Temat: kampan - Prolib Integro

Skocz do pozycji: 1.

Tytuł:: Tectono-sedimentologic and lithostratigraphic control in Aures Region: Case study Djebel Metlili, Batna, Algeria
Autorzy:: Touahri, Abdeldjebar
Sahraoui, Salah
Benmansour, Sana
Hadjkouider, Mohammed
Tematy:: Aures
Metlili
Santonian-Campanian
inoceram
tectonics
kampan
santon
tektonika; Pokaż więcej
Wydawca:: Uniwersytet Rolniczy im. Hugona Kołłątaja w Krakowie
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/59123444.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: This research delves into the geological features of the western section of the Aures Basin, with a primary focus on Djebel Metlili. The geological characteristics span Mesozoic and Tertiary deposits, ranging from the Triassic to the Quaternary epochs. Notably, the higher Cretaceous period stands out for its substantial carbonate-rich sequence. The research relied on geological maps, field observations, core samples, and laboratory analyses, including lithostratigraphic examinations (cross-section) and thin section. Structural features show that is formed by large regular folds of ENE-WSW or E-W direction. Anticlines and synclines are often affected by transverse accidents at the axes of the folds. In its northern part is located immediately south of the Belezma-Batna mountains. Structural analysis highlights significant tectonic disturbances, oriented in a northwest-southeast direction. A detailed lithostratigraphic examination reveals marly formations interspersed with limestone-rich layers containing Inoceramus. The southern part of Dj. Metlili, particularly the Santonian-Campanian series, unveils three distinct meso-transgressive sequences, linked to sea-level fluctuations associated with sedimentary basin subsidence. The studied area exhibits three distinct facies: one characterized by gray phosphate limestone with crisscrossed stratifications and agitated bioclastic sand, another featuring a mollusk-rich bioclastic limestone indicating a turbulent intertidal environment, and a third presenting a clay limestone bank with fine to medium grains and lumachels rich in oysters and gastropods. The associated grainstone texture in the microfacies suggests an internal platform environment marked by dissolution, bioturbation, and ferruginization. This comprehensive exploration provides valuable insights into the geological history of the region, significantly contributing to our understanding of its evolution over time.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 2.

Tytuł:: The Upper Campanian - lower Maastrichtian cephalopod fauna of Botellos, Nuevo León: a key to understand faunal turnover across the Campanian-Maastrichtian boundary in NE Mexico
Autorzy:: Ifrim, C.
Lara de la Cerda, J. E.
Peña Ponce, V. H.
Stinnesbeck, W.
Tematy:: ammonoids
Campanian
Maastrichtian
Mexico
faunal turnover
amonity
kampan
mastrycht
Meksyk; Pokaż więcej
Wydawca:: Polska Akademia Nauk. Czytelnia Czasopism PAN
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/139296.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: A new cephalopod collection from the Campanian-Maastrichtian boundary interval of NE Mexico, consisting of 1076 individuals assigned to 29 species and 22 genera is presented. This collection is a mix of ammonoids, one coleoid and one nautilid, which originate from at least three ammonoid biozones: The upper Campanian Exiteloceras jenneyi and Nostoceras (Nostoceras) hyatti zones, and the lower Maastrichtian Pachydiscus (Pachydiscus) neubergicus Zone. The age of the collection is thus middle late Campanian to late early Maastrichtian, and it closes a stratigraphic gap between faunas described formerly from this region. The specimens are nuclei collected from the desert pavement. The abundance of specimens allows for a comparison to other Campanian-Maastrichtian ammonoid records from Mexico, North America and Europe.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 3.

Tytuł:: Upper Campanian calciclastic turbidite sequences from the Hacımehmet area (eastern Pontides, NE Turkey): integrated biostratigraphy and microfacies analysis
Autorzy:: Sari, B.
Kandemır, R.
Özer, S.
Walaszczyk, I.
Görmüş, M.
Demırcan, H.
Yilmaz, C.
Tematy:: Late Campanian
Calciclastic Turbidite
biostratigraphy
Eastern Pontides
kampan
biostratygrafia
Turcja; Pokaż więcej
Wydawca:: Polska Akademia Nauk. Czytelnia Czasopism PAN
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/138655.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: The upper Campanian (Cretaceous) of the Hacımehmet area (south of the city of Trabzon; Eastern Pontides) is mainly composed of calciclastic turbidites. The basinal unit of the 119 m thick succession includes thin red pelagic limestone interlayers and conglomerates dominated by volcanic clasts. The overlying upper slope and lower slope units of the sequence consist of an alternation of allochthonous calcarenite/calcirudite beds and pelagic marls and mudstones. Calcarenite/calcirudite beds dominate the upper slope unit of the succession and are composed of transported material, including benthic foraminifers, red algae, bryozoan, crinoid and rudist fragments, inoceramid bivalve prisms and neritic and pelagic carbonate lithoclasts. The occurrence of Helicorbitoides boluensis (Sirel) extracted from the calcarenite/calcirudite beds indicates a Campanian age. Identifiable rudists such as Joufia reticulata Boehm, Bournonia cf. anatolica Özer, Biradiolites cf. bulgaricus Pamouktchiev and ?Biradiolites sp. from the upper slope unit of the succession indicate a late Campanian–Maastrichtian age. The planktonic foraminifers within the red pelagic limestone beds, marls and mudstones throughout the succession consist mainly of Campanian–Maastrichtian forms and suggest mainly basinal depositional conditions. The presence of Radotruncana cf. calcarata (Cushman) accompanied by Globotruncanita elevata (Brotzen) in the basinal unit of the succession indicates an early late Campanian age for the lower part of the succession. Inoceramid bivalves have been collected from the upper part of the succession. The fauna is dominated by ‘Inoceramus’ tenuilineatus Hall and Meek, 1854 and Cataceramus haldemensis (Giers, 1964); other taxa recognised are: ‘Inoceramus’ algeriensis Heinz, 1932, Platyceramus vanuxemi (Meek and Hayden, 1860), ‘Inoceramus’ cf. nebrascensis Owen, 1852, Cataceramus aff. barabini (Morton, 1834), Cataceramus gandjaensis (Aliev, 1956), and ‘Inoceramus’ sp.; the assemblage indicates the ‘Inoceramus’ tenuilineatus Zone; corresponding to the middle–late Campanian boundary interval. The uppermost part of the succession is characterized by the presence of the trace fossils Scolicia strozzii and Scolicia isp., indicating a mixed Skolithos-Cruziana ichnofacies. This ichnofacies suggests a well-oxygenated environment.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 4.

Tytuł:: Revision of Hamites wernickei Wollemann, 1902 (Cephalopoda, Ancyloceratina) from the classic Lüneburg section (Upper Cretaceous, northern Germany)
Autorzy:: Niebuhr, B.
Jagt, J. W. M.
Tematy:: campanian
ammonites
Nostoceras
Oxybeloceras
taxonomy
Europe
kampan
amonity
systematyka
Europa; Pokaż więcej
Wydawca:: Polska Akademia Nauk. Czytelnia Czasopism PAN
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/139004.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: A re-examination of heteromorph ammonites of late Campanian age from the Zeltberg section at Lüneburg has demonstrated that the type series of Hamites wernickei in fact comprises two different species that are here assigned to the nostoceratid Nostoceras Hyatt, 1894 and the polyptychoceratid Oxybeloceras Hyatt, 1900. Nostoceras (Didymoceras) wernickei (Wollemann, 1902) comb. nov., to which three of the four specimens that were described and illustrated by Wollemann (1902) belong, has irregularities of ribbing and tuberculation and changes its direction of growth at the transition from the helicoidal whorls to the hook, which is a typical feature of members of the subfamily Nostoceratinae. Torsion of body chambers is not developed in hairpin-shaped ammonite species, which means that the species name wernickei is no longer available for such polyptychoceratine diplomoceratids. Consequently, the fourth specimen figured and assigned to Hamites wernickei by Wollemann (1902) is here transferred to Oxybeloceras and considered conspecific to material from the Hannover area (Lehrte West Syncline) as O. aff. crassum (Whitfield, 1877). In addition to the "Heteroceras-Schicht des Mucronaten-Senons" of Lüneburg (bipunctatum /roemeri Zone, upper upper Campanian), the geographic range of N. (D.) wernickei probably includes Upper Austria, Tunisia and the Donbass region, while O. aff. crassum is known from the Hannover area (northern Germany), southern France, northern Spain and Upper Austria.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 5.

Tytuł:: Palynostratigraphy of dinosaur bone-bearing deposits from the Upper Cretaceous of Western Bulgaria
Autorzy:: Pavlishina, Polina
Dochev, Docho
Nikolov, Vladimir
Yaneva, Marlena
Konyovska, Ralitsa
Tematy:: palynology
Normapolles
Titanosauria
Santonian
Campanian
palaeoecology
palinologia
tytanozaury
santon
kampan
paleoekologia; Pokaż więcej
Wydawca:: Polska Akademia Nauk. Czytelnia Czasopism PAN
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/138631.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Palynological investigation of the Vrabchov dol locality (Western Bulgaria) which recently yielded fragmentary dinosaur bones attributed to the clade Titanosauria, reveals well-preserved sporomorph assemblages dominated by angiosperm pollen from the Normapolles group, spores and rare gymnosperms. The age assessment of the studied sequence is based on the diagnostic Normapolles species, such as Oculopollis orbicularis Góczán, 1964, Oculopollis zaklinskaiae Góczán, 1964, Krutzschipollis spatiosus Góczán in Góczán et al., 1967 and Krutzschipollis crassus (Góczán, 1964) Góczán in Góczán et al., 1967. The concurrent presence of these pollen species suggests a late Santonian–early Campanian age for the succession. The sporomorph association is encountered in a palynofacies dominated by continental elements, including translucent phytoclasts (tissues, wood remains and plant cuticles). The sedimentary succession shows no evidence of marine elements and a very low proportion of AOM that attests to deposition within a lagoonal to foreshore marine environment, with high continental input and short transportation. The vegetation in the studied area was primarily composed of a range of Normapolles-producing angiosperms and secondarily of pteridophyte spore-producing plants. Gymnosperms were rare. Such a vegetation pattern reflects a warm, seasonally dry climate during the late Santonian–earliest Campanian in the studied area. The dinosaurs inhabited a wet lowland area, probably rich in herbaceous plants.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 6.

Tytuł:: Stratygrafia inoceramowa i architektura depozycji wyższej kredy górnej niecki miechowskiej
Inoceramid stratigraphy and depositional architecture of the upper part of the Upper Cretaceous in the Miechów Trough
Autorzy:: Jurkowska, Agata
Współwytwórcy:: Walaszczyk, Ireneusz
Opis:: Celem niniejszej pracy jest odtworzenie ewolucji obszaru dzisiejszej niecki miechowskiej (południowa Polska) w młodszej kredzie późnej (kampan i mastrycht). Opracowanie obejmuje analizę chronostratygraficzną (opartą przede wszystkim na biostratygrafii inoceramowej), która pozwoliła na precyzyjną czasowo-przestrzenną interpretację zapisu geologicznego wyższej kredy górnej badanego regionu oraz analizę mikrofacjalną, która dostarczyła niezbędnych danych do określenia wybranych parametrów środowiskowych (głębokość, charakter i tempo sedymentacji, rozkład facji) przydatnych w interpretacji ewolucji basenu. Opracowanie oparte zostało głównie na materiałach z odsłonięć (50 stanowisk); dostępne dane wiertnicze okazały się bardzo ograniczone. Fauna inoceramowa, będąca podstawą opracowania chronostratygraficznego, zarówno w kampanie jak i we wczesnym mastrychcie cechowała się nadal bardzo wysokim tempem ewolucji i, konsekwentnie, wysokim potencjałem stratygraficznym (zobacz Walaszczyk i in., 2001; Walaszczyk, 1997, 2004); narzędziami pomocniczymi były otwornice (szczególnie w przypadku materiałów wiertniczych), nanoplankton wapienny i belemnity. W badanym interwale wyróżniono dziesięć poziomów inoceramowych, umożliwiających korelację badanych sekwencji z całym euramerykańskim regionem biogeograficznym. Rozpoznano i opisano pięć powierzchni nieciągłości, reprezentowanych przez powierzchnie zwolnienia i/lub wstrzymania sedymentacji. Powierzchnie te stanowią zapis dobrze rozpoznanych zdarzeń eustatycznych (Jarvis i in., 2002, 2006; Niebuhr i in., 2011). Wyróżnione powierzchnie, będące zapisem zdarzeń, izochronicznych w skali badanego obszaru, stały się podstawą zaproponowanego podziału alloformacyjnego kampanu i mastrychtu niecki miechowskiej. Na podstawie wybranych wskaźników organicznych (gąbki) oraz trendów w zawartości terygenicznego materiału detrytycznego można wnosić, że basen obszaru dzisiejszej niecki nidziańskiej był najgłębszy we wczesnym kampanie, spłycając się stopniowo, aż do wyraźnego spłycenia w środkowej części mastrychtu, i ostatecznej emersji w późnym mastrychcie. Ten generalny trend nakłada się na cykle pogłębiania/spłycania zaznaczone wyróżnionymi powierzchniami nieciągłości. W całym badanym interwale (kampan i dolny mastrycht) obszar dzisiejszej niecki miechowskiej charakteryzował się stałym trendem rozkładu tempa sedymentacji. Chociaż architektura poszczególnych wyróżnionych alloformacji wymaga dalszych szczegółowych prac, wszystkie one pokazują wyraźny przyrost miąższości w kierunku północno-wschodnim, w stronę zakładanej osiowej części bruzdy duńsko-polskiej. Ruchy inwersyjne, które objęły obszar dzisiejszej niecki miechowskiej musiały zatem rozpocząć się na tym obszarze dopiero w późnym mastrychcie.
The goal of the present dissertation is the interpretation of the dynamic evolution of the area of the present Nida Trough during the late Late Cretaceous (Campanian and Maastrichtian). The aims of the project were realized through: (1) precise chronostratigraphic analysis of the Campanian and Maastrchtian of the area, which enabled the interpretation of the geometry of the Campanian and Maastrichtian strata, and (2) microfacies analysis, which allowed the determination of some of the palaeoenvironmental parametres (depth, rate of sedimentation, facies distribution), necessary in basin analysis. The study is based primarily on exposures (50 section); data from well logs are very limited. Chronostratigraphic analysis is based first of all on inoceramid biostratigraphy. The group was long regarded as stratigraphically useful only in the early Late Cretaceous. Its high evolutionary rate and consequently high stratigraphical potential also in the late Late Cretaceous is, however, well documented (Walaszczyk, 1997, 2004; Walaszczyk i in., 2001). Additional biostratigraphic tools are foraminifers, nannos and belemnites. Ten inoceramid zones were recognized in the studied succession, and their chronostratigraphic correlations whit Cretaceous section all over Euramerican biogeographic region is well established. Six unconformities, represented by horizons of non- or very slow deposition, were recognized and described in the studied sections. They represent a record of well-known eustatic horizons (Jarvis i in., 2002, 2006; Niebuhr i in., 2011). The recognized unconformities, isochronous from definition, are the base of the alloformation subdivision of the Campanian and Lower Maastrichtian succession in the area. Based on selected organic parameters (sponges) and trends in the content of terrigenous quartz it is inferred that the late Late Cretaceous basin of the present-day Nida Trough was the deepest during Early Campanian, and on the gradual shallowing trend through the rest of the Campanian and Maastrichtian, with final regression and emersion of the area in the Late Maastrichtian. This general trend was superimposed on transgressive/regressive cycles, marked by recognized unconformities.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Książka

na półce

Skocz do pozycji: 7.

Tytuł:: Porosphaera globularis (Phillips, 1829) (Porifera, Calcarea) in the Campanian (Upper Cretaceous) of extra-Carpathian Poland
Autorzy:: Jurkowska, A.
Świerczewska-Gładysz, E.
Dubicka, Z.
Olszewska-Nejbert, D.
Tematy:: Porosphaera globularis
Calcareous sponges
Campanian
extra-Carpathian Poland
gąbka wapienna
kampan
Karpaty
Polska; Pokaż więcej
Wydawca:: Polska Akademia Nauk. Czytelnia Czasopism PAN
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/138587.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: The stratigraphical distribution of Porosphaera globularis, a common calcareous sponge in the Upper Cretaceous (mostly Campanian and Maastrichtian) of Poland was studied. The presented material, both new and from museum collections, comes from the Campanian of the Miechów Synclinorium, in southern Poland, and from the Lower Campanian of Mielnik in the south-eastern part of the Mazury-Podlasie Homocline, in eastern Poland. The significance of the species in extra-regional correlation, its palaeobiogeography and stratigraphical potential is critically reviewed.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 8.

Tytuł:: Assemblages of microfauna and depositional environment of the Cretaceous-Paleogene sediments of the Hucisko Jawornickie region (Outer Carpathians, Skole Nappe)
Zespoły mikrofauny i paleośrodowisko depozycji osadów kredy-paleocenu rejonu Huciska Jawornickiego (Karpaty zewnętrzne, jednostka skolska)
Autorzy:: Policht, Marta
Opis:: Rejon Huciska Jawornickiego znajduje się w obrębie jednostki skolskiej, położonej we wschodniej części Karpat Zewnętrznych. W jednostce odsłaniają się utwory formacji z Ropianki (znane też jako warstwy inoceramowe). Z obszaru pobrano do badań mikropaleontologicznych 26 próbek. Materiał pobierany był z odsłaniających się w potoku Brzezinka osadów turbidytowych. Z próbek wybrano i oznaczono 40 taksonów otwornic aglutynujących, wapiennych bentonicznych i planktonicznych. Na podstawie gatunków wskaźnikowych wyróżniono biozony: Globotruncana elevata, Globotruncana ventricosa, Radotruncana calcarata, Globotruncanella havanensis, Globotruncana aegyptiaca, Gansserina gansseri w zakresie standardowych poziomów biostratygraficznych oraz określono wiek badanych utworów na kampan-mastrycht. Paleobiogeograficznie badane zespoły otwornic wykazują podobieństwo do zespołów strefy przejściowej.
Twenty six samples have been collected from the Ropianka Formation of the area of Huciska Jawornickie, from the Skole Nappe of the Outer Carpathians. Samples were collected from the turbiditic sediments cropping out in the Brzezinka river. 40 taxa of agglutinated, calcareous benthic and planktonic foraminiferids have been identified. Globotruncana elevata, Globotruncana ventricosa, Radotruncana calcarata, Globotruncanella havanensis, Globotruncana aegyptiaca, Gansserina gansseri standard biozeones of the Campanian-Maastrichtian were recognized based on presence of the index species. Paleobiogeographical affinity to the transitional biogeoprovince has been suggested.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Inne

na półce

Skocz do pozycji: 9.

Tytuł:: Biostratigraphy and depositional palaeoenviroment of the Cretaceous–Paleogene sediments of the Skole Unit in the Husów and Manasterz areas
Biostratygrafia i paleośrodowisko depozycji utworów kredy i paleogenu jednostki skolskiej rejonu Husowa i Manasterza
Autorzy:: Czuwaj, Paulina
Opis:: Obiektem badań mikropaleontologicznych były warstwy ropianieckie jednostki skolskiej, a obszar badań położony był we wschodniej części Karpat Fliszowych w okolicy miejscowości Husów i Manasterz. Zebrano 35 próbek z profilu Rzeki, z których oznaczono 63 taksony otwornic. Na podstawie gatunków wskaźnikowych określono wiek badanych próbek na kampan–mastrycht w zakresie standardowych poziomów biostratygraficznych Globotruncana ventricosa – Radotruncana calcarata – Globotruncanella havanensis – Globotruncana aegyptiaca – Gansserina gansseri – Contusotruncana contusa – R. fructicosa – Abathomphalus mayaroensis.
Biostratigraphy and palaeoecological analyses, based on foraminiferal assemblages of samples from the Ropianka Formation (Outer Carpathians) of the Skole Unit, in the Husów and the Manasterz regions were the main aim of undertaken study. Thirty five samples from the Rzeki section were analysed. As a result sixty-three taxa of foraminiferids were identified. On the basis of the index species as well as the composition of the foraminiferal assemblages the biostratigraphic position of the samples from the Globotruncana ventricosa to the Abathomphalus mayaroensis zones (Campanian–Maastrichtian) have been determined.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Inne

na półce

Skocz do pozycji: 10.

Tytuł:: Zespoły mikrofauny i paleośrodowisko depozycji osadów kredy-paleocenu rejonu Tarnawki (Karpaty zewnętrzne, jednostka skolska)
Assemblages of microfauna and depositional environment of the Cretaceous-Paleogene sediments of the Tarnawka region (Outer Carpathians, Skole Nappe)
Autorzy:: Pietrus-Czekałowska, Natalia
Opis:: Thirty three samples have been collected from the Ropianka Formation of the area of Tarnawka, from the Skole Nappe of the Outer Carpathians. Samples were collected from the Tarnawka river. 58 taxa of foraminiferids, amid them 25 agglutinated, 21 calcareous benthic and 12 planktonic foraminiferids have been identified. ?Gasserina gansseri, Contusotruncana contusa- R. fructicosa- Abathomphalus mayaroensis, standard biozones of the ?Campanian-Maastrichtian were recognized based on presence of the index species. Paleobiogeographical affinity to the transitional biogeoprovince has been suggested.
Obszar Tarnawki znajduje się w obrębie jednostki skolskiej, położonej we wschodniej części Karpat Zewnętrznych. W jednostce tej odsłaniają się utwory formacji z Ropianki, zwanej też warstwami inoceramowymi. Z rejonu pobrano do badań mikropaleontologicznych 29 próbek. Materiał pobierany był w południowej części terenu z rzeki Tarnawka, a w północnej w jednym z jej dopływów. Z próbek wybrano i oznaczono 58 taksonów otwornic, w tym 25 aglutynujących, 21 wapiennych bentonicznych i 12 planktonicznych. Na podstawie gatunków wskaźnikowych wyróżniono biozony: ?Gasserina gansseri, Contusotruncana contusa- R. fructicosa- Abathomphalus mayaroensis, w zakresie standardowych poziomów biostratygraficznych oraz określono wiek badanych utworów na ?kampan - mastrycht. Paleobiogeograficznie badane zespoły otwornic wykazują podobieństwo do zespołów strefy przejściowej.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Inne

na półce

Informacja

Wyszukujesz frazę "kampan" wg kryterium: Temat