Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

English (EN)·Polski (PL)·Yкраїнський (UK)
Przejdź do strony domowej biblioteki Pedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Komisji Edukacji Narodowej w Lublinie Link otwiera się w nowym oknie Logo biblioteki Prolib Integro - strona głównaPedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Komisji Edukacji Narodowej w Lublinie
Zmień bibliotekę

Wyszukujesz frazę "innate immune system" wg kryterium: Temat

  Lista filtrów
Dostawca treści
Wyrównaj
    Wyświetlanie 1-6 z 6
    Tytuł:
    Evolutionary significance of genetic variation toll-like receptors.
    Znaczenie ewolucyjne zmienności genetycznej receptorów toll-podobnych.
    Autorzy:
    Łabuz, Sebastian
    Opis:
    This paper presents a cross-section of the latest research on the genetic variation within a large family of tlr genes, encoding proteins that are important components of innate immunity. Obtained results revealed a number of interesting phenomena that could affect the differentiation of populations and what role played in this genetic variability of TLRs. Many studies had also to check the rate of change that occurred within the TLR genes, as well as the potential adaptability of the innate immune system. The acquired data bring us closer to understanding the impact of single nucleotide substitutions on variability of receptors and also to the adaptability of the populations. Statistical analyzes also confirm that in the evolutionary history of this family of genes stabilizing selection played a major role (TLR1, TLR3, TLR7, TLR8). However, there are also a lot of studies showing that some receptors, such as TLR5, and TLR2 have a much larger polymorphisms and, consequently, may be important factors in the adaptation of the population. It turns out that in the history of the populations, TLR genes might be subject to directional selection, which allowed the populations to adapt to the changing environment. Also obtained results showing the role that may have played a mutation resulting in the formation of pseudogenes, and which could be important in the differentiation of the populations. The data obtained allowed to construct an image of TLR gene family, as a relatively old and conservative, although showing some interesting features indicating that in certain situations, some variations in the gene could be of great importance in the evolutionary process.
    Poniższa praca przedstawia przekrój przez najnowsze badania dotyczące zmienności genetycznej w obrębie dużej rodziny genów tlr, kodujących białka będące ważnymi elementami odporności wrodzonej. Uzyskane wyniki ujawniły kilka ciekawych zjawisk, jakie mogły wpływać na różnicowanie się populacji oraz to, jaką rolę odgrywała w tym zmienność genetyczna receptorów TLR. Wiele badań miało także na celu sprawdzenie tempa zmian, które zachodziły w obrębie genów tlr, a także potencjalnej zdolności do adaptacji wrodzonego układu odpornościowego. Pozyskane dane zbliżają nas do zrozumienia wpływu pojedynczych podstawień nukleotydowych na zmienność receptorów oraz także na zdolności adaptacji danych populacji. Analizy statystyczne potwierdzają też, że w historii ewolucji tej rodziny genów główną role odgrywał dobór stabilizujący (TLR1, TLR3, TLR7, TLR8). Jednakowoż pojawiło się także sporo badań wykazujących, iż niektóre receptory, takie jak TLR5, czy TLR2 wykazują zdecydowanie większy polimorfizm, a w konsekwencji mogą okazać się istotnymi czynnikami w przystosowywaniu się populacji. Okazuje się, ze w trakcie historii populacji, geny tlr mogły podlegać doborowi kierunkowemu, który umożliwiał adaptowanie się populacji do zmian w otoczeniu. Uzyskano też wyniki pokazujące jaką rolę mogły odgrywać mutacje powodujące powstawanie pseudogenów oraz jakie mogło to mieć znaczenie w trakcie różnicowania się populacji. Uzyskane dane pozwoliły na skonstruowanie obrazu rodziny genów tlr, jako stosunkowo starej i konserwatywnej, aczkolwiek wykazującej kilka ciekawych cech wskazujących, że w pewnych sytuacjach zmienność w obrębie niektórych genów mogła mieć niemałe znaczenie w procesach ewolucyjnych.
    Dostawca treści:
    Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
    Inne
    Tytuł:
    Relationship between genetic variation in TLR4 receptors and infections caused by parasites of the genus Trypanosoma on the example of the collared flycatcher (Ficedula albicollis)
    Związek pomiędzy zmiennością genetyczną receptorów TLR4 a zakażeniami wywołanymi przez pasożyty z rodzaju Trypanosoma na przykładzie muchołówki białoszyjej (Ficedula albicollis)
    Autorzy:
    Kowalik, Aleksandra
    Opis:
    Interakcja pasożyt- żywiciel, jako najczęściej występująca relacja między organizmami, która napędza ich wzajemną koewolucję. Szczególna uwaga jest skupiona na dzikich populacjach ptasich, w których między innymi z powodu migracji, zachodzą liczne interakcje z pasożytami. Patogen oddziałując na gospodarza wymusza na nim powstawanie nowych wariantów genetycznych, prowadzących do wzrostu oporności. Interakcja między tymi dwoma organizmami jest ściśle powiązana z wrodzonym układem immunologicznym. Jest to fundamentalny system ochrony organizmu, składający się z niezawodnych mechanizmów reagujących natychmiast, gdy pojawi się zagrożenie. Jednym z jego podstawowych elementów są receptory Toll- like rozpoznające konserwatywne wzorce molekularne związane z patogenami. Ich struktury są poddawane ciągłej presji przez patogeny co wymusza powstawanie coraz to nowszych wariantów genetycznych zwiększających dostosowanie gospodarza. TLR4 jest powszechnie znany jako receptor dla LPS, jednak posiada on szerszą gamę ligandów, między innymi takie, które pochodzą od pasożytów (np. GIPL- glikozylofosfatydyloinozytol). Pasożytem pasożytem często występującym u ptaków jest rodzaj Trypanosoma, należący do pasożytów krwi. Wywołuje on liczne zoonozy jak i poważne choroby dotykające ludzi (śpiączka afrykańska, choroba Chagasa). Szukanie związków między zmiennością genetyczną receptorów TLR, w tym TLR4, a infekcją wywołaną przez tego pasożyta jest ważne, by zrozumieć w jaki sposób oddziałują na siebie i w przyszłości stworzyć optymalne leczenie tych infekcji. W poniższej pracy na przykładzie dzikiej populacji muchołówki białoszyjej (Ficedula albicollis) sprawdzono czy podane związki między TLR 4 a Trypanosomą występują. W badanej próbie 5 zapasożyconych i 5 zdrowych osobników zauważono wyższą zmienność genetyczną u ptaków chorych. Wyniki te sugerują, że warto jest się bliżej przyjrzeć interakcjom tego pasożyta z TLR4. W tym celu warto powiększyć badaną próbę, jak i uwzględnić w badaniach ewentualne koinfekcje
    Host- parasite interaction is the most common relationship between organisms which drives their coevolution. Particular attention is focused on wild bird populations, where, due to e.g., migration, numerous interactions with parasites occur. The pathogen interacting with the host forces the host to develop new genetic variants, leading to increased resistance. The interaction between the two organisms is closely linked to the innate immune system. This is the organism's fundamental protection system, consisting of reliable mechanisms that respond immediately when a threat is present. One of its core components are Toll-like receptors that recognise conserved molecular patterns associated with pathogens. Their structures are under constant pressure by pathogens forcing the emergence of new genetic variants that increase host fitness. TLR4 is commonly known as the receptor for LPS, but it has a wider range of ligands, including those derived from parasites (e.g., GIPL- glycosylphosphatidylinositol). A parasite frequently identified in birds is the genus Trypanosoma, which are common blood parasites. It causes numerous zoonoses as well as serious diseases affecting humans (African sleeping sickness, Chagas disease). Looking for associations between genetic variation in TLR receptors, including TLR4, and infection caused by this parasite is important to understand how they interact and, in the future, to develop optimal treatments for these infections. In the following work, the example of a wild population of collared flycatcher (Ficedula albicollis) was used to test whether the stated relationships between TLR 4 and Trypanosoma exist. In a study sample of 5 parasitised and 5 healthy individuals, higher genetic variability was observed in infected birds. These results suggest that it is worthwhile to take a closer look at the interactions of this parasite with TLR4. To this end, it is worth enlarging the study sample, as well as including possible co-infections in the study.
    Dostawca treści:
    Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
    Inne
    Tytuł:
    The effect of kallikrein 8, 13 and 14 on the regulation of innate response
    Wpływ kallikreiny 8, 13 i 14 na regulacje odpowiedzi wrodzonej
    Autorzy:
    Gubała, Paulina
    Opis:
    Human tissue kallikreins (KLK) are a family of proteases consisting of 15 closely related, secreted serine peptidases with trypsyn- or chymotrypsin-like specificity. Due to their proteolytic activity, kallikreins regulate many necessary processes for the proper functioning of the entire human body such as migration or cell proliferation. However, the activity of some kallikreins is associated with numerous pathological conditions, such as rosacea, Netherton's syndrome, psoriasis, pruritus or atopic dermatitis; which affect skin, the first protective barrier of our body. In the context of the aforementioned diseases, characterized by the development the skin inflammation, the role of KLK8, 13 and 14 is still unknown.The main aim of this study was to understand the role of kallikrein 8, 13 and 14 in the development of skin inflammation, by verifying the effect of kallikrein on proinflammatory cytokines production at the level of transcript and protein, as well as an attempt to identify the mechanism of action of these proteases in two types of cell lines, derived from the cells that occur in the skin. A human monocyte line (U937), further differentiated into macrophages using PMA (Phorbol 12-myristate 13-acetate) a human keratinocyte (HaCaT) Line were used In the experiments.The results presented in this thesis, indicate the potential role of the tested kallikrein to stimulate the production of proinflammatory cytokines, such as TNFα, IL-6 and IL-8 from macrophage cells. The activity of these proteases induced a similar level of production of the above cytokines, which may be caused by employing similar activation mechanisms based on the activation of PAR-1 and PAR-4 receptors. In addition, the production of TNFα was found to be dependent on the metalloprotease activity, as indicated by the inhibitor studies. In the case of keratinocytes, for which the production of IL-6, IL-8 and IL-1β was investigated, the differences in the activity of the tested kallikreins was observed. KLK8 demonstrated the highest potential to stimulate the production of IL-6 and IL-8, while the highest level of IL-1β was observed after stimulation of the cells by KLK13. KLK14 was able to induce only IL-6 secretion. Differences between individual proteases were also visible at the level of cell activation. The low potential of KLK14 for the induction of cytokines production could be attributed to the apparent lack of signal transmission via PAR-4 receptor. Interestingly, the production of IL-1β in response to KLK8 and 13 stimulation was dependent exclusively on the activation of PAR-1 and PAR-4 receptors, without the participation of MMPs.The obtained results indicate the key role of kallikrein in the stimulation of the pro-inflammatory cytokines production by macrophage and keratinocyte cells, either directly or indirectly (with participation of MMP), following the activation of PAR receptors.
    Ludzkie kallikreiny tkankowe (KLK) to rodzina proteaz składająca się z 15 blisko spokrewnionych, sekrecyjnych peptydaz serynowych o swoistości podobnej do trypsyny lub chymotrypsyny. Dzięki swojej aktywności proteolitycznej kallikreiny regulują wiele niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania całego organizmu człowieka procesów, np. migrację czy proliferację komórek. Aktywność niektórych kallikrein łączona jest jednak z licznymi stanami patologicznymi, takimi jak trądzik różowaty, zespół Nethertona, łuszczyca, świąd czy atopowe zapalenie skóry; które dotykają pierwszej ochronnej bariery naszego organizmu jaką jest skóra. W kontekście wymienionych, charakteryzujących się powstawaniem stanu zapalnego skóry chorób, rola KLK8, 13 i 14 wciąż pozostaje nieznana.Celem niniejszej pracy było poznanie roli kallikreiny 8, 13 i 14 w rozwoju stanu zapalnego skóry, po przez sprawdzenie wpływu kallikrein na produkcję cytokin prozapalnych na poziomie transkryptu jak i białka, podjęto również próbę identyfikacji mechanizmu działania tych proteaz, w dwóch rodzajach linii komórkowych, wyprowadzonych z komórek jakie występują w skórze. W doświadczeniach wykorzystano linię ludzkich monocytów (U937) zróżnicowaną do makrofagów z wykorzystaniem PMA (ang. Phorbol 12-myristate 13-acetate) jako przykład komórek układu odporności, a także linię ludzkich keratynocytów (HaCaT). Przedstawione w niniejszej pracy magisterskiej wyniki, wskazują na potencjał badanych kallikrein do stymulacji produkcji cytokin prozapalnych, takich jak TNFα, IL-6 i IL-8 z komórek makrofagów. Aktywność tych proteaz indukowała podobny poziom produkcji powyższych cytokin, co może być spowodowane wykorzystaniem przez te kallikreiny, tych samych mechanizmów, opierających się na aktywacji receptorów PAR-1 i PAR-4 oraz w przypadku produkcji TNFα również metaloproteaz macierzy zewnątrzkomórkowej - MMP. W przypadku keratynocytów, dla których zbadano produkcję IL-6, IL-8 i IL-1β, zaobserwowano różnice w działaniu badanych kallikrein. Najwyższy potencjał do stymulacji produkcji IL-6 i IL-8 wykazywała KLK8, z kolei najwyższy poziom IL-1β zaobserwowano po stymulacji komórek KLK13. KLK14 była jedynie zdolna do indukcji sekrecji IL-6. Różnice pomiędzy poszczególnymi proteazami były widoczne również na poziomie wykorzystywanych przez nie mechanizmów aktywacji komórek. Niski potencjał KLK14 do indukcji produkcji badanych cytokin mógł być spowodowany brakiem wykorzystania ścieżki sygnału zależnej od aktywacji receptora PAR-4. Co ciekawe, produkcja IL-1β w przypadku stymulacji KLK8 i 13 była zależna wyłącznie od aktywacji receptorów PAR-1 i PAR-4, bez udziału MMP.Otrzymane wyniki wskazują na istotną rolę kallikrein w stymulacji produkcji cytokin prozapalnych przez komórki makrofagów i keratynocytów po przez bezpośrednią lub pośrednią (z udziałem MMP) aktywację receptorów typu PAR.
    Dostawca treści:
    Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
    Inne
      Wyświetlanie 1-6 z 6

      Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies