Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

English (EN)·Polski (PL)·Yкраїнський (UK)
Przejdź do strony domowej biblioteki Pedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Komisji Edukacji Narodowej w Lublinie Link otwiera się w nowym oknie Logo biblioteki Prolib Integro - strona głównaPedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Komisji Edukacji Narodowej w Lublinie
Zmień bibliotekę

Wyszukujesz frazę "proteom" wg kryterium: Temat

  Lista filtrów
Wyrównaj
Wyświetlanie 1-10 z 16
Tytuł:
Characterization of morphine-induced alterations in the proteome of mouse hippocampus
Charakterystyka zmian w proteomie hipokampa myszy indukowanych działaniem morfiny
Autorzy:
Pilch, Magdalena
Opis:
Morphine is an opioid analgesics frequently used for the treatment of chronic pain. It produces its analgesic actions through activation of opioid receptors located in the central nervous system and in the spinal cord. Taking morphine induces tolerance to opioid and physical dependency. Long term use of morphine leads to visible changes in morphology and neurochemistry of brain. Chronic treatment with morphine has been reported to increase neurodegeneration and change neurotransmission as well as plasticity of synapses. It also alters protein expression in various brain structures. Many biochemical hypotheses have been put forward to explain mechanism of morphine’s tolerance and addiction. However, its exact effect and molecular mechanism remain unknown. The hippocampus is a structure associated with memory formation and learning. In recent years it has been linked with development of morphine dependence. The aim of the present study was to investigate differences in hippocampal protein levels of mice treated with morphine for 21 days. These studies were performed using proteomic mass spectrometry based method. The initial step of the experiment was to find the most optimal method of protein preparation. Proteomic analysis allowed to identify 51 hippocampal differential proteins regulated with morphine. Functional analysis revealed that found proteins are involved in cell energy metabolism, regulation of gene expression, vesicle trafficking in synapse, neurotransmission and organization of cytoskeleton.
Morfina jest lekiem opioidowym, stosowanym powszechnie w medycynie jako środek przeciwbólowy. Działa poprzez receptory opioidowe zlokalizowane w ośrodkowym układzie nerwowym i rdzeniu kręgowym wywołując efekt analgetyczny. Podawanie morfiny często wywołuje skutki uboczne w postaci rozwoju tolerancji farmakologicznej i uzależnienia fizycznego. Długotrwałe przyjmowanie morfiny przyczynia się do zmian morfologicznych i neurochemicznych w mózgu. Prowadzi do powstawania procesów neurodegeneracyjnych, zmian w neurotransmisji i neuroplastyczności synaps oraz w ekspresji białek w różnych strukturach mózgu. Powstało wiele hipotez tłumaczących procesy zachodzące pod wpływem morfiny, ale dokładny molekularny mechanizm jej działania oraz rozwoju tolerancji i uzależnienia od opiodów nie jest znany. W ostatnich latach szczególną uwagę zwraca się na rolę hipokampa struktury związanej z mechanizmami uczenia i zapamiętywania w wymienionych procesach.Celem niniejszej pracy była analiza zmian w profilu białkowym struktury hipokampa myszy C57BL/6J traktowanych morfiną chronicznie tzn. przez 21 dni. Do badania wykorzystano techniki proteomiczne, oparte na spektometrii mas. Przed przystąpieniem do analizy proteomicznej przeprowadzono optymalizację metody preparatyki białek. Na podstawie uzyskanych wyników zidentyfikowano białka, których ekspresja uległa zmianie w hipokampach myszy po podaniu morfiny. Przeprowadzono analizę funkcjonalną białek różnicowych i określono ich rolę w procesach biologicznych. W niniejszej pracy odnotowano wpływ morfiny na poziom białek zaangażowanych w metabolizm energetyczny komórki, ekspresję genów, transport komórkowy, w procesy neurotransmisji i organizację cytoszkieletu.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Tytuł:
Proteom Toxoplasma gondii
Autorzy:
Dlugonska, H
Dytnerska, K.
Tematy:
proteom
antygeny
Toxoplasma gondii
Pokaż więcej
Wydawca:
Polskie Towarzystwo Parazytologiczne
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/837636.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Toxoplasma gondii proteom. The article presents data concerning methods of proteomics and main achievements of studies on Toxoplasma gondii proteom.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Proteom Toxoplasma gondii
Autorzy:
Długońska, H.
Dytnerska, K.
Tematy:
proteom
antygeny
Toxoplasma gondii
Pokaż więcej
Wydawca:
Polskie Towarzystwo Parazytologiczne
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/2147608.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Toxoplasma gondii proteom. The article presents data concerning methods of proteomics and main achievements of studies on Toxoplasma gondii proteom.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Identyfikacja białek obecnych w ektosomach uwalnianych przez komórki czerniaka linii WM115 i WM266-4
Identification of proteins present in ectosomes released by melanoma cells of the WM115 and WM266-4 lines
Autorzy:
Rząca, Carina
Opis:
Melanoma is one of types of skin malignancies. It is also one of the most aggressive cancers. Data from the Polish National Cancer Registry indicate that melanoma is more and more common in young people aged 24-40, especially among women. This is most likely affected by lifestyle changes, sunbathing fashion and frequent trips to countries with a high UV index. Melanoma is most often affected by people with fair complexion and fair hair. At first, melanoma appears on the surface of the skin as a mole, with time it grows deeper than 1 mm. Cancer cells gradually extend outside the dermis and when reaching the blood or lymphatic vessels, gain the opportunity to spread throughout the body. Melanoma is a malignant tumor that metastasizes in a very short time (up to three months). Therefore, early diagnosis is crucial for the prognosis of patients with melanoma.Normal cells and cancer cells release membrane microvesicles, containing various types of proteins, lipids and nucleic acids, into body fluids. The microbubbles are divided into three subpopulations: exosomes, apoptotic bodies and ectosomes, which are the most heterogeneous of the subpopulations. Ectosomes are released by blebbing from the cell membrane, and due to cargo transfer they play an important role in intercellular communication.The aim of this study was to idenify and compare the protein profile of ectosomes released by two melanoma skin lines: the primary melanoma cell line WM115 and the metastatic cell line WM266-4 metastatic to lymph nodes in mice. Cells were cultured in RPMI-1640 medium with GlutaMAX-I containing 10% FBS and antibiotics as monolayers until reaching 80% confluency. Then ectosomes were isolated from conditioned media by sequential centrifugation. The purity of the obtained samples was verified by transmission electron microscopy. Liquid chromatography mass spectrometry (LC-MS/MS) was used to identify ectosomes transmitted proteins. The obtained results were subjected to bioinformatic analysis using the Uniport database.A similar number of proteins was identified in the primary ectosomes of the WM115 melanoma line and in the metastatic ectosomes of the WM266-4 melanoma line. Most of the identified proteins - up to 1089 - were proteins present in both samples. The identified proteins showed similar cellular origin (cytosol, cell membrane and cytoplasm), played similar functions (poly (A) RNA tail binding, ATP binding and cadherin binding during cell adhesion) and participated in the same biological processes (translation initiation, translation, post-transcriptional nuclear mRNA catabolism via a nonsense codon). Analysis of unique ectosomal proteins for each line showed that they represent a small percentage of the total identified ectosome proteome and that they are associated with a variety of processes.Studies on the properties of EVs are extremely promising because of the potential use of the ectosomes proteome as a diagnostic tool and source of biomarkers.
Czerniak jest jednym z kilku typów nowotworów złośliwych skóry. Jest również jednym z najbardziej agresywnych nowotworów. Dane z Krajowego Rejestru Nowotworów wskazują, iż czerniak coraz częściej występuje u młodych ludzi w wieku 24–40 lat, a w szczególności wśród u kobiet. Najprawdopodobniej ma na to wpływ zmiana stylu życia, moda na opalanie się oraz częste podróże do krajów o wysokim indeksie UV. Na czerniaka najczęściej chorują osoby o jasnej karnacji i jasnych włosach. Czerniak początkowo pojawia się na powierzchni skóry jako znamię, z czasem wrasta w jej głąb na ponad 1 mm. Komórki nowotworowe stopniowo wychodzą poza obręb skóry właściwej i trafiając do naczyń krwionośnych lub limfatycznych zyskują możliwość do rozprzestrzenia się po całym organizmie. Czerniak jest złośliwym nowotworem, dającym przerzuty w bardzo krótkim czasie (nawet do trzech miesięcy). Dlatego wczesne rozpoznanie jest kluczowe dla rokowań pacjentów z czerniakiem.Komórki prawidłowe oraz komórki nowotworowe uwalniają do płynów ustrojowych mikropęcherzyki błonowe, zawierające różnego typu białka, lipidy i kwasy nukleinowe. Mikropęcherzyki dzieli się na trzy subpopulacje: egzosomy, ciałka apoptotyczne oraz ektosomy, które są najbardziej heterogenną z subpopulacji. Ektosomy są uwalniane przez pączkowanie z błony komórkowej, a dzięki przenoszeniu cargo odgrywają istotną rolę w komunikacji międzykomórkowej.Celem niniejszych badań było poznanie oraz porównanie profilu białkowego ektosomów uwalnianych przez komórki dwóch linii czerniaka skóry: pierwotnej linii WM115 reprezentującej radialną fazę wzrostu czerniaka oraz metastatycznej linii WM266-4 dającej przerzuty do węzłów chłonnych u myszy. Komórki hodowano w pożywce RPMI-1640 z GlutaMAX-I, zawierającej 10% FBS i antybiotyki jako monowarstwy do osiągnięcia 80% konfluencji. Następnie z pożywek kondycjonowanych izolowano ektosomy metodą wirowania sekwencyjnego. Czystość otrzymanych próbek weryfikowano metodą transmisyjnej mikroskopii elektronowej. Do identyfikacji białek przenoszonych przez ektosomy wykorzystano metodę chromatografii cieczowej sprzężonej z tandemową spektometrią masową (LC-MS/MS). Otrzymane wyniki poddano analizie bioinformatycznej wykorzystując bazę danych Uniport.W ektosomach pierwotnej linii czerniaka WM115 oraz w ektosomach metastatycznej linii czerniaka WM266-4 zidentyfikowano podobną liczbę białek. Większość zidentyfikowanych białek - aż 1089 - stanowiły białka wspólne dla obu linii. Zidentyfikowane białka wykazywały podobne pochodzenie komórkowe (cytozol, błona komórkowa i cytoplazma) pełniły zbliżone funkcje (wiązanie ogona poli(A) RNA, wiązanie ATP oraz wiązanie kadheryn podczas adhezji komórkowej) oraz brały udział w takich samych procesach biologicznych (incjacja translacji, translacja, potranskrypcyjny katabolizm jądrowego mRNA za pośrednictwem kodonu nonsensownego). Analiza unikatowych białek ektosomalnych dla każdej z linii wykazała, że stanowią one niewielki odsetek całości zidentyfikowanego proteomu ektosomów oraz że są one związane z różnorodnymi procesami.Badania nad właściwościami EVs są niezwykle obiecujące ze względu na możliwość potencjalnego wykorzystania proteomu ektosomów jako narzędzia diagnostycznego oraz źródła biomarkerów.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Tytuł:
Badanie wpływu toksyny PemKSa systemu toksyna-antytoksyna PemIKSa na wewnątrzkomórkowy proteom Staphylococcus aureus
Study on the influence of PemKSa toxin from the toxin-antitoxin system PemIKSa on intracellular proteom of Staphylococcus aureus
Autorzy:
Czyszczoń, Wojciech
Opis:
Gronkowiec złocisty (łac. Staphylococcus aureus) jest powszechnie występującą, Gram-dodatnią bakterią, będącą niebezpiecznym patogenem oportunistycznym. Jest czynnikiem etiologicznym wielu chorób. Gronkowcowe systemy toksyna – antytoksyna (systemy TA), podobnie jak u innych bakterii są złożone z dwóch elementów – stabilnej toksyny, która zawsze jest białkiem i labilnej antytoksyny. Systemy TA zostały pierwotnie odkryte w plazmidach, gdzie pełniły rolę w ich utrzymaniu w danej populacji bakterii. System PemIKSa należy do systemów TA typu II, w którym zarówno toksyna, jak i antytoksyna są elementami białkowymi, a niestabilna antytoksyna oddziałuje z toksyną bezpośrednio. Toksyna w tym układzie jest sekwencyjnie specyficzną rybonukleazą. Podejrzewa się, że system PemIKSa może odgrywać pewną rolę regulatorową. Celem pracy było dokonanie analizy porównawczej dwóch mutantów gronkowca złocistego, jednego z indukowalną toksyną, a drugiego bez genu toksyny PemKSa. W realizacji założonego celu wykorzystano szereg metod wykorzystywanych w proteomice, czyli gałęzi nauki zajmującej się badaniem garniturów białkowych danego organizmu w określonych warunkach i czasie, takich jak na przykład różnicowa elektroforeza dwuwymiarowa DIGE. W wyniku przeprowadzonych badań wykryto, że proteomy badanych mutantów różnią się, oraz dodatkowo zauważono, że indukcja ekspresji toksyny powoduje zahamowanie wzrostu danego mutanta gronkowca złocistego.
Staphylococcus aureus is a ubiquitous Gram-positive bacteria and a dangerous opportunistic pathogen. It is an etiological factor of many serious diseases. Staphylococcal toxin – antitoxin systems (TA systems), likewise in other bacteria, are composed of two elements – stable toxin, which is always a protein, and labile antitoxin. TA systems were originally discovered in plasmids, where they play a role in plasmid maintenance in a given bacteria population. The PemIKSa system belongs to Type II TA systems in whitch both toxin and antitoxin are proteins. Unstable antitoxin interacts with the toxin in direct way. The toxin in this particular system is a sequence-specific ribonuclease. It is suspected that the PemIKSa system may play a regulatory role. The aim of this study was to perform comparative analysis of two Staphylococcus aureus mutants, one with inducible toxin and the other without PemKSa toxin gene. Many proteomics methods were used to achive the goal eg. 2D-DIGE – two-dimensional differential gel electrophoresis. Proteomics is a science investigating protein fingerprints of given organisms in specific time and conditions. As a result of the research, it was found that the proteomes of the mutants tested differed, and additionally it was observed that the induction of the toxin expression had an effect on growth inhibition of a particular mutant of the Staphylococcus aureus.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Tytuł:
Zmiany w proteomie gronkowca złocistego wywołane inaktywacją i aktywacją układu toksyna – antytoksyna MazEF
Changes in proteome of Staphylococcus aureus caused by inactivation and activation of MazEF toxin-antitoxin system
Autorzy:
Chlebicka, Kinga
Opis:
Toxin-Antitoxin (TA) systems are small genetic elements found on plasmids or in the chromosomal DNA of many bacteria species. The first toxin-antitoxin system was discovered in Escherichia coli cells in 1980s. There are currently six classes of these systems. The MazEF TA system, analyzed in this paper, is one of the most commonly studied TA systems, located in chromosomal genetic material of Staphylococcus aureus, E. coli, Bacillus subtilis, and other bacteria. Subject of research were changes caused by activation and inactivation of TA MazEF system of S. aureus strain RN4220. Differential two-dimensional electrophoresis has been used, as a tool for comparative analysis of protein profiles. The studies compared proteome of S. aureus RN4220 with the mutants in which the genes for TA MazEF (RN4220ΔmazEF) were deleted and RN4220ΔmazEF supplemented with a plasmid containing gene for the toxin MazF. Proteins with differentiated expression in the compared proteomes were isolated and analyzed with mass spectrometry technique. Based on the sequence database, a list of 56 proteins with differentiated expression was created. Removing the genes for MazEF TA system caused, slower culture grow, and lower expression of many important cellular proteins. This proteins are enzymes involved in glycolysis, Krebs cycle, metabolism of amino acids, purines and pyrimidines. The results showed that this system is very important for the proper functioning of the cell and its absence may interfere with metabolic processes.
Systemy toksyna-antytoksyna (TA) są małymi genetycznymi elementami, znajdującymi się na plazmidach lub w chromosomalnym DNA wielu gatunków bakterii. W latach 80’ XX wieku, odkryty został pierwszy z systemów toksyna-antytoksyna, w komórkach Escherichia coli. Obecnie znanych jest sześć klas tych systemów. Układ TA MazEF, analizowany w prezentowanej pracy jest jednym z najczęściej badanych układów TA, zlokalizowanym w chromosomowym materiale genetycznym, w komórkach bakterii z gatunków Staphylococcus aureus, Escherichia coli, Bacillus subtilis i innych. Poznanie zmian w proteomie szczepu S. aureus RN4220 wywołanych inaktywacją i aktywacją układu TA MazEF stanowiło przedmiot badań przedstawionych w niniejszej pracy. W tym celu, do analiz porównawczych profili białkowych wykorzystano narzędzie biotechnologii molekularnej różnicową elektroforezę dwuwymiarową. W badaniach porównywano proteom komórkowy S. aureus RN4220 z mutantem w którym usunięte były geny dla TA MazEF (RN4220ΔmazEF) oraz RN4220ΔmazEF suplementowany plazmidem, na którym znajdował się gen dla toksyny dla MazF. Białka wykazujące zróżnicowaną ekspresję w porównywanych proteomach, wycinano i analizowano z wykorzystaniem spektrometrii masowej. W oparciu o bazy danych sekwencji białkowych, stworzono listę 56 białek, wykazujących zróżnicowana ekspresję. Usunięcie genów kodujących system MazEF spowodowało, spowolnienie wzrostu hodowli oraz obniżenie poziomu wielu ważnych białek komórkowych. Do tych białek należą enzymy glikolizy, cyklu Krebsa, metabolizmu aminokwasów, puryn i pirymidyn. Może to świadczyć, że, układ MazEF jest istotny dla prawidłowego funkcjonowania komórki, a jego brak może zaburzać procesy metaboliczne.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Tytuł:
Wpływ leków przeciwpsychotycznych, klozapiny i risperidonu na proteom ludzkich astrocytów pochodzących z linii komórkowej NT2
Effect of antypsychotic drugs: clozapine and risperidone on human astrocytes proteome derived from NT2 cell line
Autorzy:
Pasionek, Grzegorz
Opis:
Schizofrenia to choroba polegająca między innymi na zachwianiu równowagi stężeń neuroprzekaźników takich jak L-glutaminian, dopamina czy GABA w szczelinie synaptycznej. W celu zbadania wpływu leków przeciwpsychotycznych, klozapiny oraz risperidonu, na proteom ludzkich komórek astrocytalnych zróżnicowano komórki linii NT2. Różnicowanie trwało od 8 do 10 tygodni w zależności od zastosowanego protokołu. Sprawdzono efektywność otrzymania astrocytów z wykorzystaniem wysokiego stężenia inhibitorów mitotycznych, niskiego stężenia inhibitorów mitotycznych, pośredniego stężenia inhibitorów mitotycznych oraz bez użycia inhibitorów mitotycznych. Astrocyty uzyskane według protokołu bez wykorzystania inhibitorów mitotycznych poddano działaniom leków, klozapiny oraz risperidonu, przez okres 72h. Próbki odpowiednio przygotowano i przeprowadzono ich analizę za pomocą wysoce zaawansowanej techniki tandemowej spektrometrii mas sprzężonej z chromatografią cieczową. W proteomie astrocytów znaleziono 9 markerów astrocytarnych. Dla komórek traktowanych klozapiną odnotowano zmianę w ekspresji 59 białek w tym 12 białek o zmniejszonej ekspresji, a 47 białek o zwiększonej ekspresji w porównaniu do próby kontrolnej (bez dodatku leku). W białkach o zwiększonej ekspresji znaleziono 15 białek odpowiedzialnych za metabolizm, 5 białek biorących udział w budowie rybosomu oraz 4 białka zaangażowane w transport i reorganizację cytoszkieletu komórkowego. Dodatkowo zwiększeniu ekspresji uległ szlak syntezy glutaminy z alfa-ketoglutaranu. W próbkach poddanych działaniu risperidonu zauważono zmianę w ekspresji 18 białek w tym 3 białka o zmniejszonej ekspresji oraz 14 białek o zwiększonej ekspresji. Dodatkowo zidentyfikowano jedno białko którego ekspresja pojawiła się pod wpływem risperidonu. Wśród białek pozytywnie regulowanych przez risperidon zidentyfikowano 3 białka odpowiedzialne za przemiany zachodzące w jądrze oraz 5 białek zaangażowanych w translację oraz obróbkę potranslacyjną. Podsumowując, astrocyty pochodzące z linii NT2 ekspresjonują markery charakterystyczne dla mózgowych komórek astrocytarnych i mogą być świetnymi zamiennikami dla ludzkich komórek astrocytarnych w badaniach neurobiologicznych. Klozapina wpływa na szlaki odpowiedzialne za powstawanie L-glutaminianu, D-seryny, glicyny oraz pośrednio na sytnezę GABA w neuronach (z glutaminy uwalnianej z astrocytów).
Schizophrenia is a disease related to, among other things, in upsetting an imbalance of neurotransmitter concentrations such as L-glutamate, dopamine or GABA in the synaptic cleft.. To study the effects of antipsychotic drugs: clozapine and risperidone, the human NT2 cell lines were differentiated into human astrocytes. Differentiation lasted from 8 to 10 weeks depending on the protocol used. The efficiency of obtaining astrocytes with the use of high concentrations of mitotic inhibitors, low concentrations of mitotic inhibitors, intermediate concentrations of mitotic inhibitors and without the use of mitotic inhibitors has been checked. Astrocytes obtained according to the protocol without the use of mitotic inhibitors were treated with clozapine and risperidone drugs for 72 hours. The samples were suitably prepared and analyzed using a highly advanced tandem mass spectrometry technique coupled with liquid chromatography. 9 astrocyte markers were found in the astrocyte proteome. For cells treated with clozapine, a change in the expression of 59 proteins was observed, including 12 proteins with reduced expression and 47 proteins with increased expression compared to the control (without the addition of the drug). Among proteins with increased expression, 15 proteins was responsible for metabolism, 5 proteins in construction of the ribosome and 4 proteins involved in the transport and reorganization of the cytoskeleton were found. In addition, the level of enzymes involved in glutamine synthesis pathway from alpha-ketoglutarate was increased. In samples treated with risperidone, a change in the expression of 18 proteins, including 3 proteins with reduced expression and 14 proteins with increased expression, was noticed. In addition, one protein was detected which expression was influenced by risperidone. In proteins positively regulated by risperidone, 3 proteins was responsible for changes in the nucleus and 5 proteins involved in translation and post-translational processing were found. Concluding, astrocytes derived from the NT2 line, they express markers characteristic for brain astrocytic cells and can be great substitutes for human astrocytic cells in neurobiological research. Clozapine influences with the pathways responsible for the synthesis of L-glutamate, D-serine, glycine and indirectly on GABA sytnesis in neurons (from glutamine released from astrocytes).
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Wyświetlanie 1-10 z 16

Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies