Temat: substantive truth - Prolib Integro

Skocz do pozycji: 1.

Tytuł:: O metaopinii i swobodnej ocenie dowodów w polskim procesie karnym raz jeszcze : polemika z dr. Józefem Gurgulem
Meta-opinion and free evaluation of evidence in Polish criminal procedure: polemic against the view of dr Józef Gurgul
Autorzy:: Wilk, Dariusz
Opis:: Artykuł jest odpowiedzią na krytykę stanowiska o dopuszczalności metaopinii w polskim procesie karnym mimo znowelizowania art. 198 § 1 k.p.k. ustawą z dnia 19 lipca 2019 r. Ponownie zwrócono uwagę na to, że metaopinia jest jedynie nietypowym rodzajem opinii biegłego. W odpo-wiednich warunkach i przy odpowiednim podejściu organu procesowego nie dochodzi do naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów. Z tego względu metaopinię można uznać za dopuszczalny środek dowodowy. Podkreślono również prymat zasady prawdy obiektywnej w polskim pro-cesie karnym. Ponadto podano okoliczności sprzyjające powoływaniu metabiegłych, tj. skomplikowane i niestabilne przepisy procedury karnej oraz intensywny rozwój nauk sądowych.
This paper polemizes against the view that criticises admissibility of meta-opinions in Polish criminal procedure despite Article 198(1) of the Code of Criminal Procedure having been amended by the Act of 19 July 2019. Attention is once again drawn to the fact that a meta-opinion is just an atypical kind of an expert opinion. It is claimed that, under appropriate conditions and with the appropriate approach of an authority responsible for proceedings, free evaluation of evidence principle is by no means vio-lated. Therefore, a meta-opinion should be seen as an admissible piece of evidence. The supremacy of objective truth in Polish criminal procedure is also highlighted. Furthermore, circumstances supporting the use of meta-experts, i.e. complex and unstable criminal legislation and intensive development of forensic sciences, are detailed.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 2.

Tytuł:: Prawda kontrolerska
Autorzy:: Murat, Leszek
Tematy:: prawda kontrolerska
prawda materialna
prawda obiektywna
prawda formalna
filozofia kontroli
ustalanie stanu faktycznego
audit truth
objective truth
substantive truth
formal truth
legal truth
audit philosophy; Pokaż więcej
Wydawca:: Uniwersytet Łódzki. Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/1033467.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Odkrywanie prawdy to niezbywalna cecha każdej praworządnej kontroli i wyraża się poprzez dążenie do urzeczywistnienia prawdy materialnej. Niemniej jednak ustalanie stanu faktycznego częstokroć odbiega od ideału i wiąże się z pewnego rodzaju kreacją rzeczywistości, którą autor nazywa prawdą kontrolerską. W artykule opisuje charakterystykę owej prawdy, która jak dotąd nie doczekała się naukowego zbadania. Oto dokonywane w trakcie kontroli ustalenia stanu faktycznego tworzą własną rzeczywistość funkcjonującą w przestrzeni normatywno-semantycznej. Prawda kontrolerska jest w mniejszym lub większym stopniu prawdą subiektywną, niepewną, przybliżoną i uproszczoną, co bynajmniej nie oznacza automatycznie jej kłamliwości. Niedoskonałość obrazu faktów to coś nieodzownego i musi zostać zaakceptowane, choć jednocześnie domaga się zachowania poprawności poznania i opisu. Odpowiednią przestrzenią badawczą do podejmowania elementarnych rozważań o granicach kontrolerskiego poznania prawdy jest filozofia kontroli.
Each lawful audit centers on discovering truth. Often times, revealing facts is far from ideal and entails some kind of truth creation, called by the author “the audit truth”. The audit statements of facts create their own normative and semantic reality. The audit truth is always to some degree subjective, uncertain, approximated and simplified. Nonetheless, it does not make it false. Imperfectness of reality’s description is hard to avoid. As such it has to be accepted only if it meets certain standards of discovery and description. The article, by revealing the nature of the audit truth, fills the gap in the literature that so far has been focused on the principle of the material truth as an ideal goal for auditors. The author argues that pursuing truth in audit deserves advanced and systematic studies by audit philosophy.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 3.

Tytuł:: Legal Nature of the Time Limit in the Verification Proceedings of Article 307 of the Act of June 6, 1997 - Code of Criminal Procedure. Legal Analysis
Autorzy:: Sędziński, Michał
Tematy:: examination proceedings
examination activities
time limit
preclusionary period
instructional period
firm deadline
principle of substantive truth
principle of speed of proceeding; Pokaż więcej
Wydawca:: Akademia Policji w Szczytnie
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/45262086.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: This article raises the legal nature of the time limit for determining the duration of the verification procedure. An attempt was made to determine whether the 30-day time limit set out in Article 307 of the Code of Criminal Procedure is an instructional term or rather a firm one with negative legal consequences. The legal analysis covered the issue of the distinction of time limits in the Polish criminal procedure. The provisions of the Code of Criminal Procedure list a number of time-limits which can be classified as intricacies, pre-inclusive and instructional. However, it is also not difficult to find terms that do not fall into any of these categories. This article therefore proposes the allocation of procedural time limits to address the issue of the classification of code terms. The considerations in this regard have also contributed to determining the legal nature of the time-limit of Article 307 of the Code of Criminal Procedure. The article also addresses the issue of the collision of the main procedural principles, which include the principle of efficiency and speed of criminal proceedings and the rule of establishing substantive truth.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 4.

Tytuł:: Ograniczenia temporalne inicjatywy dowodowej stron w polskim procesie karnym w świetle systemu prekluzji oraz systemu dyskrecjonalnej władzy sędziego (część I)
Temporal restrictions on the parties’ evidentiary initiative in the polish criminal process in the light of the preclusion system and the system of judge’s discretionary powers (part I)
Autorzy:: Kil, Jan
Tematy:: proces karny
inicjatywa dowodowa
strony procesu
prawda materialna
system prekluzji
system dyskrecjonalnej władzy sędziego
kontradyktoryjność
criminal process
evidentiary initiative
parties to the process
substantive truth
preclusion system
system of judge’s discretionary powers
adversarial process; Pokaż więcej
Wydawca:: Wyższa Szkoła Humanitas
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/2055507.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Artykuł poświęcono temporalnym ograniczeniom, odnoszącym się do wykonywania przez strony procesu karnego prawa do inicjatywy dowodowej. W pierwszej części artykułu przedstawiono znaczenie aksjologiczne prawa stron do inicjatywy dowodowej w procesie karnym, jak również omówiono związek tego prawa z naczelnymi zasadami procesowymi. Pogłębione rozważania poświęcono modelowym założeniom systemu prekluzji oraz systemu dyskrecjonalnej władzy sędziego jako instrumentom mającym na celu zagwarantowanie należytej koncentracji materiału dowodowego, a tym samym szybkości postępowania. Odrębnej analizie poddano także historyczną ewolucję rozwiązań normatywnych dotyczących temporalnych ograniczeń inicjatywy dowodowej stron procesu karnego, począwszy od uchwalenia Kodeksu postępowania karnego z 1928 r., aż do chwili wejścia w życie Kodeksu postępowania karnego z 1997 r.
This article is devoted to temporal restrictions relating to the exercise by the parties to criminal proceedings of the right to evidentiary initiative. The first part of the article presents the axiological significance of the parties’ right to evidentiary initiative in criminal process, and discusses the relation of that right to the overarching procedural principles. Careful considerations are given to the model assumptions of the preclusion system and the system of judge’s discretionary powers, as instruments intended to guarantee due concentration of evidence and, in the same way, expeditious proceedings. A separate analysis is made also of the historical evolution of the normative solutions concerning the temporal limitations to the evidentiary initiative of the parties to criminal proceedings, starting from the adoption of the Code of Criminal Procedure of 1928 until the entry into force of the Code of Criminal Procedure of 1997.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 5.

Tytuł:: Ograniczenia temporalne inicjatywy dowodowej stron w polskim procesie karnym w świetle systemu prekluzji oraz systemu dyskrecjonalnej władzy sędziego (część II)
Temporal restrictions on the parties’ evidentiary initiative in the polish criminal process in the light of the preclusion system and the system of judge’s discretionary powers (part II)
Autorzy:: Kil, Jan
Tematy:: proces karny
inicjatywa dowodowa
strony procesu
prawda materialna
system prekluzji
system dyskrecjonalnej władzy sędziego
kontradyktoryjność
criminal process
evidentiary initiative
parties to the process
substantive truth
preclusion system
system of judge’s discretionary powers
adversarial process; Pokaż więcej
Wydawca:: Wyższa Szkoła Humanitas
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/2055707.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Artykuł poświęcono temporalnym ograniczeniom, odnoszącym się do wykonywania przez strony procesu karnego prawa do inicjatywy dowodowej. W drugiej części artykułu podjęto kontynuację rozważań poświęconych ewolucji regulacji karnoprocesowej, odnoszącej się do temporalnych ograniczeń inicjatywy dowodowej stron w procesie karnym, mającą miejsce pod rządami Kodeksu postępowania karnego z 1997 r., ze szczególnym uwzględnieniem zmian wprowadzonych do Kodeksu ustawą z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy ‒ Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2019 poz. 1694). W dalszej części opracowania skonfrontowano rozwiązania normatywne, statuujące czasową limitację aktywności dowodowej stron procesu karnego z modelowymi założeniami systemu prekluzji oraz dyskrecjonalnej władzy sędziego. Odrębne rozważania poświęcono także proponowanemu sposobowi wykładni przepisów, konstytuujących temporalne ograniczenia prawa stron do inicjatywy dowodowej w procesie karnym, jak również wykazano znaczenie rzeczonych przepisów dla możliwości skutecznej realizacji celów procesu karnego.
This article is devoted to temporal restrictions relating to the exercise by the parties to criminal proceedings of the right to evidentiary initiative. In the second part of the article, the considerations are continued on the criminal procedure evolution in respect of temporal limitations of the parties’ evidentiary initiative in criminal proceedings, as provided for in the Code of Criminal Procedure of 1997, with special emphasis on the amendments introduced to the Code by the Act of 19 July 2019 amending the Act – Code of Criminal Procedure and certain other acts (Dz.U. 2019 poz. 1694). In the following part of the study, the normative solutions governing the temporal limitation of evidentiary activities of the parties to criminal proceedings are juxtaposed against the model assumptions of the preclusion system and the system of judge’s discretionary powers. Separate considerations are also given to a proposed interpretation method of the provisions imposing temporal limitations to the parties’ right to evidentiary initiative in criminal process, and significance is demonstrated of the said provisions for the possibility of effective achievement of the purposes of the criminal process.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 6.

Tytuł:: Oddalenie wniosku dowodowego strony złożonego po zakreślonym przez organ procesowy terminie ‒ rozważania na tle art. 170 § 1 pkt 6 i § 1a k.p.k.
Dismissal of a Party’s Evidentiary Motion Submitted after the Deadline set by the Judicial Body: Remarks on Art. 170 § 1. 6 and § 1a of the Polish Code of Criminal Procedure
Autorzy:: Kil, Jan
Tematy:: proces karny
inicjatywa dowodowa
zasada prawdy materialnej
zasada kontradyktoryjności
prekluzja dowodowa
ustalenia faktyczne
strony procesu
criminal proceedings
evidentiary initiative
the principle of substantive truth
the adversarial principle
preclusion of evidence
fndings of fact
parties to the proceedings; Pokaż więcej
Wydawca:: Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/2096664.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Zaprezentowany artykuł poświęcony został statuowanej w art. 170 § 1 pkt 6 k.p.k. podstawie oddalenia wniosku dowodowego strony w procesie karnym, wprowadzonej do kodeksu postępowania karnego ustawą z 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1694), zgodnie z którą to podstawą wniosek dowodowy podlega oddaleniu także wówczas, gdy został złożony po zakreślonym przez organ procesowy terminie, o którym strona składająca wniosek została zawiadomiona. W opracowaniu odrębne rozważania poświęcono także analizie dyspozycji nowo wprowadzonego art. 170 § 1a k.p.k., który włącza możliwość oddalenia wniosku dowodowego złożonego po terminie zakreślonym przez organ procesowy, w sytuacji gdy dotyczy on okoliczność kluczowych z punktu widzenia rozstrzygnięcia o odpowiedzialności prawnokarnej. W artykule przedstawiono ratio legis wprowadzenia art. 170 § 1 pkt 6 i § 1a k.p.k., dokonano analizy dogmatycznej wskazanych przepisów, jak również ich oceny z punktu widzenia aksjologii procesu karnego. W tym zakresie przedmiotowe regulacje skonfrontowano z obowiązującym systemem naczelnych zasad procesowych, a także zaproponowano odpowiedni sposób wykładni nowo wprowadzonych przepisów.
This article discusses the grounds for the dismissal of a party’s evidentiary motion in criminal proceedings, as defined in Art. 170 § 1 point 6 of Kodeks postępowania karnego (the Polish Code of Criminal Procedure) and brought into the Code by the amendment of 19 July 2019 (Ustawa z 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw; Dz.U. 2019, Item 1694). Under the amended article, an evidentiary motion may be dismissed also if it was submitted after the deadline set by the judicial body, of which the party submitting the motion was notified. The present study also considers the disposition of the amended Art. 170 § 1a, which oﬀers the possibility of an evidentiary motion being dismissed if it was submitted after the deadline set by the judicial body, in a situation where it concerns the key circumstances from the point of view of the decision on criminal liability. I present the ratio legis for the amendment of Art. 170 § 1 point 6 and § 1a, and give a dogmatic analysis of these provisions as well as their assessment from the point of view of the axiology of criminal proceedings. I compare the new regulations with the set of key procedural principles currently in force, and oﬀer a practicable interpretation of the new provisions.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 7.

Tytuł:: Procedural justice as the complementary purpose of criminal process: defining the model of the criminal process through the principles: of substantive truth, of adversarial process, presumption of innocence and in dubio pro reo, in the light of the proceduralization of criminal law and the concept of strengthening adversarial elements of process
Sprawiedliwość proceduralna jako komplementarny cel procesu karnego. Próba rekonstrukcji modelu procesu karnego w oparciu o wykładnię zasad: prawdy materialnej, kontradyktoryjności, domniemania niewinności i in dubio pro reo w świetle zjawiska proceduralizacji prawa karnego oraz postulatu zwiększenia kontradyktoryjności procesu
Autorzy:: Kot, Bartłomiej
Opis:: The thesis aims at establishing the author’s own interpretation of the paradigm of criminal law that results in unveiling the purpose of criminal process, followed by the interpretation of the basic principles that govern it: substantive truth, adversarial process, presumption of innocence and in dubio pro reo. The presented analysis - which refers both to the ancient opinions of legal doctrine and to the recent discussion in Poland on the concept of strengthening elements of adversarial process - argues with an approach deeply rooted in the theory of Polish criminal law, that tends to consider the substantive truth as a basis for the whole model of process. To the contrary, it is the author’s intention to emphasize the role of the procedural justice as the complementary, yet not commonly recognized in Poland, purpose of criminal law and its growing significance on how norms shall be interpreted to guarantee the proper respect to the parties and their autonomy in shaping their own rights during the proceedings. The philosophical basis for such assumptions can be found in the concept of the proceduralization of law, as well as in a critical approach to J. Rawls’ theory of justice. In the further part of the thesis, the author, using the aforementioned reasoning, presents the practical approach that results in the new interpretation of the presented principles.
Autor niniejszej pracy zdecydował się na zastosowanie spojrzenia na omawiane przez siebie instytucje karnoprocesowe przez pryzmat próby rekonstrukcji paradygmatu modelu procesu. Efektem tego zabiegu, w jego zamierzeniu, ma być ujawnienie celu procedury karnej, a następnie prześledzenie tego, jak kształtuje się on w obliczu wykładni najważniejszych norm składających się na jej model, a doktrynalnie ujmowanych w kategorię zasad procesu. Powyższe działania podejmowane są przy uwzględnieniu tendencji, które w szerokim stopniu ujawniły się w polskiej procesualistyce karnistycznej w okresie zmian nowelizacyjnych z lat 2013-2016.Rozdział I obejmuje zatem próbę odkrycia istoty procesu karnego poprzez konceptualizację pojęcia jego celu. Istotne dla realizacji tego zadania jest prześledzenie, dotychczas wyrażanych w doktrynie, 3 głównych poglądów dotyczących powyższej tematyki. Sprowadzić je można do: przekonania o wyłącznie implementacyjnym charakterze norm karnoprocesowych wobec norm karnomaterialnych, poglądu o trafnej represji jako celu procesu karnego, a także stanowiska dostrzegającego w tej pozycji postulat osiągnięcia sprawiedliwości materialnej oraz proceduralnej. Opowiadając się za wariacją ostatniego z poglądów, autor pracy podejmuje próbę wykładni pojęcia sprawiedliwości proceduralnej w kontekście rozważań opartych o filozofię prawa, w tym obecne u części jej przedstawicieli, intuicje nawiązujące do koncepcji “czystej sprawiedliwości proceduralnej”. Ponadto, uwzględnia perspektywę istniejących we współczesnym prawie karnym tendencji proceduralizacyjnych. Ważną częścią tego fragmentu pracy jest określenie zakresu pojęcia rzetelnego procesu i jego wpływu na odtworzony cel modelu procedury karnej.Rozdział II ukazuje zasady procesu karnego jako, komplementarny wobec wyznaczonego celu, element kształtujący paradygmat procesu karnego, podporządkowany jednakże wykładniczym wskazaniom, wynikającym z potrzeby nakierowania modelu na osiągniecie stanu sprawiedliwości materialnej oraz proceduralnej. W szerokim zakresie prowadzona jest zatem próba wyznaczenia treści zasad: prawdy materialnej oraz kontradyktoryjności, także przy uwzględnieniu determinant wykładniczych zakorzenionych w Nowelizacji z 2013 r. Ta część pracy obejmuje również istotną próbę wskazania znaczenia pojęcia bezstronności w kontekście postulatu realizacji sprawiedliwości proceduralnej, która w przyszłości - w opinii autora pracy - winna przyczynić się do ukształtowania omawianych w tym rozdziale zasad procesu karnego.Rozdział III skupia się na wskazaniu, iż niezależnie od obowiązywania rozwiązań z okresu Nowelizacji z 2013 r., polski model karny, w jakikolwiek pomyślany dotychczas w doktrynie sposób, zawsze zawierał w sobie aspekty świadczące o istotnej i komplementarnej wobec celu procesu karnego roli sprawiedliwości proceduralnej. Dla realizacji powyższej potrzeby, w tym fragmencie pracy, przeprowadzono wyczerpującą wykładnię zasady domniemania niewinności wraz z uwypukleniem wpływu, jaki poprzez ciężar dowodu wywiera ona na kształt kontradyktoryjności w procesie karnym. Istotna część poświęcona została także próbie konceptualizacji zasady in dubio pro reo, przy uwzględnieniu wymogu wynikającego z - odtworzonego w poprzednich rozdziałach - paradygmatu procesu karnego, a także w kontekście rozważań wyrosłych na tle sporów w okresie Nowelizacji z 2013 r.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Inne

na półce

Skocz do pozycji: 8.

Tytuł:: Projektowany model obrony z urzędu a zasada prawdy materialnej
The relations between the anticipated amendment of the court-appointed defense and the pronciple of substantive truth
Autorzy:: Kardas, Piotr
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 9.

Tytuł:: The truth as a sign of civilisation in respect of public administration operation
Prawda jako cywilizacyjny wyznacznik działalności administracji publicznej
Autorzy:: Niżnik-Dobosz, Iwona
Wydawca:: E-Wydawnictwo. Prawnicza i Ekonomiczna Biblioteka Cyfrowa. Wydział Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu Wrocławskiego
Opis:: Zaproponowany/wybrany temat będzie ujęty w trzech odsłonach. Pierwsza dotyczy kwestii związanych z prawem powszechnie obowiązującym - wykonywanym i stosowanym przez organy - jako prawem służącym prawdzie. Wykonywanie prawa w tym zakresie obejmuje także problem prawdy w działalności prawotwórczej administracji publicznej podejmowanej na podstawie upoważnień szczegółowych lub generalnych. Druga odsłona podejmuje zagadnienia prawdy z punktu widzenia jej zabezpieczenia proceduralnego, ustrojowego i materialnego podczas stosowania prawa administracyjnego. Trzecia podejmuje sposób zabezpieczenia prawdy w działaniach administracji publicznej w ramach kontroli działalności, bezczynności i przewlekłości administracji publicznej przez sądy administracyjne.
Proposed/chosentopicwillbe presented in threepillars. The first one concernsissuesrelated to generallybinding law - enforced and applied by authorities- as a law serving the truth. The enforcement of law in thisregardinvolvesalso a problem of truth in lawmakingoperation of public administrationundertaken on the basis of detailedorgeneralauthorisations. The secondpillardelvesinto the issue of truth from a point of viewregardingitsprocedural, institutional and substantiveprotectionwhilstenforcingadministrative law. The third pillardeals with a method of protectionover the truth in operation of public administrationwithinadministrativecourts' review of operation, failure to act and lengthiness of public administration.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 10.

Tytuł:: Świadek koronny w polskim procesie karnym
Crown witness in the Polish criminal process
Autorzy:: Miazga, Magdalena
Opis:: The institution of the Crown witness originated in the United States and was later used in other countries where organized crime has developed. In Poland, the institution was introduced by the Act of 25 June 1997. Article 1 of the Act on the Crown Witness contains an enumerative enumeration of crimes in respect of which the Crown Coroner may apply. Condition of application of the aforementioned. The institution is affiliated to an organized group or association for the purpose of committing a crime. However, the subject was subjected to a suspect, who was allowed to testify as a crown witness on the principles and in the manner specified in the law. It is a condition for the witness to admit evidence from the testimony of a Crown witness that, in their explanations, he has provided the investigating authority with information that may help to reveal the circumstances of the crime, detect the other perpetrators, and then disclose his assets and known him property of other perpetrators of crime or fiscal crime. The application of the Crown witness institution is excluded if the suspect, who in connection with the participation in the offense or the tax offense referred to in Art. 1 u.ś.k .: tried to commit or committed the crime of murder or co-operated in the commission of such crime; urged another person to commit the offense referred to in Art. 1 u.ś.k., in order to criminal proceedings against it; He directed an organized group or union to commit a crime or a fiscal offense. The District, however, has a procedure for conferring the status of a Crown witness, starting with a request from a prosecutor conducting or supervising proceedings, to agree to apply to the court for admission of evidence from the witnesses of the Crown witness to the Attorney General. After obtaining consent, you can apply to the District Court. The court issues a decision on the admissibility of evidence from the testimony of the Crown witness within 14 days of the date of application. When the Court issues such a decision, the prosecutor is obliged to suspend proceedings, which, as a result of the conditions set out in Art. 10 sec. 2 and 4 u.ś.k. is taken. The exclusion of the punishment of a crown witness is a breach of the principle of legalism, while the extraordinary easing of punishment may occur when the court decides to take a suspended trial or to resume a discontinued proceeding pursuant to Art. 9 u.k. When discussing the institution of a crown witness, it is impossible to overlook the issue of protection. The Crown Witness Act specifies the conditions under which the Crown witness may be granted protection. According to the wording of art. 14 u.ś.k. Personal protection may be afforded to a Crown witness, as well as a suspect who has met the conditions provided for in Art. 3 sec. 1 u.ś.k. and the persons closest to them in case of danger to life or health. Protection can take many forms - from the above. personal protection, by changing personal data until the surgical removal of characteristic features of the appearance. The institution of the crown witness has aroused many controversies today, especially since the motives for which the suspect decides to charge his partners are of no importance. However, as is rightly emphasized in Polish case law, the evidence of the witness of a crown witness should be treated with great caution.
Instytucja świadka koronnego wywodzi się ze Stanów Zjednoczonych, a następnie zaczęto stosować ją w kolejnych krajach gdzie rozwijała się przestępczość zorganizowana. W Polsce instytucja została wprowadzona ustawą z dnia 25 czerwca 1997 r. Art. 1 ustawy o świadku koronnym zawiera enumeratywne wyliczenie przestępstw, w odniesieniu, do których, może znaleźć zastosowanie instytucji świadka koronnego. Warunkiem zastosowania ww. instytucji jest przynależność do zorganizowanej grupy lub związku, mającego na celu popełnienie przestępstwa. Zakresem podmiotowym został objęty natomiast podejrzany, który został dopuszczony do składania zeznań w charakterze świadka koronnego na zasadach i w trybie określonym w ustawie. Warunkiem dopuszczenia dowodu z zeznań świadka koronnego jest to, aby podejrzany, do chwili wniesienia aktu oskarżenia do sądu, w swoich wyjaśnieniach przekazał organowi prowadzącemu postępowanie informacje, które mogą przyczynić się do ujawnienia okoliczności przestępstwa, wykrycia pozostałych sprawców, a następnie ujawnił swój majątek oraz znany mu majątek pozostałych sprawców przestępstwa lub przestępstwa skarbowego. Stosowanie instytucji świadka koronnego wyłączone jest w przypadku, gdy podejrzany, który w związku z udziałem w przestępstwie lub przestępstwie skarbowym określonym w art. 1 u.ś.k.: usiłował popełnić albo popełnił zbrodnię zabójstwa lub współdziałał w popełnieniu takiej zbrodni; nakłaniał inną osobę do popełnienia czynu zabronionego, określonego w art. 1 u.ś.k., w celu skierowania przeciwko niej postępowania karnego; kierował zorganizowaną grupą albo związkiem mającym na celu popełnienie przestępstwa lub przestępstwa skarbowego. Właściwy do nadania statusu świadka koronnego jest Sąd Okręgowy jednak procedura nadania statusu świadka koronnego rozpoczyna się od złożenia wniosku przez prokuratora prowadzącego lub nadzorującego postępowanie, o wyrażenie zgody na wystąpienie do sądu w przedmiocie dopuszczenia dowodu z zeznań świadka koronnego, do Prokuratora Generalnego. Po uzyskaniu zgody, można złożyć wniosek do Sądu Okręgowego. Sąd wydaje postanowienie w przedmiocie dopuszczenia dowodu z zeznań świadka koronnego w terminie 14 dni od dnia wpływu wniosku. Gdy do Sąd wyda takie postanowienie, prokurator jest zobowiązany do zawieszenia postępowania, które w wyniku zaistniałych przesłanek z art. 10 ust. 2 i 4 u.ś.k. zostaje podjęte. Wyłączenie karalności wobec świadka koronnego stanowi wyłom od zasady legalizmu, natomiast nadzwyczajne złagodzenie kary może nastąpić w sytuacji, gdy sąd podejmie decyzję o podjęciu zawieszonego postępowania lub o wznowieniu umorzonego postepowania w trybie art. 9 u.ś.k. Omawiając instytucję świadka koronnego nie sposób pominąć kwestii związanej z ochroną. Ustawa o świadku koronnym wskazuje przesłanki na podstawie, których może zostać przyznana ochrona świadkowi koronnemu. Zgodnie bowiem z brzmieniem art. 14 u.ś.k. ochroną osobistą może zostać objęty świadek koronny, a także podejrzany, który spełnił warunki przewidziane w art. 3 ust. 1 u.ś.k. oraz osoby dla nich najbliższe w razie zagrożenia życia lub zdrowia. Ochrona może przybierać różną formę – od ww. ochrony osobistej, przez zmianę danych osobowych aż do przeprowadzenia zabiegu chirurgicznego usuwającego charakterystyczne elementy wyglądu. Instytucja świadka koronnego do dziś budzi wiele kontrowersji, zwłaszcza, że motywy, dla których podejrzany decyduje się na obciążenie swoich wspólników, nie mają żadnego znaczenia. Jednak jak słusznie zostało podkreślone w polskim orzecznictwie – dowód z zeznań świadka koronnego należy traktować z dużą dozą ostrożności.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Inne

na półce

Informacja

Wyszukujesz frazę "substantive truth" wg kryterium: Temat