Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

Wyszukujesz frazę "prolaminy" wg kryterium: Temat


Wyświetlanie 1-7 z 7
Tytuł:
Porównanie dwóch formatów metody ELISA z wykorzystaniem komercyjnie dostępnych przeciwciał do oznaczania prolamin w piwie
Comparison of two ELISA methods with commercially available antibodies for prolamin detection in beer
Autorzy:
Górecka, P.
Piasecka-Kwiatkowska, D.
Zielińska-Dawidziak, M.
Baraniak, M.
Tematy:
piwo
alergia
prolaminy
ELISA
beer
allergy
prolamins
Pokaż więcej
Wydawca:
Centralny Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Aparatury Badawczej i Dydaktycznej, COBRABiD
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/270480.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Tradycyjne piwo produkowane jest najczęściej ze słodu jęczmiennego. Ok. 75% białek jęczmienia stanowią polipeptydy tworzące gluten, z czego 50% to prolaminy, a 25% gluteniny. Ze względu na skład surowcowy spożywanie piwa przez osoby z nadwrażliwością na gluten może wywołać niepożądane reakcje organizmu. Celem pracy było oznaczenie prolamin w dostępnych na rynku piwach za pomocą bezpośredniej i pośredniej metody ELISA oraz porównanie możliwości detekcyjnych stosowanych komercyjnie dostępnych przeciwciał. Stwierdzono, że większymi możliwościami detekcyjnymi hordein w piwie charakteryzowały się antygliadynowe przeciwciała znakowane enzymatycznie stosowane w metodzie ELISA bezpośrednia.
Traditional beer is made by barley malt. Approx. 75% of the barley proteins are polypeptides formin gluten, of which 50% is prolamines and 25% glutenins. Due to composition of beer consumption by persons with hyperintensitivity to gluten can cause adverse reactions of the body. The aim of this study was to determine the prolamins in beers available in the market with use of direct and indirect ELISA methods and compare detection possibilities of commercially available antibodies. It was found that enzymatically labeled antigliadin antibodies was characterized much more detection possibilities of hordeins in beer.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Weryfikacja elektroforetyczna tożsamości roślin nietypowych pszenżyta ozimego z poletek kontroli następczej w Stacji Doświadczalnej Oceny Odmian w Zybiszowie
An electrophoretical technique to verify off-type plants of winter triticale during a post-control at the Experimental Station of Cultivars Testing in Zybiszów
Autorzy:
Drzewiecki, Jerzy
Mrówczyński, Adam
Tematy:
kontrola następcza
elektroforeza
prolaminy
rośliny nietypowe
tożsamość
electrophoresis
identity
off-type plants
post-control
prolamins
Pokaż więcej
Wydawca:
Instytut Hodowli i Aklimatyzacji Roślin
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/42834851.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
W latach 2001, 2002, 2003 i 2004 w Stacji Doświadczalnej Oceny Odmian w Zybiszowie na poletkach kontroli następczej wysiano partie nasion z reprodukcji pięciu odmian pszenżyta ozimego. Najwięcej partii było w stopniu materiału kwalifikowanego pierwszego rozmnożenia (C/1) — 183. W sumie obsiano 297 poletek pszenżyta, w tym 75 odmianą Woltario, 73 Lamberto, 67 Fidelio, 47 Kitaro i 35 Magnat. Materiał do badań stanowiły rośliny nietypowe oraz zebrane z tych roślin ziarniaki, z lat zbioru 2002–2005. Celem pracy było oznaczenie roślin nietypowych oraz weryfikacja elektroforetyczna ich tożsamości na podstawie elektroforegramów prolamin monomerycznych ziarniaków. Wykonano obserwacje cech morfologicznych i fenologicznych roślin w fazie kłoszenia, przez porównanie z wzorcem. Tożsamość ziarniaków weryfikowano metodą elektroforezy prolamin monomerycznych ziarniaków, w żelu poliakrylamidowym, w środowisku kwaśnym (A-PAGE, pH 3). Odmiany Fidelio i Woltario miały najwięcej poletek z roślinami nietypowymi (ponad 70%), a odmiany Lamberto i Kitaro miały ich najmniej (około 1/3). Najczęściej obserwowanymi cechami roślin nietypowych były „rośliny wyższe”, „rośliny wcześniejsze” i „rośliny bez owłosienia dokłosia”. Weryfikacja elektroforetyczna potwierdziła prawidłowość oznaczeń poletkowych większości roślin nietypowych. Rośliny nietypowe u odmiany Kitaro stanowiły prawie 96,9%, które zweryfikowano jako „inne”. Ponad połowa roślin nietypowych Fidelio, Woltario i Magnat, (odpowiednio — 80,1%, 66,9% i 55,5%, ale u Lamberto tylko 36,1%) zweryfikowano jako „inne”. Najwyższy odsetek roślin nietypowych o niepotwierdzonej tożsamości stwierdzono dla cechy „rośliny wyższe”, a niższy odsetek dla cech „rośliny wcześniejsze” i „rośliny bez owłosienia dokłosia”.
Seed lots of five winter triticale cultivars were sown in post-control plots at the Experimental Station of Cultivars Testing in Zybiszów in the years 2001, 2002, 2003 and 2004. Certified seeds of the 1st generation (C/1) were predominant (183) among all the lots. In total, 297 experimental plots including 75, 73, 67, 47 and 35 plots for cvs Woltario, Lamberto, Fidelio, Kitaro and Magnat, respectively, were set up. The object of the investigations were untypical (off-type) plants and kernels harvested from these plants in the years 2002, 2003, 2004 and 2005. The aim of the work was to identify off-type plants and to verify their identity based on electrophoregrams of prolamins extracted from grains. Morphological and phenological traits of the plants were determined and compared with those of plants in reference plots. An electrophoretical analysis to verify the identity of off-type plants was done by A-PAGE, pH 3, electrophoresis. The greatest number of plots in which off-type plants were identified was recorded with cvs Fidelio and Woltario (>70%), whereas the smallest one was found with cvs Lamberto and Kitaro (approx. 1/3 of plots). Predominant among the off-type plants were the following traits: “higher plants”, “earlier earing” and “no hairiness of neck”. The identity of most of the examined grains produced by the off-plants was confirmed. In cv. Kitaro, the identity of almost all (96.9%) plants, and in cvs Fidelio, Woltario and Magnat of more than half of plants (80.1%, 66.9% and 55.5%, respectively), was positively confirmed by protein electrophoresis. The lowest proportion (36.1%) of off-type plants was recorded for cv. Lamberto. The proportion of off-type plants with unconfirmed identity was higher among the “higher plants” than among plants expressing the “earlier earing” or “no hairiness of neck” traits.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Dietozalezny charakter enteropatii pokarmowych na przykladzie celiakii
Diet-related nature of food enteropathy as exemplified by celiac disease
Autorzy:
Darewicz, M
Dziuba, J.
Tematy:
choroby dietopochodne
prolaminy
objawy kliniczne
choroby czlowieka
gliadyna
etiologia
peptydy toksyczne
celiakia
enteropatie pokarmowe
alergie pokarmowe
zywienie czlowieka
gluten
Pokaż więcej
Wydawca:
Polskie Towarzystwo Technologów Żywności
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/826552.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
W pracy przedstawiono i zanalizowano wyniki badań dotyczących etiologii, objawów klinicznych, aspektów molekularnych i analitycznych oraz znaczenia żywienia w celiakii. Celiakia jest enteropatią glutenową, w której występują zmiany w błonie śluzowej jelita czczego odpowiadające morfologicznie na leczenie dietą bezglutenową. Jest ona najszerzej badaną chorobą żołądkowo-jelitową o podłożu autoimmunologicznym wywołaną obecnością w diecie białek pszenicy, jęczmienia czy żyta. Występowanie celiakii wyjaśnia kilka hipotez tłumaczących mechanizm prowadzący do uszkodzenia błony śluzowej jelita cienkiego. U pacjentów chorych na celiakię stwierdzono podwyższony poziom transglutaminazy tkankowej i sugerowano, że fakt ten może odgrywać kluczową rolę w etiologii tej choroby. Stwierdzono, że szkodliwość prolamin zbóż zależy od ich struktury, czyli rodzaju i kolejności aminokwasów zawartych w ich łańcuchach polipeptydowych. Peptydy z A-gliadyny, których toksyczność potwierdzono w badaniach in vivo, zawsze zawierają jeden z czterech motywów sekwencji aminokwasowych tj.: PSQQ; QQQP; QQPY lub QPYP. Stwierdzono fundamentalne znaczenie prawidłowo skomponowanej diety w profilaktyce celiakii. Jak dotąd nie rozstrzygnięto kontrowersji co do toksyczności aweniny owsa dla osób chorych na celiakię.
Results of the study on the etiology, clinical symptoms, molecular and analytical aspects, as well as the importance of nourishment for celiac disease were presented and analyzed in the paper. Celiac disease is the gluten enteropathy with the alterations of the mucous membrane of the small intestine that respond to the nongluten-diet treatment. It is one of the most widespread studied autoimmune disease of the small intestine and the stomach that is induced by ingestion of gluten proteins from wheat, barley, or rye. A few hypotheses explain the mechanism leading to the destruction of the small intestine villous structure. The increased content of the tissue transglutaminase was found for celiac patients and was suggested to play the key role in celiac etiology. It has been demonstrated that the toxicity of cereals prolamins depends on their structure i.e. amino acid types and sequences in their polypeptide chains. The peptides from A-gliadin, whose toxicity was confirmed with in vivo assays, always contain one of the four motifs of amino acid sequences: PSQQ; QQQP; QQPY or QPYP. It was found that properly constructed diet has the basic importance in the preventive treatment of celiac disease. So far, the controversy concerning the toxicity of oat avenin for celiac patients is unsolved.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Współdziałanie genomów pszenicy Chinese Spring i linii wsobnych żyta w pszenżycie na przykładzie ekspresji genów kodujących prolaminy ziarniaków
Genomic interaction between Chinese Spring wheat and rye inbred lines on the basis of expression of genes encoding grain prolamins
Autorzy:
Drzewiecki, Jerzy
Tikhenko, Natalia D.
Tsvetkova, Natalia V.
Tematy:
elektroforeza
interakcja genomów
linie wsobne żyta
prolaminy
pszenica
pierwotne pszenżyto
electrophoresis
genome interaction
rye inbred lines
prolamins
wheat
primary triticale
Pokaż więcej
Wydawca:
Instytut Hodowli i Aklimatyzacji Roślin
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/41494940.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
W pszenżycie prolaminy najczęściej dziedziczą się kodominacyjnie, w obrazie białek znaleźć można wszystkie prążki gliadyn i sekalin, pochodzące od obu komponentów rodzicielskich- pszenicy i żyta. W rezultacie współdziałania genomów powstają także nowe jednostki polipeptydowe białka, może zachodzić zjawisko supresji (tłumienia) genów kodujących poszczególne polipeptydy prolamin. Dotychczas zjawisko interakcji między genomami pszenicy i żyta w pszenżycie, na przykładzie ekspresji genów kodujących prolaminy ziarniaków badano na bardzo ograniczonym w liczbie materiale, od jednego do trzech genotypów pszenżyta. W niniejszej pracy badano zjawisko interakcji między genomami pszenicy i żyta na przykładzie 39 mieszańców pierwotnego pszenżyta oktoploidalnego otrzymanych przez krzyżowanie pszenicy Chinese Spring z 39 liniami wsobnymi żyta z kolekcji Sankt-Petersburgskiego Oddziału Instytutu Genetyki Rosyjskiej Akademii Nauk im. N.I Wawiłowa w Sankt-Petersburgu. Wykonano rozdziały elektroforetyczne prolamin ziarniaków pszenicy Chinese Spring, linii wsobnych żyta i mieszańców pszenżyta w 7,5% żelu poliakrylan¬midowym, w pH 3,1. Obraz elektroforetyczny prolamin badanych materiałów składa się z czterech frakcji (stref) prążków α, β, γ i ω. Wszystkie badane ziarniaki pszenicy Chinese Spring charaktery¬zowały się identycznym elektroforegramem gliadyn, natomiast w przypadku linii wsobnych żyta jednolitość obrazu sekalin stwierdzono jedynie u 26 linii (z badanych 39). U 19 mieszańców pszenżyta (z badanych 39) znaleziono w obrazie prolamin nowe, nie występujące u form rodzicielskich prążki, pojawiające się zwykle w białkowej frakcji elektroforetycznej ω. U trzynastu mieszańców stwierdzono brak w elektroforegramie prolamin od jednego do kilku prążków sekalin linii wsobnej użytej do otrzymania danego mieszańca pszenżyta.
In triticale prolamins usually are codominantly inherited; it is possible to find in electrophoretic protein pattern all parental bands, both gliadins and secalins. However, as a result of interaction, new polypeptide units may occur, while other ones may disappear. Electrophoretic protein patterns were studied in the collection of 39 primary octoploid triticales obtained by crossing the Chinese Spring wheat with 39 rye inbred lines. The material was delivered by the Plant Genetics Institute of Russian Academy of Sciences in Sankt-Petersburg. The protein electrophoresis was performed in 7.5% acrylamide gels, in pH 3.1. Electrophoretic protein patterns of all examined materials consisted of four zones of bands α, β, γ and ω. All the examined Chinese Spring wheat grains showed electrophoretically uniform gliadin pattern, whereas in case of rye inbred lines only 26 (of 39) were electrophoretically uniform. Nearly half of the examined triticale hybrids (19 of 39) had new, singular bands, usually in the ω zone of pattern, which did not occur in the parental forms. Thirteen triticale hybrids (of 39) has shown absence of one or several rye bands.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Oznaczanie gliadyny w niektorych produktach bezglutenowych metoda Elisa
Gliadine determination in some gluten-free products by Elisa methods
Autorzy:
Maslowska, J
Leszczynska, J.
Tematy:
surowce roslinne
prolaminy
zywnosc
gliadyna
zboza
peptydy
oznaczanie
metody immunoenzymatyczne
gluten
produkty bezglutenowe
plant raw material
prolamin
food
gliadin
cereal
peptide
determination
immunoenzymatic method
gluten-free product
Pokaż więcej
Wydawca:
Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego. Państwowy Zakład Higieny
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/871921.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Zastosowano z pomyślnym rezultatem metodę immunoenzymatyczną z wykorzystaniem króliczych przeciwciał przeciwko gliadynie i koniugatów przeciwciał z peroksydazą do oznaczania gliadyny w bezglutenowej żywności. Otrzymane wyniki oznaczania gliadyny wskazują, że zawartość gliadyny jest w nich niska i nie przekracza 0,1%.
Immunoenzymatic method with rabbit antibodies against gliadine and antibodies conjugates with peroxidase for gliadine determination in gluten-free food using polipropylene and polistyrene was succesfully used. Results of gliadine determination indicate that content of gliadine in investigated samples was low - about 0,1%.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Podstawy klasyfikacji i syntezy bialek glutenowych ziarna pszenicy
Autorzy:
Majewska, K
Tematy:
interakcje
biosynteza
gliadyna
wartosc wypiekowa
ekspresja genow
klasyfikacja bialek
bialka glutenowe
zywnosc transgeniczna
ziarno
struktura molekularna
biotechnologia
pszenica
gluten
prolaminy
glutenina
interaction
biosynthesis
gliadin
baking value
gene expression
classification
protein
gluten protein
transgenic food
seed
molecular structure
Pokaż więcej
Wydawca:
Polskie Towarzystwo Technologów Żywności
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/825836.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Postęp w metodach frakcjonowania i badania struktury molekularnej białek glutenowych oraz rozszerzenie wiedzy na ich temat z zakresu genetyki, umożliwiły opracowanie nowej klasyfikacji. Klasyfikacja ta jest oparta bardziej na składzie i strukturze niż różnicach w rozpuszczalności. Zarówno gliadyny jak i gluteniny nazwano prolaminami. Tak zdefiniowane prolaminy podzielono na 3 grupy w oparciu o sekwencję aminokwasów występujących w białkach i chromosomową lokalizację strukturalnych genów kodujących syntezę odpowiednich białek. Należą do nich prolaminy HMW (o wysokiej masie cząsteczkowej), prolaminy ubogie w siarkę i bogate w siarkę. Badania wykazały, że zmienność lokalizacji genów strukturalnych kodujących syntezę białek glutenowych pszenicy ma wpływ na zmiany jej wartości wypiekowej. Próby genetycznej kontroli syntezy tych białek poprzez manipulowanie ekspresją odpowiednich genów mogą służyć polepszeniu wartości wypiekowej pszenicy.
Progress in fractionation methods, studies on the molecular structure of gluten proteins and enlargement of knowledge about them in the field of genetics enabled the elaboration of their new classification. The new classification of gluten proteins is based on their composition and structure rather than on differences in solubility. According to this classification, gliadins as well as glutenins are called prolamins. Such defined prolamins are divided into 3 groups based on the amino acid sequence and chromosomal location of the structural genes coding the synthesis of the adequate proteins. There are: HMW prolamins, poor in sulfur and rich in sulfur prolamins. The studies proved that variability in location of the stuctural genes controlling the synthesis of gluten proteins have influence on changes in breadmaking quality of wheat. Trials on genetic control of their synthesis by manipulation and expression of adequate gene may be useful in improving breadmaking quality of wheat.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Zawartosc glutenu w bezglutenowych srodkach spozywczych specjalnego zywieniowego przeznaczenia i innych produktach spozywczych
Gluten content in special dietary use gluten-free products and other food products
Autorzy:
Daniewski, W
Wojtasik, A.
Kunachowicz, H.
Tematy:
choroby czlowieka
celiakia
nietolerancja glutenu
gluten
produkty spozywcze
produkty bezglutenowe
zawartosc glutenu
test ELISA
analiza zywnosci
zywnosc specjalnego przeznaczenia
gliadyna
prolaminy
Kodeks Zywnosciowy
human disease
coeliac disease
gluten intolerance
food product
gluten-free product
gluten content
ELISA test
food analysis
special food
gliadin
prolamin
Codex Alimentarius
Pokaż więcej
Wydawca:
Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego. Państwowy Zakład Higieny
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/876774.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Zbadano metodą ELISA zawartość glutenu w 22 produktach bezglutenowych specjalnego żywieniowego przeznaczenia oraz 19 produktach ogólnego spożycia naturalnie nie zwierających glutenu. Zawartość glutenu w żywności dietetycznej bezglutenowej wynosiła od 5,19 do 57,16 mg/kg. W żywności ogólnego spożycia - nie stwierdzono obecności glutenu w badanych próbkach ryżu i kaszy gryczanej. Natomiast zawartość glutenu w płatkach ryżowych i kaszy jaglanej wynosiła od, 7,05 mg/kg do 27,51 mg/kg. Szczególnie duże zanieczyszczenie glutenem (>100 mg/kg) stwierdzono w produktach owsianych, co ogranicza ich stosowanie w diecie bezglutenowej.
Gluten content of 22 special dietary use gluten-free products and 19 naturally gluten-free products was analysed by ELISA method. Gluten content in dietetic foods ranged from 5,19 to 57,16 mg/kg. Within the group of foods "gluten-free" by nature - gluten was not detected in rice and buckwheat groats samples, however in rice flakes and pearl millet gluten content ranged from 7,05 mg/kg- 27,51 mg/kg. Particularly high contamination with gluten (>100 mg/kg) was detected in oat products what puts in doubt their usefulness in gluten-free diet.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
    Wyświetlanie 1-7 z 7

    Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies