Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

English (EN)·Polski (PL)·Yкраїнський (UK)
Przejdź do strony domowej biblioteki Pedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Komisji Edukacji Narodowej w Lublinie Link otwiera się w nowym oknie Logo biblioteki Prolib Integro - strona głównaPedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Komisji Edukacji Narodowej w Lublinie
Zmień bibliotekę

Wyszukujesz frazę "pathographies" wg kryterium: Temat

  Lista filtrów
Wyrównaj
    Wyświetlanie 1-7 z 7
    Tytuł:
    Utrata języka. Próba empatycznej lektury patografii osób po udarach mózgu
    Loss of language. An empathic approach to reading pathographies in stroke survivors
    Autorzy:
    Okupnik, Małgorzata
    Tematy:
    pathographies
    stroke
    loss of language
    empathic reading
    Pokaż więcej
    Wydawca:
    Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
    Powiązania:
    https://bibliotekanauki.pl/articles/1044521.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
    Opis:
    Source literature uses the term pathography to define a text about suffering and illness written from a patient’s perspective. There are three purposes of pathographies: they allow their authors to make their lives more coherent, i.e. continuous and meaningful, they help them understand what their bodies experienced during illness, and they make them discover how to stimulate the body to deal with its effects. There is a specific type of pathographies written by stroke survivors. The effects of a stroke include paresis of the body and aphasia which never fully disappear. Patients talk of the loss of previous identity or a transformation caused by the illness.
    Dostawca treści:
    Biblioteka Nauki
    Artykuł
    Tytuł:
    W poszukiwaniu remedium na choroby medycyny. O medycynie narracyjnej i patografiach
    In search of a remedy for ailing medicine. On narrative medicine and pathography
    Autorzy:
    Okupnik, Małgorzata
    Tematy:
    medycyna narracyjna
    patografie
    rita charon
    rana awdish
    eve ensler
    narrative medicine
    pathographies
    Pokaż więcej
    Wydawca:
    Narodowe Centrum Kultury
    Powiązania:
    https://bibliotekanauki.pl/articles/1856863.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
    Opis:
    Homo medicus as opposed to Homo patiens, the perspective of a physician will always be different from that of a patient. Modern medicine suffers from a major condition – ignoring the patient as a person. It may be remedied by narrative medicine which pays attention to humanistic aspects of a disease and to patient narratives of illness as a possibility to obtain invaluable information that is typically overlooked in a traditional medical history. Empathy and attentive listening play an important role here. Pathography, or patient accounts of their illnesses, may serve as a perfect complement to the practice and programmes of narrative medicine.
    Dostawca treści:
    Biblioteka Nauki
    Artykuł
    Tytuł:
    Choroba - defekt - literatura : perspektywy badania narracji chorobowych
    Disease - defect - literature : perspectives on the study of illness narratives
    Autorzy:
    Boruszkowska, Iwona
    Wydawca:
    Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego
    Opis:
    The aim of this paper is to provide an overview of the relations between medical practice and literary studies against the background of the latest theories and research trends. It will be particularly interesting to outline the possibility of using tools from the field of the developing studies of illness as a cultural phenomenon in reviewing the genres of the literature of suffering and illness. The canon of pathographic literature discussions includes publications by Arthur Kleinman, Anne Hawkins, Arthur W. Frank and Thomas Couser. A common element of the discussed genres is the poetics of illness and the use of narrative strategies that present the medical experience. Due to the growing popularity and diversity of the so-called illness writing, it seems necessary to distinguish between autopathography and pathography, where autopathography is a narrative created by an ill person/patient, a specific autobiography (in the form of various ego-documents discussing the illness - letters, diaries, memoirs, etc.), a subjective autobiographical narrative about the illness. The article will then focus on the theory of defect, maladic narratives and the turn towards narrative medicine in literary studies.
    Wystąpienie ma na celu przedstawienie w przeglądowej formie głównych punktów stycznych między praktyką medyczną a literaturoznawstwem na tle najnowszych teorii i tendencji badawczych. Szczególnie interesujące będzie zarysowanie możliwości wykorzystania narzędzi z obszaru rozwijających się studiów nad chorobą jako fenomenem kulturowym do badania tekstów literackich funkcjonujących jako gatunki literatury cierpienia i piśmienności chorobowej. Do kanonu omówień problemu literatury patograficznej zalicza się publikacje Arthura Kleinmana, Anne Hawkins Reconstructing Ilness, Arthura W. Franka The Wounded Storyteller oraz Thomasa Cousera Recovering Bodies. Wspólnym elementem omawianych atunków jest poetyka choroby i wykorzystanie strategii narracyjnych prezentujących oświadczenie medyczne. W związku z coraz większą popularnością i zróżnicowaniem tzw. piśmienności chorobowej konieczne wydaje się wprowadzenie rozróżnienia między autopatografią a patografią, gdzie autopatografia to - w odróżnieniu od patografii - narracja tworzona przez człowieka chorego, pacjenta, swoista autobiografia chorego (w formie różnych egodokumentów tematyzujących chorobę - listów, dzienników, pamiętników itd.), subiektywna narracja autobiograficzna o chorobie. Autorka skoncentruje się na teorii defektu, narracjach maladycznych oraz zwrocie ku medycynie narracyjnej w literaturoznawstwie.
    Dostawca treści:
    Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
    Artykuł
    Tytuł:
    Czułe sojusze. Literackie patografie Mateusza Pakuły i Barbary Woźniak
    Tender Alliances. Literary Pathographies of Mateusz Pakuła and Barbara Woźniak
    Autorzy:
    Kulak, Wiktoria
    Tematy:
    patografie
    czułość
    czuły narrator
    destrukcyjna plastyczność
    choroba
    pathographies
    tenderness
    tender narrator
    destructive plasticity
    illness
    Pokaż więcej
    Wydawca:
    Uniwersytet Jagielloński. Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego
    Powiązania:
    https://bibliotekanauki.pl/articles/60974174.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
    Opis:
    Przedmiotem artykułu jest analiza narracji patograficznych Mateusza Pakuły Jak nie zabiłem mojego ojca i jak bardzo tego żałuję (2021) oraz Barbary Woźniak Niejedno (2021), rozpatrywanych jako literackie reprezentacje czułych sojuszy zawiązywanych pomiędzy chorymi a osobami sprawującymi nad nimi opiekę. Kluczami interpretacyjnymi do analizy tego problemu stały się m.in. noblowskie rozważania Olgi Tokarczuk, filozoficzny projekt Jolanty Brach-Czainy oraz kategoria destrukcyjnej plastyczności zaproponowana przez Catherine Malabou.
    The article analyzes the pathographic narratives of Mateusz Pakuła’s Jak nie zabiłem mojego ojca i jak bardzo tego żałuję (How I Didn’t Kill My Father and How Much I Regret It, 2021) and Barbara Woźniak’s Niejedno (Many Things, 2021), considered as literary representations of tender alliances formed between the ill people and those who care for them. Key interpretative tools for analyzing this issue include Olga Tokarczuk’s Nobel Prize-winning reflections, Jolanta Brach-Czaina’s philosophical project, and Catherine Malabou’s concept of destructive plasticity.
    Dostawca treści:
    Biblioteka Nauki
    Artykuł
    Tytuł:
    Języki kryzysu : patografie w najnowszej literaturze serbskiej
    The languages of the crisis : pathographies in the latest Serbian literature
    Autorzy:
    Nowak-Bajcar, Sylwia
    Opis:
    W artykule przedstawiono powstałe w ostatnim trzydziestoleciu wybrane utwory serbskich twórców (David Albahari, Svetislav Basara, Ɖorđe Pisarev, Igor Marojević, Vladimir Arsenijević), podejmujących problem relacji Serbii z Europą, w tym kwestię wstąpienia tego kraju do Unii Europejskiej. Kluczem interpretacyjnym do analizy tego problemu stała się kategoria choroby będąca metaforą kryzysu dotykającego nie tylko Serbię, ale – w opinii autorów należących do różnych generacji – cały świat. Sceptycyzm uwidaczniający się w dziełach prezentowanych pisarzy nie jest wyrazem osobistego stosunku tych autorów do kwestii integracji Serbii z Unią Europejską, lecz raczej smutną refleksją nad niegotowością ich kraju do tego procesu, będącą wynikiem złożonej sytuacji społeczno-politycznej oraz trudnych doświadczeń historycznych, które do niej doprowadziły.
    The article presents selected works by Serbian prose writers (David Albahari, Svetislav Basara, Ɖorđe Pisarev, Igor Marojević, Vladimir Arsenijević) created in the last three decades, dealing with the problem of Serbia’s relations with Europe, including the issue of this country’s accession to the European Union. The interpretative key to the analysis of this problem is the category of disease, which is a metaphor for the crisis affecting not only Serbia, but - in the opinion of authors belonging to different generations - the whole world. The skepticism manifested in the works of the presented writers is not an expression of the authors’ personal attitude to the issue of Serbia’s integration with the European Union, but rather a sad reflection on their country’s unpreparedness for this process, resulting from the complex socio-political situation and difficult historical experiences that led to it.
    Dostawca treści:
    Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
    Artykuł
    Tytuł:
    Family histories : representations of transgenerational trauma in contemporary Polish illness narratives
    Rodzinne historie choroby : (auto)patografie jako zapisy (między) pokoleniowych traum
    Autorzy:
    Świątkowska, Maria
    Opis:
    Niniejszy artykuł stanowi próbę prezentacji i analizy przykładów zjawiska zaobserwowanego we współczesnych (auto)patografiach, jakim jest osadzenie indywidualnych doświadczeń choroby ("illness") w kontekście ich społecznych uwarunkowań. W tym celu wykorzystane zostaną trzy przykłady opublikowanych w ostatnich latach tekstów z szeroko rozumianej literatury (auto)patograficznej: "Jak nie zabiłem swojego ojca i jak bardzo tego żałuję" Mateusza Pakuły (2021), "Mireczek" Aleksandry Zbroi (2021) oraz "Jak płakać w miejscach publicznych" Emilii Dłużewskiej (2023). W analizie każdego z nich kluczowe będą sposoby reprezentacji nieprzepracowanej, zbiorowej traumy historycznej, która, na co zwracał uwagę Michał Bilewicz (Bilewicz, "Traumaland") wywiera kluczowy wpływ na sposób funkcjonowania współczesnego polskiego społeczeństwa. Taka metoda analizy wskazuje na zjawisko, które Lisa Diedrich określała jako przejawianiesię w narracjach (auto)patograficznych "narodowych sposobów chorowania" (Diedrich, "Treatments: Language, Politics and the Culture of Illness"). Pozwala również dowartościować emancypacyjny i wspólnototwórczy potencjał prezentowanych tekstów, którego istotność w analizach krytycznych literatury maladycznej podkreślała Klaudia Muca (Muca, "Tekst jako terapia").
    In his 2024 book "Traumaland", social psychologist Michał Bilewicz explores how the events of the twentieth century continue to cast a long shadow over contemporary Polish society as collective and transgenerational trauma. This article examines how transgenerational trauma manifests in contemporary life writing, specifically illness narratives. It offers an alternative approach to the perspective often adopted in Polish literary studies, where, as Klaudia Muca noted, individual existential experiences tend to be prioritized over expressions of collective identity (Muca, "Tekst jako terapia"). Focusing on the latter, this article emphasizes the emancipatory potential of pathographies. The aim is to analyze how illness, as presented in these texts, is embedded within family histories - stories and illnesses passed down through generations - in the context of twentieth-century transgenerational collective trauma. This approach is applied to three contemporary pathographies: Mateusz Pakuła's "Jak nie zabiłem swojego ojca i jak bardzo tego żałuję" (2021), Aleksandra Zbroja's "Mireczek "(2021), and Emilia Dłużewska's "Jak płakać w miejscach publicznych" (2023). By foregrounding the collective aspects of illness as depicted in these works, this article explores what Lisa Diedrich referred to as "national arts of being ill and doing illness" (Diedrich, "Treatments: Language, Politics and the Culture of Illness"), suggesting that the ways in which the subjects of these pathographies navigate their illness experiences reflect broader societal tendencies.
    Dostawca treści:
    Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
    Artykuł
      Wyświetlanie 1-7 z 7

      Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies