Temat: liturgical movement

Skocz do pozycji: 1.

Tytuł:: Wokół teologicznego sensu liturgii: przełamywanie stereotypów
On the theological sense of liturgy: Breaking stereotypes
Autorzy:: Brzeziński, Daniel
Tematy:: liturgia
anamneza
ruch liturgiczny
liturgy
anamnesis
the liturgical movement; Pokaż więcej
Wydawca:: Wyższe Seminarium Duchowne im. św. Jana Pawła II Diecezji Siedleckiej
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/2056685.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Przywołany wkład pionierów ruchu liturgicznego, w tym Piusa XII i Odona Casela, wniesiony we właściwe rozumienie liturgii chrześcijańskiej oraz w przezwyciężenie trudności w przyjęciu nowej teologicznej perspektywy liturgii, to jeden z przykładów, choć nie jedyny, ewolucyjnego przełamywania stereotypowego pojmowania istoty świętej liturgii Kościoła. Ta odnowiona świadomość liturgiczna winna na stałe zadomowić się zarówno u duchownych, jak i wiernych świeckich Chrystusowego Kościoła. Wychodzi ona poza pojmowanie i umieszczanie liturgii wyłącznie w ramach duchowo-psychologicznych, ceremonialno-estetycznych, czy kultyczno-laudatywnych. Dotyka najgłębszego sensu liturgii, którym od kilku dziesięcioleci z niemałym powodzeniem, także w ośrodkach teologicznych w Polsce, zajmują się teologia liturgii i teologia liturgiczna. Wskazana w opracowaniu, choć tylko fragmentarycznie, teologia misteryjna Casela spowodowała zdecydowany przełom w pojmowaniu sakramentów, ale i w pojmowaniu całej liturgii chrześcijańskiej. Casel na trwałe przełamał pewien liturgiczno-teologiczny stereotyp, zrozumiały w kontekście historycznym, na pewnym etapie rozwoju myśli teologicznej Ko-ścioła, prowokując ożywioną dyskusję, która wycisnęła trwałe znamię na teologii katolickiej już przed Soborem Watykańskim II. Znalazła swoje implikacje w soborowym i posoborowym nauczaniu Kościoła. Teoria zaproponowana przez Casela stała się centralnym problemem teologii liturgii . Zwrot ku misteriom był udanym poszukiwaniem odpowiedzi na fundamentalne pytania dotyczące nie tylko istoty liturgii z całym jej dynamizmem zbawczym, lecz także pytania dotyczące chrześcijaństwa w kontekście historiozbawczym. Teologia Casela to poszukiwanie istoty chrześcijaństwa; to próba odnalezienia samego centrum egzystencji chrześcijańskiej. Osoba Chrystusa jako Boga-Człowieka oraz Jego zbawcze dzieło zajmują w tych poszukiwaniach czołowe miejsce . Dlatego już w roku 1966 przyszły papież Benedykt XVI określił Mysterientheologie jako najbardziej owocną w myśli teologicznej całego ubiegłego stulecia, a może nawet i od czasów patrystycznych .
A reduced or even wrong perception and understanding of the sacred liturgy of the Mystical Body of Christ belongs to the most frequent stereotypes referring to the reality of the Church. A stereotypical perception of liturgy – almost exclusively in spiritual and psychological, ceremonial and aesthetic or at most cultural and laudative categories has numerous reasons. One of them, in case of the lay faithful, is undoubtedly a lack of deeper teaching and appropriate homiletic and catechetic presentation by theologians and priests. Unfortunately, some theologians who are not liturgists yield to the reduced understanding of liturgy. It appears that they do not see the fact that the aim and essence of Christian liturgy, apart from its cult dimension, is the real presence hic et nunc of the Mystery of Christ and the whole history of salvation in mysterio. The article demonstrates the contribution of the pioneers of the liturgical movement, such as Pius XII and Odo Casel, to the proper understanding of Christian liturgy and the process of evolutionary overcoming this stereotypical understanding of the essence of the Church’s liturgy.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 2.

Tytuł:: Jezus i Jego Krzyż – rozważania na marginesie myśli teologicznej Josepha Ratzingera
Jesus and His Cross – Some Thoughts Around the Theological Thought of Joseph Ratzinger
Autorzy:: Kaczmarek, Piotr
Tematy:: Jesus Christ
Cross
liberation theology
liturgical movement
Eucharist; Pokaż więcej
Wydawca:: Wydawnictwo Diecezjalne Adalbertinum
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/512454.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: The article is a short analysis of the theological teaching of Joseph Ratzinger. It is focused on the idea of the Jesus’ Cross. The first part of the text considers a following subject: if Jesus were to be separated from His Cross, sooner or later such a theology would become a heresy. Such a heterodox consequence can be found in almost every Christological heresy. Cardinal Ratzinger dis-cusses this kind of thinking which he meets in liberation theology, i.e. an ideo-logical movement promoted by Gustavo Gutiérrez mainly in South America and Africa. The second part of the article is concentrated on the theology of liturgy, especially on that of the Eucharist. Joseph Ratzinger seeks to prove that the Eucharist is not a feast, a banquet, or a collective meal. The main sense of the Eucharist can only be found in the Cross where the Eucharist reveals its identity as a Holy Sacrifice of Jesus Christ the Victim-Priest. In the conclusion the au-thor claims that one cannot understand Jesus Christ without His Cross, because it is upon the foundation of the Cross that the Holy Faith of the Church, the creed of the Church, is built.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 3.

Tytuł:: Błogosławiony abp Antoni Julian Nowowiejski — pionier ruchu liturgicznego w Polsce. W 75. rocznicę męczeńskiej śmierci
Blessed Archbishop Antoni Julian Nowowiejski — the Pioneer of the Liturgical Movement in Poland. In Commemoration of the 75th Anniversary of his Martyrdom
Autorzy:: Brzeziński, Daniel
Tematy:: arcybiskup Antoni Julian Nowowiejski
liturgia
ruch liturgiczny
ruch liturgiczny w Polsce
Archbishop Antoni Julian Nowowiejski
liturgy
the liturgical movement
the liturgical movement in Poland; Pokaż więcej
Wydawca:: Uniwersytet Opolski. Redakcja Wydawnictw Wydziału Teologicznego
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/585102.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Przed 75 laty, w maju lub w czerwcu 1941 r., w obozie koncentracyjnym Soldau umierał śmiercią męczeńską senior Episkopatu Polski, pasterz prastarej diecezji płockiej, arcybiskup Antoni Julian Nowowiejski. 13 czerwca 1999 r. Antoni Julian Nowowiejski został w Warszawie ogłoszony błogosławionym przez św. Jana Pawła II, otwierając poczet 108 błogosławionych męczenników II wojny światowej. Śmierć w Działdowie poprzedziło niezwykle cenne życie arcybiskupa jako kapłana, uczonego, profesora, wychowawcy, mecenasa kultury i sztuki, działacza na polu oświatowym, społecznym i misyjnym, i — wreszcie — biskupa Kościoła katolickiego. W liczącej ponad 940 lat historii diecezji płockiej 33-letni okres rządów pasterskich Antoniego Juliana Nowowiejskiego (1908–1941) stanowi niewątpliwie osobną epokę. Jego osoba wpisała się również na trwałe w dzieje Kościoła, państwa i narodu polskiego. W artykule przedstawiono bł. Antoniego Juliana Nowowiejskiego jako wybitnego liturgistę swojej epoki i pioniera ruchu liturgicznego na ziemiach polskich przełomu XIX i XX stulecia, ale także uczonego, którego dzieła — pomimo upływu lat — przeżywają w naszych czasach swoisty renesans.
Seventy-five years ago, in May or June 1941, Archbishop Antoni Julian Nowowiejski, a senior of Polish Episcopal Conference, a bishop of an ancient Diocese of Płock was dying as a martyr in the Soldau concentration camp. On June 13, 1999, in Warsaw, St. John Paul II beatified him along with the 108 Martyrs of World War II. The death of the Archbishop in Działdowo was preceded by an exceptionally valuable life as a clergyman, scholar, professor, educator, great patron of art and culture, activist in the field of education, social and missionary life and, last but not least, a bishop of the Catholic Church. In 940 years of the history of the Diocese of Płock, 33 years of his service (1908– 1941) constitute a separate epoch. The life of Antoni Julian Nowowiejski is firmly inscribed in the history of the Church, state and the Polish nation. The article presents Blessed Antoni Julian Nowowiejski as an eminent liturgist of his times, the pioneer of the liturgical movement in Poland at the turn of the 19th and 20th centuries and as a scholar whose works, despite the passage of time, are currently enjoying a renaissance.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 4.

Tytuł:: Hermeneutyka reformy w liturgii łacińskiej. Aspekt teologiczny i historyczny
Hermeneutic of Reform in the Latin Liturgy. The Theological and Historical Aspect
Autorzy:: Kołodziej, Marcin
Wydawca:: Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie
Cytata wydawnicza:: Kołodziej M., Hermeneutic of Reform in the Latin Liturgy. The Theological and Historical Aspect, "Polonia Sacra" 28 (2024), nr 4, s. 67-94
Opis:: The hermeneutic of reform, as a concept recalled by Benedict XVI at the outset of his pontificate with reference to liturgy, indicates the ability to explain, practice and interpret it in relation to the Tradition of the Church. However, it is necessary to look at this term a bit more broadly than it is suggested by the supporters of celebrating the Holy Mass in the extraordinary form of the Roman rite. Liturgy as performance of the public worship of God must be perceived simultaneously as a theological and canonical reality, but always in a complex historical context. This undoubtedly allows us to better understand the current form of the Eucharist performed. The renewal initiated at the Second Vatican Council and sealed with the subsequent actions of the Holy See, has resulted in the proposal of a liturgy, which is a logical expression of the Ecclesiastical Tradition, and at the same time remains understandable to the faithful of the present era.
Dostawca treści:: Repozytorium Centrum Otwartej Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 5.

Tytuł:: Homilia liturgiczna według ks. Kazimierza Bieszka pioniera Ruchu Liturgicznego w Polsce
Liturgical Homily according to Kazimierz Bieszk – a Pioneer of Polish Liturgical Movement
Autorzy:: Prondzyński, Waldemar
Tematy:: ks. Kazimierz Bieszk
Ruch Liturgiczny
homilia liturgiczna
odnowa liturgiczna
Kazimierz Bieszk
liturgical movement
liturgical homily
liturgical renewal; Pokaż więcej
Wydawca:: Wydawnictwo Bernardinum
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/2077200.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Ks. Kazimierz Bieszk (1890-1946) to jeden z najbardziej znanych propagatorów odnowy liturgicznej w Polsce, szczególnie na Pomorzu. Z pasją i wiarą pochylał się nad formą i treścią zawartą w liturgii Kościoła, by w duchu Ruchu Liturgicznego dzielić się tym spojrzeniem głosząc homilie, pisząc artykuły na łamach czasopism: „Misterium Christi”, „Pielgrzyma”; oraz prowadząc wykłady w WSD w Pelplinie. Jego przekaz oparty był na: miłości do liturgii, rozumieniu pastoralnego jej charakteru oraz dogmatycznych podstaw głoszenia Słowa. Ks. Bieszk był świadomy jak ważną rolę w duszpasterstwie jako wychowaniu do świadomego, czynnego i owocnego udziału w Liturgii, pełnią kazania, homilie oraz rekolekcje o tematyce liturgicznej. Uważał, że Liturgia powinna być dla kaznodziei punktem wyjścia, jeśli ten chce prowadzić wiernych właśnie do Liturgii. Efekt pracy liturgicznego wychowania, kompetencje ks. Bieszka, używane najnowsze metody oraz idee szkoły twórczej, wpłynęły m.in. na wykształcenie wielu żarliwych katechetów oraz prefektów szkół średnich diecezji chełmińskiej. W konsekwencji skutkiem odnowy życia liturgicznego była także odnowa kaznodziejstwa.
Rev. Kazimierz Bieszk (1890–1946) is one of the most prominent promoters of liturgical renewal in Poland, especially in Pomerania. He looked with passion and faith at Church’s liturgical forms and contents and then shared his ideas in sermons, scientific articles published in “Misterium Christi” and “Pielgrzym” as well as in the classes given at the Priestly Seminary in Pelplin. The pillars of Father Bieszk’s activity were his love for the liturgy and understanding of its pastoral character and of the dogmatic basis of preaching of the Word of God. As a priest he was aware of the crucial role sermons, homilies and liturgically themed retreats have in the pastoral ministry whose goal is to form the faithful to participate in the liturgy consciously, actively and fruitfully. Moreover, the liturgy should be to for every preacher a point of reference if one wants to lead the people towards its better understanding. Rev. Kazimierz Bieszk’s efforts of liturgical formation, his personal competence, the usage the most up-to-date methods and creativity allowed the Diocese of Chelmno to educate many passionate RE teachers and cathechists. Finally, the liturgical renewal also led to better preaching.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 6.

Tytuł:: Ruch liturgiczny jako ruch społeczny w świetle działalności Virgila Michela OSB (1890–1938)
The Liturgical Movement as a Social Movement in the Light of the Activity of Virgil Michel OSB (1890–1938)
Autorzy:: Megger, Andrzej
Tematy:: Virgil Michel
ruch liturgiczny
społeczeństwo
Mistyczne Ciało
teologia liturgiczna
Virgil Michel,
liturgical movement
society
Mystical Body
liturgical theology; Pokaż więcej
Wydawca:: Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/63513725.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Artykuł analizuje ruch liturgiczny jako ruch społeczny, koncentrując się na działalności Virgila Michela OSB (1890–1938), pioniera amerykańskiego ruchu liturgicznego. Ruch ten, zapoczątkowany w XIX wieku, dążył do odnowy liturgii poprzez świadome i aktywne uczestnictwo wiernych w celebracji. Virgil Michel, działający w kontekście amerykańskiego kryzysu gospodarczego, dostrzegał w liturgii potencjał przemiany zarówno Kościoła, jak i społeczeństwa. Jego myśl opierała się na koncepcji Kościoła jako Mistycznego Ciała Chrystusa, podkreślając społeczny wymiar uczestnictwa w liturgii. Artykuł ukazuje, jak Michel łączył idee liturgiczne z reformami społecznymi, wpływając na integrację imigrantów, walkę z indywidualizmem i budowanie wspólnoty. Tekst podejmuje także refleksję nad współczesnym znaczeniem jego myśli, wskazując na konieczność dalszych badań nad relacją między liturgią a społeczną misją Kościoła.
This article analyzes the liturgical movement as a social movement, focusing on the work of Virgil Michel OSB (1890–1938), a pioneer of the American liturgical movement. This movement, which began in the 19th century, sought to renew the liturgy through the conscious and active participation of the faithful in the celebration. Working in the context of the American economic crisis, Virgil Michel saw in the liturgy the potential to transform both the Church and society. His thinking was grounded in the concept of the Church as the Mystical Body of Christ and emphasized the social dimension of participation in the liturgy. The article shows how Michel combined liturgical ideas with social reform, influencing the integration of immigrants, fighting individualism, and building community. The text also reflects on the contemporary relevance of his thought, pointing to the need for further research into the relationship between the liturgy and the Church’s social mission.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 7.

Tytuł:: Cipriano Vagaggini et Salvatore Marsili Au siècle des grands liturgistes entre le IIe et le IIIe millénaire
Cyprian Vagaggini and Salvatore Marsili in the Age of the Great Liturgists at the Turn of the Second and Third Millennium
Cyprian Vagaggini oraz Salvatore Marsili w wieku wielkich liturgistów na przełomie drugiego i trzeciego tysiąclecia
Autorzy:: Sodi, Manlio
Tematy:: historia liturgii
ruch liturgiczny
odnowa liturgii
teologia liturgii
mistagogia liturgii
history of the liturgy
liturgical movement
liturgical renewal
liturgical theology
mystagogue of the liturgy; Pokaż więcej
Wydawca:: Towarzystwo Naukowe Franciszka Salezego
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/496637.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Przełom drugiego i trzeciego tysiąclecia był okresem bezcennym z punktu widzenia oceny życia i żywotności liturgii, dlatego warto pamiętać o pewnych osobach, które przyczyniły się znacznie do faktu, że Sobór Watykański II został wcielony w życie i następnie rozwinął ruch liturgicznej odnowy w Kościele. Stąd pomysł przedstawienia myśli i dzieła Cypriana Vagaggini i Salvatore Marsili, dwóch mnichów benedyktyńskich, którzy przyczynili się w sposób decydujący do przywrócenia liturgii ludowi i uczynienia jej bardziej zrozumiałą. Wspomnienie tej pracy jest zaproszeniem do zwiększonego wysiłku teraz i w przyszłości zgodnie z perspektywami, które przyczyniają się do rozwoju teologii liturgii.
The turn of the second and the third millennium was an invaluable period to serve for an evaluation of the life and vitality of the liturgy. It is, therefore, important to remember those people who made a significant contribution to the enactment of the Second Vatican Council and subsequent development of the liturgical renewal movement within the Church. Hence, the idea to present the thought and works of Cyprian Vagaggini and Salvatore Marsili, two Benedictine monks who played a crucial role in the restoration of the liturgy to people, and in making it more understandable. The remembrance of their work is a call for increased efforts, now and in the future, in accordance with those perspectives which contribute to the development of liturgical theology.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 8.

Tytuł:: Main Revival Movements in the Catholic Church Before the Second Vatican Council
Autorzy:: Białkowski, Michał
Tematy:: the Catholic Church
the Second Vatican Council
rebirth of Biblical studies
Liturgical Movement
Ecumenism
Nouvelle Théologie; Pokaż więcej
Wydawca:: Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu. Wydawnictwo UMK
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/519357.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: From the middle of the 19th century until convocation of the Second Vatican Council (1962–1965), several spiritual and intellectual revival movements were visible in the Catholic Church. They had one overarching objective – return to the origins (French: ressourcement). The revival of Biblical Studies, as the first of these movements, was implemented mainly at two specialist universities: the School of Practical Biblical Studies (French: École pratique d’études bibliques) of Father Marie-Joseph Lagrange OP and at the Pontifical Biblical Institute (Pontificium Institutum Biblicum) founded by Pope Saint Pius X. The Movement of Liturgical renewal, on the other hand, began at the Benedictine abbeys in Belgium, France and Germany, and was later popularised by Father Prosper Guéranger OSB, Father Lambert Beauduin OSB and Father Odo Casel OSB. Similarly as in the case of the Biblical revival, the teaching of successive Popes – and of Pius XII in particular – had a significant influence on changes in the Catholic liturgy. In contrast, the Ecumenical Movement was characterised by its bottom-up nature, and its beginnings were associated initially with Protestant missionary circles. An important contribution to this transformative movement were meetings between the Catholic and the Anglican Church, known as the Malines Conversations (French: Conversations des Malines), as well as the Una Sancta ecumenical movement developing robustly in Germany. Finally, the last crucial phenomenon – ain particular from the perspective of genesis of the Second Vatican Council – was the rise of Nouvelle Théologie, a new school of thought in Catholic theology. Its representatives include leading theologians of the 20th century: Father Henri de Lubac SJ, Father Karl Rahner SJ, Father Yves Congar OP, Father Marie-Dominique Chenu OP, as well as Father Joseph Ratzinger (Pope Benedict XVI) and Father Hans Küng. It should be emphasised all the above Catholic renewal movements had a decisive influence on development of dominant tendencies at the Second Vatican Council, and the consequent conceptual framework used in the Council documents.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 9.

Tytuł:: Die liturgische Bewegung zwischen dem Ersten und dem Zweiten Vatikanischen Konzil
The Liturgical Movement between the First and the Second Vatican Council
Ruch liturgiczny między Pierwszym a Drugim Soborem Watykańskim
Autorzy:: Heinz, Andreas
Tematy:: liturgia
ruch liturgiczny
Sobór Watykański I
Sobór Watykański II
liturgy
liturgical movement
First Vatican Council
Second Vatican Council; Pokaż więcej
Wydawca:: Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II. Towarzystwo Naukowe KUL
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/2040479.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Trzy wielkie ruchy znaczą życia Kościoła katolickiego w pierwszej połowie XX wieku: ruch biblijny, ruch ekumeniczny i ruch liturgiczny. Okres między Soborem Watykańskim I (1869-1870) i Soborem Watykańskim II (1962-1965) to najbardziej urozmaicony okres w całej liturgicznej, dziś już prawie dwutysiącletniej, historii Kościoła. Ruch liturgiczny przed ostatnim Soborem nie objął całego Kościoła katolickiego. Swoich pionierów i zwolenników ruch ten miał zwłaszcza w Europie Środkowej i Zachodniej, acz w coraz większym stopniu zyskiwał sympatyków w Ameryce Północnej i Południowej oraz w krajach misyjnych. Droga od ruchu liturgicznego do odnowy liturgicznej Soboru Watykańskiego II nie jest prosta. Choć dziś ruch liturgiczny jest niemal jednogłośnie oceniany jako sukces, wszelako z kręgów tradycjonalistycznych słyszy się też głosy uznające go za historię strat i winiące za upadek życia kościelnego w wielu częściach zachodniego świata. Korzeń jednak, z którego wyrosła reforma liturgiczna Soboru, był zdrowy i błogosławiony. Die liturgische Bewegung zwischen dem Ersten und dem Zweiten Vatikanischen Konzil Drei große Bewegungen haben das Leben der katholischen Kirche in der ersten Hälfte des 20. Jahrhunderts geprägt: die Biblische Bewegung, die Ökumenische Bewegung und die Liturgische Bewegung. Die Zeit zwischen dem Ersten Vatikanischen Konzil (1869/1870) und dem Zweiten Vatikanischen Konzil (1962-1965) war die liturgisch wohl bewegteste Epoche in der ganzen, nunmehr fast 2000-jährigen Kirchengeschichte. Die Liturgische Bewegung war vor dem letzten Konzil keine Sache der gesamten katholischen Weltkirche. Sie hatte ihre Pioniere und Anhänger vor allem in Mittel- und Westeuropa; zunehmend gab es Sympathisanten in Teilen Nord- und Südamerikas und in den Missionsländern. Der Weg von der Liturgischen Bewegung zur liturgischen Erneuerung durch das Zweite Vatikanische Konzil ist auch nicht geradlinig verlaufen. Es gab ungeduldiges Vorwärtsdrängen und vorsichtiges Abwarten, es gab Reformvorstöße und Widerstände; es gab Umwege und Irrwege. Zwar wird die Liturgische Bewegung heute fast einhellig als Erfolgsgeschichte beurteilt. Doch es gibt auch Stimmen aus traditionalistischen Kreisen, die diese Bewegung als Verlustgeschichte beklagen und ihr die Schuld geben für den Rückgang des kirchlichen Lebens in weiten Teilen der westlichen Welt. Doch der Wurzelboden, aus dem die Liturgiereform des Konzil erwachsen ist, war gesund und gesegnet.
Three great movements marked the life of the Catholic Church in the first half of the 20th century: the Biblical movement, the ecumenical movement, and the liturgical movement. The period between the First Vatican Council (1869/1870) and the Second Vatican Council (1962-1965) was the most eventful period in the liturgical whole, now almost 2000 years, of Church history. The liturgical movement did not include the whole Catholic Church before the last Council. The liturgical movement had their pioneers and followers, especially in Central and Western Europe, increasingly there were sympathizers in North and South America and in mission lands. The path from the liturgical movement to liturgical renewal through the Second Vatican Council is not rectilinear. There were impatient pressing forward and gently waiting, there was reform thrusts and resistances; there were detours and wrong turns. While the liturgical movement is judged today almost unanimously as a success story, but there are also voices from traditionalist circles who mourn this movement as loss history and blame her for the decline of Church life in much of the Western world. But the root from which the liturgical reform of the Council has grown was healthy and blessed.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 10.

Tytuł:: Architektura przedsoborowa kościoła pw. św. Józefa w Zabrzu autorstwa Dominikusa Böhma a posoborowa odnowa liturgiczna
Pre-Conciliar Architecture of the Church of St. Joseph in Zabrze by Dominikus Böhm and the Post-Conciliar Liturgical Renewal
Autorzy:: Bogdan, Mirosław
Tematy:: architektura sakralna
ruch liturgiczny
nawa
prezbiterium
Dominikus Böhm
Vaticanum II
sacred architecture
liturgical movement
nave
presbytery
Vatican II; Pokaż więcej
Wydawca:: Uniwersytet Opolski. Redakcja Wydawnictw Wydziału Teologicznego
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/29432184.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Artykuł opisując syntezę liturgii i architektury udowadnia, że budowany w zgodzie z międzynarodowym Ruchem Liturgicznym z pierwszej połowy XX wieku kościół św. Józefa w Zabrzu zawsze służył i dalej dobrze służy obszarowi Liturgii Świętej. Jego twórca Dominikus Böhm starał się dokonać architektonicznej syntezy dwóch obrazów obiektu sakralnego, tego wyobrażającego kościół jako Dom Boży oraz tego wyobrażającego kościół jako dom wspólnoty wierzących. Artykuł prezentuje symbiozę przedsoborowej i posoborowej twórczej intuicji Böhma gdzie uszanowanie tradycji i konserwatyzm współegzystuje z duchem modernizmu XX wieku. Gdy opisuje się oryginalną fasadę kościoła w Zabrzu oraz jego plan odwołuje się do historycznych stylowych inspiracji oraz języka symbolicznego zastosowanego w kościele św. Józefa gdy wszystko to służy dobru architektury i liturgii. Uwzględnia się jednocześnie inne realizacje sakralne Dominikusa Böhma oraz innych działających w owym czasie architektów. Dotyczy to analizy wnętrz kościelnych o układzie liturgicznym centralnych, podłużnych i tego wszystkiego co przybliża ku sobie w architekturze sakralnej, wspólną drogę historii, teraźniejszości i przyszłości.
Describing the synthesis of liturgy and architecture, the article proves that the Church of St. Józefa in Zabrze has always served and continues to serve well in the area of the Holy Liturgy. Its creator, Dominikus Böhm, tried to make an architectural synthesis of two images of a sacred object, the one representing the church as the House of God and the one representing the church as the house of the community of believers. The article presents the symbiosis of Böhm's pre-conciliar and post-conciliar creative intuition where respect for tradition and conservatism coexist with the spirit of 20th century modernism. When describing the original facade of the church in Zabrze and its plan, it refers to historical style inspirations and symbolic language used in the church of St. Joseph when all this serves the good of architecture and liturgy. At the same time, other sacred realizations of Dominikus Böhm and other architects active at that time are taken into account. This applies to the analysis of church interiors with a central, longitudinal liturgical arrangement and everything that brings us closer to each other in sacred architecture, the common path of history, present and future.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Informacja

Wyszukujesz frazę "liturgical movement" wg kryterium: Temat