Temat: journalistic discours

Skocz do pozycji: 1.

Tytuł:: W poszukiwaniu wykładników gramatyki komunikacyjnej. Analiza na przykładzie wybranych tekstów „Tygodnika Powszechnego”
Searching the markers of communicational grammar. An analysis on the basis of selected examples from Tygodnik Powszechny
Autorzy:: Szudrowicz-Garstka, Małgorzata
Tematy:: gramatyka komunikacyjna
tekst
dyskurs dziennikarski
komunikacja
communicational grammar
text
journalistic discours
communication.; Pokaż więcej
Wydawca:: Collegium Witelona Uczelnia Państwowa
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/472985.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Niniejsze opracowanie przybliża pojęcie gramatyki komunikacyjnej. Teoretyczne wprowadzenie samego terminu poprzedza część analityczną, której zadaniem jest przedstawienie wykładników gramatyki komunikacyjnej obecnych w badanych tekstach. Analizie poddane są dwa felietony wybrane spośród tekstów „Tygodnika Powszechnego”. Obydwa pochodzą z rubryki „Okruchy Słowa” autorstwa bp. Grzegorza Rysia i stanowią przykłady dydaktycznego dyskursu religijno-dziennikarskiego, każdy z nich realizuje jednak inną intencję komunikacyjną. Podczas gdy jeden ma na celu zmianę postawy odbiorcy, drugi skupia się na przekazie informacji. W zależności od zamierzonego celu autor stosuje środki językowe, z którymi wiążą się odpowiednie znaczniki gramatyki komunikacyjnej. Ich analiza pozwala poznać strukturę tekstu z uwzględnieniem kontekstualnych uwarunkowań
This article focuses on the notion of communicational grammar. The theoretical background introduces a textual analysis that aims at searching the markers of communicational grammar. The researched material comprises two articles selected from Tygodnik Powszechny. They feature in the Scraps of Words column written by bishop Grzegorz Ryś and constitute the examples of didactic religious and journalistic discourse. Each of them has an individual communicational goal. While the first one aims at changing the receiver’s attitude, the other one mainly transmits some information. Depending on the intention, the author uses appropriate linguistic phrases and markers associated with them. The analysis of the two texts reveals their structure along with its contextual embeddings.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 2.

Tytuł:: Czasowniki wprowadzające mowę przytaczaną jako nośniki subiektywności w prasie francuskiej.
Verbes introducteurs du discours rapporté en tant que porteurs de la subjectivité dans la presse française.
Reported speech introductory verbs as vehicles of subjectivity in the French press.
Autorzy:: Pisula, Katarzyna
Opis:: This work attempts to analyse the subjectivity carried by the reported speech introductory verbs as used in the three most popular French newspapers Le Monde, Le Figaro and Libération which are said to adopt different ideologies. Firstly, a brief introduction to the French theory of enunciation is offered, presenting its origins (F. de Saussure, Ch. Bally, M. Bakhtin) and its main concepts (as proposed by É. Benveniste, A. Culioli, O. Ducrot, J. Authier-Revuz). What follows is an explication and study of all the forms of reported discourse in French which offers some historical facts on various research in the field and the indispensable theoretical support. Subsequently, various means of expressing subjectivity in the language are examined. Finally, considering all these factors, an attempt is made to describe reporting verbs according to their semantic contribution against the neutral verb dire (to say), and the possible judgment of value they may contain and transfer.
Niniejsza praca ma na celu analizę subiektywności niesionej przez czasowniki wprowadzające mowę przytaczaną w trzech najpopularniejszych dziennikach francuskich, Le Monde, Le Figaro i Libération. Dziennikarze na łamach gazet rekonstruują, przetwarzają i przedstawiają słowa, głosy oraz opinie pochodzące z najróżniejszych zakątków świata, jednocześnie ustosunkowując się do nich mniej lub bardziej świadomie. To właśnie ten aspekt zostaje poruszony i rozwinięty na kartach tej pracy, która próbuje zbadać czy wybór, rozdystrybuowanie i frekwencja czasowników mowy przytaczanej różnią się w poszczególnych gazetach i czy odzwierciedlają tym samym ideologie przez nie przyjęte.Część teoretyczna składa się z trzech rozdziałów dostarczających wiadomości niezbędnych do przeprowadzenia analizy. Pierwszy z nich zawiera wprowadzenie do francuskiej teorii wypowiedzi (w którą wpisuje się niniejsza praca), omówienie historii badań w tej dziedzinie oraz głównych jej konceptów i zagadnień (F. de Saussure, M. Bachtin, Ch. Bally, É. Benveniste, A. Culioli, O. Ducrot, J. Authier-Revuz).Drugi rozdział oferuje szczegółowy opis pod kątem teorii wypowiedzi wszystkich form mowy przytaczanej występujących w języku francuskim, podparty przypomnieniem i objaśnieniem istotnych pojęć takich jak typografia czy następstwo czasów. Część ta poprzedzona jest prezentacją rozmaitych podejść do tego tematu na przestrzeni wieków.Ostatni rozdział teoretyczny dotyczy językowych i parajęzykowych środków wyrażania wartości: przeanalizowane zostają różne części mowy (ze szczególnym uwzględnieniem czasowników), które mogą nieść ze sobą subiektywność, jak również natura elementu wartościującego słów oraz funkcje nadawcy i podmiotu wartościowania.Rzeczona analiza poprzedzona przedstawieniem korpusu i wyjaśnieniem metody badań, została przedstawiona w rozdziale czwartym w formie dwóch tabel. W pierwszej z nich, każdemu czasownikowi z korpusu została przydzielona definicja skonstruowana w odniesieniu do neutralnego i obiektywnego czasownika „mówić” („dire”) oraz opis pod kątem subiektywności, zobrazowany konkretnymi przykładami użycia danego czasownika w prasie. Druga tabela zawiera natomiast dane statystyczne dotyczące frekwencji i rozłożenia czasowników w poszczególnych artykułach i dziennikach.
La présente étude vise l'analyse approfondie du discours rapporté pris en sens large et a pour objet le discours journalistique, car c'est surtout la presse écrite qui véhicule les dires, fait circuler les paroles et transmet les voix qui proviennent de chaque coin du monde. Les journalistes reconstruisent le monde pour les lecteurs faisant des récits des événements et des paroles, en révélant simultanément, plus ou moins consciemment, leur attitude vis-à-vis les propos rapportés. C'est sur ce point que nous voulons focaliser notre étude, en nous demandant si les verbes introduisant les paroles d'autrui (leurs choix, distribution et fréquence) diffèrent d'un journal à l'autre et s'ils peuvent refléter l'idéologie que les quotidiens français Le Monde, Le Figaro et Libération sont censés adopter. Ainsi, nous abordons la problématique de la subjectivité langagière et des moyens de son expression.Ainsi, notre travail s'ouvre par la partie théorique composée de trois chapitres qui nous initient aux cadres formels d'étude et fournissent des informations nécessaires pour l'analyse. Dans le premier, nous présentons l'aperçu historique des recherches en énonciation ainsi que l'essentiel des grandes théories françaises de l'énonciation dans lesquelles s'inscrit naturellement notre travail: celle de F. de Saussure, Ch. Bally, É. Benveniste, A. Culioli et O. Ducrot. Nous consacrons également un des sous-chapitres aux réflexions sur les notions de polyphonie et de dialogisme (M. Bakhtine, Ch. Bally, O. Ducrot, de J. Authier-Revuz et les polyphonistes scandinaves réunis autour du projet ScaPoLine) qui sont fortement liées à la problématique du discours rapporté.En deuxième lieu, nous proposons un examen détaillé du discours rapporté du point de vue de l'approche énonciative, en commençant par la mention des quelques points cruciaux qui ont marqué les recherches sur ce champ, suivie de la description des théories et des approches les plus importantes du discours rapporté: l'hétérogénéité et l'autonymie de Jacqueline Authier-Revuz, la polyphonie et le dialogisme, l'effacement énonciatif, sous- et sur- énonciation (Alain Rabatel) et la grammaire traditionnelle. Ensuite, nous passons à la présentation des formes respectives du discours rapporté (discours direct, discours indirect, discours indirect libre, formes mixtes et hybrides), accompagnée par le support théorique rappelant et clarifiant des notions connexes fondamentales telles que la typographie, les déictiques ou la concordance des temps.Le troisième chapitre terminant la partie théorique porte sur la subjectivité et sur les moyens langagiers et non-langagiers de son expression. Inspirés par les études de Jadwiga Puzynina et de Catherine Kerbrat-Orecchioni, nous examinons différentes parties du discours, avec le zoom sur les verbes, qui peuvent porter les jugements de valeur, et nous nous interrogeons également sur la nature du trait évaluatif et le rôle du sujet d'évaluation.Enfin, ladite analyse des verbes introducteurs trouve sa place dans le quatrième chapitre sous la forme de deux tableaux. Le premier comprend les définitions établies à partir du verbe dire de tous les verbes introducteurs retrouvés dans notre corpus et l'examen de ceux-ci sous l'angle de leur subjectivité, accompagné par leur application dans un exemple concret. Par contre, le deuxième tableau présente l'étude quantitative d'occurrences qui permet de faire les statistiques concernant leurs fréquence et distribution dans les journaux et les articles respectifs. Nous ajoutons aussi quelques informations théoriques supplémentaires sur les verbes introducteurs du discours rapporté, aussi bien que les essais de description sémantique des verba dicendi.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Inne

na półce

Informacja

Wyszukujesz frazę "journalistic discours" wg kryterium: Temat