Temat: karbon - Prolib Integro

Skocz do pozycji: 1.

Tytuł:: W krainie mchów i paproci - poznajemy karboński świat: scenariusz lekcji
Autorzy:: Karcz, Anna.
Tematy:: Karbon
Mchy
Paprocie; Pokaż więcej
Cytata wydawnicza:: Geografia w Szkole 2015, nr 3, s. 36-42
Dostawca treści:: Bibliografia

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 2.

Tytuł:: W krainie mchów i paproci - poznajemy karboński świat : scenariusz zajęć
Autorzy:: Karcz, Anna.
Tematy:: Karbon flora
Mchy
Paprocie; Pokaż więcej
Cytata wydawnicza:: Geografia w Szkole 2015, nr 3, s. 36-42
Opis:: Fot.
Dostawca treści:: Bibliografia

Książka

na półce

Skocz do pozycji: 3.

Tytuł:: Lepidodendrony
Flore houillère de la Pologne
Flora węglowa Polski. Cz. 1, Lepidodendrony
Paleontologia Ziem Polskich ; no 2
Autorzy:: Rydzewski, Bronisław (1884–1945)
Towarzystwo Naukowe Warszawskie. Wydział III Nauk Matematycznych i Przyrodniczych
Współwytwórcy:: Lewiński, Jan (1876–1939). Red.
Towarzystwo Naukowe Warszawskie. Wydział III Nauk Matematycznych i Przyrodniczych.
Wydawca:: (Drukarnia i Litografia "Jan Cotty")
Skład główny w księgarni Gebethnera i Wolfa
Powiązania:: Paleontologia Ziem Polskich
Opis:: Tekst także fr
[4], 46, [2] s., 6 k. tabl. il. ; 32 cm
[4], 46, [2] p., 6 ill. leaves of plates ; 32 cm
Dostawca treści:: RCIN - Repozytorium Cyfrowe Instytutów Naukowych

Książka

na półce

Skocz do pozycji: 4.

Tytuł:: Mikrosporangia i ziarna pylku Paracalathiops stachei Remy, 1953 z wiercenia Chełm I
Microsporangia and pollen of Paracalathiops stachei Remy, 1953 from Chelm I bore-hole, Eastern Poland
Mikrosporangii i pyl'ca Paracalathiops stachei Remy, 1953 iz burowojj skvazhiny Khelm I (Vostochnaja Pol'sha)
Autorzy:: Karczewska, J.
Tematy:: Paracalathiops stachei
paleobotanika
sporangium
pylek
karbon
mikrospory; Pokaż więcej
Wydawca:: Polska Akademia Nauk. Instytut Paleobiologii PAN
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/21720.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 5.

Tytuł:: Mikrolitotypowy profil pokładu węgla kamiennego 116/2 (warstwy libiąskie) oraz jego interpretacja facjalna - ZG 'Janina' (GZW)
Microlithotype profile of the coal seam no. 116/2 (Libiąż Beds) with facial interpretation - ZG 'Janina' (USCB)
Autorzy:: Misiak, J.
Tematy:: karbon
węgiel
petrografia
mikrolitotypy
Carboniferous
coal
petrography
microlithotypes; Pokaż więcej
Wydawca:: Polska Akademia Nauk. Instytut Gospodarki Surowcami Mineralnymi i Energią PAN
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/216564.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Obecnie, ze względu na niestabilną sytuację na rynku paliw, jak również z dbałości o środowisko naturalne, obserwuje się wzrost zainteresowania nowymi technologiami (również znanymi, ale niestosowanymi z różnych względów na szerszą skalę) opartymi na wykorzystaniu węgla. Ich stosowanie wymaga szczegółowego rozpoznania budowy pokładów węgla. Taką możliwość, jak się wydaje, stwarza opis pokładów węgla, przy użyciu zmodyfikowanej metodyki standardowo stosowanej analizy mikrolitotypowej. Metoda ta jest również przydatna w badaniach facjalnych pokładów węgla kamiennego. Modyfikacja tej metody badawczej, w celu umożliwienia opisu zmienności mikrolitotypowej w profilu pokładu węgla, polega na 10-krotnym zwiększeniu wymiarów pola siatki 20-punktowej - do wymiarów 500 x 500 [...]. Identyfikowane w trakcie obserwacji mikroskopowych mikrolitotypy umieszczane są w komputerowej bazie danych zgodnie z ich lokalizacją w profilu. Pozwala to na późniejszą interpretację graficzną - wykreślenie profilu mikrolitotypowego.W opisie wyodrębniono 13 asocjacji, w większości zgodnych z powszechnie stosowanymi mikrolitotypami. Zastosowano jednak kilka zmian: w obrębie witrytu wydzielono telo-witryt - zbudowany z telinitu lub kolotelinitu, w profilu makroskopowo widoczny jako warstewki witrynu i detro-żelo-witryt - zbudowany z kolodetrynitu, witrodetrynitu, korpożelinitu i żelinitu, w profilu makroskopowo identyfikowany jako duryn; w obrębie mikrolitotypów bimaceralnych wydzielono witrynertyt (W), witrynertyt (I), klaryt (W), klaryt (I), duryt (L), duryt (I) na podstawie dominującego składnika podanego w nawiasie. Przyjęta metodyka badań umożliwia szczegółową charakterystykę zmienności petrograficznej w profilu pokładu węgla. Pozwala ona w szczególności opisać zmienność w obrębie węgla matowego (durynu), którego odcinki występujące w pokładzie, mimo to, że makroskopowo wyglądają bardo podobnie lub niemal identycznie, mogą mieć bardzo zróżnicowany skład petrograficzny. Największy udział w budowie pokładu ma duroklaryt - 23,8%, nastepnie witryt 18,7% i klaroduryt 17,6%; kilkuprocentowy udział mają witrynertyt (I), witrynertyt (W), inertyt, klaryt (W), witrynertoliptyt, duryt (I), duryt (L); poniżej jednego procenta jest liptytu i klarytu (L). Sekwencja występujących po sobie mikrolitotypów ilustruje również zmienność facjalną, co pozwala na interpretację środowisk depozycji torfu w paleotorfowisku pokładu 116/2. Dominujący udział procentowy w profilu ma facja Forest Moor - 33,5%, a najmniejszy facja Forest Terrestial Moor - 12,5%.
Applying new technologies basing on coal utilization demands precise identification of coal-bed composition. It is suggested, that such possibility is enabled by coal-bed logging with use of - adjusted to this aim - microlithotype analysis. Modification of this research method relies on ten-fold augmentation of 20 point grid size dimensions - up to 500 x 500 [...]. Maceral associations - as identified duringmicroscope observations - are placed in computer database according to their localization in logging. This allows for later graphic interpretation - microlithotype profile drawing. 13 associations has been educed in description, in majority being consistent with commonly used microlithotypes. However, a few changes has been introduced: in description of vitrite, telovitrite, macroscopically recognized in logging as vitrine layers, has been distinguished, as well as detro-gelo-vitrite, macroscopically recognized in logging as durain, while within bimaceralic microlithotypes there has been distinguished: vitrinertite (W), vitrinertite (I), clarite (W), clarite (I), durite (L), durite (I), all on the basis of dominant ingredient named in parenthesis. Accepted research methodology enables precise characteristics of petrographic variation within coal-bed logging. This allows especially to describe variation within dull coal (durain). Basing on research results, it is suggested that the biggest share in seam composition belongs to duroclarite - 23.8%, then vitrite - 18.7% and clarodurite - 17.6%, lower share of few percent belongs to: vitrinertite (I), vitrinertite (W), inertite, clarite (W), vitrinertoliptite, durite (I), durite (L), while both liptite and clarite (L) are less than one percent . Sequence of following microlithotypes also illustrate facies variation, what allows interpretation of environments of peat deposition in paleo-peat bog 116/2. Dominating percentage in log belongs to Forest Moor facies - 33.5%, while the lowest is Forest Terrestial Moor - 12.5%.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 6.

Tytuł:: Mikrokonchidy - mało znana grupa kopalnych organizmów i ich występowanie w górnym karbonie Górnego Śląska
Microconchids - a little known group of Carboniferous of the Upper Silesia fossil organisms and their occurrence in the Upper
Autorzy:: Zatoń, M.
Mazurek, D.
Tematy:: Spirorbis
mikrokonchidy
Tentaculita
karbon
Polska
Microconchida
Carboniferous
Polska; Pokaż więcej
Wydawca:: Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/2074846.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: The present article concerns a characteristics of enigmatic encrusting organisms of the order Microconchida (microconchids), similar to polychaetes of the genus Spirorbis, as well as a description of their finds from the Upper Carboniferous of the Upper Silesia region, southern Poland. The microconchids described here may represent the genus Microconchus. Most of the individuals encrust terrestrial flora and bivalve shells, and thus they certainly inhabited freshwater or, at most, brackish water environment. Similarly as the Recent polychaetes of the genus Spirorbis, the microconchids described here occur in association composed of both adult and juvenile individuals. The juveniles, however, dominate, what may indicate they have died due to some stress conditions (high rate of deposition and/or low oxygen content in the water). The microconchids are poorly-preserved. The original calcitic mineralogy of their tubes was replaced by phases similar to lead sulfide and dolomite.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 7.

Tytuł:: Wykształcenie litologiczne warstw orzeskich na południowym skrzydle siodła głównego GZW
Lithological formation of Orzesze Beds on the southern saddle side of USCB
Autorzy:: Borówka, B.
Jonczy, I.
Tematy:: karbon
GZW
warstwy orzeskie
petrologia
Carboniferous
USCB
Orzesze beds
petrology; Pokaż więcej
Wydawca:: Stowarzyszenie Inżynierów i Techników Górnictwa
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/166538.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: W strefie przejściowej pomiędzy siodłem głównym a niecką główną występują osady warstw orzeskich, które ostatnio poznano jednym otworem z powierzchni. Rozpoznano część profilu, który uległ znacznym, daleko zaawansowanym procesom wietrzeniowym, o czym świadczy występowanie skał słabo zdiagenezowanych i luźnych o nietypowych dla karbonu brązowo-żółtych barwach. Pobrane z analizowanego profilu próbki skał okruchowych zostały poddane badaniom petrograficzno-mineralogicznym. Na ich podstawie stwierdzono, że reprezentują one piaskowce, mułowce oraz iłowce, których jednym z głównych składników jest kwarc. Badany fragment profilu pod względem litostratygraficznym należy do warstw orzeskich reprezentujących górną część serii mułowcowej (moskow).
Orzesze Beds, which recently have been known by one bore hole from the surface, occur in the transition zone between the main saddle and the main basin sediments. The part of profile under the advanced weathering processes has been recognized, as evidenced by the occurrence of poorly diagenetically formed rocks and loose rocks characterized by unusual for Carboniferous brown-yellow colors. Petrographical and mineralogical tests were carried out for the samples from the analyzed profile. On this basis, it was found that they represent sandstones, mudstones and claystones, which mainly contain quartz. The tested fragment of lithostratigraphic profile belongs to Orzesze Beds representing the upper part of mudstone series (Moscovian).
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 8.

Tytuł:: Early Carboniferous Chinese and Australian „Siphonodendron” (Anthozoa, Rugosa): ecological and geographical influenceon taxonomy
Wczesnokarbońscy przedstawiciele chińskich i australijskich „Siphonodendron” (Anthozoa, Rugosa): wpływ środowiskai rozprzestrzenienia geograficznego na taksonomię
Autorzy:: Fedorowski, Jerzy
Tematy:: Siphonodendron
Rugosa
Early Carboniferous
China
Australia
wczesny karbon
Chiny; Pokaż więcej
Wydawca:: Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/94413.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Normal marine salinity is the main limiting factor for the Subclass Rugosa. Water depth and temperature are less critical. Individual characteristics of specimens and some characteristics of species are, however, excel-lent environmental indicators. Being distributed exclusively by larvae, Rugosa required free distribution by means of marine currents, as well as midway areas suitable for settlement and metamorphosis of the larvae. Not distance but rather geography and midway environments are therefore the limiting factors for their distribution, relationships and stratigraphic value. Siphonodendron and Siphonodendron-like (“Siphonodendron”) corals are discussed as examples of morphoogical similarity, but not necessarily representing a phylogenetic relationship. The known homeomorphy of European and western North American Siphonodendron taxa (Fedorowski & Bamber 2007) may be extended on the European, some southern Chinese and all south-eastern Australian Siphonodendron-like corals, but only the Chinese and SE Australian forms may be truly related. The latter relationship would extend the boundaries of the Early Carboniferous Australian rugose coral province. The Late Tournaisian age of the earliest Australian “siphonodendrons” indicates an ancestry of the coral fauna within the province (SE Australia and S China).A mechanism for north-westward migration of this fauna, from SE Australia to S China, is not clear.
Normalne zasolenie mórz stanowi główny czynnik ograniczający występowanie podgromady Rugosa. Głębokość i temperatura wody są mniej istotne. Tym niemniej, poszczególne cechy okazów i niektóre cechy gatunkowe są doskonałymi wskaźnikami środowiska. Rugosa rozprzestrzeniały się wyłącznie w stadium larwalnym. Kolonizacja nowych obszarów była zatem związana z istnieniem otwartej komunikacji morskiej, odpowiednio ukierunkowanych prądów, a w przypadku długich dystansów również z istnieniem pośrednich obszarów dogodnych dla osiadania i metamorfozy larw. Tak więc nie odległość jako taka, lecz układ lądów i mórz oraz warunki ekologiczne na obszarach pośrednich były czynnikami ograniczającymi dla rozprzestrzenienia, pokrewieństw i wartości stratygraficznej Rugosa. Właściwy rodzaj Siphonodendron i koralowce podobne do tego rodzaju („sifonodendrony”) zostały w tym artykule przedyskutowane jako przykład podobieństwa morfologicznego, ale niekoniecznie pokrewieństw filogenetycznych. Homeomorfia europejskich i północno-amerykańskich taksonów (Fedorowski & Bamber2007) może zostać przeniesiona również na europejskie oraz niektóre chińskie i wszystkie australijskie „sifo-nodendrony”. Tylko gatunki z ostatnich dwóch obszarów mogą być rzeczywiście spokrewnione. Pokrewieństwo to rozszerzyłoby granice wczesnokarbońskiej prowincji australijskiej (SE Australia i S Chiny). Późnoturnejski wiek najstarszych „sifonodendronów” australijskich wskazuje na ich pozycję wyjściową w obrębie prowincji. Mechanizm rozprzestrzeniania się tych faun ku północnemu zachodowi, z SE Australii do S Chin, pozostaje niejasny.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 9.

Tytuł:: A reassessment of the Pennsylvanian lycophyte cone Triplosporite Brown
Autorzy:: Thomas, B. A.
Bek, J.
Tematy:: Lepidostrobus
Lycospora
in situ spores
Triplosporite
Cones
Carboniferous
zarodniki
szyszka
karbon; Pokaż więcej
Wydawca:: Polska Akademia Nauk. Czytelnia Czasopism PAN
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/138841.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: The type collection of the lycopsid cone species Triplosporite brownii Unger was re-examined to assess its in situ spores. The cones are monosporangiate with only microspores that possess both cingulum and zona. They equate to the dispersed miospore genus Lycospora and would be identified as Lycospora cf. pseudoannulata. Therefore, the genus Triplosporite Brown is shown to be a junior synonym to Lepidostrobus and a species emendation is given. A comparison is given with the other Lepidostrobus cones which yielded similar in situ microspores of the Lycospora pellucida Group.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 10.

Tytuł:: Middle Carboniferous to Early Permian bryozoans from Spitsbergen
Autorzy:: Nakrem, H A
Tematy:: fauna kopalna
fauna borealna
perm
Spitsbergen
skamienialosci
karbon
paleontologia
mszywioly
Bryozoa; Pokaż więcej
Wydawca:: Polska Akademia Nauk. Instytut Paleobiologii PAN
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/19930.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Bryozoans from the Nordenskiöldbreen Formation (Middle Carboniferous Moscovian through Early Permian Sakmarian) and the Gipshuken Formation (late Sakmarian - late Artinskian), from central Spitsbergen, Svalbard, are represented by 36 species (22 genera). One species is new: Hinaclema svalbardensis of the order Trepostomata. The bryozoan fauna is typical Boreal and resembles those from the Timan-Pechora region (western Siberia) and the Urals. Similarity indices based on generic composition show that the Boreal fauna became more endemic by the late Early Permian, clearly separated from the Tethyan faunas. Several species have stratigraphic ranges in Spitsbergen longer than elsewhere.
Artykuł zawiera taksonomiczną rewizję mszywiołów z formacji Nordenskiöldbreen (środkowy karbon-wczesny perm) i Gipshuken (perm) Spitsbergenu, obejmując rownież gatunki będące niegdyś przedmiotem publikacji Czarnieckiego (1964) i Małeckiego (1977). W sumie zidentyfikowano 36 gatunków z 22 rodzajów; tylko jeden gatunek nowy. Fauna mszywiołów jest typowo borealna i przypomina fauny obszaru timańsko-peczorskiego i Uralu. Od końca wczesnego permu fauny borealne stały się bardnej endemiczne, wyraźnie odrębne od tetydzkich. Wiele gatunków mszywiołów miało dłużzsze zasięgi w permie Spitsbergenu niż gdzie indziej.
Bryozoer fra Nordenskiöldbreenformasjonen (midtre karbon moskva til tidlig perm sakmar) og Gipshukenformasjonen (sen sakmar - sen artinsk) fra Spitsbergen, Svalbard, er representert med 36 arter (22 slekter). En art er ny: Hinaclema svalbardensis, orden Trepostomata. Bryozofaunaen er typisk boreal (nordlig) og ligner på tilsvarende fauna beskrevet fra Timan-Pechoraområdet (vestlige Sibir) og fra Uraldistriktet. Likhetsindekser basert på slektssammensetningen viser at den Boreale faunaen ble stadig mer endemisk mot slutten av tidlig perm, og er markant forskjellig fra Tethysfaunaen i sør. Mange arter har en stratigrafisk utbredelse på Spitsbergen som avviker fra utbredelsen i andre områder.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Informacja

Wyszukujesz frazę "karbon" wg kryterium: Temat