Temat: masquerade - Prolib Integro

Skocz do pozycji: 1.

Tytuł:: The eye and the truth
Oko i prawda
Autorzy:: Dąbrowski, Roman
Wydawca:: Instytut Badań Literackich PAN
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 2.

Tytuł:: Pamiętnik Literacki, Z. 2 (2021)
Literacki wizerunek Barbary z Bielińskich Kossowskiej
Autorzy:: Maksimowicz, Krystyna
Wydawca:: Instytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk
Powiązania:: 25. B. Krakowski, Kossowski Roch. Hasło w: Polski słownik biograficzny. T. 14. Wrocław 1968–1969, s. 317-319.
21. T. Korzon, Wewnętrzne dzieje Polski za Stanisława Augusta (1764–1794). Badania historyczne ze stanowiska ekonomicznego i administracyjnego. Wyd. 2. T. 4. Kraków 1897.
11. M. Grzędzielska, Wiersz – taniec. „Roczniki Humanistyczne” t. 46 (1998), z. 1 (zeszyt specjalny).
36. L. B. Potocki, Bal królewski w dniu św. Stanisława. W zb.: Przypadki króla Jegomości. Opowieści ludzi współczesnych. Zebrał, przedm. S. Wasylewski. Kraków 1957, s. 27-45.
44. I. Turowska-Barowa, Bieliński Franciszek. Hasło w: Polski słownik biograficzny. T. 2. Kraków 1936, s. 50-51.
6. L. Dembowski, Moje wspomnienia. T. 1. Petersburg 1898.
9. S. Fuksiewicz, Kossowski Maurycy Tadeusz. Hasło w: Polski słownik biograficzny. T. 14. Wrocław 1968–1969, s. 315-316.
26. K. Maksimowicz, O kobietach wznoszących szańce w czasie powstania kościuszkowskiego, czyli wokół druku okolicznościowego „Nowy zaciąg z samych kobiet pod chorągiew białą”. Materiały sesji „Tadeusz Kościuszko. Historia – mity – tradycja”. Szczekociny, 6–7 czerwca 2014 roku. Red. M. Trąbski. Warszawa 2016.
24. K. Koźmian, Pamiętniki. Przedm. A. Kopacz. Wstęp, komentarze J. Willaume. Wstęp edytorski, ustalenie tekstu w oparciu o autograf oraz komentarz filologiczny M. Kaczmarek, K. Pecold. T. 2-3. Wrocław 1972.
23. J. I. Kossakowski [?], Żądania próżne. W zb.: Wiersze polityczne Sejmu Czteroletniego. Z papierów E. Rabowicza oprac. K. Maksimowicz. Cz. 1: 1788–1789. Warszawa 1998.
34. B. Płonka-Syroka, Doktryna Johna Browna (1736–1788), jej geneza i recepcja w medycynie europejskiej w kontekście kształtowania się standardu klinicznego. Cz. 1. „Medycyna Nowożytna. Studia nad Kulturą Medyczną” t. 24 (2018), z. 1, s. 7-27.
30. J. Nowak [-Dłużewski], Satyra polityczna Sejmu Czteroletniego. Kraków 1933.
50. W. Zawadzki, Teatr we wspomnieniach i listach. W zb.: Teatr Narodowy 1765–1794. Red. J. Kott. Oprac. J. Jackl [i in.]. Warszawa 1967, s. 617-739.
15. P. Kaczyński, Życie seksualne jako obiekt krytyki i źródło inwektyw w literaturze politycznej czasów stanisławowskich. Casus „Zagadek Sejmu Czteroletniego”. „Prace Polonistyczne” 2013, s. 73-109.
33. G. Piramowicz, list do I. Potockiego, z Genewy, d. 17 Julii 1780. Archiwum Publiczne Potockich, rkps 279 B, t. 1.
45. S. Wasylewski, Portrety pań wytwornych. Warszawa 1924.
13. J. Jackl, Teatr i życie teatralne w gazetach i gazetkach pisanych (1763–1794). W zb.: Teatr Narodowy 1765–1794. Red. J. Kott. Oprac. J. Jackl [i in.]. Warszawa 1967, s. 433-615.
19. W. Kalinka, Sejm Czteroletni. T. 2. Warszawa 1991.
4. A. Berdecka, I. Turnau, Życie codzienne w Warszawie okresu oświecenia. Warszawa 1969.
29. J. U. Niemcewicz, Pamiętniki czasów moich. Oprac., wstęp J. Dihm. T. 1. Warszawa 1957.
18. R. Kaleta, Przyjaciele i zalotnicy. Korespondencja poetycka i wiersze do Krajczyny Potockiej, Wojciecha Miera, Stanisława Potockiego i Wojciecha Turskiego. W zb.: Miscellanea z doby oświecenia. [T.] 3. Wrocław 1969, s. 283-316.
39. Sensacje z dawnych lat. Wyszukał i skomentował R. Kaleta. Wyd. 2, udoskonalone i poszerz. Wrocław 1980.
16. R. Kaleta, Antologia poetycka Franciszka Ksawerego Woyny. „Ze Skarbca Kultury” 1983, z. 38, s. 57-132.
42. W. Tokarz, Insurekcja warszawska (17 i 18 kwietnia 1794 r.). Lwów 1934.
31. T. Ostrowski, Poufne wieści z oświeconej Warszawy. Gazetki pisane z roku 1782. Oprac., wstęp R. Kaleta. Wrocław 1972.
7. H. z Działyńskich Błędowska, Pamiątka przeszłości. Wspomnienia z lat 1794–1832. Oprac., wstęp K. Kostenicz, Z. Makowiecka. Warszawa 1960.
40. Stanisław August Poniatowski, list do M. Glayre’a, z 25 XI 1789. W zb.: Stanisław Poniatowski i Maurycy Glayre. Korespondencja dotycząca rozbiorów Polski. Wyd. przez E. Mottaza. Z francuskiego przeł. J. z Chmielowskich Baranowska. Przejrz. i objaśnił T. Krzemiński. Cz. 2. Warszawa 1901.
35. Poezje zebrane Wojciecha Miera. Zebrał i oprac. E. Rabowicz. Uzup. i przygot. do druku E. Aleksandrowska. Wrocław 1991.
8. L. Engeström, Pamiętniki. W zb.: Polska stanisławowska w oczach cudzoziemców. Oprac., wstęp W. Zawadzki. T. 2. Warszawa 1963, s. 105-183.
20. Katalog wystawy sztuki polskiej od roku 1764–1886 z 75 ilustracjami. Wyd. J. Bołoz Antoniewicz. Lwów 1894.
27. M. J. Minakowski, Genealogia potomków Sejmu Wielkiego. Na stronie: www.sejm-wielki.pl/b/cz.1024383 (data dostępu: 10 III 2021).
43. S. Trembecki, Pisma wszystkie. Wyd. krytyczne. Oprac. J. Kott. T. 1. Warszawa 1953.
5. Cmentarium.sowa.website.pl/Epitafia/Warszawa swietokrzyski.htlm (data dostępu: 10 III 2021).
14. A. Jakuboszczak, Sarmacka dama. Barbara Sanguszkowa (1718–1791) i jej salon towarzyski. Poznań 2008.
48. K. W. Wójcicki, Cmentarz Powązkowski pod Warszawą. T. 3. Warszawa 1958.
46. Wiersz na iluminacją dawaną przez Bielińskiego, marszałka sejmu 1793 roku w Grodnie, na imieniny Sywersa, posła moskiewskiego oraz O tymże inaczej. W zb.: Wiersze polityczne czasu konfederacji targowickiej i sejmu grodzieńskiego 1793 roku. Oprac. K. Maksimowicz, Gdańsk 2008.
22. A. Kossecki, Nagrobki XVIII stulecia na byłym cmentarzu Św. Barbary na Koszykach w Warszawie. Krasnystaw 1924.
47. K. Wierzchowski, Do... Bibl. Wojewódzka w Kielcach, rkps 32.
49. Zagadki Sejmu Czteroletniego. Teksty zebrał i ustalił E. Rabowicz. Komentarze oprac. B. Krakowski, E. Rabowicz. Do druku przygot. J. Kowecki, Warszawa 1996.
2. E. Aleksandrowska, Objaśnienia. W: Poezje zebrane Wojciecha Miera. Zebrał i oprac. E. Rabowicz. Uzup. i przygot. do druku E. Aleksandrowska. Wrocław 1991.
37. [H. Rzewuski], Pamiętniki Bartłomieja Michałowskiego od roku 1786 do 1815 ogłoszone przez Henryka hr. Rzewuskiego. T. 1. Warszawa 1857.
32. Pamiętniki Feliksa hr. Łubieńskiego, ministra sprawiedliwości. Skreślił i oprac. W. Chomętowski. Warszawa 1876.
1. E. Aleksandrowska, Geografia środowiska pisarskiego. W zb.: Problemy literatury polskiej okresu oświecenia. Red. Z. Goliński. Seria 2. Wrocław 1977.
3. W. Bachowski, M. Treter, Katalog miniatur i sylwetek: wiek XVI–XX. W: Wystawa miniatur i sylwetek we Lwowie 1912. Wyd. 2, uzup. 20 reprodukcjami w druku trójbarwnym i 85 w autotypii. Lwów 1912.
17. R. Kaleta, Oświecenie swawolne w świetle nieznanej satyry bibliograficznej. W: Oświeceni i sentymentalni. Studia nad literaturą i życiem w Polsce w okresie trzech rozbiorów. Wrocław 1971.
12. E. Heleniusz [właśc. E. Iwanowski], Pamiątki polskie z różnych czasów. T. 2. Kraków 1882.
28. J. U. Niemcewicz, Dzieła poetyczne wierszem i prozą. T. 3. Lipsk 1838.
38. L. Sacullus [R. Kaleta], Poezyje desertowe wieku naszego oświeconego, Amsterdam 1789 [Wrocław 2019].
10. „Gazeta Warszawska” 1783, nr 58, z 19 VII (sobota).
41. „Świat poprawiać – zuchwałe rzemiosło”. Antologia poezji polskiego oświecenia. Oprac. T. Kostkiewiczowa, Z. Goliński. Warszawa 1981.
Opis:: Abstract eng.
Streszcz. ang.
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu pochodzących z Funduszu Promocji Kultury
Dostawca treści:: RCIN - Repozytorium Cyfrowe Instytutów Naukowych

Książka

na półce

Skocz do pozycji: 3.

Tytuł:: „Wiek przebrania” w powieściach historycznych Petera Ackroyda
„The Age of Disguise” in Peter Ackroyd’s Historical Novels
Autorzy:: Lipski, Jakub
Tematy:: Peter Ackroyd
the eighteenth century
disguise
masquerade
identity
XVIII wiek
przebranie
maskarada
tożsamość; Pokaż więcej
Wydawca:: Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/1182972.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Znamienną cechą twórczości Petera Ackroyda jest wyraźne zespolenie powieściopisarstwa z popularną historiografią, czego przejawem jest niezmienne zainteresowanie autora formą powieści historycznej. Teksty, którym poświęcony jest niniejszy artykuł – Hawksmoor (1985), Chatterton (1987), The Lambs of London (2004) – podejmują próbę kreatywnej rekonstrukcji niektórych istotnych wydarzeń XVIII wieku. Powracające tematy, typy postaci oraz warstwa ideowa w wymienionych utworach wynikają z koncepcji tego stulecia jako „wieku przebrania” („the Age of Disguise”). Metafora przebrania trafnie ilustruje specyfikę czasu, w którym delfickie zawołanie „poznaj samego siebie” nabrało nowego wymiaru. Przeprowadzona w artykule analiza, oparta na koncepcjach nowego historyzmu oraz teorii postmodernistycznej powieści historycznej, pokazuje, że Ackroydowska wizja XVIII wieku koresponduje z takim właśnie postrzeganiem tego stulecia.
Peter Ackroyd’s literary output is characterised by a clear interrelationship between fiction and popular historiography. This is best manifested in his unwavering interest in the form of the historical novel. The present article is devoted to the three novels which creatively reconstruct selected events of the eighteenth century: Hawksmoor (1985), Chatterton (1987) and The Lambs of London (2004). It is argued that the recurrent themes, characters and ideas result from Ackroyd’s understanding of the century as “the Age of Disguise”. The metaphor of disguise accurately renders the specificity of the time when the Delphic precept “know then thyself” was taking on a new dimension. Informed by New Historicism and the theory of the postmodern historical novel, the following article demonstrates that Ackroyd’s vision of the eighteenth century corresponds with this approach to the period.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 4.

Tytuł:: Of bees, birds, trees, and women: iconography, superstition and victimization of female characters in Yugoslav New Film
Autorzy:: Vuković, Vesi
Tematy:: iconography
Yugoslav New Film
female characters
Bechdel test
‘reversed masquerade’
‘crypto- matriarchy’; Pokaż więcej
Wydawca:: Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/1047427.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: This study investigates how the directors of two selected case study films criticise the real-life remnants of patriarchy in the family sphere, in nominally gender-equal Yugoslavia. I argue that they do this by transposing their stories from socialist Yugoslavia to the pre-socialist times: during Ottoman rule and monarchist Yugoslavia. The selected period films Breza/The Birch Tree (Ante Babaja, 1967, Yugoslavia) and Roj/The Beehive aka The Swarm (Miodrag ‘Mića’ Popović, 1966, Yugoslavia), both belonging to the Yugoslav novi film (New Film) movement (1961-1972), refract the workings of the vestiges of patriarchy in a family domain of Yugoslav socialist society. In these two costume dramas, patriarchy is portrayed to its fullest extent, due to their stories being set in the past, ostensibly unrelated to contemporary Yugoslav society and thus uninhibited by the drive to cater to the official discourse of female emancipation. Applying a critical film feminist perspective, by formal analysis via close readings of these two selected films, this article examines the iconography linked to fictional depictions of heroines and delves into the representation of victimisation of women. I investigate whether the depiction of the female sorceress(es) embody the primitiveness, ignorance, and/or poverty of economically disadvantaged and historically oppressed pre-socialist village. In order to peruse not only the individual portrayal of female protagonists but the dynamics of their interaction, the Bechdel test is applied and complemented with concepts such as the ‘reversed masquerade’ and ‘cryptomatriarchy’, which sheds light on the relationship between women and the presence or absence of female solidarity.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 5.

Tytuł:: The Constructed Dress. The Reception of Fashion in Polish Art since 1989
Strój skonstruowany. Recepcja mody w sztuce polskiej po 1989
Autorzy:: Śliwińska, Dorota
Opis:: The aim of the thesis is to present the way fashion issues were perceived by Polish artists since 1989. “The Constructed Dress” is a keyword to analyse chosen works of art. The term refers to deconstruction in fashion, performative aesthetics and the history of fashion. Theories of Barthes, Simmel and Svendsen are used as a basis for further studies on the subject.Various views on fashion in postmodern era are presented (Lipovetsky, Koenig, Rejakowa).As a social phenomenon fashion changes clothes into symbols of power, prestige or manifestation of being different. Constructing image, masquerade and costume became part of daily life. The role of clothes and the awareness of how appearance is important became greater in postmodern society. Works of art are examples of artists' different views on fashion and clothes.
Praca porusza problem funkcjonowania mody w dziełach sztuki. Pole badawcze obejmuje sztukę w Polsce po roku 1989. Kluczowym pojęciem do interpretacji jest „strój skonstruowany”, zawierający w sobie elementy zaczerpnięte z dekonstrukcji, performatywości i historii mody. Wychodząc od definicji mody sformułowanych przez Rolanda Barthesa, Georga Simmla i Larsa Svendsena, wskazane zostały główne obszary badań nad strojem w XX wieku oraz polemika z nimi (Gilles Lipovetsky). Każdy badacz zwrócił uwagę na inną funkcję ubioru w zależności od relacji mięzyludzkich (Erving Goffman), czy jako element kultury (Rene Koenig, Bożena Rejakowa). Konstruowanie wizerunku, maskarada i kostium stały się częścią życia codziennego. W społeczeństwie ponowoczesnym rola ubioru zwiększyła się, a co za tym idzie wzrosła świadomość mechanizmów nim rządzących. Wybrane prace polskich artystek są przykładem różnorodnych spojrzeń na funkcjonowanie mody i stroju.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Inne

na półce

Skocz do pozycji: 6.

Tytuł:: Gesty ciał nieobecnych. "Stokrotki" Věry Chytilovej jako przykład eksperymentu z cielesnością w kinie czechosłowackiej Nowej Fali
Gestures of the absent bodies: "Sedmikrásky" (Daisies) by Věra Chytilová as an example of experimenting with corporealness in the Czechoslovakian New Wave Cinema
Autorzy:: Kijanka, Justyna
Tematy:: cielesność
czechosłowacka nowa fala
feminizm
fille fatale
maskarada
corporealness
czechoslovak new wave
feminism
masquerade; Pokaż więcej
Wydawca:: Narodowe Centrum Kultury
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/1852687.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: This article deals with the issue of ‘absent corporealness’, as shown in the movie Sedmikrásky (Daisies) by Věra Chytilová. The director deconstructs the concept of femme (and fille) fatale, showing femininity that releases itself from the control of male phantasms by breaking the taboos and balancing on edge of what is acceptable or not. Corporealness and the world shown in the movie are being deconstructed, but also presented as a destructive factor. Heroines transgress from a world that they perceive to be ‘corrupt’ and meaningless, a world, where a gesture has lost its original meaning.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 7.

Tytuł:: Teatr, alegoria, komercja. O „Ogrodzie młodości” Tadeusza Rittnera
Pamiętnik Literacki: Z. 3 (2023)
Autorzy:: Brzozowska, Sabina
Wydawca:: Instytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk
Powiązania:: 9. W. Prokesch [W. Pr.], Teatr im. J. Słowackiego: „Ogród młodości”. Komedia w 4 aktach Tadeusza Rittnera. „Nowa Reforma” 1919, nr 356, s. 3.
5. K. Kłosińska, Ciało, pożądanie, ubranie. O wczesnych powieściach Gabrieli Zapolskiej. Kraków 1999.
2. T. Boy-Żeleński [Boy], „Ogród młodości” T. Rittnera. „Czas” 1919, nr 239, s. 2.
1. B. Bettelheim, Cudowne i pożyteczne. O znaczeniach i wartościach baśni. Przekł., przedm. D. Danek. T. 2. Warszawa 1985.
12. T. Rittner, Ogród młodości. Komedia w 4 aktach. Mpis. Bibl. Ossolineum, nr inwent. 12262/III.
14. T. Rittner, Z Wiednia. „Czas” 1901, nr 262, s. 1.
7. J. Pietrzycki, „Ogród młodości”. Komedia w 4 aktach Tadeusza Rittnera. „Goniec Krakowski” 1919, nr 251, s. 2.
8. W. Prokesch [W. Pr.], Teatr Miejski im. Słowackiego. „Nowa Reforma” 1919, nr 357, s. 1.
15. P. Szarota, Wiedeń 1913. Gdańsk 2021.
10. W. Rabski [W. R.], Teatr „Maska”: „Ogród młodości”. Komedia fantastyczna w 4-ch aktach Tadeusza Rittnera. Ilustracja muzyczna F. Szopskiego. „Kurier Warszawski” 1922, nr 30, s. 14.
11. T. Rittner, O snach i bajkach. „Kurier Warszawski” 1909, nr 350.
3. Z. Jachimecki, Teatr Miejski im. Juliusza Słowackiego. „Ogród młodości”, komedia Tadeusza Rittnera. „Głos Narodu” 1919, nr 221, s. 2.
6. K. Makuszyński, „Ogród młodości”, komedia fantastyczna w czterech aktach Tadeusza Rittnera; ilustracja muzyczna F. Szopskiego. – Otwarcie teatru „Maska”. „Rzeczpospolita” 1922, nr 30, s. 5.
13. T. Rittner, Teatr niemiecki. „Świat” 1909, nr 45, s. 8.
4. Z. Kisielewski, Teatr „Maska”. „Ogród młodości”, komedia fantastyczna w 4 aktach T. Rittnera, ilustracja muzyczna F. Szopskiego. „Robotnik” 1922, nr 31, s. 6.
Opis:: Abstract eng.
Streszcz. ang.
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury
Dostawca treści:: RCIN - Repozytorium Cyfrowe Instytutów Naukowych

Książka

na półce

Skocz do pozycji: 8.

Tytuł:: Utwory dramatyczne Michała Lermontowa
Mikhail Lermontovs dramas
Autorzy:: Bugiel, Piotr
Opis:: Diploma work presents Mikhail Lermontov’s dramaturgy. In the first chapter author analyses the most important Russian writer’s drama: ‘The Masquerade’. He analyses origin of the creation of drama, the plot, main characters, artistic values and literary connections. The second chapter presents tragedy ‘The Spaniards’ as it is a talented work of youth dramatist. Similarly as in the first chapter author analyses drama’s literary inspirations, ideas and the place of work in European literature. In the third chapter diploma work author writes about dramas: ‘A Strange Man’, Menschen und Leidenschaften’ and ‘Two brothers’. These dramas have deep autobiographical motives and they show talent and erudition of youth writer. Diploma work as a whole try to describe Mikhail Lermontov’s dramaturgy at the background of 19th century literary and philosophical ideas. Additionally reader can find there information about theatre history of dramas.
Praca dyplomowa jest poświęcona twórczości dramaturgicznej Michała Lermontowa. W pierwszym rozdziale autor pracy analizuje najważniejszy utwór dramaturgiczny rosyjskiego pisarza: Маскарад. Analizuje genezę powstania dzieła, fabułę, postaci głównych bohaterów, walory artystyczne, oraz powiązania literackie. Drugi rozdział pracy został poświęcony utworowi Испанцы, jako reprezentantowi młodzieńczej twórczości Lermontowa. Podobnie jak w pierwszym rozdziale dzieło jest analizowane pod kątem inspiracji literackich, treści ideowych i intertekstualności tragedii. W trzecim rozdziale autor pracy zajmuje się analizą dzieł: Menschen und Leidenschaften, Странный человек, Два брата. Są to utwory nacechowane wątkami autobiograficznymi, w których przejawia się talent i erudycja młodego pisarza. Praca w całości ukazuje twórczość dramatyczną Michała Lermontowa na tle ówczesnych prądów myślowych i literackich. Dodatkowo można w niej znaleźć informacje o scenicznych dziejach sztuk rosyjskiego pisarza.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Inne

na półce

Skocz do pozycji: 9.

Tytuł:: Anthropology of the masqueradein the concept of Fyodor Stepun
Autorzy:: Lechowska, Marta
Opis:: The article takes up the issue of the masqueradein an anthropological perspective. On the basisof F. Stepun’s letter to his wife (included in hisworkFrom the Letters of an Ensign Artillery-man, 1916), in which the philosopher gives acharacterization of the New Year as a holidaywhich inseparable attribute is the mask andmasquerade (as a form of transgressing theindividual self in the sphere of a culture), theauthor distinguishes the two types of this phe-nomenon - pure entertainment and philosophi-cal or transcendental masquerade (these areStepun’s terms). The paper explains what theseterms mean in relation to the theatrical phe-nomenon and also draws a distinction betweenthe mentioned secular holiday and religiousholidays, for example Christmas Day and Feastof Holy Trinity. Then, in the light of the textThe Main Problems of the Theater(1923), thequestion about the conditions of the possibilityof a philosophical masquerade is posed. Stepun,introducing the concepts ofединодушие andмногодушие, distinguishes three anthropologi-cal types - the city dweller, the mystic, and theartist; only one of them meets the conditions ofphilosophical masquerade. Thanks to the juxta-position of these two mentioned above texts,the anthropological basis of the theatrical phe-nomena, including the masquerade, emerges.The article also raises the question of the tragicprinciple in the context of anthropology as wellas culture. The similarity of the concepts oftragedy introduced by Fyodor Stepun andVyacheslav Ivanov is shown. The final point ofthe considerations is the statement that refersthe notion of theatricality first and foremost toan anthropological category, and only secon-darily to cultural phenomena. The paper showsthe necessary anthropological background forthe phenomenon of masqueradee.
В статье рассматривается проблематика маскарада в антропологической перспективе. Ос-новываясь на письме Ф. Степуна к жене («Изписем прапорщика артиллериста», 1916), вкотором дается характеристика Нового годакак праздника, неотъемлемыми атрибутамикоторого являются маска и маскарад (какформа трансгрессии индивидуального «Я» всфере культуры), автор различает два типаэтого явления: развлекательный и философский, или трансцендентный (термины Степуна). Объясняя, что означают эти терминыпо отношению к театральному явлению, автор проводит различие между светскими(Новый год) и религиозными (Рождество,Святая Троица) праздниками. Затем в кон-тексте анализа работы «Основные проблемытеатра» (1923) ставится вопрос об условияхвозможности маскарада философского типа. Степун, вводя понятия «единодушие» и«многодушие», выделяет три антропологических типа: мещанин, мистик и артист; только один из них отвечает условиям философского маскарада. Через сопоставлениедвух вышеупомянутых текстов раскрывается антропологическая основа театральныхявлений, включая маскарад. Рассматривается также проблематика трагического в контексте антропологии и культуры; автор указывает на сходство между концепциямитрагедии Степуна и В.И. Иванова. В основеобеих концепций трагедии лежит отношение человека, действующего в мире, к мета-физическому идеалу. Последней отправнойточкой рассуждений является утверждение,относящее понятие театральности в первуюочередь к антропологическим категориям илишь во вторую - к культурным феноменам. В тексте показана необходимая антрополо-гическая подоплека феномена маскарада.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 10.

Tytuł:: Calypso i karnawał. Formy polityczno-kulturowej ekspresji w Republice Trynidadu i Tobago
Calypso and Carnival. Political and cultural forms of expression in the Republic of Trinidad and Tobago
Autorzy:: Żelazko, Agata
Opis:: Calypso jest jednym z najbardziej wpływowych gatunków muzycznych we współczesnym świecie. Opowiada o rzeczywistości, nie koloryzując jej. Ta muzyka jest strażnikiem autentyczności, głosem trinbagońskiego narodu. Karnawał na Trynidadzie i Tobago, podczas którego odbywają się najważniejsze wydarzenia związane z calypso, uważa się za jedno z najwspanialszych światowych widowisk. Z tego powodu chcę opisać najciekawsze aspekty z nią związane, zaprezentować fragmenty tekstów calypso, które najdokładniej prezentują problematykę danych momentów w historii, aby każdy czytelnik mógł tu znaleźć coś dla siebie i poznać podstawowe informacje związane z tym krajem. Moja praca oparta jest na założeniu, że calypso stawia nacisk na bieżące problemy z różnych dziedzin życia Trynidadu i Tobago. Z tej racji jest wiarygodnym źródłem prowadzącym do poznania historii i współczesności kraju „od kuchni”, oczyma prawdziwych reprezentantów wyspy. Karnawał natomiast, od początku dziejów Wysp Bliźniaczych wyraża walkę o swobodę ekspresji, o prawo głosu i decydowania o własnym losie oraz walkę o odnalezienie tożsamości w tym etnicznie i kulturowo zróżnicowanym państwie. Jest również wyznacznikiem nasilających się podziałów klasowo-rasowych i przestrzenią do rywalizacji społeczno-politycznej.
Calypso is one of the most influential genres of music in the contemporary world. It presents reality without colouring it. Calyspo is a guardian of authenticity, the voice of trinbagonian people. Carnival in Trinidad and Tobago holds the most important events that are related to calypso music and is considered to be one of the world's best spectacles. For that reason I want to touch upon its most interesting aspects and present some of calypso lyrics, which best describe important periods of Trinidad's history. My work is based on assumption, that calypso places emphasis on current issues connected to different areas of trinidadian life. Taking that into consideration, calypso music is a reliable source of information, presented by real representatives of Twin Island Republic. Moreover, Carnival is considered to be a symbol of fight for independence, identity and freedom of expression in this culturally and ethnically diversed country. It is also an indication of growing differences among people and a space for social and political rivalry.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Inne

na półce

Informacja

Wyszukujesz frazę "masquerade" wg kryterium: Temat