Temat: ostracod - Prolib Integro

Skocz do pozycji: 1.

Tytuł:: An atypical Silurian myodocope ostracod from the Armorican Massif, France
Autorzy:: Perrier, V.
Tematy:: Silurian
paleontology
myodocope ostracod
ostracod
Armorican Massif
France
Arthropoda
Crustacea
Ostracoda
Myodocopa
Entomozoidae
taxonomy; Pokaż więcej
Wydawca:: Polska Akademia Nauk. Instytut Paleobiologii PAN
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/22621.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: A new myodocope ostracod Sineruga insolita gen. et sp. nov. is herein described from the Armorican Massif (France). Sineruga resembles Silurian myodocopes (i.e., bolbozoids and cypridinids) in having anterior features (thinner carapace) possibly related to vision. On the other hand, it resembles entomozoid ostracods in having a bean−shaped outline along with a deep adductorial sulcus and a simple muscle spot, but lacks their characteristic ribbed ornament. The data available suggest that Sineruga insolita was probably an atypical, non−ribbed member of the entomozoids thus indicating that early entomozoids may have had smooth representatives. Comparisons with other Recent and fossils ostracods show that the presence of a rostrum and/or symmetrical vision related carapace features (i.e., indicating lateral eyes) can be used as diagnostic characters for myodocope ostracods. The position and shape of the dorsal connection and to a lesser extent that of the sulcus and the adductorial muscle scar can be used to discriminate the higher groups of Silurian myodocopes (bolbozoids, cypridinids, and entomozoids).
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 2.

Tytuł:: Ostracods and fore-reef sedimentology of the Frasnian-Famennian boundary beds in Kielce [Holy Cross Mountains, Poland]
Autorzy:: Casier, J G
Devleeschouwer, X.
Lethiers, F.
Preat, A.
Racki, G.
Tematy:: Famennian
new ostracod
Frasnian
ostracod
Polska
sedimentology
new species
Ostracoda
Holy Cross Mountains
mass extinction
Kielce town
paleontology; Pokaż więcej
Wydawca:: Polska Akademia Nauk. Instytut Paleobiologii PAN
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/21725.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Four major microfacies have been recognized in the Psie Górki section and the bioclastic content indicates an open marine environment in the photic zone close to an algal shole. Sedimentological studies point to a regressive episode starting close to the Frasnian–Famennian boundary. The regressive microfacies pattern is revealed by the presence of semirestricted algal microbreccias that compose all of the lower part of the Famennian. The regression was accompanied by meteoric water invasion as the sea level fell. Seventy−six ostracod species are recorded. The ostracod assemblage, dominated by podocopids, belongs to the Eifelian ecotype and is indicative of a well−oxygenated marine environment below fair−weather wave base in the Frasnian part of the section, and of shallower environments in the base of the Famennian. No ostracod assemblage characteristic of hypoxic or semi−restricted water conditions has been recorded. The rate of extinction of ostracod species (>70%) close to the Frasnian–Famennian boundary is comparable with that known on the same level in several other sections investigated in the world. Five new ostracod species are proposed by J.−G. Casier and F. Lethiers: Selebratina vellicata, Samarella? minuta, Bairdiocypris ventrorecta, Acratia pentagona, and “Bairdia” psiegorkiensis.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 3.

Tytuł:: Ostracods from the Purbeckian of Central Poland
Małżoraczki z purbeku Polski Środkowej
Autorzy:: Sztejn, J.
Tematy:: ostracod
Purbeckian
Central Poland
Polska
Ostracoda
paleontology; Pokaż więcej
Wydawca:: Polska Akademia Nauk. Instytut Paleobiologii PAN
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/23135.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: The recent stratigraphical and paleontological research in the Jurassic/Cretaceous boundary sequence in central Poland confirmed a validity of the hitherto accepted local ostracod zonation. Six ostracod zones have been compared with the zones distinguished in England, France and Germany. From 51 ostracod species and subspecies recorded in the sequence of superposing marine-brackish and brackish-fresh-water sediments the author describes the following new species and subspecies: Limnocythere biverrucosa, Timiriasevia polonica, Cypridea aleksandrowiensis, C. wandae, C. binodosa polonica, C. dunkeri spinosa, C. granulosa polonica, C. lata polonica, C. obliqua polonica, C. prealta iuvencula and C. tumescens granulosa.
W pracy ukazano zróżnicowanie zespołów małżoraczkowych w purbeku Kujaw (figs. 1—4, tabele 1—2) oraz przedstawiono opisy i ilustracje (pls. 1—8) 4 nowych gatunków (Limnocythere biverrucosa, Timiriasevia polonica, Cypridea aleksandrowiensis, C. wandae) i 7 podgatunków (Cypridea binodosa polonica, C. dunkeri spinosa, C. granulosa polonica, C. lata polonica, C. obliqua polonica, C. prealta iuvencula, C. tumescens granulosa). Dotychczasowe badania zespołów małżoraczków purbeckich były oparte na stosunkowo niewielkiej liczbie gatunków. Znaczne powiększenie kolekcji, które się dokonało w ciągu ostatnich lat, umożliwiło przeprowadzenie rewizji uzyskanych dotąd wyników. Nowe obserwacje pozwoliły utrzymać dotychczasowy, lokalny podział stratygraficzny purbeku na 6 poziomów małżoraczkowych, określonych literami od F do A (por. Bielecka i Sztejn 1966). Na podstawie nowych danych można polskie poziomy małżoraczkowe wiązać z poziomami z Europy zachodniej. Osady purbeku w Polsce są w pełni wykształcone tylko na Kujawach i tylko tam można stwierdzić obecność wszystkich lokalnych poziomów małżoraczkowych. W poziomie F, osady facji purbeckiej tworzyły się w środowisku morskim o okresowo mniejszym lub większym zasoleniu. W poziomie E, w centralnej części zbiornika oberwuje się mikrofaunę środowiska morskiego, a wśród osadów ewaporatowych (we wkładce wapiennej) nieliczne małżoraczki, które najprawdopodobniej reprezentują środowisko hypersalinarne. Ubożenie taksonomiczne i masowy rozwój małżoraczków rodzaju Cypridea świadczą o okresowym wysładzaniu się zbiornika, które powiększało się następnie w poziomie D. W poziomach C i В środowisko stało się brakiczno-słodkowodne, a następnie w poziomie A, przez zwiększenie zasolenia, stało się środowiskiem morsko-brakicznym. Analogicznie do purbeku Anglii (por. Anderson 1985), w polskim purbeku wyróżniono zespoły małżoraczków charakterystyczne dla trzech faz ekologicznych: brakiczno-słodkowodnej fazy C, morsko-brakicznej fazy S oraz hypersalinarnej fazy E. Na Kujawach przeważają małżoraczki fazy S (fig. 2). W polskim purbeku obserwuje się zdecydowaną przewagę małżoraczków nad otwornicami. Stwierdzono tu obecność następujących nadrodzin małżoraczków. Cytheracea, Darwinulacea i Cypridacea. Szczególnie wiele rodzajów należy do Cytheracea. Niektóre małżoraczki, jak Klieana alata Martin, Rhinocypris jurassica (Martin), Cypridea prealta prealta Bielecka i C. lata polonica subsp. n. występują masowo i w kolekcji liczą od około tysiąca do kilku tysięcy skorupek. Inne są reprezentowane zaledwie przez kilka lub kilkanaście egzemplarzy, do nich należą M. (Macrodentina) maculata Malz, M. (Dictyocythere) aff. mediostricta transfuga Malz i Protocytheropteron brodiei (Jones). Otwornice, to nieliczne formy zlepieńcowate. Wśród nich najlepiej jest reprezentowany rodzaj Ammobaculites, wykazujący bardzo dużą tolerancję na zmiany zasolenia w środowisku.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 4.

Tytuł:: Benthic ostracods from the Early-Middle Frasnian transition in the north-western East European Platform, Russia
Autorzy:: Evdokimova, I O
Tematy:: benthic ostracod
ostracod
Early-Middle Frasnian
Frasnian
paleontology
East European Platform
Russia
Ostracoda
Main Devonian Field; Pokaż więcej
Wydawca:: Polska Akademia Nauk. Instytut Paleobiologii PAN
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/21796.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Pronounced changes in benthic ostracod associations in the north−west part of the East European Platform, across the Early–Middle Frasnian (Devonian) transition, track a marine transgression event. More than 80 ostracod species belonging to the Eifelian Mega−Assemblage were recorded. Cavellinidae and Acratiidae generally dominate the Early Frasnian Sargaevo Horizon. Middle Frasnian ostracod associations of the Semiluki Horizon are more diverse and are characterised by different dominant both geographically and stratigraphically, resulting from significant palaeo−basin bottom relief and benthic biotope differentiation. The ostracod associations are indicative of very shallow, well oxygenated semi−restricted epeiric environment, with occasional marine influence, alternating with short periods of open shelf conditions. The relative abundance of ostracod species in the different associations, and faunal diversity indices, show considerable variations throughout the Early–Middle Frasnian, and suggest a less restricted position within an intra−platform setting in the Middle Frasnian, relative to a more restricted ostracod habitat in the Early Frasnian. The succession of Early–Middle Frasnian micro−benthic associations within the Main Devonian Field seems to be of a regional scale, and resulted from a marine regression−transgression couplet, corresponding to eustatic cycles IIb–IIc. This was paired with synsedimentary tectonic subsidence in adjacent areas of the north−east East European Platform, progressively improving marine water circulation in the extremely shallow−water shelf seas.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 5.

Tytuł:: A boreal ostracod assemblage from the Callovian of the Lukow area, Poland
Autorzy:: Olempska, E
Blaszyk, J.
Tematy:: Nophrecythere intermedia
Terquemula lutzei
ostracod
locality
Polska
Progonocythere callovica
Ostracoda
Baltic Sea
taxonomy
Jurassic
Callovian
Nophrecythere triebeli
Quenstedtoceras lamberti
boreal ostracod
zoogeography
paleontology
ostracod fauna
Lukow area; Pokaż więcej
Wydawca:: Polska Akademia Nauk. Instytut Paleobiologii PAN
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/20975.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Excellently preserved ostracods from large blocks of the late Callovian (Quenstedtoceras lamberti Zone) black clays occurring within glacial drift near Łuków, eastern Poland, are described. Unlike coeval faunas from other localities in Poland, the Łuków ammonite assemblage exhibits boreal affinities. The ostracod fauna broadly resembles those of the British Isles and northwestern Germany, there are also some similarites to Central Russia and northwestern Poland. Seventeen ostracod species are reported, and Schuleridea (Eoschuleridea) lukoviensis sp. n. is proposed. The ostracod assemblage is dominated by large number of specimens of Nophrecythere and Schuleridea (Eoschuleridea). The ostracods are of late Callovian age as indicated by the presence of Nophrecythere triebeli, Progonocythere callovica and advanced evolutionary forms of Nophrecythere intermedia and Terquemula lutzei. The most probable source of the Łuków clay blocks seems to be from the bed of the Baltic Sea north of Gdańsk.
Kelowejskie kry glacjalne z okolic Łukowa są słynne z wyjątkowo pięknie zachowanych amonitów o aragonitowych ściankach muszli i pustych fragmokonach (Makowski 1952, 1962; Kulicki 1974, 1979; Dzik 1990) oraz wielu innych grup skamieniałości o niespotykanym stanie zachowania. Makrofauna ta zachowana jest w wapiennych konkrecjach występujących wśród czarnych iłów. W iłach z obrzeża konkrecji oraz w próbkach iłów pobranych z płytkich wierceń (Mizerski & Szamałek 1985), stwierdzono występowanie zespołu małżoraczków liczącego 17 gatunków naleążcych do 16 rodzajów. Utworzono jeden nowy gatunek Schuleridea (Eoschuleridea) lukoviensis. Zespół ten potwierdzający późno kelowejski wiek osadów z których zbudowane są kry łukowskie (poziom Quenstedtoceras lamberti) wykazuje duże podobieństwo do późnokelowejskich zespołów małżoraczkowych z północno-zachodnich Niemiec i Wielkiej Brytanii, w mniejszym stopniu do zespołów małżoraczkowych keloweju Centralnej Rosji i północno-zachodniej Polski. Obszarem źródłowym dla kier łukowskich było prawdopodobnie dno Bałtyku na północ od Gdańska: Skorupki małżoraczków cechują się wyjątkowo dobrym stanem zachowania, pozwalającym na obserwacje wielu cech morfologicznych dotychczas słabo poznanych u kelowejskich małżoraczków z innych obszarów Europy. Zespół małżoraczków z kier łukowskich zdominowany jest przez okazy gatunków rodzaju Nopherythere i Schuleridea (Eoschuleridea).
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 6.

Tytuł:: Ordovician ostracods from East Central Iran
Autorzy:: Ghobadi Pour, M.
Williams, M.
Vannier, J.
Meidla, T.
Popov, L.E.
Tematy:: geographic setting
Iran
Ordovician
Ostracoda
Shirgesht Formation
brachiopod
geological setting
ostracod
paleontology
trilobite
systematics
ostracod fauna
biogeography
stratigraphy; Pokaż więcej
Wydawca:: Polska Akademia Nauk. Instytut Paleobiologii PAN
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/22059.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Ordovician ostracods are described for the first time from Iran, enhancing the record of this group from the Lower Palaeozoic of the Middle East. The ostracods occur in the Shirgesht Formation, in the east central part of the country, and comprise Ogmoopsis achaemenid sp. nov., Cerninella aryana sp. nov., Ordovizona amyitisae sp. nov., cf. Aechmina? ventadorni, Vogdesella sp., and podocope taxa tentatively identified as species of Longiscula, Pullvillites, and Rectella. These taxa were hitherto unknown from this region. The ostracod−bearing interval is associated with trilobites (Neseuretinus) and brachiopods (Nicolella) that suggest a late Middle Ordovician age. Although the ostracod fauna is small, it demonstrates biogeographical links at genus−level, and possibly at species−level, with the fauna of the late Middle Ordovician Travesout Formation of western France, which also lay in a peri−Gondwanan palaeogeographical setting. It also suggests the potential use of some ostracods as stratigraphical tools for correlating Ordovician rock successions between Europe and the Middle East.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 7.

Tytuł:: The Late Devonian Upper Kellwasser Event and entomozoacean ostracods in the Holy Cross Mountains, Poland
Autorzy:: Olempska, E
Tematy:: ostracod
Polska
entomozoacean ostracod
Ostracoda
Upper Kellwasser Event
paleoenvironment
Famennian
stratigraphy
Frasnian
Late Devonian
Devonian
Entomozoacea
extinction
Holy Cross Mountains
paleontology; Pokaż więcej
Wydawca:: Polska Akademia Nauk. Instytut Paleobiologii PAN
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/20081.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Late Frasnian–Early Famennian entomozoacean ostracod assemblages from the Płucki section in the Holy Cross Mountains were studied to establish the effect of the “Kellwasser bio−event” on the planktonic biodiversity and faunal content. The composition of ostracod assemblages changes from a moderately diverse (10 species) Entomoprimitia–Richterina– Nehdentomis–Nandania dominated “background” assemblage characterising a pre−event interval, to an Entomoprimitia−assemblage during the event interval, and finally to a Franklinella−dominated post−event assemblage in the Middle Palmatolepis triangularis conodont Zone. The Frasnian–Famennian extinction caused substantial losses among entomozoacean lineages. In the Płucki section it occurred in two closely spaced steps within the Palmatolepis linguiformis conodont Zone. The first step, at the base of the dark cephalopod limestone (Upper Kellwasser Horizon), reduced the abundance and the species diversity of entomozoaceans to only two Entomoprimitia species. The vacant niche was then filled by the new, immigrant species Entomoprimitia (Entomoprimitia) kayseri which is dominant in the Upper Kellwasser interval. All these species were lost at the second step within the Upper Kellwasser Horizon. The entomozoaceans remained virtually absent during a long time interval between the end−Frasnian crisis and the Middle Pa. triangularis Zone. They reappear as new species from refugia lineages (Franklinella, Nehdentomis) and became widespread, indicating favourable ecological conditions. Some 13 species have been identified and assigned to seven genera. Rabienella? lagowiensis sp. nov. is proposed.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 8.

Tytuł:: Phylogeny, palaeoecology, and invasion of non-marine waters by the late Miocene hemicytherid ostracod Tyrrhenocythere from Lake Pannon
Autorzy:: Pipik, R
Tematy:: phylogenesis
Miocene
ostracod
Late Miocene
invasion
Ostracoda
Hemicytherinae
Lake Pannon
hemicytherid ostracod
marginal pore canal
paleoecology
non-marine water
paleontology
Tyrrhenocythere; Pokaż więcej
Wydawca:: Polska Akademia Nauk. Instytut Paleobiologii PAN
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/23418.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Species of the ostracod genus Tyrrhenocythere were found in sediments at the western margin of the Danube Basin, dated as Pannonian zone MN9/MN10 of the late Miocene, together with the euryhaline ostracods Euxinocythere, Loxoconcha, Cyprideis, Hemicytheria, Amplocypris, and Paratethyan Candoninae. Sandy and clayey deposits intercalated with lignite seams, as well as the ostracod assemblages, reflect oscillations of Lake Pannon water level and salinity, from freshwater to pliohaline. Tyrrhenocythere most probably evolved by phyletic transformation from Hemicytheria. The hinge and the central muscle scars of Tyrrhenocythere are plesiomorphic characters and the two genera differ in the arrangement of the marginal pore canals (MPC). The transformation of simple, straight and thin MPC in Hemicytheria to polyfurcate MPC in Tyrrhenocythere can be observed in sympatric and contemporaneous populations in Lake Pannon. On the basis of orna− mentation, T. pezinokensis with heavily calcified valves bearing distinct ornamentation could be a descendent of ribbed and heavily calcified Hemicytheria and possibly represents an extinct lineage, while the lightly calcified T. transitivum sp. nov., T. rastislavi sp. nov., and T.sp. 1, and T. sp. 2 are possibly related to reticulated and punctate Hemicytheria. This model assumes that more than one Hemicytheria lineage transformed their arrangement of MPC, and suggests that Tyrrhenocythere is a polyphyletic genus. After the retreat of Lake Pannon, Tyrrhenocythere species immigrated, together with other ostracod and molluscan fauna, into the Dacian Basin and Eastern Paratethys. Later, in the uppermost Messinian, they colonised the western Mediterranean. Late Miocene and Pliocene Tyrrhenocythere are found in brackish or mixed brackish/freshwater taphocoenoses, but the Pleistocene examples also adapted to freshwater/oligohaline lacus− trine environment (Griffiths et al. 2002: 252). While salinity ranges of Tyrrhenocythere have shifted, toward freshwater since the late Miocene, temperature preference did not change. The mean annual air temperature of the Pannonian (15.6–21.7℃) is close to the temperature preference of living Tyrrhenocythere, with mean annual temperature 12 to 16℃. Two new species, T. rastislavi, and T. transitivum are described.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 9.

Tytuł:: New insights into the early diversification of the Ostracoda: Tremadocian ostracods from the Cordillera Oriental, Argentina
Autorzy:: Salas, M.J.
Vaccari, N.E.
Tematy:: insight
early diversification
Ostracoda
Tremadocian
ostracod
Argentina
Andes Mountains; Pokaż więcej
Wydawca:: Polska Akademia Nauk. Instytut Paleobiologii PAN
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/22883.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: New species of ostracods from the Tremadocian in the northwest region of Argentina are described. These are among the earliest well−documented records of ostracods, which shed new light onto the early diversification of the group. The described fauna consists of seven species, five of which are new: Saltite uchuy sp. nov., Saltite kuraq sp. nov., Conchoprimitia? iglesiasi sp. nov., Orechina violetae sp. nov., and Orechina catalinae sp. nov. The fauna consists primarily of soanellids, a non−dimorphic family of palaeocopids, and of binodicopids. One factor leading to diversification of the group in this region may have been the complex configuration of the northwest basin, which had a restricted pattern of circulation. The distribution of the first ostracods is largely restricted to Gondwana and peri−Gondwana regions. Accordingly, it is possible to envision that the origin or at least an important radiation of the group was centred in this region. Both the Soanellidae and the genus Orechina would have originated in Gondwana and would have become widespread later during the Middle Ordovician. The Tremadocian fauna located in Argentina show significant affinities with fauna located in the warm−water setting of the east Gondwana, mainly in Australia and China.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 10.

Tytuł:: Carbon and oxygen isotope variability among foraminifera and ostracod carbonated shells
Autorzy:: Fourel, François
Martineau, François
Emoke Tóth, Emoke
Görög, Agnes
Escarguel, Gilles
Lécuyer, Christophe
Tematy:: stable isotope
foraminifera
ostracod
heterogeneity
single shell analysis; Pokaż więcej
Wydawca:: Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej. Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/763395.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: This study investigates the effect of biological and environmental inter-individual variability on the meaning of d18O and d13C values acquired on small carbonated shells. First we present data obtained with a MultiPrep automated carbonate system on small sample sizes of a homogeneous carbonate material: Carrara marble. This demonstrates the capacities of the analytical system to reliably run small amounts of carbonates even down to 10 mg. Then we present two data sets obtained on real fossil samples of various size (sensu number of individual organisms) calibrated against the NBS19 carbonate standard. Both datasets evidence a clear trend of between-biological sample standard deviation increase for both d18O and d13C measurements when the number of pooled specimens per sample decreases. According to the results obtained from a systematic study of a geologically homogeneous sample of coeval fossil Elphidium foraminifera, we estimate that there is 95% of chances to reach between-biological sample standard deviation values higher than 1.02‰ (d18O) and 1.45‰ d13C) based on single-cell measurements. Such values are one order of magnitude higher than the instrumental standard deviations associated with these stable isotope ratios. Conversely, a minimum of 35 (d18O) and 44 (d13C) pooled specimens of Elphidium appears necessary to reach a between-sample standard deviation £ 0.25‰ with a probability of 95%. Such biological intrinsic and irreducible variability between coeval individuals, and thus samples, clearly questions the interest for single-cell analyses, more precisely, for coastal marine species, such as Elphidium, subject to many environmental changes during their life-time. Indeed, strong variations in salinity or temperature, as well as biogenic fractionation, could influence the isotopic composition of an individual specimen. Results might be less problematic for an average community including several tests. This paper underlines uncertainties linked to specific environments in which selected organisms live, especially for paleoceanographic or paleoclimatic reconstruction purposes where secular oxygen and carbon isotope variations typically range from 0.5 to 1.5‰.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Informacja

Wyszukujesz frazę "ostracod" wg kryterium: Temat