fe2O3 from the area where according to the results, approximately 88.4% of iron was removed from the head sample.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Katalizatory na bazie wermikulitów z nanometryczną aktywną fazą tlenkową do reakcji utleniania fenoli
Vermiculite-based catalysts with nanometric oxide active phase for the oxidation of phenols
Autorzy:
Marosz, Monika
Opis:
The starting material for the synthesis of catalysts was natural vermiculite and vermiculite treated with concentrated nitric acid. During the acid modification, loss of aluminum, iron, magnesium and silicon was measured. Synthesis of catalysts based on forced hydrolysis of hematite in acidic solution was performed in the presence of vermiculite. A series of catalysts containing iron partially substituted of copper were prepared. In addition, catalysts were prepared by a sorption of copper complex with ethylenediamine on the acid-modified vermiculite. Obtained catalysts were characterized by the following methods: diffuse reflectance spectroscopy (UV-Vis-DRS), low-temperature nitrogen sorption, X-ray diffraction (XRD), diffuse reflectance infrared spectroscopy (DRIFT). The activity of the catalysts was tested in the oxidation of phenol in the liquid phase at atmospheric pressure and at elevated temperature. Also the influence of the addition rate of oxidant on the catalytic performance was tested. Smaller portions extended the time required to achieve a high degree of conversion of phenol, but also reduced the formation of side products. The addition of copper to the catalyst shortened the time in which the conversion of phenol reached high values, but also favors the formation of by-products in the oxidation of phenol.
Materiał wyjściowy do syntezy katalizatorów stanowił wermikulit naturalny oraz poddany działaniu stężonego kwasu azotowego(V). W czasie modyfikacji kwasowej określono ubytek glinu, żelaza, magnezu i krzemu. Synteza katalizatorów opierała się na wymuszonej hydrolizie hematytu w środowisku kwaśnym w obecności nośnika. Wykonano również serię katalizatorów, w których część żelaza podstawiono miedzią. Ponadto, przeprowadzono sorpcję kompleksu miedzi z etylenodiaminą na modyfikowanym kwasowo wermikulicie. Gotowe katalizatory zostały scharakteryzowane następującymi metodami: spektroskopia odbicia rozproszonego (UV-Vis-DRS), niskotemperaturowa sorpcja azotu, dyfrakcja rentgenowska (XRD), spektroskopia odbicia rozproszonego w podczerwieni (DRIFT). Aktywność otrzymanych katalizatorów badano w reakcji utleniania fenolu w fazie ciekłej, pod ciśnieniem atmosferycznym i w podwyższonej temperaturze. Określono wpływ sposobu dodawania utleniacza na przebieg testu katalitycznego. Mniejsze porcje wydłużają czas potrzebny do osiągnięcia wysokiego stopnia przereagowania fenolu, ale też zastosowana metoda pozwala na ograniczenie powstawania produktów ubocznych. Dodatek miedzi do katalizatora powoduje skrócenie czasu, w którym konwersja fenolu osiąga wysokie wartości, jednak sprzyja tworzeniu się ubocznych produktów utleniania fenolu.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Tytuł:
Mineralizacja markasytowo-hematytowo-ankerytowa w południowo-wschodniej części Gór Świętokrzyskich
Marcasite-hematite-ankerite mineralization in the south-eastern part of the Holy Cross Mts. (Poland)
Autorzy:
Nieć, M.
Pawlikowski, M.
Tematy:
markazyt
hematyt ankeryt
illit
mineralizacja hydrotermalna
Polska
marcasite
hematite ankerite
illite
hydrothermal mineralization
Polska
Pokaż więcej
Wydawca:
Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/2075269.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
The occurrences of previously unknown, iron sulphide (marcasite-pyrite)-hematite and ankerite mineralization have been recorded in the eastern part of the Holy Cross Mts. They are located in the fault zones within Middle Devonian dolomites. Irregular recrystalization of dolomite and its replacement by illite is an accompanying peculiar feature. Similar disseminated pyrite-hematite mineralization is known in the hanging wall of the Rudki iron sulphide ore deposit. The occurrence and mineral composition of this mineralization allow to suppose it was formed by low temperature hydrothermal processes, close to the end of the Variscan orogeny.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Charakterystyka reliktowej mineralizacji kruszcowej w zachodniej części obszaru złożowego Radwanice (południowo-zachodnia część złoża Lubin-Sieroszowice)
Characteristic of relict mineralization in the northern part of Radwanice copper field (SW part of Lubin-Sieroszowice deposit)
Autorzy:
Chmielewski, A.
Tematy:
strefa przejściowa
reliktowa mineralizacja kruszcowa
hematyt
cechsztyn
Radwanice
transition zone
relict mineralization
hematite
Zechstein
Pokaż więcej
Wydawca:
Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/2061937.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
W artykule zaprezentowano charakterystykę reliktowej mineralizacji kruszcowej w spągowych utworach cechsztynu na podstawie materiału rdzeniowego z otworów wiertniczych usytuowanych w zachodniej części obszaru złożowego Radwanice. Wykształcenie i rozmieszczenie mineralizacji kruszcowej w spągowych utworach cechsztynu jest ściśle związane z zasięgiem poszczególnych stref geochemicznych. Szczególnie istotna dla interpretacji procesów mineralizacyjnych jest obecność strefy przejściowej, występującej pomiędzy skałami o charakterze utlenionym i utworami wykształconymi w facji redukcyjnej. Podstawowym atrybutem charakteryzującym strefę przejściową jest występowanie cech pośrednich między strefą redukcyjną a strefą utlenioną. Jest to przede wszystkim reliktowa mineralizacja kruszcowa, której współtowarzyszy mineralizacja tlenkami i wodorotlenkami żelaza oraz złoto rodzime. W wyniku przeprowadzonych obserwacji petrograficznych, przy zastosowaniu mikroskopu do światła odbitego oraz badań w mikroobszarze (EDS i WDS) przy użyciu mikroskopu skaningowego i mikrosondy elektronowej, zidentyfikowano następujące minerały: bornit, chalkopiryt, chalkozyn, cynober, digenit, elektrum, geerit, getyt, hematyt, idait, kowelin, piryt, spinokopit, syderyt, tetraaurykupryt, tiemannit, tetraedryt, jarowit oraz złoto rodzime. Na podstawie reliktowego charakteru mineralizacji kruszcowej oraz współwystępowania tlenków i wodorotlenków żelaza z siarczkami metali stwierdzono, że pierwotnie osady strefy przejściowej miały potencjał redukcyjny. Charakter mineralizacji w strefie przejściowej pozwala stwierdzić, że jest ona wynikiem dynamicznych zmian warunków fizykochemicznych, które zachodzą w trakcie wtórnych procesów mineralizacyjnych, będących wynikiem przemian zachodzących podczas późnej diagenezy w wyniku ascenzyjnych przepływów roztworów utleniających.
The paper presents the characteristics of relict mineralization in the lowermost Zechstein sediments based on core material from wells located in the western part of the Radwanice copper field. The occurrence and distribution of mineralization in the lowermost Zechstein sediments is closely associated with a range of different geochemical zones. Particularly important for the interpretation of mineralization processes is the presence of the transition zone occurring between reduced and oxidized rocks. The main attributes of the transition zone are the occurrence of intermediate features between the oxidized zone and the reduced facies, and the presence of relict mineralization accompanied by iron oxides and hydroxides as well as native gold. As a result of detailed petrographic observations, using reflected light microscopy scanning electron microscopy and electron microprobe, the following minerals were identified: bornite, chalcopyrite, chalcocite, cinnabar, covellite, digenite, electrum, geerite, goethite, hematite, idaite, pyrite, siderite, spinocopite, tetraauricuprite, tiemannite, tetrahedrite, yarrowite and native gold. Relict nature of mineralization and coexistence of metal sulphides with iron oxides and hydroxides allows the conclusion that the transition zone was originally reduced. The nature of mineralization in the transition zone indicates changes in the physical and chemical conditions during the secondary mineralization process leading to remobilization of elements/metals contained in the primary mineralization.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Photoactive porous electrodes based on anodic iron oxide
Fotoaktywne elektrody porowate na bazie anodowego tlenku żelaza
Autorzy:
Czopor, Joanna
Opis:
The Industrial Revolution has improved our quality of life but has also led to increased environmental pollution. Catalytic methods utilizing functional nanomaterials are employed to purify its components. The utilization of nanostructured metal oxides like hematite with a narrow band gap (~2.3 eV) for photoelectrochemical water splitting appears particularly appealing.The objective of this study was to synthesize and characterize the photoelectrochemical properties of anodic iron oxide layers. Iron oxide materials were obtained through the anodization of iron in an electrolyte containing 0.2 mol/L NH4F, various concentrations of H2O (0.5 - 2.0 mol/L) in ethylene glycol, under a constant voltage of 50 V, at a temperature of 20°C for 5 minutes.The influence of water presence in the electrolyte for Fe anodization was investigated concerning morphology, chemical composition, phase, optical, semiconductor, and photoelectrochemical properties.Based on the conducted research, the optimal concentration of H2O was determined to be 1.5 mol/L for achieving materials with superior photoelectrochemical properties. The analysis of material morphology indicates a nanoporous surface, enhancing physicochemical properties, as confirmed by UV-Vis measurements: FeOx with a band gap of 1.7 eV was obtained, which is nearly 0.2 eV lower than previous literature reports indicated. The selected material, 1.5 mol/L H2O, generated an average photocurrent of (5.6 ± 0.2) µA/cm2 (at a constant potential of -0.1 V vs. SCE). A nanocomposite Au/FeOx was also obtained; however, the deposition of gold nanoparticles deteriorated the material's properties.
Rewolucja przemysłowa zwiększyła komfort naszego życia, lecz także zwiększyła zanieczyszczenie środowiska. Do oczyszczania jego komponentów stosowane są metody katalityczne z wykorzystaniem funkcjonalnych nanomateriałów. Szczególnie atrakcyjne wydaje się być wykorzystanie nanostrukturalnych tlenków metali takich jak hematyt o wąskiej przerwie energetycznej (~2,3 eV) do fotoelektrochemicznego rozkładu wody. Celem pracy była synteza i charakterystyka właściwości fotoelektrochemicznych anodowych warstw tlenku żelaza. Materiały tlenkowe otrzymano w wyniku anodyzacji żelaza w elektrolicie zawierającym 0,2 mol/L NH4F, różne stężenia H2O (0,5 - 2,0 mol/L) w glikolu etylenowym przy stałym napięciu 50 V, w temperaturze 20 st. C przez 5 minut.Zbadano wpływ obecności wody w elektrolicie do anodyzacji Fe na morfologie, skład chemiczny, fazowy, właściwości optyczne, półprzewodnikowe oraz fotoelektrochemiczne.Na podstawie przeprowadzonych badań określono optymalne stężenie H2O - 1,5 mol/L w celu uzyskania materiału o najlepszych właściwościach fotoelektrochemicznych. Analiza morfologii materiałów wskazuje na nanoporowatą powierzchnię, polepszającą właściwości fizykochemiczne, co potwierdzają wyniki pomiarów UV-Vis: otrzymano FeOx o przerwie wzbronionej 1,7 eV, czyli blisko o 0,2 eV mniejszą niż wskazywały dotychczasowe doniesienia literaturowe. Wybrany materiał – 1,5 mol/L H2O generuje średni fotoprąd (5,6 ± 0,2) µA/cm2 (przy stałym potencjale -0,1 V vs. SCE).Otrzymano również nanokompozyt Au/FeOx, jednak osadzenie nanocząstek złota pogorszyło właściwości materiału.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne

Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies