Temat: reportage - Prolib Integro

Skocz do pozycji: 1.

Tytuł:: Gustaw Daniłowski : the pioneer of modern Polish war reportage
Gustaw Daniłowski : zapomniany pionier nowoczesnego polskiego reportażu wojennego
Autorzy:: Kaliszewski, Andrzej
Opis:: World War I (1914-1918) and the Polish-Soviet War (1919-1920) became the stimulator of development of the Polish literature of fact and editorial commentary, and particularly the modern Polish war reportage. Although a reportage by J. Kaden-Bandrowski (1915) is usually considered to be the first such work, the real pioneer of this genre was G. Daniłowski (1871- 1927), a forgotten neoromantic writer and legionnaire, a chronicler and member of the headquarters of 1th Infantry Legion Regiment, who, already in the end of August 1914, published in the Kraków daily "New Reform" an extensive and dynamic relation concerning the first legions' victorious skirmishes, which resulted in the liberation of Kielce from the Russian occupation ("The First Battles"). Daniłowski is also the author of a series of various journalistic texts presenting (from his own experience) not only battles but also the backstage of war (training, propaganda, and recruitment actions). An interesting thread is the participation of Daniłowski in documentation as well as creation of the legend of Commandant Józef Piłsudski, the architect of Poland's revival in World War I.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 2.

Tytuł:: Ellis Island
Autorzy:: Perec, Georges
Współwytwórcy:: Franczak, Jerzy
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Inne

na półce

Skocz do pozycji: 3.

Tytuł:: La lunga strada di sabbia di Pier Paolo Pasolini - tra reportage e guida
La lunga strada di sabbia Pier Paolo Pasoliniego - pomiędzy reportażem a przewodnikiem
La lunga strada di sabbia of Pier Paolo Pasolini - between reportage and guide
Autorzy:: Bienioszek, Magdalena
Opis:: The situation in Italy after the Second World War was difficult but since the 50s there was a strong economic growth, known as the italian economic miracle for its speed and intensity. The so-called boom lasted until the seventies changing Italy and Italians. The socio-economic transformation was the inspiration for a reportage on how Italians take their holidays at the seaside, so in the summer of 1959, Pier Paolo Pasolini with the photographer Paolo de Paolo went along the Italian coasts. After forty years, the French photographer Philippe Séclier makes the same trip and documents the same places shown in Lunga strada di sabbia. Later he publishes his photos with the reportage of Pasolini and other unpublished texts.The next chapter is about the guide. The sociological perspective helps me to understand the phenomenon of tourism, especially the mass tourism. The comparison between various guides from the 50s and those of today allows me to find a general feature which I use as a basis for the analysis of the main text. In this way, I can identify the affinity of La lunga strada di sabbia with the guide. The text presents places worth visiting; sometimes offers routes or explains how to get to a place; provides useful information; tells the story of some places. In this case we cannot speak of the same style of writing as in the guides, but very often Pasolini provides the same information that would be useful to a potential tourist. However I cannot, give a proof of my thesis saying that La lunga strada di sabbia is also a guide, because it appears that the text contains only elements of this kind. This reportage cannot be used by a traveler as a source of information because of the low accuracy. The narrative is too personal and some fragments are subjective although they are very suggestive.The last part is an overview of the poetry of Pasolini in which I demonstrate the compatibility of La lunga strada di sabbia with his ideology. For space reasons, I focus only on the most important works. From this comparison it appears that La lunga strada di sabbia complies almost entirely the poetics of the author. Pasolini shows the same position as in the other works: the views of certain social groups, the positive attitude towards the poor people and his hidden predilection for men. A very well-finished language is also elaborated in this text: suggestive metaphors, poetic comparisons, but especially slang expressions that make the story very credible. These elements characterize not only La lunga strada di sabbia but also other works by the author.In conclusion I think that La lunga strada di sabbia is not a guide, but the elements of this kind enriches the reportage because the message seems to be more impressive. The text could be used by a tourist as a support for his journey: the poetry can stimulate travel and tell what the guide does not show: life.
La situazione dell’Italia dopo la seconda guerra mondiale era difficile ma a partire dagli anni 50. Si notò una forte crescita economica, conosciuta come il miracolo economico italiano per la sua rapidità ed intensità. Il cosidetto boom durò fino agli anni settanta cambiando l’Italia e gli italiani. La trasformazione socioeconomica fu l’ispirazione per un reportage su come gli italiani passano le loro vacanze al mare, perciò nell’estate del 1959, Pier Paolo Pasolini assieme al fotografo Paolo de Paolo percorsero l’Italia lungo le coste. Dopo quaranta anni, il fotografo francese Philippe Séclier compie il medesimo viaggio e documenta gli stessi posti di cui si parla ne La lunga strada di sabbia. Successivamente pubblica le sue foto con il testo di Pasolini e trovati brani inediti.Nella mia tesi voglio dimostrare l’ibridismo del testo di Pasolini e la sua appartenenza ai due generi letterari: reportage e guida. La tesi viene divisa in tre capitoli. Il primo è dedicato al reportage come genere letterario: difficile da classificare perché sta al confine tra letteratura e giornalismo. Può essere denominato come reportage perché rappresenta vicende realmente avvenute nonché descrive persone veramente esistenti in un modo artistico ed originale. L’autore è un reporter vero e proprio il quale osserva, cerca informazioni e conosce persone. Il suo approccio è aperto a ciò che lo circonda, non si limita a riportare luoghi comuni o il sentito dire; piuttosto prova a capire. Da queste osservazioni e conversazioni il reporter crea un collage di personaggi e situazioni in base al quale possiamo immaginare l’Italia degli anni ’50. Tutte le persone incontrare durante il viaggio hanno contribuito a mostrare come si viveva in Italia in quei tempi. Il capitolo successivo tratta della guida turistica. L’ottica sociologica mi aiuta nel capire il fenomeno del turismo, soprattutto quello di massa. Il confronto tra varie guide degli anni ’50 e quelle odierne mi permettono di trovare una caratteristica generale la quale mi serve da base per l’analisi del testo principale. In questo modo, riesco a individuare le affinità de La lunga strada di sabbia con la guida: il testo presenta luoghi degni da visitare; a volte propone percorsi o spiega come arrivare in un posto; offre delle informazioni utili; riporta la storia di alcuni luoghi. Non riesco tuttavia a dare prova della mia tesi che La lunga strada di sabbia sia anche una guida, perché risulta che il testo contiene soltanto elementi di questo genere ma non può essere riconosciuto come tale. Questo reportage non può servire ad un viaggiatore come fonte di informazione per la troppa approssimazione delle notizie. La narrazione è troppo personale e certi brani presentano descrizioni soggettive anche se molto suggestive. L’ultima parte costituisce un quadro generale della poetica di Pasolini nella quale dimostro la compatibilità de La lungda strada di sabba con la sua ideologia. Per ragioni di spazio, mi concentro solo sulle opere e sui motivi più importanti. Da questo confronto risulta che La lunga strada di sabbia si iscrive quasi interamente nella poetica dell’autore. Pasolini dimostra la stessa posizione che nelle altre opere: le opinioni su certi gruppi sociali, l’atteggiamento favorevole verso i poveri, viene a galla perfino la nascosta predilezione per gli uomini. La lingua è elaborata anche in questo testo: metafore suggestive, paragoni poetici, ma soprattutto espressioni dialettali che rendono il racconto molto verosimile. Questi elementi caratterizzano non solo La lunga strada di sabbia ma anche altre opere dell’autore. In conclusione sostengo che La lunga strada di sabbia non sia una guida, ma gli elementi di questo genere arricchiscono il reportage perché il messaggio trasmesso sembra essere più suggestivo. Il testo potrebbe servire ad un turista come supporto per il viaggio: la poeticità può stimolare i viaggi nonché raccontare ciò che la guida non dimostra: la vita.
Sytuacja we Włoszech po II wojnie światowej była trudna, ale od lat 50-tych nastąpił silny wzrost gospodarczy, znany jako włoski cud gospodarczy ze względu na tempo i intensywność.Tzw boom trwał do lat siedemdziesiątych zmieniających Włochy i Włochów. Transformacja społeczno-gospodarcza była inspiracją do reportażu o tym, jak Włosi spędzają swoje wakacje nad morzem, stąd latem 1959 roku, Pier Paolo Pasolini z fotografem Paolo de Paolo przemierzyli włoskie wybrzeża. Po czterdziestu latach, francuski fotograf Philippe Séclier odbył taką samą podróż i udokumentował te same miejsca pokazane w La lunga strada di sabbia. Później opublikował swoje zdjęcia wraz z reportażem Pasoliniego oraz fragmentami dotąd niepublikowanymi.W mojej pracy chciałabym wykazać hybrydyzm tekstu Pasoliniego oraz jego przynależność do dwóch gatunków literackich: reportażu i przewodnika. Praca jest podzielona na trzy rozdziały. Pierwszy z nich jest poświęcony reportażowi jako gatunkowi literackiemu: trudnemu do sklasyfikowania, gdyż jest na granicy pomiędzy literaturą i dziennikarstwem. Pomimo dyskusji na temat definicji reportażu, chcę udowodnić, że La lunga strada di sabbia należy do tego gatunku. Można go tak nazwać dlatego, że pokazuje wydarzenia, które rzeczywiście miały miejsce i opisuje prawdziwe osoby w sposób artystyczny i oryginalny. Autor jest prawdziwym reporterem, który obserwuje, szuka informacji i poznaje ludzi. Nie tylko powiela stereotypy; raczej stara się zrozumieć. Z tych obserwacji i rozmów dziennikarz tworzy kolaż postaci i sytuacji, na podstawie których możemy sobie wyobrazić, jak wyglądały Włochy w latach 50-tych. Wszyscy ludzie spotkani podczas podróży – przyjaciele autora, gwiazdy oraz zwykli ludzie – pomogli mu pryedstawić życie Włochów w tamtych czasach. Każdy z nich został opisany w inny sposób, dlatego lektura nie jest monotonna oraz pokazuje niejako kraj w miniaturze.Kolejny rozdział jest poświcony przewodnikowi. Perspektywa socjologiczna pomaga mi zrozumieć fenomen turystyki, zwłaszcza tej masowej. Porównanie różnych przewodników z lat 50. i tych dzisiejszych pozwala mi wyznaczyć ogólną charakterystykę, która służy mi jako podstawa do analizy tekstu głównego. W ten sposób można określić podobieństwo La lunga strada di sabbia do przewodnika turtystycznego. Tekst przedstawia miejsca warte odwiedzenia; czasami opisuje trasy lub wyjaśnia jak dostać się do konkretnych miejscowości; ponadto dostarcza przydatnych informacji i opowiada różne historie i anegdoty. W tym przypadku nie można mówić o tym samym stylu pisania, jaki pojawia się w przewodnikach, ale bardzo często Pasolini dostarcza te same informacje, które mogłyby być przydatne dla potencjalnego turysty. Nie mogę jednak potwierdzić mojej tezy mówiącej, że La lunga strada di sabbia jest również przewodnikiem, ponieważ wydaje się, że tekst zawiera jedynie elementy tego rodzaju. Ten reportaż nie mógłby być wykorzystany przez podróżnego jako podstawowe źródło informacji z powodu jego małej dokładności. Narracja jest zbyt osobista, a niektóre fragmenty są subiektywne, choć często bardzo sugestywne.Ostatnia część to omówienie twórczości Pasoliniego, w którym wykazuję zgodność tekstu z poglądami autora. Z tego porównania wynika, że La lunga strada di sabbia jest prawie całkowicie zgodna z poetyką autora. Pasolini prezentuje to samo nastawienie, jak i w innych utworach: poglądy na temat niektórych grup społecznych, przychylny stosunek dla ludzi ubogich i jego ukryte skłonności do mężczyzn. Widoczny jest również typowy dla Pasoliniego starannie dopracowany język: sugestywne metafory, poetyckie porównania, ale przede wszystkim wyrażenia slangowe i dialektalne, które wpływają na wiarygodność opisywanych historii.Podsumowując uważam, że La lunga strada di sabbia nie jest przewodnikiem, ale elementy tego rodzaju wzbogacają reportaż ponieważ przekaz wydaje się być bardziej sugestywny. Tekst może być wykorzystany przez turystów jako wskazówka w ich podróży.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Inne

na półce

Skocz do pozycji: 4.

Tytuł:: Teoria reportażu Melchiora Wańkowicza
Melchior Wańkowicz’s reportage theory
Autorzy:: Kowalska, Marta
Tematy:: Melchior Wańkowicz
reportaż
teoria reportażu
książka reportażowa
literatura
literaturoznawstwo
reportage
reportage theory
reportage literature
non-fiction
fiction; Pokaż więcej
Wydawca:: Fundacja Pro Scientia Publica
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/460354.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Artykuł przybliża teorię reportażu Melchiora Wańkowicza, związane z nią techniki, m.in. mozaikarstwo, rozmywanie gatunków, aspekty stylistyczne. Podkreśla samoświadomość twórczą pisarza, stworzenie i stosowanie teorii wychodzącej daleko poza dane czasy. Wskazuje na nierozerwalne powiązania teorii z procesem twórczym oraz efekty, jakie przyniosła postawa autora. Pracę dopełnia zaprezentowanie odbioru postaci M. Wańkowicza przez krytyków.
The main aim of the article is to present Melchior Wańkowicz’s theory of reportage, including related techniques, such as: mosaic-technique, crossing the line between non-fiction and fiction, stylistic aspects. The analysis emphasizes creative self-awareness of the writer, shows the process of forming and putting theory into practice. The article indicates an unbreakable link between theory and the creative process of Melchior Wańkowicz. The paper concludes with a presentation of the critic’s reception of author’s work.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 5.

Tytuł:: Kraszewski as a precursor of polish travel reportage
Kraszewski prekursorem polskiego reportażu podróżniczego
Autorzy:: Bugaj, Dominika
Opis:: The purpose of this study was to investigate how polish travel reportage has been influenced by Józef Ingacy Kraszewski's work. The thesis contains six chapters. The first part is a theoretical study of reportage as a species and its history.The second part contains an analysis of selected works of Józef Ignacy Kraszewski, "Memoirs of Volyn, Polesia and Lithuania". At this part it was examined the language of this work, descriptions of the places where the author was, history, geography, and finally human types.Furthermore, the thesis contains reprint of drawings by Józef Ignacy Kraszewski, as well as bibliography after last chapter.
Celem pracy jest przedstawienie sylwetki Józefa Ignacego Kraszewskiego jako jednego z prekursorów polskiego reportażu podróżniczego. Praca dzieli się na część teoretyczna, zawierającą skróconą historię reportażu jako gatunku, i część analityczno- podmiotową. Część druga dotyczy wybranego utworu Kraszewskiego, to jest "Wspomnień Wołynia, Polesia i Litwy". Analiza skupia się na języku, w jakim napisany został ten utwór, geografii i historii opisywanych przez autora miejsc podróży, oraz typów ludzkich zamieszkujących odwiedzane krainy. Praca składa się z sześciu rozdziałów. Dołączono do niej bibliografię oraz spis i źródło przedrukowanych ilustracji.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Inne

na półce

Skocz do pozycji: 6.

Tytuł:: Reportaż w szkole średniej
Reportage in a high school
Autorzy:: Jedliński, Ryszard
Tematy:: reportage
high school
history of reportage
literary and journalistic documentary; Pokaż więcej
Wydawca:: Uniwersytet Rzeszowski. Wydawnictwo Uniwersytetu Rzeszowskiego
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/956355.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: The article titled Reportage in a high school discusses selected issues related to reading reportage. Working on this type of text aims at understanding features of this genre by students, most of all its structure, composition and narration. Considerations are subordinated to the following aspects: the history of reportage, its definition, functions and structure. The author focuses primarily on literary and journalistic documentary
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 7.

Tytuł:: Funkcja reportażu w programach telewizji regionalnej – doświadczenia i przyszłość
Role of Reportage in Regional TV Programming – Past Experience and the Future
Autorzy:: Sieradzka, Monika
Tematy:: reportage
regional television; Pokaż więcej
Wydawca:: Uniwersytet Łódzki. Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/967486.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: The author presents the achievements of interventionist journalism, based on reportage produced by regional stations of Polish National Television (TVP). The article contains three examples of topics addressed: the problems faced by a facility for handicapped children and a sport club for the unemployed, and a political conflict concerning the financing of a bridge in a small village. All of these examples demonstrate the broad thematic variety and competence of the station’s journalists – nearly all of their interventions were effective.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 8.

Tytuł:: Reportage polacchi nel Sud Italia oggi: Dariusz Czaja, Jarosław Mikołajewski e Paweł Smoleński
Współczesne reportaże z południa Włoch: Dariusz Czaja, Jarosław Mikołajewski i Paweł Smoleński
Contemporary Polish Reportage Stories from the South of Italy: Dariusz Czaja, Jarosław Mikołajewski and Paweł Smoleński
Autorzy:: Ajres, Alessandro
Tematy:: Suditalia
Italia
Reportage
Polonia
reportage polacchi
Southern Italy
Italy
reportage
Polska
Polish reports
Włochy południowe
Włochy
reportaż
Polska
polski reportaż; Pokaż więcej
Wydawca:: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/59346546.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Over the past few years, the Polish publishing house Czarne, which specializes in reportage and non-fiction literature, has published several books about Italy. The most obvious element that unites them is undoubtedly the area of the country on which these books focus, and which we could (broadly) define as the South of the Peninsula. After years of glances shot only fleetingly by Polish tourists and artists towards “our” South, suddenly it thus becomes a source of profound socio-cultural reflections, as well as a reference point for reading current events. In this article, Alessandro Ajres discusses the reasons for this change of approach to southern Italy starting from the texts by Dariusz Czaja and moving on to Jarosław Mikołajewski and Paweł Smoleński’s (written by four hands).
W ciągu ostatnich kilku lat polskie wydawnictwo „Czarne”, specjalizujące się w literaturze reportażowej i non-fiction, opublikowało kilka tekstów dotyczących Włoch. Najbardziej oczywistym elementem, który je łączy, jest niewątpliwie obszar kraju, na którym koncentrują się Autorzy tych książek, który moglibyśmy (w dużym stopniu) określić jako południe Półwyspu Apenińskiego. Po latach przelotnych spojrzeń polskich turystów i artystów na „nasze” Południe, nagle staje się ono źródłem głębokich refleksji społeczno-kulturowych, a także punktem odniesienia do odczytywania bieżących wydarzeń. W niniejszym tekście omówiono przyczyny tej zmiany w podejściu do południowych Włoch, wychodząc od tekstu Dariusza Czai oraz (pisanego na cztery ręce) reportażu Jarosława Mikołajewskiego i Pawła Smoleńskiego.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 9.

Tytuł:: Reportaż historyczny jako forma współczesnej etnografii na przykładzie Czarnego ogrodu Małgorzaty Szejnert
Historical Reportage as a Form of Contemporary Ethnography on the Example of Czarny Ogród (“The Black Garden”) by Małgorzata Szejnert
Autorzy:: Wróblewska, Anna
Tematy:: reportaż
reportaż historyczny
historiografia
Małgorzata Szajnert
etnografia
reportage
historical reportage
historiography
ethnography; Pokaż więcej
Wydawca:: Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II. Towarzystwo Naukowe KUL
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/1833002.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Reportaż w Polsce osiągnął wyjątkowy status. Poważne analizy twórczości reportażystów z perspektywy literackiej najczęściej są jednak skupione na twórczości Ryszarda Kapuścińskiego czy Hanny Krall, natomiast te dotyczące przedstawicieli nowej szkoły polskiego reportażu przybierają co najwyżej formę szkiców. Dziwi zwlaszcza brak właściwego omówienia twórczości Małgorzaty Szejnert, osoby niezwykle zasłużonej dla polskiego reportażu. Jej ostanie książki Czarny ogród, Wyspa klucz, Dom żółwia. Zanzibar i Usypać góry. Historie z Polesia nie są tylko dziełami literackimi, ale stanowią istotny wkład do innych dyscyplin. W wyniku szczegółowej analizy Czarnego ogrodu (Genologia; Reportaż historyczny a historiografia; Czarny ogród a antropologia; Poetyka Czarnego ogrodu; Tożsamość; Geopoetyka; Zakończenie) autorka artykułu stwierdza, że Małgorzata Szejnert uprawia właściwie historiografię, aczkolwiek zasadne jest poza tym stwierdzenie, że jej reportaże są również formą etnografii, spełniają bowiem wszystkie kryteria wymieniane przez Clifforda Geertza. Opisy poszczególnych społeczności są wyczerpujące, poruszają wiele aspektów codzienności i przybliżają realia życia, a przez to ułatwiają czytelnikom zrozumienie innych wspólnot.
Reportage in Poland has achieved a unique status. Serious analyzes of this kind of creativity from the literary perspective are, however, mostly focused on the work of Ryszard Kapuściński or Hanna Krall, while those concerning the representatives of the new school of Polish reportage take at most the form of sketches. Surprisingly, there is a lack of proper discussion on the work of Małgorzata Szejnert, a person of great merit for Polish reportage. Her last books: Czarny ogród (“Black Garden”), Wyspa klucz (“Key Island), Dom żółwia. Zanzibar (“Turtle’s House: Zanzibar”) i Usypać góry. Historie z Polesia (“Dump Mountains: Stories from Polesie”) are not only literary works, but they are an important contribution to other disciplines. As a result of a detailed analysis of the “Black Garden” (Genology; Historical reportage and historiography; “Black Garden” and anthropology; The Poetics of the “Black Garden”; Identity; Geopoetics; Conclusion), the author of the paper states that practically the reportages by Małgorzata Szejnert are historiography, although it is also reasonable to say that these reportages are also a form of ethnography, because they meet all criteria mentioned by Clifford Geertz. The descriptions of individual communities are comprehensive, they cover many aspects of everyday life and bring the realities of life closer together, and thus help readers to understand other communities.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 10.

Tytuł:: Między "Ustami Italji" a brzegiem Nervi. Przypadek Kazimiery Alberti
Between "The Mouth of Italy" and the Nervi banks. The case of Kazimiera Alberti
Tra "La bocca dell’Italia" e le sponde del Nervi. Il caso di Kazimiera Alberti
Autorzy:: Janas, Janina
Tematy:: memory
geopoetics
literary reportage
memoria
geopoetica
reportage letterari
pamięć
geopoetyka
reportaż literacki; Pokaż więcej
Wydawca:: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/784412.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Nell’articolo si fondono diverse prospettive interpretative. La prima si concentra sul volume di poesie Usta Italji, pubblicato negli anni ‘30, nel quale Kazimiera Alberti, inconsapevolmente, preannuncia il suo futuro. Le “escursioni poetiche” tra le varie città italiane, rafforzate da elementi di stampo autobiografici, mostrano una soggettività letteraria tutta femminile. Il discorso biografico rappresenta una cornice per le esperienze affettive quali malinconia, tristezza e passione. Oggi chiameremmo tale esperienza legata ad un dato luogo come “poetica dello spazio”, nella quale gli elementi reali si collegano a quelli immaginari. La seconda parte dell’articolo è dedicata al soggiorno di Kazimiera Alberti in Italia. Soggiorno che certamente non può essere trattato come un semplice viaggio di piacere o a fini turistici. L’analisi del codice della memoria culturale dà vita ad una rappresentazione convincente dello sforzo con cui il poeta cerca un proprio modo di “vivere” in un mondo che si divide tra il tragico passato polacco e la sicurezza della terra italiana. Le riflessioni sulla lettera di Kazimiera Alberti indirizzata a Maria Grabowiecki non possono essere trattate come una mera procedura d’interpretazione, ma anche, e soprattutto, un impulso per cogliere, per quanto sia possibile, il fulcro centrale del lavoro dell’Alberti. Si tratta di un gesto di ri-creazione, un tentativo di ri-apertura del mondo verso i grandi miti culturali; una passione creativa la cui evocazione poetica diventa reale come l’isola “immaginaria” di Capri.
The article conjoins several interpretative perspectives. The first one focuses on Kazimiera Alberti’s volume of poetry entitled Usta Italji [The Mouth of Italy] published in the 1930s, in which Alberti unconsciously predicts her future. Her poetic excursions into Italian cities, enhanced by autothematic tropes, reveal the writerly-feminine subjectivity. What the biographical discourse delineates there is the frame for affective experiences, such as melancholy, sadness, and passion. This experience of the place would be identified today as the poetics of space, in which actual addresses merge with made up after-images. The second part of the article is devoted to Kazimiera Alberti’s experience of living in – and not only sightseeing – Italy. An analysis of the cultural memory code makes it possible to accurately portray the effort with which the poet seeks an original way of inhabiting the world that spans between the tragic Polish past and the Italian space of salvage. A reflection on Kazimiera Alberti’s letter to Maria Grabowiecka becomes not only an interpretative procedure but also – and primarily – a trigger to discuss the (arguably) central theme in Alberti’s oeuvre: the gesture of re-creation. This gesture stands for the attempt to re-create the world in the language of great cultural myths, or for the creative passion whose poetic evocation is Capri – an island equally real and “made up” or imagined.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Informacja

Wyszukujesz frazę "reportage" wg kryterium: Temat