Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

English (EN)·Polski (PL)·Yкраїнський (UK)
Przejdź do strony domowej biblioteki Pedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Komisji Edukacji Narodowej w Lublinie Link otwiera się w nowym oknie Logo biblioteki Prolib Integro - strona głównaPedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Komisji Edukacji Narodowej w Lublinie
Zmień bibliotekę

Wyszukujesz frazę "hypothalamic-pituitary-adrenal axis" wg kryterium: Temat

  Lista filtrów
Wyrównaj
    Wyświetlanie 1-9 z 9
    Tytuł:
    Interactions between the gut microbiome and the central nervous system and their role in schizophrenia, bipolar disorder and depression
    Autorzy:
    Dudek, Dominika
    Nowakowski, Jarosław
    Chrobak, Adrian
    Opis:
    The microbiome co-evolved with its human host over a long time and became essential for many processes. Bacteria play a role in maintaining human health as they digest food, produce vitamins and participate in the regulation of metabolism. By influencing the cytokine balance along with the composition and activity of leukocytes, they constantly interact with the immune system, affecting innate and adaptive immune homeostasis. A growing number of studies indicate that the microbiome in the human intestine may have an impact on the functions of the central nervous system (CNS), through identified pathways called the gut–brain axis. Recent data show that the human microbiome ecosystem interferes with the brain’s development, central signaling systems and behavior. It has been proposed that disruption in the human microbiome may affect the course of psychiatric disorders. The aim of this review is to summarize the recognized pathways of the gut–brain axis that have been thoroughly studied in animal models and to evaluate the role of the dialogue between the microbiota and the central nervous system in schizophrenia, bipolar disorder and depression.
    Dostawca treści:
    Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
    Artykuł
    Tytuł:
    Rola hormonów w obronie przed stresem
    Role of hormones involved in defending against stress
    Autorzy:
    Filipiak, Aleksandra
    Opis:
    W poniższej pracy opisano rolę hormonów, które biorą udział w obronie organizmu przed stresem. Stres to zaburzenie homeostazy powstające przez różne czynniki wewnętrzne oraz zewnętrzne, zwane stresorami. Przede wszystkim zadaniem hormonów zaangażowanych w reakcje stresową jest zwalczanie negatywnych, stresogennych czynników oraz przywrócenie organizmu do stanu równowagi. W pracy opisano przebieg działania hormonów stresu oraz przedstawiono miejsca, w którym dochodzi do ich syntezy. Hormony zaangażowane w reakcje stresową, a więc: adrenalina, noradrenalina czy kortyzol uwalniane krótkotrwale i w niewielkim stężeniu mają pozytywne działanie. Mobilizują organizm do walki ze stresem, przez liczne zmiany w funkcjonowaniu całego organizmu. Natomiast ich zbyt długotrwałe uwalnianie, na przykład podczas chronicznego stresu może prowadzić do licznych zaburzeń, które później mogą przyczyniać się do rozwoju wielu chorób.
    The aim of this work was to show the role of hormones that are involved in defending the organism against stress. Stress is a disorder of homeostasis which is caused by external and internal factors, called stressors. The main role of stress reaction hormones is to fight down stressors and restore the body to the state of homeostasis. This work contains description of how do these hormones work and where are they produced. Short-term release and low concentration of hormones which are involved in stress reactions, namely: epinephrine, norepinephrine and cortisol have a positive effect. These hormones cause numerous changes in the organism functioning by producing on array of effects in response to stress. These changes are responsible for mobilizing organism to dealing with a stress. On the other hand the prolonged release of the hormones, for example during chronic stress, may cause many various diseases.
    Dostawca treści:
    Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
    Inne
    Tytuł:
    "Długotrwały wpływ okresowej separacji od matki na fizjologię mózgu dorosłego potomstwa"
    Long-term effects of maternal separation on the brain physiology of the adult offspring.
    Autorzy:
    Trenk, Aleksandra
    Opis:
    The hypothalamic – pituitary – adrenal (HPA) axis is a very important system of response to stress. Its activation leads to secretion of corticotrophin – releasing hormone from neurons in the paraventricular nucleus of the hypothalamus. Then the anterior lobe of the pituitary gland releases adrenocorticotropic hormone, which acts on receptors in the adrenal cortex. As a result, glucocorticoids are released, affecting many places in the organism and also inhibiting further secretion of CRH and ACTH by acting through negative feedback.Neonatal rodents exhibit a ‘stress hyporesponsive period’ (SHRP) during the first two weeks of their life. During this time responsiveness for stress is reduced and an increased secretion of ACTH and CORT cannot be observed. This hyporesponsiveness is sustained by maternal care, so any disruptions in mother – infant interaction can influence pup’s physiology. There are two different models of early adversity. In early deprivation pups are isolated individually and in maternal separation the dam is taken to a novel cage, while pups stay at home nest. This procedure is very stressful and can cause many long-term effects.After separation pups have higher level of adrenocorticotropic hormone and corticotrophin in the plasma, even though they are in their SHRP. This procedure affects also limbic structures. In hippocampus, there are observed deficits in number of cells, which may lead to disrupted learning and memory. Physiological changes in amygdala cause dysfunctions in emotional and social behaviors. Increased anxiety behavior is a result of alterations in prefrontal cortex. Early adversity can trigger higher drug intake through action on nucleus accumbens and ventral tegmental area.Early deprivation and maternal separation produce many changes in the brain’s physiology. This alterations are similar to those seen in patients with anxiety and depressive disorders after severe childhood stress.
    Autonomiczny układ współczulny oraz oś podwzgórze – przysadka – nadnercza pomagają organizmowi przywrócić wewnętrzną homeostazę, która może być zakłócona przez działanie różnych bodźców stresowych. Po zdziałaniu stresora następuje aktywacja osi PPN. Komórki jądra przykomorowego podwzgórza syntetyzują kortykoliberynę oraz wazopresynę, które stymulują przedni płat przysadki do wydzielania hormonu adrenokortykotropowego. Hormon ten poprzez działanie na receptory w korze nadnerczy powoduje zwiększone wydzielanie glikokortykoidów, które z kolei mają swoje receptory w strukturach mózgowych. Oś PPN jest regulowana poprzez mechanizmy ujemnego sprzężenia zwrotnego na trzech drogach: szybkiej, pośredniej i opóźnionej.W rozwoju młodych gryzoni można zaobserwować charakterystyczny okres zmniejszonej wrażliwości na stres. Występuje w trakcie pierwszych dwóch tygodni życia i cechuje się brakiem reakcji osi podwzgórze – przysadka – nadnercza na stres. Ważnym czynnikiem utrzymującym ten stan jest opieka matki. W badaniach zakłóca się SHRP poprzez rozdzielenie matki od potomstwa. Wyróżnia się dwa modele trudnych warunków dorastania. Jeden z nich to wczesna deprywacja, polegająca na odizolowaniu młodego zwierzęcia od matki i reszty miotu, a drugi to separacja matczyna, w której to samica jest zabierana z gniazda. Procedury te wywołują wiele skutków w dorosłym życiu.Modele wczesnożyciowego stresu wpływają m.in. na fizjologię osi PPN, powodując jej aktywację nawet w trakcie okresu mniejszej wrażliwości. Zmieniona reaktywność u zwierząt poddawanych procedurze separacji ma prawdopodobnie związek z zaburzeniami w zachowaniu. Wpływ nieobecności samicy widoczny jest także w fizjologii niektórych strukturach mózgowych. Separacja powoduje deficyty neuronalne w hipokampie, co skutkuje zakłóceniami procesów pamięci i uczenia się. W ciele migdałowatym z kolei obserwowana jest zwiększona aktywność, która prowadzi w konsekwencji do zaburzeń emocjonalnych. Inną strukturą układu limbicznego, w której obserwowane są zmiany po przeprowadzeniu procedury separacji, jest kora przedczołowa. Zmiany w tym rejonie mózgu przejawiają się w występowaniu zachowań lękowych. Poprzez wpływ trudnych warunków dorastania na fizjologię jądra półleżącego oraz brzusznego pola nakrywki, zwierzęta są bardziej narażone na uzależnienia.Wczesna deprywacja i separacja matczyna wywołują wiele skutków w fizjologii młodych zwierząt. Zmiany te mogą się utrzymywać do okresu dojrzałości. Podobne obserwacje udokumentowano u ludzi. Traumy z wczesnego dzieciństwa mogą mieć poważne konsekwencje w dorosłym życiu i prowadzić do zaburzeń emocjonalnych lub psychicznych. Zmiany w mózgach takich pacjentów są bardzo podobne to tych obserwowanych na modelach zwierzęcych.
    Dostawca treści:
    Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
    Inne
    Tytuł:
    Opioidowa i glikokortykoidowa regulacja uwarunkowanej reakcji strachu u myszy - znaczenie dla zespołu stresu pourazowego.
    Opioid and glucocorticoid regulation of conditioned fear response in mice – relevance to post-traumatic stress disorder.
    Autorzy:
    Kudła, Łucja
    Opis:
    Post-traumatic stress disorder (PTSD) is an anxiety disorder that develops in some individuals after exposure to a terrifying event. PTSD patients suffer from intrusive memories, nightmares and flashbacks related to the traumatic event. Numerous studies indicate an involvement of opioid and glucocorticoid systems in traumatic memory processing. However, in some aspects, the role of specific receptors as well as interactions between opioids and glucocorticoids are incompletely understood. The aim of the present study was to investigate the contribution of opioid and corticosteroid receptor ligands to fear responses in a mouse model of contextual fear conditioning. The experimental design included fear conditioning training (footshocks application) and consecutive memory retrievals. As a fear memory expression, freezing behaviour was measured. As far as the obtained results are considered, pretreatment with a non-selective opioid antagonist naltrexone (NTX, 2 mg/kg) led to an increase in freezing, indicating an involvement of endogenous opioids in adaptation to stress conditions. Glucocorticoid receptor (GR) agonist dexamethasone (DEX, 4 mg/kg) had no significant effect on conditioned fear. However, DEX attenuated NTX-induced high conditioned fear. On the other hand, treatment with mineralocorticoid receptor (MR) antagonist spironolactone (SPIRO, 25 mg/kg) enhanced freezing during fear conditioning training. Moreover, administration of SPIRO prior to conditioning procedure resulted in decrease in freezing during retrieval which indicate that MR blockade may interfere with long-term fear memory formation. However, SPIRO did not affect the results of treatment with NTX. To sum up, the data suggest that that the level of peritraumatic activity of the opioid system is crucial for fear memory. MR may play a role in both stress adaptation and long-term fear memory formation. Although GR stimulation seems to have no effect in the current model, it has a slight inhibitory effect on opioid blockade. Thus, it seems that glucocorticoids may modulate effect of opioid blockade and GR stimulation can be a protective factor under some conditions.
    Zespół stresu pourazowego (ang. post-traumatic stress disorder, PTSD) jest zaburzeniem lękowym, które rozwija się u niektórych osób po doświadczeniu traumatycznego wydarzenia. Typowymi objawami PTSD są uporczywe wspomnienia, koszmary i retrospekcje związane z traumatycznym doświadczeniem. Liczne badania wskazują na udział opioidów i glikokortykoidów w przetwarzaniu śladów pamięciowych związanych z traumą. Jednakże rola konkretnych receptorów oraz interakcje pomiędzy opioidami i glikokortykoidami nie są w pełni zrozumiane. Celem przedstawionych badań była weryfikacja wpływu ligandów receptorów opioidowych i kortykosterioidowych na uwarunkowaną reakcję strachu u myszy, mierzoną w paradygmacie kontekstualnego warunkowania strachu (ang. contextual fear conditioning). Schemat eksperymentu obejmował procedurę warunkowania (trening) opartą na aplikacji szoków elektrycznych oraz późniejsze wystawienia zwierząt na kontekst skojarzony z traumą. Wskaźnikiem pamięci traumy był czas reakcji zastygania w bezruchu (ang. freezing). Otrzymane wyniki pozwalają stwierdzić, że zablokowanie transmisji opioidowej przez podanie nieselektywnego antagonisty receptorów opioidowych - naltreksonu (NTX, 2 mg/kg) nasiliło reakcję zastygania u myszy. Wskazuje to na istotną rolę endogennych opioidów w adaptacji do warunków stresowych. Podanie agonisty receptora glikokortykoidowego (GR) - deksametazonu (DEX, 4 mg/kg) nie zmieniło reakcji uwarunkowanego strachu. Jednakże, DEX nieznacznie obniżył wysoki poziom uwarunkowanego strachu, indukowany podaniami NTX. Antagonista receptora minaralokortykoidowego (MR) - spironolakton (SPIRO, 25 mg/kg) nasilił reakcję znieruchomienia podczas warunkowania. Ponadto, podanie SPIRO przed treningiem obniżyło reakcję uwarunkowanego strachu podczas wystawienia zwierząt na traumatyczny kontekst, co sugeruje, że blokada MR może zakłócać proces powstawania długotrwałych śladów pamięci o charakterze traumatycznym. Niemniej jednak, SPIRO nie wpłynął na efekty podań NTX. Podsumowując, prezentowane rezultaty sugerują, że okołotraumatyczna aktywność układu opioidowego ma istotne znaczenie dla pamięci traumatycznych zdarzeń. MR mogą odgrywać ważną rolę zarówno w adaptacji do warunków stresowych, jak i w tworzeniu śladów pamięci długotrwałej związanej z traumą. Chociaż stymulacja GR w obecnym modelu nie wpłynęła na poziom reakcji uwarunkowanego strachu, miała lekki wpływ na hamowanie efektów wywoływanych przez blokadę endogennych opioidów. Wydaje się, że glikokortykoidy mogą modulować efekty blokady endogennego układu opioidowego, a stymulacja receptora GR może być w tych warunkach czynnikiem protekcyjnym.
    Dostawca treści:
    Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
    Inne
      Wyświetlanie 1-9 z 9

      Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies