Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

English (EN)·Polski (PL)·Yкраїнський (UK)
Przejdź do strony domowej biblioteki Pedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Komisji Edukacji Narodowej w Lublinie Link otwiera się w nowym oknie Logo biblioteki Prolib Integro - strona głównaPedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Komisji Edukacji Narodowej w Lublinie
Zmień bibliotekę

Wyszukujesz frazę "opera" wg kryterium: Temat

  Lista filtrów
Dostawca treści
Wyrównaj
Wyświetlanie 1-10 z 671
Tytuł:
Dwuznaczny powab. Opera w kinie
Ambiguous Charm: Opera in Film
Autorzy:
Sowińska, Iwona
Tematy:
opera
film operowy
opera filmowa
opera film
film opera
Pokaż więcej
Wydawca:
Polska Akademia Nauk. Instytut Sztuki PAN
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/59526969.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Związki kina z operą mają długą historię i nie sprowadzają się wyłącznie do filmów zwanych operowymi. Opera może uobecniać się w kinie także na dwa inne sposoby. Po pierwsze, literatura operowa stanowi bogaty rezerwuar muzyki, którą kino adaptuje dla swoich potrzeb i wykorzystuje w charakterze "ilustracji". Po drugie, w zaskakująco wielu filmach znaleźć można epizody, w których opera - jej oglądanie, słuchanie, wykonywanie, komentowanie czy inna aktywność mająca z nią związek - jest elementem świata przedstawionego. Autorka koncentruje uwagę na wybranych filmach właśnie tego rodzaju, traktując je jako wypowiedź na temat opery, a zwłaszcza pewnej osobliwości jej recepcji. Ciesząc się bowiem oficjalnym prestiżem, opera stanowi wyzwanie dla współczesnej wrażliwości. Kino reprodukuje powszechnie stosowane sposoby radzenia sobie z tym problemem.
The relationship between film and cinema has a long history, and cannot be reduced to so called opera films. Opera might be present in film in two other ways. Firstly, opera is a rich source of music which can be adopted for the needs of cinema and used as illustration. Secondly, in a surprisingly large number of films there are episodes in which watching, listening to, presenting or commenting opera, or other activities associated with opera form an element of the portrayed world. Sowińska concentrates on a selection of films of this type, and what these films tell us about opera and particularities of its reception by film audiences. Opera, being an element of high culture, can be a challenge to contemporary sensibilities. Film reproduces commonly adopted means of dealing with this problem.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Goplana Władysława Żeleńskiego. Kilka uwag o stylu opery
Goplana by Władysław Żeleński. A few remarks on the style of the opera
Autorzy:
Zwierzycka, Agnieszka
Tematy:
Władysław Żeleński
Goplana
opera liryczna
opera w Polsce
lyric opera
opera in Poland
Pokaż więcej
Wydawca:
Uniwersytet Humanistyczno-Przyrodniczy im. Jana Długosza w Częstochowie. Wydawnictwo Uczelniane
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/1358125.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
In November 2016, the National Theatre in Warsaw staged Goplana by Władysław Żeleński for the first time after its long absence from the stage. The opera was received with great acclaim by the critics worldwide, and in May 2017 it was granted an award at International Opera Awards in London in the category “rediscovered work.” This surprised not only Polish music lovers but also musicians, as the belief that Żeleński was a conservative composer whose works are a remnant of a bygone era had become widespread. This view had been shared by several generations and could not be verified since the composer’s pieces were very rarely performed, perhaps with the exception of his early works – the concert overture W Tatrach [In the Tatra Mountains] and a few songs. It was only recently that research on his oeuvre has been undertaken. The present article is aimed at providing additional information concerning the composing technique of Władysław Żeleński.
W październiku 2016 roku Teatr Wielki – Opera Narodowa w Warszawie wystawił, po kilkudziesięciu latach nieobecności na scenie, Goplanę Władysława Żeleńskiego. Opera ta została przyjęta przez światową krytykę z ogromnym uznaniem, a w maju 2017 roku została uhonorowana w Londynie statuetką International Opera Awards w kategorii: dzieło odkryte na nowo. Nagroda ta była zaskoczeniem nie tylko dla polskich melomanów, lecz także muzyków. Upowszechniła się bowiem opinia o Żeleńskim jako kompozytorze konserwatywnym, którego twórczość jest jedynie wyrazem minionej epoki. Pogląd ten był powielany przez kilka pokoleń i nie mógł zostać zweryfikowany, ponieważ utwory kompozytora były bardzo rzadko wykonywane, za wyjątkiem może jego młodzieńczego dzieła – uwertury koncertowej W Tatrach i kilku pieśni. Dopiero w ostatnim okresie podjęto badania nad jego twórczością. Celem niniejszego artykułu jest uzupełnienie informacji dotyczących warsztatu kompozytorskiego Władysława Żeleńskiego.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Opera „Filozof zmieniony” Michała Kazimierza Ogińskiego w świetle nowych badań
Michał Kazimierz Ogiński’s Opera ‘Filozof zmieniony’ in the Light of Latest Research
Autorzy:
Bieńkowska, Irena
Tematy:
Michał Kazimierz Ogiński
Słonim
opera Filozof zmieniony
opera komiczna
opera polska
Slonim
A Philosopher Transformed
comic opera
Polish opera
Pokaż więcej
Wydawca:
Polska Akademia Nauk. Instytut Sztuki PAN
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/24272933.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Filozof zmieniony, komiczna opera o zabarwieniu dydaktycznym, jest jednym z pierwszych dzieł w tym gatunku w języku polskim. Po raz pierwszy kompozycja zostało zaprezentowana w karnawale 1771 roku w Słonimiu w teatrze nadwornym Michała Kazimierza Ogińskiego. Obecnie dysponujemy jedynie librettem opery anonimowo wydanym w Wilnie w 1771 i ponownie w 1779 roku. Wszystkie występujące w operze postacie – łącznie dwanaście – mają partie śpiewane. Libretto dzieła poprzedzone wstępem o charakterze dydaktycznym zawiera dwa wątki: liryczno-miłosny i satyryczno-humorystyczny. Ten drugi  przejawia się w sposobie oddania przez Ogińskiego postaci, co zostało spotęgowane poprzez nadanie większości bohaterów nazwisk znaczeniowych. Ogiński, być może inspirowany komediami Molièra, wprowadził ponadto do tekstu elementy realistyczno-satyryczne. Łącznie w operze umieszczono 16 fragmentów śpiewanych – 9 w I akcie i 7 w drugim: 10 arii (w tym jedna poprzedzona recytatywem), trzy duety, tercet, sekstet oraz końcowy chór. W Filozofie zmienionym wykorzystano dwie pieśni, niezauważone dotychczas przez muzykologów, pochodzące z sygnowanego nazwiskiem Ogińskiego zbioru z 1770 roku pt. Pieśni: Anetka oraz O Filozofii, które zostały wykorzystane w drugim akcie opery odpowiednio w scenie pierwszej i szóstej. Melodię pieśni Anetka oznaczoną jako „Aria” odnajdziemy ponadto w podręczniku nauki gry na skrzypcach z 1806, co dowodzi pewnej popularności opery Ogińskiego.  Podręcznik ów mieści melodie w większości zanotowane bez atrybucji autorskich, pochodzące z repertuaru końca XVIII wieku, m.in. kompozycje Ignacego Pleyela oraz fragmenty z oper prezentowanych na scenie warszawskiej, m.in. Cudu mniemanego Jana Stefaniego czy z bardzo popularnej wówczas opery Zośka czyli Wiejskie zaloty M. Kamieńskiego.
Filozof zmieniony (A Philosopher Transformed) is a comic opera with educational elements, one of the first Polish-language works in this genre, staged in the carnival of 1771 in Słonim (now Slonim, Belarus) at the court theatre of Michał Kazimierz Ogiński. At present we only have its libretto, anonymously published in Vilnius in 1771 and again in 1779. All the twelve individual parts are sung. The libretto is preceded by a didactic preface and features two themes: a lyrical (amorous) and a satirical (humorous) one. The latter is reflected in character presentation, enhanced by the fact that most of them have telling surnames. Possibly inspired by Moliere’s comedies, Ogiński also introduced realistic and satirical elements into the text. The opera comprises a total of sixteen sung numbers (nine in Act I, seven in Act II), including ten arias (one preceded by a recitativo), three duets, a trio, a sextet, and the final chorus. The opera contains two songs not previously identified by musicologists, which come from Ogiński’s 1770 collection of songs. These two, ‘Anetka’ (‘Anette’) and ‘O Filozofii’ (‘On Philosophy’) are used respectively in Scenes I and VI of Act II. The melody of the former song was also printed as an ‘Aria’ in an 1806 violin handbook, which shows that Ogiński’s opera enjoyed some popularity. The handbook quotes (mostly without giving the names of composers) melodies belonging to the late eighteenth-century repertoire. These include pieces by Ignaz Pleyel and excerpts from operas staged in Warsaw, such as Jan Stefani’s Cud mniemany, czyli Krakowiacy i Górale (The Supposed Miracle or Cracovians and Highlanders) and the extremely popular Zośka, czyli Wiejskie zaloty (Zoska, or the Village Amours) by Maciej Kamieński.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
The Metropolitan Opera jako wiodący producent spektakli operowych. Strategia kreowania marki the Met
The Metropolitan Opera as a leading producer of opera. The strategy of creating a Met brand
Autorzy:
Lakner, Agnieszka
Tematy:
opera
Metropolitan Opera
brand
opera marketing
global culture industry
mediation
Pokaż więcej
Wydawca:
Uniwersytet Jagielloński. Koło Naukowe Studentów Muzykologii UJ
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/513954.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
The aim of an article is to show a strategy of creating brand by Metropolitan Opera according to the theory of global culture industry by Scott Lash and Ceila Lury. The main process which plays a significant role in this strategy is a medialisation of the opera, which provides constant update of this genre and helps it to adapt its form for a contemporary consumer. This strategy changes the relation between product and its recipient on several levels and makes an opera a new, fresh and modern music genre, as well as a theatrical and cinematic experience. Expansive Met brand transforms the operatic industry and introduces numerous innovations as Live in HD, iPod applications, Met on Demand, a brand of a singer etc. There’s also a significant aura around this brand, which imposes a form of thinking and causes certain expectations in relation to the consumer goods made by Met. According to the Roland Barthes’ theory of modern myth, the perception of this brand depends also on its history, memory and tradition, as well as being created by the identity itself. Thanks to the innovations and the nature of the event, an access to the opera nowadays is much easier and becomes a sign of a modern era.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
The Metropolitan Opera jako wiodący producent spektakli operowych : strategia kreowania marki the Met
The Metropolitan Opera as a leading producer of opera : the strategy of creating a Met brand
Autorzy:
Lakner, Agnieszka
Opis:
The aim of an article is to show a strategy of creating brand by Metropolitan Opera according to the theory of global culture industry by Scott Lash and Ceila Lury. The main process which plays a significant role in this strategy is a medialisation of the opera, which provides constant update of this genre and helps it to adapt its form for a contemporary consumer. This strategy changes the relation between product and its recipient on several levels and makes an opera a new, fresh and modern music genre, as well as a theatrical and cinematic experience. Expansive Met brand transforms the operatic industry and introduces numerous innovations as Live in HD, iPod applications, Met on Demand, a brand of a singer etc. There’s also a significant aura around this brand, which imposes a form of thinking and causes certain expectations in relation to the consumer goods made by Met. According to the Roland Barthes’ theory of modern myth, the perception of this brand depends also on its history, memory and tradition, as well as being created by the identity itself. Thanks to the innovations and the nature of the event, an access to the opera nowadays is much easier and becomes a sign of a modern era.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Artykuł
Tytuł:
The history of stage performance of operas by Karol Kurpiński in Warsaw, Kraków and Lviv back to 1885 and press reviews of the first performance
Dzieje sceniczne oper Karola Kurpińskiego w Warszawie, Krakowie i we Lwowie do 1885 roku oraz opinie prasowe dotyczące pierwszych spektakli.
Autorzy:
Lis, Jakub
Opis:
Tematem pracy są dzieje prezentacji oper Karola Kurpińskiego do 1885 roku (setna rocznica urodzin kompozytora), które miały miejsce w trzech najważniejszych ośrodkach na ziemiach polskich w XIX wieku: Warszawa, Kraków, Lwów. Ponadto poruszany jest temat opinii prasowych dotyczących opublikowanych w prasie w okresie premier omawianych oper.
Main theme of this work is the history of stage performance of operas by Karol Kurpińsk back to 1885 (centenary of the composer), which took place in the three main centers of the Polish lands in the nineteenth century: Warsaw, Krakow, Lviv. In addition, the opinion of press about operas by Kurpiński published in the press during premiere-time.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Tytuł:
Comparison of two contemporary performances of the opera "Nose" by Dmitri Shostakovich
Dwie adaptacje sceniczne opery „Nos” Dymitra Szostakowicza. Studium porównawcze
Autorzy:
Fotomajczyk, Filip
Opis:
Powstała w 1928 roku opera "Nos" Dymitra Szostakowicza była dziełem awangardowym, nawiązującym do nowatorskich trendów w muzyce. Libretto, oparte na opowiadaniu Mikołaja Gogola, w rzeczywistości radzieckiej nabierało nowego znaczenia. Ze względu na sytuację polityczną na wiele lat zostało ono zapominane, a do repertuaru światowych scen operowych zaczęło wracać dopiero pod koniec życia kompozytora – w latach 70. XX wieku. Praca skupia się najpierw na omówieniu opowiadania Gogola oraz opery Szostakowicza. Głównym jej celem jest porównanie współczesnych adaptacji opery "Nos" – w Metropolitan Opera w Nowym Jorku w 2013 roku oraz Royal Opera House w Londynie w 2016 roku. Punktem odniesienia dla obu interpretacji jest wykonanie Moskiewskiej Opery Kameralnej z 1979 roku, w której to produkcji z roku 1974 uczestniczył sam kompozytor.
The opera Nos of Dmitri Shostakovich, created in 1928, was an avant-garde work, referring to innovative trends in music. The libretto, based on a novel by Mikołaj Gogol, took on a new meaning in the Soviet reality. Due to the political situation, it was forgotten for many years, and it did not start to return to the repertoire of the world's opera scenes until the end of the composer's life – in the 1970s. The master thesis focuses on the genesis of the story and the opera – along with their interpretation. Its main element is the comparison of contemporary adaptations of the opera Nos – at the Metropolitan Opera in New York in 2013 and the Royal Opera House in London in 2016. The point of reference for them is the performance of the Moscow Chamber Opera in 1979, in which the composer himself participated in 1974.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Wyświetlanie 1-10 z 671

Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies