- Tytuł:
-
Mikroskopia obrazowania czasów życia fluorescencji samoorganizującego się DNA sprzężonego z polimerami
Fluorescence Lifetime Imaging Microscopy of DNA-conjugated polymers self-assemblies - Autorzy:
- Wattiez, Clara
- Opis:
-
Polimery π-sprzężone są wszechstronnymi związkami, które można łatwo dostosować, ponieważ dostępnych jest wiele sposobów ich domieszkowania lub modyfikacji chemicznej. Dodając łańcuchy boczne do głównej struktury, można tworzyć polimery kationowe, które są wysoce hydrofilowe, co czyni je wygodnymi sondami do zastosowań biomedycznych. Ponadto ich wysoce zdelokalizowane układy elektronowe wywołują silne właściwości fluorescencyjne. Z tych powodów pochodna politiofenotrimetylofosfoniowa została niedawno przebadana przez Laboratorium Chemii Nowych Materiałów (U. Mons, Belgia), ponieważ wykazuje interesującą zdolność kompleksowania wobec DNA. Niniejsza praca koncentruje się na badaniu stanu stacjonarnego i czasoworozdzielczej fluorescencji powyższego sprzężonego polimeru w interakcji z DNA w celu zbadania jego zdolności do służenia jako bioczujnik do wykrywania dwuniciowego DNA, zwłaszcza do celów obrazowania fluorescencyjnego.Pierwsza część poświęcona jest wyjaśnieniu teorii różnych technik stosowanych do oceny właściwości polimeru i jego makrozespołów z DNA. Następnie wykorzystano spektroskopie absorpcyjne i emisyjne stanu stacjonarnego, a także TC-SPC i FLIM, aby sprawdzić, czy związek ten jest przystosowany do takich zastosowań. Te same pomiary zostały wykonane na samym polimerze i odtworzone na próbkach DNA/polimer po samoorganizacji z DNA łososia. Różne eksperymenty wykazały, że chociaż związek nie był tak wydajny pod względem emisji fluorescencyjnych, jak byłaby klasyczna sonda fluoroforowa, jest on wysoce wystarczający do prawidłowego obrazowania kompleksów DNA przez FLIM i odróżnienia polimeru zagregowanego wokół nici DNA od polimeru, który jest niezwiązany z DNA przez analizę czasów życia fluorescencji.
π-conjugated polymers are versatile compounds which are easily tunable, as many ways of doping or chemically modifying them are available. By adding side chains on the main structure, one can create cationic polymers, which are highly hydrophilic, making them convenient probes for biomedical applications. Moreover, their highly delocalized electron systems induce strong fluorescence properties. For these reasons, the polythiophene trimethylphosphonium derivative has been recently studied by the Laboratory for Chemistry of Novel Materials (U. Mons, Belgium) as it presents interesting complexing ability towards DNA. This thesis focuses on the steady state and time-resolved fluorescence study of this conjugated polymer in interaction with DNA in order to investigate its ability to serve as a biosensor for detection of double-stranded DNA, especially for fluorescence imaging purposes.A first part is dedicated to explaining the theory of the different techniques used to evaluate the properties of the polymer and its macro-assemblies with DNA. Absorption and emission steady-state spectroscopies, as well as TC-SPC and FLIM were then employed to find out if this compound was adapted for such applications. The same measurements were done on the polymer on its own, and reproduced on the DNA/polymer samples after self-assembly with salmon DNA. The different experiments showed that although the compound was not as efficient in terms of fluorescent emissions as a classic fluorophore probe would be, it is highly sufficient to properly image DNA complexes by FLIM and to distinguish a polymer aggregated around DNA strands from a polymer that is not bound to DNA by the analysis of the fluorescence lifetimes. - Dostawca treści:
- Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne