Temat: memuar - Prolib Integro

Skocz do pozycji: 1.

Tytuł:: Homo academicus polonicus. Autoteorie jako twórcze i krytyczne pisanie akademickie
Homo Academicus Polonicus. Autotheories as Both Creative and Critical Academic Writing
Autorzy:: Adamczewska-Baranowska, Izabella
Tematy:: autotheory
subversion
emotions
memoir
academic writing
autoteoria
afekty
memuar
subwersja
piśmiennictwo naukowe
krytyka uniwersytetu; Pokaż więcej
Wydawca:: Uniwersytet Łódzki. Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/28408250.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Autorka przybliża i definiuje autoteorie, analizując polskojęzyczne przykłady: Znikanie Izabeli Morskiej, Polskę, rozkosz, uniwersytet Michała Pawła Markowskiego oraz Harcowanie na planie. Her-storia stawania się matką-akademiczką w polskim uniwersytecie Beaty Karpińskiej-Musiał. Z lektury tekstów wynika, że autoteorie łączące piśmiennictwo naukowe z memuarem mogą mieć potencjał krytyczny. Są też przykładem twórczego, literackiego piśmiennictwa naukowego.
The author explains and defines autotheories by analyzing Polish-language texts: Znikanie (Disappearance) by Izabela Morska, Polska, rozkosz, uniwersytet (Poland, Pleasure, University) by Michał Paweł Markowski and Harcowanie na planie. Her-storia stawania się matką-akademiczką w polskim uniwersytecie (Enter Stage Left. Her-story of Becoming Mother-Academic at a Polish University) by Beata Karpińska-Musiał. Upon reading of these texts, it becomes evident that there is a critical potential in autotheories that link academic writing with memoir. Autotheories are also an example of creative, literary academic writing.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 2.

Tytuł:: “Like an object pushed from place to place” – resilience in the time of war and exile in "Those We Throw Away Are Diamonds" (2021) by Mondiant Dogon
Autorzy:: Macedulska, Katarzyna
Tematy:: memoir
Rwanda genocide
trauma
testimony
resilience
Agaciro
memuar
ludobójstwo w Rwandzie
świadectwo
rezyliencja; Pokaż więcej
Wydawca:: Uniwersytet Szczeciński. Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/60937494.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: The article discusses the form and functions of Mondiant Dogon’s memoir "Those We Throw Away Are Diamonds: A Refugee’s Search for Home". After a short introduction on the position of the author/narrator/protagonist of the memoir as well as the trauma and grief of the genocide survivors, the analytic attention is directed to the memoir as a genre that enables personal testimony and the commemoration of the perished. Dogon’s memoir is also an act of resilience amidst the legal and psychological crisis of belonging (statelesness). As a genre where the personal becomes the public, the memoir participates in the formation of collective consciousness, shared values, and civic attitudes. The literary devices typical of the memoir enable the representation of individual traumatic experience in relation to its historical, cultural, and political conditions. In his personal narrative Dogon analyses cause and effect sequences, pinpoints the issues that demand intervention, and shows the direction of change.
W artykule podjęto dyskusję na temat formy i funkcji memuaru Mondianta Dogona „Those We Throw Away Are Diamonds: A Refugee’s Search for Home”. Wychodząc od krótkiej charakterystyki pozycji autora/narratora/bohatera memuaru oraz specyfiki traumy i żałoby ocalałych z ludobójstwa, autorka koncentruje się na kwestii memuaru jako gatunku, w którym możliwe jest osobiste oddanie świadectwa przetrwania oraz upamiętnienie zamordowanych. Memuar Dogona odczytany jest również jako akt rezyliencji w obliczu prawnego i psychicznego kryzysu przynależności (bezpaństwowości). Memuar jest gatunkiem, który łączy to, co osobiste z tym, co publiczne, i tym samym bierze udział w kształtowaniu świadomości zbiorowej, wspólnych wartości oraz postaw obywatelskich. Zabiegi literackie charakterystyczne dla memuaru pozwalają na przedstawienie traumatycznego doświadczenia jednostki wraz ze wskazaniem jego historycznych, politycznych oraz kulturowych uwarunkowań. W autorefleksyjnej narracji osobistej Dogon analizuje ciągi przyczynowo-skutkowe oraz wskazuje zarówno kwestie wymagające interwencji, jak i kierunek zmian.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 3.

Tytuł:: Autonaturografie. Biopoetyki immersyjnego piśmiennictwa przyrodniczego (Zajączkowska, Brach-Czaina, Tsing, Macdonald)
Life-nature-writing (Zajączkowska, Brach-Czaina, Tsing, Macdonald)
Autorzy:: Adamczewska-Baranowska, Izabella
Tematy:: życiopisanie
piśmiennictwo przyrodnicze
memuar
ekokrytyka
biopoetyka
cthulucen
asamblaż
life-writing, nature writing, memoir, ecocriticism, biopetics, cthulucene, assemblage
life-writing
nature writing
memoir
ecocriticism
biopoetics
cthulucene
assemblage; Pokaż więcej
Wydawca:: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/2097185.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Celem artykułu jest wyodrębnienie nowej, nieantropocentrycznej formy pisania o przyrodzie. Analizując teksty antropolożki Anny Lowenhaupt Tsing, biolożki Urszuli Zajączkowskiej, historyczki nauki Helen Macdoland i filozofki Jolanty Brach-Czainy – wskazuję na chwyty charakteryzujące ich biopoetykę: immersyjność, rizomatyczność, asamblażowość i tentakularność. Nawiązując do formuły gatunkowej “pasażu tekstowego” (rozumianego szeroko, niekoniecznie jako pisanie i czytanie miasta) i wspierając się rozważaniami Rebeki Solnit, pokazuję, jakim ponadgatunkowym doświadczeniem jest dla flanerek wędrówka i włóczęga, które mogą zarazem być ucieczką z laboratorium. Zastanawiam się też, jak bardzo nieantropocentryczny może być tekst literacki.
he aim of this paper is to describe new, non-anthropocentric forms of non-fictional nature writing that can also be interpreted as life-nature (autoBIOgraphical) writing. The author discusses the works of Anna Lowenhaupt Tsing (anthropologist), Urszula Zajączkowska (biologist), Helen Macdonald (historian of science) and Jolanta Brach-Czaina (philosopher) in order to show their biopoetical writing strategies: immersion, rhizomatic, assemblage, and tentacularity. In her analysis, the author defines the strategies by using the concepts of Passage – understood in broader terms rather than as a trope of urban writing and reading – and flaneurie, which can be a non-urban experience, that represents the opposite of laboratory. This paper will also discuss the possibilities and the limits of non-anthropocentrism in literature.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Informacja

Wyszukujesz frazę "memuar" wg kryterium: Temat