Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

Wyszukujesz frazę "koagulant" wg kryterium: Temat


Tytuł:
Wpływ rodzaju koagulantu na trwałość kłaczków pokoagulacyjnych i skuteczność usuwania substancji organicznych z wody
Influence of coagulant type on floc strength and efficiency of organic matter removal from water
Autorzy:
Gumińska, J.
Tematy:
wytrzymałość kłaczków
reaglomeracja
substancje organiczne
koagulant hydrolizujący
koagulant wstępnie zhydrolizowany
floc strength
organic matter
hydrolyzing coagulant
Pokaż więcej
Wydawca:
Polskie Zrzeszenie Inżynierów i Techników Sanitarnych
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/237131.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Wytrzymałość i trwałość kłaczków są właściwościami, które w istotny sposób wpływają na skuteczność procesu koagulacji oraz separacji wytrąconych zawiesin w procesie sedymentacji/flotacji. Dotychczasowe badania nad wytrzymałością kłaczków były głównie prowadzone dla wód mętnych w oparciu o pomiar indeksu flokulacji (FI), który jest ściśle skorelowany z wielkością kłaczka, nie pozwalały jednak na analizę zachodzących zmian właściwości kłaczków po ich rozbiciu. W pracy zaprezentowano wyniki badań nad trwałością kłaczków powstających podczas oczyszczania wód barwnych z zastosowaniem koagulantu hydrolizującego i wstępnie zhydrolizowanego, ze szczególnym uwzględnieniem właściwości sorpcyjnych kłaczków po ich rozbiciu oraz powtórnej flokulacji i sedymentacji. Ponadto dokonano oceny wpływu rozbicia kłaczków na skuteczność oczyszczania wody zawierającej rozpuszczone związki organiczne. Stwierdzono, iż rozbicie kłaczków wytworzonych podczas koagulacji wód barwnych nie miało istotnego wpływu na zmianę ich właściwości sorpcyjnych. Zasorbowane rozpuszczone związki organiczne pozostały na trwale związane w strukturze rozbitych kłaczków. Powtórna flokulacja w przypadku stosowania koagulantu hydrolizującego nie pozwoliła jednak na pełną reaglomerację rozbitych kłaczków, wpływając na pogorszenie jakości wody w stosunku do typowej koagulacji. Pełna reaglomeracja rozbitych kłaczków była natomiast możliwa wówczas, gdy do koagulacji zastosowano koagulant wstępnie zhydrolizowany.
Floc strength is one of the basic contributory factors in the efficiency of coagulation and separation of the suspended solids precipitated during sedimentation or flotation. The investigations into floc strength reported so far have been carried out predominantly with turbid water samples and involved measurements of the flocculation index (FI), which closely correlates with the floc size. Such investigations, however, do not allow the examination of the changes in the sorptive properties of the flocs after rupture. The main objective of the study reported on in this paper was to examine the strength of the flocs that form during the treatment of coloured matter containing water with hydrolyzing or prehydrolyzed coagulants. Particular consideration was given to the sorptive properties of the flocs after rupture, re-agglomeration and sedimentation. Another major objective was to assess the influence of floc rupture on the treatment effects when the water contained dissolved organic compounds. The study has produced the following findings. The rupture of the flocs generated during the coagulation of water polluted with coloured matter had no significant effect on their sorptive properties. The dissolved organic compounds that had been adsorbed remained firmly bound to the structure of the ruptured flocs. When use was made of the hydrolyzing coagulant, the re-agglomeration of the ruptured flocs was incomplete, thus contributing to the deterioration of water quality as compared to conventional coagulation. Complete re-agglomeration was achieved using the pre-hydrolyzed coagulant.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Wpływ zmiany rodzaju koagulantu na parametry procesu koagulacji
Effect of the type of the coagulant on the parameters of the coagulation process
Autorzy:
Kłos, M.
Gumińska, J.
Tematy:
oczyszczanie wody
koagulacja
koagulant hydrolizujący
koagulant wstępnie zhydrolizowany
water treatment
coagulation
hydrolyzing coagulant
pre-hydrolyzed coagulant
Pokaż więcej
Wydawca:
Polskie Zrzeszenie Inżynierów i Techników Sanitarnych
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/237820.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
W obecnej praktyce wodociągowej stosuje się koagulanty hydrolizujące (np. siarczan glinu) oraz wysokozasadowe koagulanty wstępnie zhydrolizowane. W pracy przedstawiono wyniki badań laboratoryjnych, pilotowych oraz rezultaty uzyskane podczas eksploatacji układów technicznych, przeprowadzone w celu określenia wpływu zmiany rodzaju koagulantu na przebieg procesów technologicznych, ze szczególnym uwzględnieniem koagulacji. W oparciu o uzyskane dane stwierdzono, że zastosowanie koagulantów wstępnie zhydrolizowanych w miejsce reagentów hydrolizujących pozwala na zmniejszenie stosowanych dawek, zmniejszenie ilości powstających zawiesin pokoagulacyjnych oraz poprawę stabilności chemicznej wody. Zmiana rodzaju koagulantu powinna być jednak poprzedzona badaniami laboratoryjnymi i pilotowych, które pozwolą na kompleksową ocenę wpływu zmiany koagulantu na przebieg całego proces oczyszczania wody.
The use of hydrolyzing coagulants (e.g. aluminum sulfate) and prehydrolyzed high-alkalinity coagulants is now commonplace in water treatment plants. In this paper, the results of laboratory- and pilot-scale tests are presented, as well as those obtained under full-scale conditions involving a real treatment train. The aim of the study was to examine how the replacement of a coagulant type (a hydrolyzing reagent) with another one (a prehydrolyzed coagulant) influences technological processes in general, and that of the coagulation process in particular. The results have revealed the following advantages of such replacement: a reduction in the coagulant dose required, a lower quantity of the precipitate produced, and a higher chemical stability of the water. It is essential to note, however, that before the coagulant is replaced, laboratory and pilot tests have to be performed in order to assess how the change of the coagulant will influence the course of the whole treatment process.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Wpływ rodzaju koagulantu glinowego na jekość wody uzdatnionej
Relationship between the type of aluminium coagulant and the quality of treated water
Autorzy:
Wolborska, A.
Zarzycki, R.
Mętlewiak, B.
Tematy:
koagulant glinowy
jakość wody
woda uzdatniona
Pokaż więcej
Wydawca:
Polskie Zrzeszenie Inżynierów i Techników Sanitarnych
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/236947.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Flokulacyjna efektywność kationowej skrobi ziemniaczanej w obecności koagulantów
Flocculation efficiency of cationic potato starch in the presence of coagulants
Autorzy:
Ziółkowska, D.
Shyichuk, A.
Cysewski, P.
Organiściak, A.
Tematy:
zawiesina kaolinu
skrobia kationowa
koagulant żelazowy
koagulant glinowy
suspension of kaolin
cationic starch
ferric coagulant
coagulant aluminum
Pokaż więcej
Wydawca:
Stowarzyszenie Inżynierów i Techników Przemysłu Chemicznego. Zakład Wydawniczy CHEMPRESS-SITPChem
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/1207659.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
W pracy przedstawiono wyniki badania flokulacyjnych właściwości kationizowanej skrobi ziemniaczanej w obecności koagulantów żelazowego i glinowego. Wydajność sedymentacji modelowych zawiesin kaolinu określano metodą nefelomeryczną. Stwierdzono, że modyfikowana skrobia użyta w kompozycji z koagulantem znacznie wydajniej przyspiesza klarowanie zawiesiny mineralnej, niż flokulant czy koagulant stosowane pojedynczo. Przedawkowanie koagulanta (zarówno żelazowego jak glinowego) prowadzi do obniżenia wydajności flokulacyjnej kationizowanej skrobi.
The work contains experimental data on flocculation abilities of cationized potato starch applied together with ferric and aluminum coagulants. The sedimentation efficiency for model kaolin suspensions has been determined with nephelometric method. It has been stated that modified starch used together with coagulant accelerates much more effectively the clarification of mineral suspension comparing to the flocculant or the coagulant used separately. Meantime, overdosage of the coagulant (both ferric and aluminum one) leads to decrease of flocculation efficiency of cationized starch.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Podczyszczanie ścieków zawierających kleje organiczne z zastosowaniem koagulantu PIX 113 oraz flokulantu Flopam DW 2160
Pretreatment of wastewater containing organic adhesives using coagulant PIX 113 and flocculant Flopam DW 2160
Autorzy:
Juraszka, B.
Mosińska, J.
Tematy:
podoczyszczalnie ścieków
kleje organiczne
koagulant
pretreatment wastewater
organic adhesives
coagulant
Pokaż więcej
Wydawca:
Politechnika Koszalińska. Wydawnictwo Uczelniane
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/1819548.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Z przeprowadzonych badań własnych oraz na podstawie doniesień literaturowych można sformułować następujące wnioski: 1. Ścieki surowe poprodukcyjne pochodzące z zakładów przetwórstwa drewna są uciążliwe dla środowiska i ze względu na lepkość. Charakteryzują się wysokim stężeniem zanieczyszczeń, m. in. wysokim ładunkiem zawiesiny ogólnej, ChZT oraz niekorzystnym stosunkiem ChZT/BZT5. Ścieki te mają barwę białą, mętną i są nie podatne na procesy biodegradacji. 2. Na podstawie przeprowadzonych badań technologicznych wykazano, że w procesie oczyszczania decydującą rolę odgrywa proces koagulacji i sedymentacji grawitacyjnej, które stanową pierwszy etap oczyszczania. 3. Rezultaty badań wykazały, że dawkowanie PIX-u wraz z polielektrolitem do procesu koagulacji ma korzystny wpływ na obniżenie stężeń analizowanych zanieczyszczeń w procesie koagulacji. W większym bądź mniejszym stopniu następuje spadek stężeń wszystkich badanych zanieczyszczeń. Największy stopień usunięcia 76,8% uzyskano dla ogólnego węgla organicznego (dla największej dawki = 2,0 g/dm3 oraz zawiesiny ogólnej 67,6% (dla największej dawki wynoszącej 2,0 g/dm3). Osiągnięto także spadek BZT5. Obniżka pozostałych stężeń zanieczyszczeń również jest zadawalająca. Stężenie substancji rozpuszczonych uległo obniżeniu o 50,6% a suchej pozostałości o 55,7%. 4. Otrzymane ścieki pokoagulacyjne wymagają dalszego podczyszczania w kolejnych procesach technologicznych.
Research carried out so far on pretreatment of wastewater from the DREWEXiM company aimed at determining the optimum parameters of each unit process at of the proposed technological system. The paper presents results and interpretation of own research and literature of pretreatment of wastewater in the process of coagulation. Z przeprowadzonych badań własnych oraz na podstawie doniesień literaturowych można sformułować następujące wnioski: On the basis of own study, and literature data the following conclusions may be drawn: 1. Raw production wastewater from wood processing plants are harmful to the environment because of the viscosity. They are characterized by high levels pollutants, among others: high loads of total suspended solids, COD and an unfavourable ChZT/BZT5 ratio. Wastewater is white, turbid and is not susceptible to biodegradation. 2.On the basis of technological research it was shown that the treatment process the decisive role is played by coagulation and gravitational sedimentation, which are the first stage of treatment. 3.The results showed that the dosage of PIX with the polyelectrolyte to the coagulation process has a positive effect on reduction of concentrations of analyzed pollutants in the process of coagulation. In bigger or smaller degree, decrease of concentrations of all tested contaminants takes place. The highest degree of removal of 76.8% was obtained for total organic carbon (for the highest dose = 2.0 g/dm3) and 67.6% for total suspended solids (for the highest dose of 2.0 g/dm3). Decrease of BOD5 was also obtained. Reduction of the remaining concentration of pollutants is also satisfactory. The concentration of dissolved substances was reduced by 50.6% and dry residue of 55.7%. 4.Wastewater after coagulation requires further treatment in subsequent technological processes.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Badania nad określeniem stopnia spolimeryzowania wstępnie zhydrolizowanych koagulantów glinowych
Assessing the degree of polymerization of pre-hydrolyzed alum coagulants
Autorzy:
Kłos, M.
Gumińska, J.
Tematy:
koagulant wstępnie zhydrolizowany
ferronometria
glin
pre-hydrolyzed coagulant
ferronometry
aluminum species
Pokaż więcej
Wydawca:
Polskie Zrzeszenie Inżynierów i Techników Sanitarnych
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/236925.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Jednym ze sposobów charakterystyki produktów hydrolizy koagulantów glinowych jest ferronometria - metoda kolorymetryczna oparta na reakcji hydrokompleksów glinu z ferronem. Metoda ta wykorzystuje różnice w kinetyce reakcji pomiędzy ferronem i glinem występującym w postaci monomerów, polimerów oraz w formie koloidalnej. Wykorzystując metodę ferronometrii wykazano, że możliwe jest jej zastosowanie do oceny stopnia spolimeryzowania koagulantów glinowych. Wyniki oceny form związków glinu (monomer, polimer, forma koloidalna) w aspekcie ich reakcji z ferronem poddano weryfikacji opierając się na parametrach kinetycznych reakcji. Wyniki obliczeń wykazały, że uzyskane stosunki poszczególnych form glinu w koagulancie w przypadku typowych reagentów wstępnie zhydrolizowanych (PAX XL 19) były zbieżne z wynikami klasycznej ferronometrii. W przypadku koagulantów FLOKOR 1A i FLOKOR 1ASW rozbieżności pomiędzy stopniem polimeryzacji określonym tymi metodami były znaczne, co wynikało z istotnych różnic w składzie chemicznym badanych koagulantów i dużej zawartości związków silnie spolimeryzowanych w koagulantach z grupy FLOKOR.
Ferronometry is one of the methods used in engineering for the characterization of the products obtained from the hydrolysis of alum coagulants. Based on the reaction of aluminum hydrocomplexes with ferron, the colorimetric method makes use of the differences in the kinetics of the reactions between ferron and aluminum hydrocomplexes in the form of monomers, polymers and colloids. The ferronometric method was found to be applicable to the assessment of the polymerization of alum coagulants. The results obtained from assessing the form of the aluminum species (monomeric, polymeric, colloidal) in view of of their reaction with ferron were made subject to verification which involved the kinetic parameters of the reaction. The results of computations have shown that in the case of typical pre-hydrolyzed reagents (PAX XL 19) the proportions of particular aluminum forms in the coagulant were consistent with those attained by conventional ferronometry. This was not so in the case of the other coagulants (FLOKOR 1A and FLOKOR 1ASW), as there were considerable differences in the degree of polymerization between the two methods applied. These inconsistencies are attributable to the following two factors: the substantial differences in the chemical composition of the coagulants tested, and the high content of strongly polymerized species in the coagulants of the FLOKOR group.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Wykorzystanie pomiaru liczby cząstek do optymalizacji dawki koagulantu w oczyszczaniu wód powierzchniowych
Optimizing the coagulant dose for surface water treatment by means of particle number measurement
Autorzy:
Kłos, M.
Gumińska, J.
Tematy:
koagulacja
koagulant wstępnie zhydrolizowany
licznik cząstek
coagulation
pre-hydrolyzed coagulant
particle counter
Pokaż więcej
Wydawca:
Polskie Zrzeszenie Inżynierów i Techników Sanitarnych
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/236714.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Standardowe procedury doboru dawki optymalnej koagulantu opierają się na sprawdzonej metodyce testów naczyniowych. Do oceny skuteczności działania koagulantu wykorzystuje się podstawowe parametry jakościowe wody, jak mętność, barwa, absorbancja w nadfiolecie oraz zawartość pozostałego koagulantu. Jednak zarówno w przypadku koagulantów hydrolizujących, jak i coraz powszechniej stosowanych do oczyszczania wody koagulantów wstępnie zhydrolizowanych, dawkę ustaloną według kryteriów jakościowych nie zawsze można uznać za optymalną. W pracy dokonano analizy wiarygodności procedury testów naczyniowych prowadzonych w celu wyznaczenia dawki optymalnej koagulantów hydrolizujących i wstępnie zhydrolizowanych w oparciu o pomiar liczby cząstek. Wyniki przeprowadzonych badań potwierdziły, ze mechanizm działania koagulantów wstępnie zhydrolizowanych i hydrolizujących zależał w głównej mierze od zawartości form polimerowych glinu. Wraz ze wzrostem stopnia polimeryzacji wzrastała zdolność koagulantów do neutralizacji potencjału elektrokinetycznego zanieczyszczeń obecnych w oczyszczanej wodzie, co powodowało zmniejszenie wymaganej dawki koagulantu do usuwania koloidów i zawiesin. Dawki skuteczne koagulantów zawierających duży udział spolimeryzowanych form glinu były znacznie mniejsze niż reagentów zhydrolizowanych, a ich dokładna wartość zależała od tego, czy proces koagulacji był optymalizowany jest pod kątem usuwania zawiesin, czy usuwania związków organicznych z wody.
The standard procedures commonly used for the determination of the optimal coagulant dose involve the well-tried jar test method. To assess the efficiency of the coagulant, it is conventional to use the following water quality parameters: turbidity, color, UV absorbance and residual coagulant concentration. However, regardless of whether use is made of the hydrolyzing or of the frequently preferred pre-hydrolyzed coagulant, their doses determined according to water quality criteria can not be regarded as optimal in every instance. In the present study the jar test method was analyzed for reliability when used for determining the optimal dose of the coagulant (both hydrolyzing and pre-hydrolyzed) on the basis of particle number measurement. The results have demonstrated that the mechanism governing the performance of both the coagulant types depended primarily on the content of the polymerized aluminum forms. As the degree of polymerization increased, so did the capacity of the coagulants for neutralizing the electrokinetic potential of the pollutants that were present in the water being treated. This is what enabled a reduction of the coagulant dose required for the removal of colloids and suspended solids. The doses required for efficient removal were substantially lower when the coagulant contained a higher proportion of polymerized aluminum forms than when use was made of the hydrolyzed reagent. The exact value of the dose depended on whether the optimization of the coagulation process was aimed at the removal of suspended solids or at NOM removal.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Układ koagulant – polielektrolit w kondycjonowaniu przefermentowanych i nadźwiękawianych osadów ściekowych
Coagulant – polyelectrolyte system for the conditioning digested and sonicated sewage sludge
Autorzy:
Bień, B.
Bień, J. D.
Tematy:
dezintegracja ultradźwiękowa
koagulant
polielektrolit
osady ściekowe
ultrasonic desintegration
coagulant
polyelectrolyte
sewage sludge
Pokaż więcej
Wydawca:
Polskie Towarzystwo Inżynierii Ekologicznej
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/400112.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Badania dotyczyły wpływu nieorganicznego koagulantu i polielektrolitu oraz łącznego działania tych dwóch związków chemicznych na przefermentowane i nadźwiękawiane osady. Nadźwiękawianie osadów ściekowych prowadzono w warunkach statycznych, w stałej objętości próbki wynoszącej 400 ml. Do nadźwiękawiania prób zastosowano mikroprocesorowy dezintegrator ultradźwiękowy Sonics VC750 o częstotliwości 20 kHz i amplitudzie 15.25 μm. Zmienną procesu nadźwiękawiania był czas dezintegracji wynoszący t = 60, 120, 180 sekund. Do kondycjonowania osadów wykorzystano: koagulant PIX 123 oraz polielektrolit Zetag 8160. Na podstawie testu CSK dobrano dawki PIX-u 123 oraz dawki polielektrolitu Zetag 8160. Badania wykazały, że zastosowanie oddzielne PIX-u 123 i Zetagu 8160 oraz łącznego ich działania powoduje spadek wartości CSK. W przypadku osadów nienadźwiękawianych preparowanych Zetagiem 8160 lub PIX-em 123 lepszy efekt spadku wartości CSK uzyskano dla Zetagu 8160. Natomiast w przypadku osadów nadźwiękawianych lepszy efekt dało zastosowanie PIX-u 123. Ponadto połączone działanie nieorganicznego koagulantu i polielektrolitu pozwoliło na zmniejszenie ChZT w wodach nadosadowych, jednak najlepsze wyniki uzyskano dla osadów preparowanych tylko PIX-em 123. Najmniej skuteczny okazał się polielektrolit Zetag 8160.
The article presents the results of research on the impact of inorganic coagulants and poly-electrolytes and their common action on sonicated digested sludge. Sonication of sludge samples was carried out under static conditions for 60, 120 and 180 seconds. The ultrasonic wave of f = 20 kHz and two different amplitudes of A = 15.25 μm was used in tests. The coagulant PIX123 and the polyelectrolyte Zetag 8160 were used for conditioning. On the basis of CST test the doses of chemical reagents were chosen for conditioning. The results showed the effect of application of the PIX123 and Zetag 8160 and their combination on non-sonicated and sonicated sludge. The lowest CST was achieved for non-sonicated sludge while polyelectrolyte was applied. For sonicated sludge better results were achieved when PIX123 was used. The combination of coagulant and polyelectrolyte allowed to achieve COD reduction, but the best results were achieved for sludge prepared by PIX123. The application of Zetag8160 in this case was not satisfactory.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Perspective polyionens with special properties
Autorzy:
Fedenko, O.
Sverdlikovska, O.
Burmistr, M.
Tematy:
polyionen
ionic liquid
cellulose triacetate
coagulant
ciecz jonowa
trioctan celulozy
koagulant
Pokaż więcej
Wydawca:
Sieć Badawcza Łukasiewicz - Instytut Inżynierii Materiałów Polimerowych i Barwników
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/946372.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
New polyionens based on epoxy derivatives of 1,2-epoxy-4,7-dioxononen-8 and tetrahydro-1, 4-oxazine were synthesized. The basic regularities of polyionen synhthesis were established. Systematic study of the physico-chemical, optical, thermal and viscosimetric properties of new polyionens was carried out. It was found that the obtained polyionens are capable of operating in the range from -54 to 140°C. The ionic conductivity of synthesized polyionens are 10-2-10-4 Cm cm 2. Thus, the studied polyionens can be recommended for use as a component of liquid, polymeric lithium electrolytes, solar cells, condensers, as effective additives for cellulose triacetate compositions, as coagulants in the treatment of sewage.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł

Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies