Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

English (EN)·Polski (PL)·Yкраїнський (UK)
Przejdź do strony domowej biblioteki Pedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Komisji Edukacji Narodowej w Lublinie Link otwiera się w nowym oknie Logo biblioteki Prolib Integro - strona głównaPedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Komisji Edukacji Narodowej w Lublinie
Zmień bibliotekę

Wyszukujesz frazę "official languages" wg kryterium: Temat

  Lista filtrów
Wyrównaj
    Wyświetlanie 1-6 z 6
    Tytuł:
    Droga ku wielojęzyczności RPA
    Towards Multilingualism in the Republic of South Africa
    Autorzy:
    Wójtowicz, Beata
    Posthumus, Lionel
    Tematy:
    Republic of South Africa
    official languages
    language policy
    multilingualism
    Pokaż więcej
    Wydawca:
    Uniwersytet Warszawski. Katedra Języków i Kultur Afryki. Polskie Towarzystwo Afrykanistyczne
    Powiązania:
    https://bibliotekanauki.pl/articles/522822.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
    Opis:
    After the rule of apartheid ended in 1994, the new government of the Republic of South Africa made a substantial change in language policy by giving an official status to eleven languages spoken in the country. Besides English and Afrikaans, nine more indigenous African Bantu languages were officially recognised. Such an extensive multilingual policy is unique in the world and although very progressive, presents a serious challenge to the system of education. The article touches upon the linguistic situation in the Republic of South Africa, the distribution and popularity of various languages and the topic of how the new policy has been implemented in the sector of education.
    Dostawca treści:
    Biblioteka Nauki
    Artykuł
    Tytuł:
    Impact of Brexit on the status of the English language in the European Union
    Wpływ Brexitu na status języka angielskiego w Unii Europejskiej
    Autorzy:
    Kużelewska, Elżbieta
    Tematy:
    Brexit
    multilingualism
    official languages
    working languages
    the European Union
    wielojęzyczność
    języki oficjalne
    języki robocze
    Unia Europejska
    Pokaż więcej
    Wydawca:
    Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
    Powiązania:
    https://bibliotekanauki.pl/articles/619691.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
    Opis:
    Wielka Brytania przystąpiła do EWG/UE w 1973 r. Jej członkostwo było jednym z drażliwszych problemów w polityce brytyjskiej w ciągu ostatnich czterdziestu pięciu lat. Wielka Brytania jest najbardziej eurosceptycznym państwem członkowskim UE. Wartością dodaną wniesioną przez Londyn do UE był język angielski, który sukcesywnie wypierał język francuski z funkcji języka roboczego Unii. Język angielski jest nie tylko językiem oficjalnym UE (obok pozostałych 23 języków oficjalnych), ale przede wszystkim ma pozycję dominującą w komunikacji pomiędzy UE a światem zewnętrznym oraz pomiędzy instytucjami europejskimi i podczas nieformalnych spotkań. Celem artykułu jest analiza pozycji języka angielskiego w UE, umacniania się jego statusu oraz udzielenie odpowiedzi na pytanie o to czy zachowany zostanie obecny status języka angielskiego w UE po opuszczeniu jej przez Wielką Brytanię.
    The United Kingdom joined the EEC/EU in 1973. Its membership has been one of the thorniest issues in British politics over the last forty-five years. The United Kingdom was one of the most Euroskeptic member states in the EU. The ‘added value’ brought by London to the EU was the English language, which successively supplanted French from the function of working language of the EU. English is not only the official language of the EU (it is one of 24 official languages), but primarily has a dominant position in the EU. It is used for communication between the EU and the world, between European institutions and during informal meetings. The purpose of this article is to analyze the position of English in the EU, to show its strengths, and finally to answer the question of whether the present status of English in the EU will remain after the UK leaves.
    Dostawca treści:
    Biblioteka Nauki
    Artykuł
    Tytuł:
    Sytuacja językowa w Europie - miedzy regionalizmem a integracją europejską
    Language situation in Europe: Between Regionalism and the European Integration
    Autorzy:
    Szul, Roman
    Tematy:
    sytuacja językowa
    języki regionalne
    języki mniejszościowe
    języki narodowe
    języki oficjalne UE
    języki robocze UE
    language situation
    regional languages
    minority languages
    national languages
    EU's official languages
    EU"s working languages
    Pokaż więcej
    Wydawca:
    Uniwersytet Warszawski. Instytut Ameryk i Europy. Centrum Europejskich Studiów Regionalnych i Lokalnych (EUROREG)
    Powiązania:
    https://bibliotekanauki.pl/articles/413866.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
    Opis:
    W ostatnich dekadach, zwłaszcza w Europie, następuje ożywienie tożsamości narodowej i regionalnej mniejszych grup etnicznych prowadzące w wielu przypadkach do zmiany sytuacji językowej i do starań na rzecz zahamowania, a nawet odwrócenia procesów asymilacji językowej. Artykuł opisuje poszczególne przypadki ruchów narodowych/regionalnych mających w programie kwestię językową oraz proponuje typologię regionów i krajów z punktu widzenia sytuacji językowej. Kwestia językowa występuje też na poziomie Unii Europejskiej. Instytucje UE starają się łączyć ideologiczną zasadę wielojęzyczności (równości oficjalnych języków państw członkowskich) z pragmatyzmem polegającym na minimalizacji liczby języków roboczych. Na poziomie „obywatelskim” Unia wspiera model wielojęzyczności mieszkańców jako sposób na ułatwienie funkcjonowania wspólnego rynku pracy, towarów, usług i kapitału przy zachowaniu tożsamości kulturowej państw członkowskich. W poszczególnych krajach polityka językowa jest w gestii władz państwowych, brak jest wspólnych zasad obowiązujących na terenie całej UE, czego efektem są różnice między krajami w podejściu do języków mniejszości etnicznych.
    In the last decades, especially in Europe, a process of the rebirth of national and regional identities of small ethnic groups has been taking place, leading in many cases to a change of language situation and to attempts to stop and even to revert processes of linguistic assimilation. The article presents individual cases of ethnic/regional movements having “language issue” in their programmes, and makes an attempt of a typology of regions and countries according to their language situation and policy. The language question also appears at the European Union level. The EU institutions try to combine the ideological principle of multilingualism (equality of all official languages of the EU members) with pragmatism implying minimizing the number of working languages. At the “civil” level the EU supports the model of multilingualism of the inhabitants as a means to facilitate functioning of the common labour, commodity, service and capital market while maintaining cultural identities of its member states. In individual countries the language policy is competence of national authorities; there are no common binding rules on the territory of the whole EU. As a result, there are differences among countries in their attitudes towards languages of ethnic minorities.
    Dostawca treści:
    Biblioteka Nauki
    Artykuł
    Autorzy:
    Stala, Ewa
    Opis:
    The article describes the history of the latinization of the Iberian Peninsula and the linguistic situation in contemporary Spain.
    Artykuł opisuje historię latynizacji Półwyspu Iberyjskiego i sytuację językową współczesnej Hiszpanii.
    Dostawca treści:
    Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
    Artykuł
    Tytuł:
    Peuples constitutifs et identités linguistiques en Bosnie-Herzégovine
    Nations Forming Bosnia and Herzegovina and their Linguistic Identity
    Narody stanowiące Bośnię-Hercegowinę a ich tożsamość językowa
    Autorzy:
    Bajrić, Samir
    Tematy:
    narody stanowiące
    języki oficjalne
    przynależność etniczna
    przynależność językowa
    chorwacki
    serbski
    bośniacki
    języki lub nazwy języków
    rewindykacje językowe
    constituent peoples
    official languages
    ethnicities
    linguistic affiliations
    linguistic identities
    Croatian
    Serbian
    Bosnian
    languages or languages denominations
    linguistic claims
    Pokaż więcej
    Wydawca:
    Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II. Towarzystwo Naukowe KUL
    Powiązania:
    https://bibliotekanauki.pl/articles/1883461.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
    Opis:
    W 1918 roku Antoine Meillet, francuski językoznawca i wybitny znawca świata słowiańskiego, pisał : „Świat dąży do tego, by mieć jedną tylko cywilizację, ale języki cywilizacyjne w nim się pomnażają” (A. Meillet, Les langues dans l’Europe nouvelle, Paris, Payot, 1918, p. 2). Prawie sto lat później przestrzeń, dla której tradycje polityczne zastrzegają nazwę Europa Centralna, potwierdza zasadność wizji wyżej wspomnianego językoznawcy, choćby tylko dla pomnożenia nazw języków z tego regionu geograficznego i kulturowego. W tej części Starego Kontynentu zamieszkują głównie wspólnoty o tradycjach i językach słowiańskich. Każdy, kto pojął historię narodów południowych Słowian, będzie umiał połączyć nazwę serbsko-chorwacki / chorwacko-serbski z nazwą Jugosławia. Ta ostatnia nie implikuje etnonimu jugosłowiański w tym znaczeniu, w jakim etnonim francuski – a Francja uznawana jest za Państwo-naród – odsyła do narodu francuskiego. Rygorystyczne rozróżnienie, jakiego dokonują z tytułu dziedzictwa austro-węgierskiego narody zamieszkujące Półwysep Bałkański między nacionalnost (‘narodowość’, ‘przynależność do narodu’, niem. Volksangehörigkeit) et državljanstvo (‘citoyenneté’, ‘appartenance à un État’», niem. Staatsangehörigkeit), zderza się z koncepcją francuską (zachodnią), w której naród i państwo tworzą, grosso modo, spójne kryterium odniesienia. Różnorodne zmiany polityki językowej jak i wspólnoty społeczne czy wyznaniowe, które tworzą obecną Bośnię-Hercegowinę, ów dziwny przeżytek „mozaiki narodów i tradycji”, jaką tworzyła swego czasu Jugosławia (1945-1992), czynią złożonymi relacje zarówno instytucjonalne, jak i ludzkie między narodami stanowiącymi to państwo. Artykuł podejmuje problem konieczności przemyślenia na nowo pojęcia języka (narodowego, urzędowego, używanego), narodu i konstytucji państwowej, badając szczególne przypadki, jakie tworzy koabitacja Bośni i Hercegowiny. Nazwy narzucone przez porozumienia w Dayton (1995) i odnoszące się zarówno do bytów politycznych, jak i do narodów oraz mniejszości, takie jak Fédération croato-bosniaque / croato-musulmane, Republika Srpska (serbski byt polityczny Bośni i Hercegowiny), Croates / Bosno-Croates, Serbes / Bosno-Serbes, Bosniens, Bosniaques / Musulmans, Bosniaques-Musulmans, etc., tworzą szeroką domenę, w której przeplatają się i nakładają się na siebie rewindykacje językowe i rzeczywistości wieloetniczne / wielowyznaniowe.
    In 1918, Antoine Meillet, French linguist and a great specialist of the Slavic world, wrote these: “The world tends to have only one civilization, but civilization languages are multiplying” (A. Meillet, Les langues dans l’Europe nouvelle, Paris, Payot, 1918, p. 2). A century later, within a few years, the space to which the political traditions reserve the name Central Europe confirms the validity of visionary thinking linguist said, if only for the multiplication of languages denominations that affects this geographical and cultural area. This part of the Old Continent is home mostly the tradition of Slavic community(ies) and expression(s). Anyone who has studied the history of South Slavic peoples dreams of creating a link between the term “Serbo-Croatian” / “Croatian-Serbian” and the name of Yugoslavia. But it does not involve the ethnonym “Yugoslav” in the sense that the French ethnonym—France being considered as a nation-state—refers to the French nation. The rigorous distinction the peoples inhabiting the Balkan Peninsula establish, as an Austro-Hungarian heritage, between nacionalnost (‘nationality,’ ‘nationhood,’ German: Volksangehörigkeit) and državljanstvo (‘citizenship,’ ‘membership of a State,’ German: Staatsangehörigkeit) faces a French design (Western) where nation and state form roughly a compact reference criterion. Language policies and the social and religious communities that make up Bosnia and Herzegovina today, this strange survivor of the “mosaic of peoples and traditions” that once formed the second Yugoslavia (1945–1992), more complex relationships, both institutional and human, between its constituent peoples. This paper revives the need to rethink the language concepts (national, official and other), nation and state constitution by subjecting them to the study of (intractable) features created by the Bosnian cohabitation. The names imposed by the Dayton Agreement (1995) and referring to political entities as well as peoples and minorities concerned, such as Bosniak-Croat Federation / Muslim-Croat, Republika Srpska (Serb political entity of Bosnia and Herzegovina), Croats / Bosnian Croats, Serbs / Bosnian Serbs, Bosnians, Bosniaks / Muslims, Bosnian-Muslims, etc., create a broad area where intermingle and overlap language demands and multiethnic / multireligious realities.
    Dostawca treści:
    Biblioteka Nauki
    Artykuł
      Wyświetlanie 1-6 z 6

      Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies