Temat: papilla - Prolib Integro

Skocz do pozycji: 1.

Tytuł:: Study by scanning electron microscopy of the morphogenesis of filiform and fungiform papillae in the rabbit, Oryctolagus cuniculus f. domestica
Badanie przy pomocy mikroskopu elektronowego skaningowego morfogenezy brodawek nitkowatych i grzybowatych u królika, Oryctolagus cuniculus f. domestica
Autorzy:: Kulawik, M.
Godynicki, S.
Tematy:: domestic rabbit
rabbit
Oryctolagus cuniculus f.domestica
scanning electron microscopy
morphogenesis
filiform papilla
fungiform papilla
papilla; Pokaż więcej
Wydawca:: Zachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny w Szczecinie. Wydawnictwo Uczelniane ZUT w Szczecinie
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/44839.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Rudiments of fungiform papillae were observed at day 18 of prenatal development. They were arranged only on the dorsal surface of the apex of the tongue and its margins. The fungiform papillae looked like a hemispherical, dome-shaped eminences. From day 22 of prenatal development, scanning electron microscope showed also that rudiments of fungiform papillae appeared on the body of the tongue at the front of forming torus linguae, and on its both sides. No rudiments of filiform papillae were observed at day 22 of prenatal development. However, after removal the epithelium, the connective tissue cores of rudiments of fungiform and filiform papillae were visible. Scanning electron microscopy showed on the surface of the tongue numerous filiform papillae at day 26 of prenatal development. They were arranged on the entire dorsal surface of the apex and body of the tongue, and on its margins. During morphogenesis two types of filiform papillae were noticed. One type of filiform papillae was similar to separated cones, another had 3–4 processes more. The similar changes was with the shape of connective tissue core. The fungiform papillae were located among filiform papillae. Scanning electron microscope showed three types connective tissue cores of developing fungiform papillae. One type was mace-shaped, another one was bowl-shaped and yet barred-shaped. At day 30 of postnatal development on the surface of the connective tissue cores of fungiform papillae, from its top towards its base there were parallel and longitudinal folds.
Zawiązki brodawek grzybowatych obserwowano w 18 dniu rozwoju prenatalnego. Były one rozmieszczone na powierzchni grzbietowej wierzchołka języka i na jego brzegach. Brodawki grzybowate wyglądały jak półkoliste, kopulaste wyniosłości. Od 22 dnia rozwoju prenatalnego, mikroskop elektronowy skaningowy wykazał, że zawiązki brodawek grzybowatych pojawiły się także na trzonie języka przed formującym się wałem języka i po jego bokach. Żadnych zawiązków brodawek nitkowatych nie obserwowano w 22 dniu rozwoju prenatalnego. Jednak po usunięciu nabłonka, zręby łącznotkankowe zawiązków brodawek grzybowatych i nitkowatych były widoczne. Mikroskop elektronowy skaningowy wykazał na powierzchni języka liczne brodawki nitkowate dopiero w 26 dniu rozwoju prenatalnego. Były one rozmieszczone na całej powierzchni grzbietowej wierzchołka i trzonu języka i na jego brzegach. Podczas morfogenezy zanotowano dwa typy brodawek nitkowatych. Jeden typ brodawek nitkowatych był podobny do pojedynczych stożków a drugi miał dodatkowe 3-4 wyrostki. Podobne zmiany dotyczyły kształtu zrębu łącznotkan- kowego. Brodawki grzybowate zlokalizowane były pośród brodawek nitkowatych. Mikroskop elektronowy skaningowy wykazał trzy typy zrębów łącznotkankowych brodawek grzybowatych. Jeden typ był kształtu buławkowatego, drugi miseczkowa- tego a kolejny beczułkowatego. W 30 dniu rozwoju postnatalnego, na powierzchni zrębów łącznotkankowych brodawek grzybowatych, od ich wierzchołka w kierunku podstawy przebiegały podłużne i równoległe fałdy.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 2.

Tytuł:: Taxonomy, phylogeny, and functional morphology of the foraminiferal genus Involutina
Autorzy:: Rigaud, S.
Blau, J.
Martini, R.
Rettori, R.
Tematy:: Foraminifera
Involutinidae
Involutina
papilla
symbiosis
Jurassic
Austria; Pokaż więcej
Wydawca:: Polska Akademia Nauk. Instytut Paleobiologii PAN
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/945602.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Early Jurassic aragonitic foraminifers are outstandingly well-preserved in the Marmorea crust, a multiphased ferromanganese layer limiting the Schnöll and Adnet formations (Adnet, Northern Calcareous Alps, Austria). This remarkable preservation, related to the pervasive impregnation of aragonitic tests prior to their recrystallization, allowed observing unknown diagnostic features of the genus Involutina, which typifies the Suborder Involutinina. Thanks to a detailed examination of the Adnet specimens, this paper clarifies the taxonomy, systematic position, and phylogeny of Involutina. A new diagnosis, structural model, and lineage are introduced for the group. Involutina is the direct descendant of Aulotortus and the two taxa probably showed a parallel evolution. As Aulotortus, Involutina presents a high intraspecific variability and its diversity must be revised downward. Current phylogenetic and taxonomic frames of the Suborder Involutinina are firmly questioned as, contrary to previous schemes, the type-genus possesses more than one lamellar deposit per whorl. In Involutina, the height and distribution of papillae on the test surface is not random and probably related to a biological function. We here propose that the papillose lamellae and tube infoldings that characterize representatives of the genus were rudimentary features for light catching and symbiont positioning, respectively.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 3.

Tytuł:: Eventually tested: Phylogenetic position of “Testechiniscus” meridionalis (Murray, 1906) (Heterotardigrada) revealed
Autorzy:: Gąsiorek, Piotr
Opis:: Tardigrade fauna of Antarctic and sub-Antarctic islands has been extensively studied from the beginning of the 20th century, which led to many species descriptions from that part of the globe. Echiniscus meridionalis, described by Murray in 1906 based on a small population found in the South Orkney Islands, is one of such species. Currently, E. meridionalis is classified as a member of the genus Testechiniscus, due to the presence of well-developed ventral plate armature. I intended to verify the affinity of this species to Testechiniscus, which has already been questioned, with the application of integrative approach to populations recently collected in the King George Island (South Shetland Islands). Consequently, I revealed that E. meridionalis stat. rev. belongs in Echiniscus, likely being an isolated phylogenetic lineage of a Southern Hemisphere/Gondwanan origin. I provided a redescription of the species and discussed its morphological oddities in comparison with other echiniscids, pinpointing to similarities between E. meridionalis and several other Echiniscus species endemic to some Southern Hemisphere localities. The study has broad implications to the classification of Diploechiniscus, Echiniscus and Testechiniscus, which were redefined accordingly. Phylogenetic positions of Testechiniscus macronyx, Echiniscus becki, E. laterosetosus, and E. polygonalis were also considered, and I concluded that the present generic assignments are wobbly. The following combinations are proposed: Diploechiniscus laterosetosus comb. nov. and D. polygonalis comb. nov.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 4.

Tytuł:: Water bear with barbels of a catfish : a new Asian Cornechiniscus (Heterotardigrada: Echiniscidae) illuminates evolution of the genus
Autorzy:: Gąsiorek, Piotr
Opis:: Cornechiniscus Maucci & Ramazzotti, 1981 is a species-poor heterotardigrade genus with peculiar, horn-shaped appendages A. It can be found in mosses and lichens growing on dusty soils on all continents except for Australasia and Antarctica, with presumably Central Asia as the main place of species radiation. A recent, COI and ITS-1-based phylogeny elucidated phylogenetic relationships between 5 out of 10 Cornechiniscus species, and aided the integrative description of C. imperfectus Gąsiorek & Michalczyk, 2020 from mountains of Northern Kyrgyzstan. However, the other 5 species remained unplaced on the generic evolutionary tree. Using new samples from Northern Kyrgyzstan, Italy and Argentina, I extracted new representatives of the genus and updated the genus phylogeny in the frame of integrated taxonomic approach (light and scanning microscopy, DNA sequencing of four markers: 18S rRNA, 28S rRNA, ITS-1, and COI). A new Kyrgyz species is dioecious and necessitates modifying the genus diagnosis to accommodate its cirri prolongation that contrasts with bulbous peribuccal cirri typical for Cornechiniscus. Furthermore, it enhances the hypothesis on the Central Asian origin of the genus. Morphologically, C. mystacinus sp. nov. most closely resembles C. tibetanus (Maucci, 1979) by its large body size (adult females ~500 μm on average), strongly heteronych and smooth claws, and by the development of spines in the lateral positions C–E and at the posterior margin of the pseudosegmental plate IV’. I demonstrated the sister relationship between C. holmeni (Petersen, 1951) and C. imperfectus, previously hypothesised based on their morphological similarity. Cornechiniscus lobatus (Ramazzotti, 1943) can be considered a subcosmopolitan taxon since it certainly occurs in the Holarctic and Neotropics.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 5.

Tytuł:: Structure of trichomatous nectaries in flowers of Lonicera kamtschatica [Sevast.] Pojark.
Struktura nektarnikow trichomowych w kwiatach Lonicera kamtschatica [Sevast.] Pojark.
Autorzy:: Weryszko-Chmielewska, E
Bozek, M
Tematy:: ultrastructure
nectary
Lonicera kamtschatica
honeyberry
plant
flower
micromorphology
papilla
secretory trichome; Pokaż więcej
Wydawca:: Polskie Towarzystwo Botaniczne
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/26991.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: The structure of the fl oral nectaries of Lonicera kamtschatica was examined using light microscopy, scanning electron microscopy and transmission electron microscopy. Nectariferous tissues are located in the lower portion of the corolla tube. It was found that the secretory tissue of the nectary was composed of two layers of epidermal formations: short papillae and about 3x longer unicellular trichomes. They cover the adaxial surface of a small spur. Nectar secretion takes place through the apical portion of the trichomes and papillae. The cell wall of the upper part of the trichome has protuberances participating in nectar transfer to the subcuticular space which reaches large dimensions. The lateral walls of the trichomes are saturated with cutin. The papillae have much thicker walls than the trichomes. In the papillae, there are no wall protuberances. Less secretion accumulates in the subcuticular cavities of the papillae than in the trichomes.
Przy użyciu mikroskopii świetlnej, skaningowej elektronowej i transmisyjnej elektronowej badano strukturę nektarników kwiatowych Lonicera kamtschatica. Tkanki nektarnikowe położone są w dolnej części rurki korony. Stwierdzono, że tkankę sekrecyjną nektarnika stanowiły dwie warstwy wytworów epidermy: krótkie brodawki i około trzy razy dłuższe jednokomórkowe włoski. Pokrywają one doosiową powierzchnię niewielkiej ostrogi. Wydzielanie nektaru odbywa się przez szczytową część włosków i brodawek. Ściana komórkowa górnej części włoska posiada protuberancje uczestniczące w przenikaniu nektaru do przestrzeni subkutykularnej, która osiąga pokaźne rozmiary. Boczne ściany włosków są wysycone kutyną. Brodawki mają znacznie grubsze ściany niż włoski. W brodawkach nie występują protuberancje ścian. W przestrzeni subkutykularnej brodawek gromadzi się mniej wydzieliny niż w przypadku włosków.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 6.

Tytuł:: The biology of flowering and structure of selected elements of Cornus alba L. flowers
Biologia kwitnienia i struktura wybranych elementów kwiatów Cornus alba L.
Autorzy:: Konarska, A.
Tematy:: flowering
flower microstructure
Cornus alba
Cornaceae
flower
trichome
papilla
stoma
plant morphology; Pokaż więcej
Wydawca:: Polskie Towarzystwo Botaniczne
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/27640.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: The biology of flowering and the micromorphology of Cornus alba flowers were studied using light and scanning electron microscopy. The flowering of white dogwood in 2008 lasted 35 days, and the lifespan of a single flower was 3 days. The number of flowers per inflorescence was variable (on the average, it was 89). The largest group of insects visiting the flowers of C. alba comprised Hymenoptera (mainly bees and andrenids), then ants, dipterans and beetles. They foraged the dogwood flowers most intensively between 11.00 and 15.00. The inconspicuous four-petalled flowers of C. alba were characterised by the occurrence of T-shaped, two-armed non-glandular trichomes covering the receptacle as well as observed on the petals of the corolla, the style of the pistil and the anthers in a smaller number. The trichomes were covered by a thick cuticle with characteristic outgrowths. They contained a living protoplast, and plastids were observed in the cytoplasm of the trichome cells. In addition, anomocytic stomata were found in the epidermis of the receptacle and in the epidermis of the corolla petals. The stigma of the pistil and the adaxial epidermis of the petals were composed of very numerous conical papillae.
Badano biologię kwitnienia oraz mikromorfologię kwiatów Cornus alba przy zastosowaniu mikroskopii świetlnej oraz skaningowej elektronowej. Kwitnienie derenia białego w roku 2008 trwało 35 dni, a długość życia pojedynczego kwiatu wyniosła 3 dni. Liczba kwiatów w kwiatostanie była zmienna (średnio wynosiła 89). Najliczniejszą grupą owadów odwiedzających kwiaty C. alba były błonkówki (pszczoły i pszczolinki), następnie mrówki, muchówki i chrząszcze. Oblatywały one kwiaty derenia najintensywniej między godzinami 10.00 a 15.00. Niepozorne, czterokrotne kwiaty C. alba charakteryzowały się występowaniem T-kształtnych, dwuramiennych, mechanicznych włosków pokrywających dno kwiatowe, a także w mniejszej liczbie obserwowanych na płatkach korony, szyjce słupka oraz pylnikach. Włoski pokryte były grubą kutykulą z charakterystycznymi wyrostkami. Zawierały żywy protoplast, a w cytoplazmie komórek włosków obserwowano plastydy. W epidermie dna kwiatowego i abaksialnej epidermie płatków korony występowały ponadto anomocytyczne aparaty szparkowe. Znamię słupka, jak i adaksialną epidermę płatków korony budowały bardzo liczne stożkowate brodawki (papille).
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 7.

Tytuł:: The structure of some floral elements and the nectar production rate of Polemonium caeruleum L.
Struktura wybranych elementów kwiatowych i obfitość nektarowania Polemonium caeruleum L.
Autorzy:: Chwil, M.
Tematy:: flower
micromorphology
structure
anatomy
plant element
nectar production
Polemonium caeruleum
stigma
papilla
nectar
secretion; Pokaż więcej
Wydawca:: Polskie Towarzystwo Botaniczne
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/28616.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: The present study, carried out in the period 2008 – 2009, covered some morphological and anatomical features of the flowers of Polemonium caeruleum L. and their nectar production rate in the climatic conditions of the Lublin region. Observations were made with stereoscopic, light and scanning electron microscopy. Nectar production in the flowers was determined using the pipette method. The flowers of Polemonium caeruleum develop a calyx covered by an epidermis with numerous non-glandular and glandular trichomes. The secretory trichomes are composed of a several-celled stalk and a four-celled head. At the boundary of the corolla tube and the lobes, there is white colouration with violet nectar guides. The epidermis in this region produces several-celled living trichomes that close the entry into the corolla tube, thereby protecting the nectar accumulated in it. These hairs are at the same time glistening colour attractants for insects. The tripartite stigma of the pistil is covered, from the adaxial side, by unicellular papillae with striated cuticular ornamentation, growing at high density. Around the ovary there is located a nectariferous disc, in the form of a free projection, which secrets nectar with sugar concentration of 29 – 52% and sugar weight ranging 1.1 – 1.8 mg/flower.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 8.

Tytuł:: First report on intersex in invasive round goby Neogobius melanostomus from the Baltic Sea (Gulf of Gdansk, Poland)
Autorzy:: Guellard, T.
Sokolowska, E.
Arciszewski, B.
Tematy:: intersex
round goby
Neogobius melanostomus
urogenital papilla
endocrine disruption
Baltic Sea
Gdansk Gulf
Polska; Pokaż więcej
Wydawca:: Polska Akademia Nauk. Instytut Oceanologii PAN
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/48968.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 9.

Tytuł:: Modelling of the pathological bile flow in the duct with a calculus
Autorzy:: Kuchumov, A. G.
Nyashin, Y. I.
Samarcev, V. A.
Gavrilov, V. A.
Tematy:: biliary system
bile flow
non-Newtonian fluid
Vater’s papilla
przepływ żółci
płyn nienewtonowski; Pokaż więcej
Wydawca:: Politechnika Wrocławska. Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/307046.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: The aim of the present paper is to develop an analytical model for description of the pathological bile flow in the major duodenal papilla duct with a calculus. The problem is separated into two parts. The first part deals with determination of bile behaviour and constitutive relation parameters of the pathological bile. The viscosity vs. shear rate, the viscosity vs. time, and shear stress vs. shear rate dependences are obtained for different types of bile taken from patients of different age and sex. As a result, the approximation of curves described by the Casson equation was obtained. It was shown that the pathological bile is a thixotropic non-Newtonian fluid. The second part is directly related to modelling of the bile flow in the duct with a calculus. As a result of solving the problem, the bile velocity profile, flow rate vs. time, and bile pressure vs. calculus radius were obtained. The dependences obtained may play an important role in the assessment of an indication to operation.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 10.

Tytuł:: Micromorphology and histochemical traits of staminal osmophores in Asphodelus aestivus Brot. flower
Mikromorfologia i cechy histochemiczne osmoforow precikowych w kwiatach Asphodelus aestivus Brot.
Autorzy:: Weryszko-Chmielewska, E
Chwil, M
Sawidis, T
Tematy:: scent emission
Asphodelaceae
ornamental plant
structure
Asphodelus aestivus
micromorphology
hair
osmophore
epidermis
botany
histochemical trait
filament
flower
papilla; Pokaż więcej
Wydawca:: Polskie Towarzystwo Botaniczne
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/28083.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: The conducted studies pertained to micromorphology of the surface of epidermis cells and histological traits of staminal filaments of Asphodelus aestivus Brot, flowers. The structure of the filaments was analyzed in a light microscope (LM) using various histochemical techniques. The morphology of the surface of the epidermis of filaments was observed in scanning electron microscope (SEM). Filaments Asphodelus aestivus accrete together with the basal part of the abaxial surface with the leaves of perianth. Their lower, wider, and flattened part surrounds the ovary. The epidermis of the staminal osmophores creates papilliose cells and unicellular hairs of various sizes. In the uppermost part of these structures, round marks in the cuticle layer after the emission of discharge were observed with the SEM. The outside, convex wall of the isodiametric cells of the epidermis, papillae and hairs was significantly thicker from the remaining walls. It was covered with cuticle of different ornamentation. The cells that created papillae and hairs had a large, centrally located vacuole and a thin layer of cytoplasm with numerous small vacuoles as well as large, often lobed nuclei. In the protoplasts of these cells the presence of plastids and lipid droplets was noted. During the time of secretion of elicitor between the wall and cuticle of the epidermis cells, convex bubbles were formed, in which the secreted substance was accumulated. At the end of secretion, on the surface of papillae, hairs and other cells of the epidermis, irregularly protrading cuticle was observed. It was noted that the composition of staminal osmophores in the flowers of Asphodelus aestivus includes papillae, hairs and cells of the epidermis that do not form papillae.
Przeprowadzone badania dotyczyły mikromorfologii powierzchni komórek epidermy i cech histologicznych nitek pręcikowia Asphodelus aestivus Brot. Strukturę nitek pręcikowych analizowano w mikroskopie świetlnym (LM) przy użyciu różnych technik histochemicznych. Morfologię powierzchni epidermy nitek pręcikowia obserwowano w skaningowym mikroskopie elektronowym (SEM). Nitki pręcików Asphodelus aestivus zrastają się bazalną częścią odosiowej powierzchni z listkami okwiatu. Ich dolna, rozszerzona i spłaszczona część otacza zalążnię. Epiderma nitek pręcikowia wytwarza komórki brodawkowate i jednokomórkowe włoski różnej wielkości. W szczytowej części tych struktur obserwowano w SEM koliste ślady w obrębie kutykuli po emisji wydzieliny. Zewnętrzna, wypukła ściana izodiametrycznych komórek epidermy, papilli i włosków była znacznie grubsza od pozostałych ścian. Była pokryta kutykulą o różnej ornamentacji. Komórki wytwarzające papille i włoski miały dużą, centralnie położoną wakuolę i cienką warstwę cytoplazmy z licznymi małymi wakuolami oraz duże często płatowate jądra komórkowe. W protoplastach tych komórek stwierdzono obecność plastydów i kropel lipidowych. W czasie sekrecji wydzieliny między ścianą a kutykulą komórek epidermy tworzyły się pęcherzykowate uwypuklenia, w których była akumulowana wydzielona substancja. Pod koniec sekrecji na powierzchni papilli, włosków i innych komórek epidermy obserwowano odstającą nieregularnie kutykulę. Stwierdzono, że w skład osmoforów położonych na pręcikach w kwiatach Asphodelus aestivus wchodzą papille, włoski i komórki epidermy nie wytwarzające papilli.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Informacja

Wyszukujesz frazę "papilla" wg kryterium: Temat