Temat: hymns - Prolib Integro

Skocz do pozycji: 1.

Tytuł:: Characteristics of Magnus Felix Ennodius hymns based on selected works.
Charakterystyka hymnów Magnusa Feliksa Ennodiusza na przykładzie wybranych utworów.
Autorzy:: Kurzydło, Tomasz
Opis:: Twórczość hymniczna jest o wiele bogatsza niż udało się to tutaj przedstawić. Jednak na podstawie poszczególnych utworów można zobaczyć ogólny obraz działalności Magnusa Feliksa Ennodiusza na polu poezji hymnicznej. Widać tutaj przede wszystkim łączenie tradycji hymnów śpiewanych w kościołach oraz tradycyjnej poezji rzymskiej. Autor funkcjonuje na dwóch poziomach, co zdaje się typowe dla późnoantycznej elity intelektualnej. Jego twórczość jest przede wszystkim pisana dla chrześcijan, jednak bogactwo formy oraz wieloznacznych figur poetyckich sprawia, że hymny te są w pełni zrozumiałe dla niewielu ludzi, w dodatku znających również twórczość pogańską.
The aim of my bachelor's thesis is to present the most important features of hymns by Magnus Felix Ennodius, who was a clergyman living at the end of the fifth and beginning of the sixth century AD. His twelve hymns can be divided into three categories: those dedicated to the saints, those dedicated to Church holidays and those dedicated to life situations. Each hymn reveals strong influance of Saint Ambrose's poetry, which is most visible in metrics. Nevertheless, what is most evident is the impact of Ennodius' rhetorical formation. Sometimes the rhetorical figures cause misunderstanding of the poetry and make the impression of oddity and pomposity. Another consequence of the focus on the educated reader is the complex structure of hymns. Hence the bipartite composition of certain hymns and the presence of focal points. The aim of the structural division used by Ennodius is to better demonstrate the matter. The form of each hymn is subordinate to its content. As a result, the whole can be fully understood only after a very diligent reading. In his hymns Ennodius expressed his notion of poetry. It is not surprising that for Ennodius the main aim of poetry is to glorify God and his hymns were to be the means through which the Gospel could be propagated among the intellectual elites.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Inne

na półce

Skocz do pozycji: 2.

Tytuł:: De Ulixis mentione, quam Cynaethus poeta fecisse videtur (H.AP. 167sq. AHS)
Autorzy:: Pierzak, Damian
Tematy:: Ulisses
Cynaethus
homeric hymns; Pokaż więcej
Wydawca:: Uniwersytet Łódzki. Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/52232140.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: In Homer the mythological events from outside the Trojan plot are usually referred to in the discourse of the characters and not by the narrator himself; this, however, is not the case in the Homeric Hymns. In the following short note, I shall attempt to suggest that the author of the Delian Hymn to Apollo could have alluded to Odysseus through a different narrative device. Both the language and structure (including the so-called ring composition) are examined in order to strengthen the present hypothesis.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 3.

Tytuł:: Hellenistic mimetic poetry
Hellenistyczna poezja mimetyczna
Autorzy:: Schade, Gerson
Tematy:: estrangement device
mimetic hymns
urban bucolic; Pokaż więcej
Wydawca:: Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/1046825.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Since Callimachus’ mimetic hymns, super-realistic sceneries are common in Alexandrian poetry. This type of ‘realism’, however, only accompanies textual interplay. It may even be subordinated to it, as a new reading of Theocritus’ Adoniazusae (Idyll 15) suggests.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 4.

Tytuł:: New Manuscript Evidence for Suprabhātastava by Śrīharṣadeva: The Drepung Texts Critically Examined
Autorzy:: Liu, Zhen
Tematy:: Suprabhātastava
Śrīharṣadeva
Buddhist hymns
Drepung Manuscripts; Pokaż więcej
Wydawca:: Polska Akademia Nauk. Instytut Kultur Śródziemnomorskich i Orientalnych PAN
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/29520440.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: The Suprabhātastava is one of the two hymns ascribed to King Śrīharṣadeva (c. 590–647 ce), who ruled over Kannauj. There are five modern editions of this text, which roughly follow eight extant Sanskrit manuscripts and a Tibetan translation. Recently, scholars discovered two unknown Sanskrit manuscripts of the text in Drepung Monastery. One of them has unique contents and readings. For this reason, the present article compares the said manuscript with other extant versions. In this respect, the article demonstrates that the newly discovered manuscripts belong to a different transmission lineage. Moreover, the article discusses the authorship and genre of the Suprabhātastava.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 5.

Tytuł:: Muzyka kościelna w czasie Oświecenia
Church Music in the Period of the Polish Enlightenment
Autorzy:: Hinz, Edward
Tematy:: music
the Church
hymns of the Enlightenment
culture; Pokaż więcej
Wydawca:: Wydawnictwo Bernardinum
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/551408.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: The period of the Enlightenment within the context of the Polish cultural history commenced as late as in the 2nd half of the 18th century and corresponds with the time of the reign of king Stanislaus August Poniatowski (1764-1795). His patronage created favourable conditions for the development of literature and arts, including the music. There are three genres of music characteristic of this period: vocals (religious, secular, patriotic, festive and idyllic songs), vocal-instrumental pieces (operas, cantatas, oratories, church sonatas, solo sonatas with accompaniment) and instrumentals (symphonies, chamber music and piano concertos). When it comes to the style of the Polish Enlightenment music, it drew from the early Classicism and the native musical folklore. In those days there was a tendency to render the home art more ‘national’. The church music from the Polish Enlightenment period does not match in its artistic value that of Baroque. However, it has earned a prominent place in the history of the sacred music in Poland.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 6.

Tytuł:: Hymny Proklosa: filozofia i kult
Proclus’ hymns: philosophy and cults
Autorzy:: Osek, Ewa
Tematy:: Proklos
hymny
system neoplatoniczny
Proclus
hymns
neoplatonic system; Pokaż więcej
Wydawca:: Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/613163.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: The present paper consists of the introduction to the Neoplatonic and Chaldean systems, the first Polish translation of seven extant Hymns by Proclus (AD 412- 485), and the commentaries on each of them. This essay is a polemic against the well-known book by R.M. Van den Berg entitled Proclus’ Hymns (Leiden 2001, Brill), which shows, above all, the Chaldean influences (cf. The Chaldean Oracles, ed. R. Majercik, Leiden 1989, Brill). I has argued that the philosopher used much more literary patterns than the Chaldean Oracles to illustrate the Neoplatonic „oecumenism” (an expression of P. Athanassiadi), i.e. syncretism of all the late-pagan religions. I has argued, further, that the philosopher’s cult-songs had been used in purifications and mystery rites of all the religions, but there is no evidence for the theurgy alone. I disagree with M. Van den Berg in the main thesis of his book that the gods to whom the hymns were adressed should be identified with the leader-gods of Proclus’ system. My argumentation leads to the conclusion that the gods of Proclus’ Hymns can be identified with the Great Demiurges (Hymns 2, 6, 7) and the Lesser Demiurges (Hymns 1, 3, 4, 5). The elaborate theological system constructed by Proclus and the location of gods from the Hymns in it are shown in the special diagram (table 1).
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 7.

Tytuł:: Notizie di frammenti liturgico-agiografici contenuti nell’Archivio Comunale di Gemona del Friuli (UD)
Ecclesiastical fragments preserved in the Gemona del Friuli Archives
Autorzy:: Guariglia, Federico
Tematy:: Bible
Gemona del Friuli
Saint Cecilia
Fragments
Hymns
Breviary; Pokaż więcej
Wydawca:: Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/43552597.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Il contributo prende in esame i membra disiecta dell’Archivio Comunale di Gemona del Friuli (UD). Si è scelto, per onorare il tema del convegno, di analizzare tre frammenti pergamenacei (1654.26; 1654.32; 1654.33) di ambito religioso. Si tratta di tre testi utilizzati per la Messa, che uniscono parti cantate a testi agiografici, come la Vita di Santa Cecilia, e Biblici (es. Vangelo di Luca). Di ogni frammento si fornisce una descrizione e l’edizione del testo. Lo studio dei tre codici inediti permette di continuare la discussione sul Medioevo friulano, molto spesso lacunoso, e di ricostruire la vita religiosa e culturale nella comunità di Gemona del Friuli.
The contribution examines the membra disiecta of the Municipal Archive of Gemona del Friuli (UD). In order to comply with the topic of the conference, three parchment fragments (1654.26; 1654.32; 1654.33) from the religious field have been analyzed. These are three texts used for the Mass, which combine sung parts with hagiographic texts, such as the Life of Saint Cecilia, and Biblical texts (e.g. the Gospel of Luke). A description and edition of the text is provided for each fragment. The study of the three unpublished codices makes it possible to continue the discussion on the Friulian Middle Ages, which is often lacunar, and to reconstruct the religious and cultural life in the community of Gemona del Friuli.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 8.

Tytuł:: Poeta poranka i wieczoru. Hymny św. Ambrożego w Liturgii godzin
The poet of dawn and dusk. The hymns of st Ambrose in the liturgy of the hours
Autorzy:: Nocoń, Arkadiusz
Tematy:: Ambroży
hymny
Liturgia godzin
Ambrose
hymns
liturgy of the hours; Pokaż więcej
Wydawca:: Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/611950.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Following the example of the Lord, who frequently sang hymns with his disciples, and encouraged to sing by St Paul, the early Christians praised God in music and song. The first Latin hymns were composed by Hilary of Poitiers. Their metrical complexity and content discouraged their liturgical use by the Church. Thus, St. Ambrose of Milan is considered the first „official” Latin hymnodist. He composed several hymns, still used in the Liturgy of the Hours, which were musicated by himself. These hymns come from the particular circumstances of the Arian controversy and derive, in the main, from the necessity of encouraging „orthodox” Christians in their defence of the Basilica Porziana in Milan. They were designed to guide their prayer at different times of the day. The Author’s text-critical analysis of two of these hymns – Aeterne rerum conditor, sung at dawn (in gallicinium) and Deus, creator omnium, sung at dusk as the lamps were lit (ad horam incensi) – well testifies to the literary and pastoral genius of the Bishop of Milan as he transforms the complex theological reflection of his time into poetry and music, while not only retaining the integrity of the depth of that reflection but also enhancing its aesthetic profile by drawing on a repertoire of images based on the parallelism of cosmic reality and human reality. St Ambrose’s corpus of hymns, together with his prose works, was admired both by his contemporaries and by successive generations. They promoted the flowering of a merciful Christocentricity which, according to the experts, is the most original and attractive feature of his poetry. As is clearly seen in the hymns received into the Divine Office, Ambrose’s singular ability effectively to stimulate the soul to prayer through a powerful and insuperable lyrical inspiration, is capable literally of transforming the daily hours into songs of praise, and explains Petrarch’s habit of rising during the night to sing hymns to the Lord.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 9.

Tytuł:: Symbolika Krzyża w wybranych utworach Wenancjusza Fortunata.
Symbology of the Cross in Selected Poetic Works of Venantius Fortunatus
Autorzy:: Iwanow, Yuriy
Opis:: Praca przedstawia w sposób syntetyczny główne źródła pochodzenia oraz podstawowe elementy symboliki Krzyża w wybranych utworach Wenancjusza Fortunata. Sposób przedstawiania Krzyża w hymnach Fortunata ma cztery zasadnicze źródła: Pismo Święte, pisma ojców Kościoła, literaturę rzymska złotego okresu oraz mitologię ludów germańskich wczesnego średniowiecza. W celu lepszego zrozumienia i pewnego usystematyzowania symbolika Krzyża została podzielona na kilka elementów: drzewo, ołtarz, waga, zapach Krzyża oraz znak zwycięstwa. Symbolika stworzona przez Fortunata oddziałuje na wszystkie zmysły czytelnika, a walory literackie i głębia teologiczna jego utworów są cenione do dzisiaj.
Work presents main sources of symbology of the Cross in selected poetic works of Venantius Fortunatus and basic elements of it. The way of presenting the Holy Cross in the poetic works of Fortunatus was inspired by: the Holy Bible, works of Church Fathers, classical literature and German mythology. In aim of better understanding symbology of Holy Cross was divided into few elements: tree, altar, scales, smell of Cross and trophy. Symbology created by Fortunatus involves most of the receiver’s senses. Artistic value of works of Fortunatus are high rated until nowadays.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Inne

na półce

Skocz do pozycji: 10.

Tytuł:: Analiza składniowa określników bóstw w krótkich "Hymnach" homeryckich
The syntactical analysis of the qualifiers of deities in The Homeric Hymns
Autorzy:: Maraś, Kacper
Opis:: Homer’s fame did not fade out after his death, what is more he achieved even more admiration. Homer’s masterpieces became not only a part of the Greek and Latin school canon, but also gained many committed admirers. They endeavoured to imitate the artistry of the great poet in their hymns that were addressed to various deities of the Greek Pantheon. In this manner, a collection of 34 epic works of a different length was created. By virtue of lexical and syntactical affinities to Homer’ style they were called The Homeric Hymns.Each of these songs can be classified as the eulogies. The poets strived to extol the praised deity. In order to achieve this, they used ‘pars epica’- that is a story about a deity’s situations from life and their qualifiers. The majority of the hymns, particularly 29, were devoid of that narrative part. They are traditionally called the short hymns. The syntactic analysis of the deities’ qualifiers was the subject of our research.The ‘qualifier’ means both the form and properties of a given object. The forms can be classified as attributive. They handle the role of an adnominal that is connected with a word that indicates an object. It can also both identify an object or characterize and at the same time supplant the positions of the other parts of a sentence. The alike division concerns the constructions called the syntagmative structures. Another type of the complex qualifier is the attributive relative clause. It is syntactically classified as an adnominal. Moreover, each qualifying structure appears in short hymns in the extended form. In this particular example a subordinate clause was added.Using the syntactical analysis the function of a word which is connected to forms, attributive constructions and the syntactical place of other members of nominal groups in a sentence can be circumscribed. Moreover, the relationship between the members of the syntagmative structures and the other elements of a qualifier and the relationhip between all elements of a given structure are described. The information about the morphological characteristics of the particular forms and attributive members of the syntagmative structure can be found in the thesis. The attributive clauses were analysed in order to find relationships that their subjects and predicates are based on. The work calls also attention to the typology and diversity of subordinate clauses that expend the complex qualifiers.In order to make the thesis utterly understandable, the described phenomena are depicted in numerous examples by putting the Polish translations next to the Greek texts. Structures that needed accurate attention because of their complexity or problems that we encountered while their syntactical description are analysed individually.In the conclusion, the syntactical features that connect qualifiers of different types are pointed out clearly. In this manner one can see that various combinations are juxstaposed in this thesis, like: the attributive forms and the simple ones, theattributive and other other austere groups without a relative sentence, the analogical constructions that are expanded with a subordinate sentence, nextly the attributive sentences with the attributive sentences enriched with a subordinate clause and to end with: the subordinate clauses that the syntagmative structures are added to and the attributive clauses. Furthermore, the most common syntactical features of particular varieties of qualifiers are pointed out.
Sława Homera, która nie zgasła po jego śmierci, ale zajaśniała jeszcze większym blaskiem, sprawiła, że stworzone przez niego poematy nie tylko na długie wieki zadomowiły się w kanonach lektur greckich i łacińskich szkół, lecz także znalazły wielbicieli szczególnych, którzy usiłując naśladować kunszt wielkiego aojdy komponowali hymny, adresowane do rozmaitych bóstw greckiego panteonu. W ten sposób powstał 34 elementowy zbiór utworów epickich różnej długości, z racji leksykalno-syntaktycznego podobieństwa do pieśni Homera nazwanych "Hymnami homeryckimi".Każda z pieśni ma charakter laudacji. Poeci dołożyli wszelkich starań, by wywyższyć opiewane bóstwo. Posługiwali się w tym celu opowiadaniem – pars epica – dotyczącym wydarzeń z jego życia oraz określnikami. Większość hymnów, dokładnie 29, pozbawiona jest owej części narracyjnej. Tradycyjnie nazywamy je hymnami krótkimi. Składniowa analiza określników bóstw w nich występujących była przedmiotem naszych badań. Termin "określnik" oznacza zarówno formę jak konstrukcję orzekającą o cechach danego obiektu. Formy dzielimy na przydawkowe. Pełnią one funkcję przydawki połączonej z wyrazem wskazujących dany obiekt, oraz inne – zarówno identyfikują obiekt i charakteryzują go, zajmując pozycje dowolnych części zdania. Taki sam podział dotyczy konstrukcji zwanych grupami imiennymi. Innym typem określnika złożonego jest zdanie względne przydawkowe. Jak sama nazwa wskazuje posiada ono składniowy status przydawki. Ponadto określnikowe struktury każdego z wymienionych rodzajów występują w krótkich hymnach w postaci rozszerzonej: rozbudowane o zdanie podrzędne.Przez analizę składniową rozumiemy określenie funkcji, jaką pełni w zdaniu wyraz, z którym powiązane są formy i konstrukcje przydawkowe, oraz statusu składniowego innych form i członów konstytutywnych innych grup nominalnych. Prócz tego opisaliśmy grupy imienne, biorąc pod uwagę związki między członami konstytutywnymi i pozostałymi elementami określnika oraz relacje łączące wszystkie składniki danej struktury. Zamieściliśmy również informacje na temat charakterystyki morfologicznej poszczególnych form oraz nadrzędnych członów grup imiennych. Zdania przydawkowe zbadaliśmy pod kątem związków, na których opierają się ich grupy podmiotu i orzeczenia. Zwróciliśmy także uwagę na typologię oraz złożoność zdań podrzędnych stanowiących rozszerzenie określników złożonych.Dla uczynienia treści rozprawy w pełni zrozumiałą, opisywane zjawiska zobrazowaliśmy licznymi przykładami, zamieszczając obok tekstu greckiego jego polskie tłumaczenie. Osobno przeanalizowaliśmy struktury zasługujące na szczególną uwagę ze względu na swoją złożoność bądź też z powodu problemów, na jakie natknęliśmy się podczas ich składniowego opisu.We wnioskach położyliśmy szczególny akcent na właściwości składniowe łączące określniki poszczególnych typów. W ten sposób zestawiliśmy z sobą przydawkowe oraz inne formy proste, przydawkowe i inne grupy nominalne nierozbudowane o zdanie podrzędne, analogiczne konstrukcje posiadające rozwinięcie o postaci zdania podrzędnego, następnie zdania przydawkowe ze zdaniami przydawkowymi rozszerzonymi o zdanie podrzędne, wreszcie zdania podrzędne stanowiące rozwinięcie grup nominalnych i zdań przydawkowych. Zwróciliśmy ponadto uwagę na najczęściej spotykane cechy syntaktyczne poszczególnych odmian określników.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Inne

na półce

Informacja

Wyszukujesz frazę "hymns" wg kryterium: Temat