Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

Wyszukujesz frazę "risperidone" wg kryterium: Temat


Tytuł:
Influence of structure and surface of terpolymer matrices on risperidone release
Autorzy:
Turek, A.
Kasperczyk, J.
Borecka, A.
Warwas, B.
Jaworska, J.
Pastusiak, M.
Dobrzyński, P.
Janeczek, H.
Libera, M.
Tematy:
terpolymers
risperidone
therapy
Pokaż więcej
Wydawca:
Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie. Polskie Towarzystwo Biominerałów
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/285359.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Contrasting effects of clozapine and risperidone on cholesterol metabolism, synaptic proteins, and transcriptional regulation in human LUHMES neurons
Autorzy:
Fic, Ewelina
Pustelny, Katarzyna
Kędracka-Krok, Sylwia
Romańska, Weronika
Rybczyński, Piotr
Marczak, Lukasz
Cacała, Radosław
Cepil, Zuzanna
Opis:
Antipsychotic drugs elicit complex cellular responses in neurons, yet the molecular mechanisms underlying their actions remain incompletely understood. Here, we employed deep proteomic profiling (DDA/DIA-MS) in LUHMES-derived dopaminergic neurons to explore the distinct proteomic profile induced by clozapine and risperidone. Pathway analysis revealed that clozapine robustly upregulated lipid metabolic pathways, particularly those involved in cholesterol and fatty acid biosynthesis. Conversely, risperidone primarily enhanced oxidative phosphorylation and modulated synaptic architecture and protein metabolic-pathways. Functional enrichment further indicated that clozapine promotes sterol metabolism, neuronal viability, and neurite outgrowth - hallmarks of neurotrophic activity - while simultaneously suppressing neurotransmission. Importantly, quantitative analysis of the nuclear subproteome enabled us to map these opposing regulatory hubs with high precision. Mechanistically, clozapine induced a transcriptionally repressive state, marked by downregulation of chromatin-opening factors CHD5 and DPF3 (BAF complex components) and HMGN1. In parallel, upregulation of the transcriptional repressor CIC reinforced this repressive signature, suggesting diminished chromatin accessibility. Furthermore, downregulation of activity-dependent regulators CRTC3 and JUNB pointed to an attenuation of excitability-driven gene expression. In contrast, risperidone upregulated TCF4, TCF7L1, FOS, HMGN1, and coactivators RREB1 and NCOA3, promoting Wnt signaling, chromatin accessibility and synaptic plasticity. Taken together, our data unveil distinct proteomic, transcriptional and epigenetic programs orchestrated by clozapine and risperidone, providing novel molecular insights into their divergent clinical actions.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Artykuł
Tytuł:
The efficacy and the safety of clozapine in comparison to the efficacy and the safety of risperidone in treatment schizophrenia.
Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania klozapiny w porównaniu do skuteczności i bezpieczeństwa stosowania risperidonu w leczeniu schizofrenii.
Autorzy:
Kotowicz, Katarzyna
Opis:
Objective:The main purpose of this study was compare efficacy and safety of clozapine to efficacy and safety of risperidone in treatment schizophrenia.Material and method:The analysis compared the safety and efficacy of clozapine and risperidone in the treatment of schizophrenia was based on studies that have been found in a systematic review of Medline database. A systematic review of studies was based according to Guidelines of Health Technology Assessment.Results:In the systematic review 24 studies were found. After the selection according to criteria previously folded, analisys was conducted for 3 studies which compared the efficacy and safety of clozapine with risperidone.The results indicate that both drugs show comparable effects there was no statistical significant difference between treatment groups in the results measured on Clincal Global Impression scale (CGI). In most of adverse events noted no significant differences between the treatment groups.Conclusions:The effectiveness and safety of the study drugs are similar. Both drugs to a similar extent reduce the severity of psychotic symptoms. The drugs are generally well tolerated. Many differences between clinical trials included to analysis made it impossible to perform a meta-analysis due to a known heterogeneity.
Cel: Głównym celem poniższej pracy było porównanie skuteczności i bezpieczeństwa stosowania klozapiny do skuteczności i bezpieczeństwa stosowania risperidonu w leczeniu schizofrenii.Materiał i metoda:Przeprowadzona analiza porównująca skuteczność i bezpieczeństwo stosowania klozapiny i risperidonu w leczeniu schizofrenii opierała się o badania, które zostały odnalezione za pomocą przeglądu systematycznego w bazie Medline. Przegląd systematyczny badań opierał się na zasadach przedstawionych w Wytycznych przeprowadzania Oceny Technologii Medycznych.Wyniki: W wyniku przeglądu systematycznego odnaleziono 24 badania. Po przeprowadzeniu selekcji zgodnej z wcześniej założonymi kryteriami ostatecznie do analizy zostały włączone 3 badania kliniczne dotyczące porównania skuteczności i bezpieczeństwa klozapiny w odniesieniu do skuteczności i bezpieczeństwa risperidonu. Wyniki wskazują, że obydwa leki dają porównywalne efekty, nie stwierdzono istotnie statystycznych różnic między leczonymi grupami w wynikach mierzonych na skali Clincal Global Impression (CGI). W większości działań niepożądanych również nie zauważa się istotnych różnic pomiędzy grupami terapeutycznymi.Wnioski:Po analizie badań można powiedzieć, że skuteczność i bezpieczeństwo badanych leków jest podobna. Obydwa leki w podobnym stopniu zmniejszają nasilenie objawów psychotycznych. Leki są na ogół dobrze tolerowane. Liczne różnice występujące między badaniami klinicznymi włączonymi do analizy uniemożliwiły przeprowadzenie meta analizy ze względu na stwierdzoną heterogeniczność.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Tytuł:
Effect of 5-HT6 Receptor Ligands Combined with Haloperidol or Risperidone on Antidepressant-/Anxiolytic-Like Behavior and BDNF Regulation in Hippocampus and Prefrontal Cortex of Rats
Autorzy:
Jastrzębska-Więsek, Magdalena
Partyka, Anna
Górecka, Katarzyna
Gdula-Argasińska, Joanna
Rychtyk, Joanna
Wesołowska, Anna
Wilczyńska-Zawal, Natalia
Opis:
Background: The presence of depressive and anxiety symptoms in patients with schizophrenia may have an important impact on treatment and compliance. Hence, interventions addressing such comorbidity in schizophrenia should be explored. One target may be a serotonergic 5-HT6 receptor (5-HT6R) since its ligands displayed antidepressant- and anxiolytic-like activities in preclinical experiments. Methods: Acute and chronic (21 days) administration of haloperidol or risperidone in combination with a selective 5-HT6R agonist (WAY-181187) or antagonist (SB-742457) to rats was performed for detecting antidepressant- and anxiolytic-like behaviors. In addition, the level of brain-derived neurotrophic factor (BDNF) protein and its gene expression in hippocampus and prefrontal cortex were determined. Results: Both single and chronic administration of WAY-181187 with haloperidol produced antidepressant- and anxiolytic-like activities. SB-742457 did not provide full benefits in terms of improvement of haloperidol-induced adverse mood effects. However, the administration of SB-742457 with risperidone triggered its anxiolytic-like activity. Both 5-HT6R ligands evoked no changes in haloperidol-induced effects on BDNF level. WAY-181187 induced repression of the BDNF gene while SB-742457 increased its expression in both structures. 5-HT6R ligands, when combined with risperidone, did not change BDNF protein level and increased gene expression in the hippocampus, while they elevated BDNF level and potentiated gene expression in the prefrontal cortex. Conclusion: The combined administration of WAY-181187 and haloperidol provided the greatest benefits, which were manifested by antidepressant-like effects and suppression of the anxiogenic-like properties. The combined administration of risperidone with both agonist and antagonist resulted only in an anxiolytic-like effect. It seems that the anxiolytic-like effects induced by haloperidol or risperidone with the addition of 5-HT6R ligands are task-specific. The data on BDNF protein and gene expression did not fully correspond with the behavioral outcomes, and thus it appears that other factors/mechanisms are involved in the observed antidepressant- and/or anxiolytic-like effects
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Artykuł
Tytuł:
Wpływ flufenazyny i risperidonu na przebudowę kości u szczurów owariektomizowanych
Effect of fluphenazine and risperidone on bone remodeling in ovariectomized rats
Autorzy:
Pytlik, Maria
Fronczek-Sokół, Justyna
Tematy:
risperidon
kości
osteopenia
szczury owariektomizowane
flufenazyna
risperidone
bones
ovariectomized rats
fluphenazine
Pokaż więcej
Wydawca:
Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/1038752.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
INTRODUCTION Typical neuroleptics (fluphenazine), and to a less extent atypical neuroleptics (risperidone), can induce osteoporosis because of the increased secretion of prolactin. The available literature lacks experimental results on the effect of neuroleptics on the skeletal system in conditions of estrogen deficiency. The aim of this study was to investigate the effect of fluphenazine and risperidone on bone remodeling in ovariectomized rats. MATERIAL AND METHODS The experiments were conducted on female Wistar rats divided into groups: NOVX – non-ovariectomized control rats, OVX – ovariectomized control rats, OVX+R – ovariectomized rats receiving risperidone (1 mg/kg), OVX+F1 – ovariectomized rats receiving fluphenazine (1 mg/kg), OVX+F5 – ovariectomized rats receiving fluphenazine (5 mg/kg). The tested drugs were administered by a stomach tube (po) once daily for 28 days. Bone remodeling after the use of neuroleptics was assessed based on the bone mass, bone mineral mass, macrometric parameters and histomorphometric parameters. RESULTS Fluphenazine administered at the dose of 5 mg/kg, compared with the results obtained in ovariectomized control rats (OVX), significantly decreased mass of the femur, tibia and L-4 vertebra, as well as periosteal transverse growth and width of periosteal osteoid in the tibial diaphysis and the width of trabeculae in the femoral epiphysis. Fluphenazine in both doses caused statistically significant reduction of the transverse cross-section area of the tibial diaphysis, and decreases in bone mineral mass in the femur, tibia and L-4 vertebra. After risperidone administration no statistically significant differences in the examined bone parameters were observed in comparison to the ovariectomized control rats. CONCLUSIONS Fluphenazine dose dependently augmented the changes in the skeletal system caused by estrogen deficiency in both cancellous and cortical bone. Risperidone did not intensify changes in the rats bones induced by estrogen deficiency.
WSTĘP Neuroleptyki typowe (flufenazyna) oraz w mniejszym stopniu atypowe (risperidon) na skutek zwiększonego wydzielania prolaktyny mogą powodować rozwój osteoporozy. W dostępnym piśmiennictwie brakuje wyników badań eksperymentalnych dotyczących działania neuroleptyków na układ kostny w warunkach niedoboru estrogenów. Celem pracy było zbadanie wpływu flufenazyny i risperidonu na przebudowę kości u szczurów owariektomizowanych. MATERIAŁ I METODY Badania przeprowadzono na samicach szczurów szczepu Wistar podzielonych na grupy: NOVX – szczury kontrolne nieowariektomizowane; OVX – szczury kontrolne owariektomizowane; OVX+R – szczury owariektomizowane otrzymujące risperidon w dawce 1 mg/kg; OVX+F1 – szczury owariektomizowane otrzymujące flufenazynę w dawce 1 mg/kg; OVX+F5 – szczury owariektomizowane otrzymujące flufenazynę w dawce 5 mg/kg. Leki podawano sondą dożołądkowo (po) raz dziennie przez 28 dni. Przebudowę kości po stosowaniu neuroleptyków oceniano na podstawie masy kości, masy substancji mineralnych oraz parametrów makrometrycznych i histomorfometrycznych. WYNIKI Flufenazyna podawana w dawce 5 mg/kg, w porównaniu z wynikami uzyskanymi w grupie szczurów kontrolnych owariektomizowanych (OVX), spowodowała znaczący statystycznie spadek masy kości udowej, kości piszczelowej i kręgu L-4, a także przyrostu na grubość i szerokości osteoidu od strony okostnej w trzonie kości piszczelowej oraz szerokości beleczek kostnych w nasadzie kości udowej. W obu badanych dawkach flufenazyna wykazała znaczący statystycznie spadek pola powierzchni przekroju poprzecznego trzonu kości piszczelowej, a także masy substancji mineralnych w kości udowej, piszczelowej oraz kręgu L-4. Risperidon u szczurów z niedoborem estrogenów nie wykazał istotnych statystycznie zmian w ocenianych parametrach kości w odniesieniu do grupy kontrolnej owariektomizowanej. WNIOSKI Flufenazyna nasiliła zmiany w układzie kostnym wywołane niedoborem estrogenów w kości o strukturze gąbczastej oraz zbitej w sposób zależny od dawki. Risperidon nie intensyfikował zmian w układzie kostnym szczurów wywołanych niedoborem estrogenów.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Badania porównawcze utajonej klinicznie agresji u chorych na schizofrenię leczonych klasycznymi neuroleptykami i risperidonem
Comparative study on clinically latent aggressiveness in outpatients with schizophrenia treated with classical antipsychotics and with risperidone
Autorzy:
Tsirigotis, Konstantinos
Gruszczyński, Wojciech
Tematy:
aggressiveness
hostility
risperidone
schizophrenia
typical neuroleptics
agresywność
klasyczne neuroleptyki
risperidon
schizofrenia
wrogość
Pokaż więcej
Wydawca:
Medical Communications
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/944220.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Objective: The use of neuroleptics causes not only regression of psychotic symptoms; neuroleptics affect also the patients’ mental state which is changing not only due to medications effects but also secondarily, as a result of regression of psychotic symptoms. The aim of this study was evaluation of subjectively felt “silent” (clinically latent) hostility and aggressiveness in patients with paranoid schizophrenia treated with typical neuroleptics and risperidone. Material and methods: Sixty patients (30 patients treated with typical neuroleptics and the other 30 – with risperidone) were examined with the Polish version of the following tools: Minnesota Multiphasic Personality Inventory (MMPI), Adjective Check List (ACL) and Stern Activities Index (SAI). Results: The statistical analysis of the obtained results yielded many statistically significant differences within the intensity of hostility and aggressiveness in the examined groups. Conclusions: The results of this study showed a higher severity of psychological and personality problems in patients treated with typical neuroleptics, as compared to those treated with risperidone. In patients with paranoid schizophrenia treated with risperidone a lower severity of psychopathological, especially schizophrenic and paranoid, symptoms and lower hostility and aggressiveness were found. Considering that risperidone improves verbal functions, it can be assumed that this entails an improvement in the patients’ communicative competences, thereby improving also their interpersonal relationships. The results of this study indicate a higher susceptibility of people in this group to social influences and less hostility and negativity experienced by them.
Cel: Zażywanie leków przeciwpsychotycznych powoduje nie tylko ustąpienie objawów psychotycznych – leki wpływają także na stan psychiczny pacjentów, który zmienia się w związku z działaniem leku, lecz również wtórnie, w wyniku ustąpienia objawów psychotycznych. Celem pracy była ocena subiektywnie odczuwanej „niemej” (klinicznie utajonej) wrogości i agresywności u chorych na schizofrenię paranoidalną leczonych za pomocą klasycznych neuroleptyków i risperidonu. Materiał i metody: Zbadano 60 chorych na schizofrenię (30 leczonych za pomocą klasycznych neuroleptyków i 30 pacjentów leczonych za pomocą risperidonu), stosując polskie wersje następujących narzędzi: Minnesota Multiphasic Personality Inventory (Minnesocki Wielowymiarowy Inwentarz Osobowości, MMPI), Adjective Check List (Test Przymiotnikowy, ACL) i Stern Activities Index (Wskaźnik Upodobań Sterna, SAI). Wyniki: W wyniku przeprowadzonej analizy statystycznej otrzymanych wyników uzyskano wiele różnic statystycznie istotnych w zakresie nasilenia wrogości i agresywności w badanych grupach. Wnioski: Uzyskane w pracy rezultaty wskazują na większe nasilenie problemów psychologicznych i osobowościowych u osób leczonych za pomocą klasycznych neuroleptyków w porównaniu z osobami leczonymi za pomocą risperidonu. U chorych na schizofrenię paranoidalną przyjmujących risperidon objawy psychopatologiczne występują z mniejszą intensywnością, zwłaszcza schizofreniczne i paranoidalne oraz wrogość i agresywność. Przyjąwszy, że risperidon poprawia funkcje werbalne, można założyć, że pociąga to za sobą poprawę kompetencji komunikacyjnej pacjentów, w związku z czym mogą poprawiać się również ich stosunki interpersonalne. Wyniki prezentowanych badań wskazują na większą podatność osób w tej grupie na wpływy społeczne, a także na mniej odczuwaną przez nie wrogość i negatywizm.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Badanie trwałości risperidonu
Stability study of risperidone
Autorzy:
Banach, Anna
Opis:
Celem niniejszej pracy było opracowanie i przeprowadzenie walidacji metody oznaczania trwałość risperidonu w środowisku kwaśnym i zasadowym oraz pod wpływem podwyższonej temperatury. Dla celów badawczych zostały także zebrane parametry termodynamiczne i kinetyczne, uzyskane podczas hydrolizy risperidonu w środowisku zasadowym. Metoda polegała na rozdziale risperidonu obok produktów jego rozkładu za pomocą chromatografii cienkowarstwowej z rejestracją densytometryczną przy długości fali 280 nm. Rozdział chromatograficzny został uzyskany na płytkach TLC pokrytych żelem krzemionkowym 60 F254 oraz przy użyciu fazy ruchomej aceton : dietylamina : cykloheksan (2,5 : 2,5 : 20 v/v/v), na płytki nanoszono plamki o objętości 3 – 5 µl. Współczynnik opóźnienia dla risperidonu wyniósł 0,25. Metoda byłam liniowa w zakresie stężeń 0,005 mg/ml – 0,3188 mg/ml (r = 0,9904), granica oznaczalności wynosiła 0,203 µg/plamkę a granica wykrywalności 0,617 µg/plamkę. Zmniejszenie trwałości risperidonu zaobserwowano w środowisku zasadowym. Degradacja aktywnego składnika farmaceutycznego przebiegała zgodnie z kinetyką reakcji I rzędu. Analiza ilościowa została wykonana na podstawie porównania wielkości pól powierzchni pików pochodzących od roztworów badanych i roztworów wzorcowych. Zmniejszające się stężenie substancji badanej obserwowane w trakcie badań świadczy o degradacji risperidonu. Zostało udowodnione że opracowana metoda chromatograficzno – densytometryczna pozwala na oznaczenie risperidonu obok produktów rozkładu i jest odpowiednia do analizy ilościowej. Na podstawie parametrów kinetycznych i termodynamicznych wykazano, że temperatura i czas inkubacji ma wpływ na szybkość degradacji risperidonu.
The objective of the current study was to develope a validated stability - indicating assay method for risperidone after subjecting it to forced acid, basis hydrolisis and thermal stres condition. For research purposes also were summarised thermodynamic and kinetic parameters obtained during the basis hydrolisis of risperidone. The method was based on TLC separation of risperidone from its degradation products followed by densytometric measurement of the intact drug spot at 280 nm. The separation was carried out on aluminium sheet of silica gel 60 F254 using acetone : diethylamine : cyclohexane (2,5 : 2,5 : 20 v/v/v) as a mobile phase over a concentration range of 3 – 5 µg per spot. Retention time of risperidone was found about 0,25. The method was linear over the concentration range 0,005 mg/ml – 0,3188 mg/ml (r = 0,9904) with a limit of detection and quantitation of 0,203 and 0,617 µg/spot. A stability decreases of risperidone was observed in basic solutions. Degradation of active pharmaceutical ingredient was consistent with first – order kinetics. Quantitative analisys was based on the size of the areas of peaks derived from the test samples and standard solutions. The decreasing concentration of the drug was observed during the analysis evidence of degradation of risperidone. The study proved that the chromatographic – densitometric method allows determination of risperidone in the presence of degradation products and it is siutable for quantitative analisys. It was proved the temperature and time of incubation dependance in the rate of degradation, basing on the thermodynamic and kinetic parameters.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne

Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies