Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

English (EN)·Polski (PL)·Yкраїнський (UK)
Przejdź do strony domowej biblioteki Pedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Komisji Edukacji Narodowej w Lublinie Link otwiera się w nowym oknie Logo biblioteki Prolib Integro - strona głównaPedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Komisji Edukacji Narodowej w Lublinie
Zmień bibliotekę

Wyszukujesz frazę "synods" wg kryterium: Temat

  Lista filtrów
Dostawca treści
Wyrównaj
Wyświetlanie 1-10 z 37
Tytuł:
Pirmieji Vilniaus vyskupijos sinodai 1520–1563 m.
Autorzy:
Rowell, Stephen C.
Tematy:
Vilniaus vyskupija
vyskupijos sinodai
Gniezno provincijos sinodai
dvasininkija
Diocese of Vilnius
diocesan synods
Gniezno provincial synods
clergy
Pokaż więcej
Wydawca:
Lietuvos istorijos institutas
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/55587387.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Pirmieji išlikusiuose šaltiniuose minimi Vilniaus vyskupijos sinodai labiausiai siejami su vyskupais Jonu iš Lietuvos kunigaikščių (1519–1536), Pauliumi Alšėniškiu (1536–1555) ir Valerijonu Protasevičiumi-Šuškovskiu (1556–1579). Sinodas – vietinės dvasininkijos susirinkimas vyskupijos centre, kur vyskupas, prelatai, kanauninkai ir visi vyskupui pavaldūs dvasininkai svarsto einamuosius reikalus, susijusius, pvz., su dvasininkų drausme, būtinybe surinkti pinigų Bažnyčios arba valstybės reikmėms, Bažnyčios organizacijos klausimais. Taip pat svarstomi dvasininkų ir pasauliečių nusižengimai, neretai – bylos dėl nekilnojamojo turto. Iš kitos pusės, vizituodamas vyskupas iš centro išsiuntinėdavo savo atstovus, arkidiakoną arba jo išrinktus pavaduotojus aplankyti ir aprašyti vyskupijos parapijų būklę, t. y. jų turtą ir dokumentiką. Savaime tokios valdymo priemonės – svarbios Bažnyčios kultūros, administravimo raidos apraiškos. Straipsnyje aptariama, kaip XVI a. pirmoje pusėje vykdavo sinodai, koks buvo jų ceremonialas, jų tikslai; atkreipiamas dėmesys, kokie jų išlikę šaltiniai bei kokia jų platesnė įtaka Lietuvos dvasinės ir materialinės kultūros istorijai.
The first synods of the diocese of Vilnius mentioned in surviving sources are connected with bishops John of the Lithuanian Dukes (1519–1536), Paulius Alšėniškis (1536–1555), and Valerijonas Protasevičius-Šuškovskis (1556–1579). A synod is a gathering of diocesan clergy in a central place, where the bishop, prelates, canons, and the whole diocesan clergy discuss current affairs concerning clerical discipline, the need to collect funds for the needs of Church and State, and matters of Church organisation. The miscreance of local clergy and lay folk, especially in matters concerning landed property are judged. On the other hand, a visitation involves the bishop sending out from the centre officials, connected with his archdeacon to assess the material and spiritual condition of parishes. Such means of diocesan administration are important expressions of ecclesiastical and social development. It is worthwhile examining the functioning of synods and their aims in Lithuania during the first half of the sixteenth century, including their ceremonies and organisation within the wider social context.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
The Synods of the Diocese of Tarnów as a tool for the renewal of the particular Church
Autorzy:
Kantor, Robert
Tematy:
Diocesan synods
Diocese of Tarnów
Particular Church
Pokaż więcej
Wydawca:
Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/668317.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
This article analyses the last four synods of the diocese of Tarnów, highlighting their structure and course. Diocesan synods grow out of the needs of the particular Church; they shape the ecclesial reality most clearly by the formulated disciplinary, pastoral and spiritual proposals, reaching the very basic ecclesiastical and social environments. Each synod has its specific meaning in the history of the diocese, and its impact is certainly not limited to the formulated proposals. A diocesan synod has a very important function in the process of formation of the particular Church. The synods of the Diocese of Tarnów were the place of meeting of and dialogue between the bishop, the clergy and the laity of the Church in Tarnów. The present article discusses five points : ”Legal grounds”, “First Synod of the Diocese of Tarnów – 1928”, “Second Synod of the Diocese of Tarnów – 1938”, “Third Synod of the Diocese of Tarnów – 1948”, “Fourth Synod of the Diocese of Tarnów – 1986”.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Dzieło charytatywne Kościoła w Galii w IV-VII wieku w świetle prawodawstwa synodalnego. Zarys problematyki
The charity works of the Church in Gaul from the 4th to the 5th centuries in the light of the synod’s legislations
Autorzy:
Skibiński, Tomasz
Tematy:
Galia
synody
dzieło charytatywne
Gaul
synods
charity works
Pokaż więcej
Wydawca:
Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/612837.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
One of the activities that was undertaken by the Church from its beginning is charity works. This article focuses on answering the question: how and to what extent this problem of charity is present in the Synod’s legislations of the Gaul Church from the 4th to the 7th century. Through the analysis of the Synod’s texts will be shown the Church’s concern in appriopriate stevardship of the ecclesiastical estates, the main groups of persons who need help and the primary rules of doing charity works.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Biskup prof. Walenty Wójcik jako badacz prawa synodalnego
Bishop professor Walenty Wójcik as a researcher of Synodal law
Autorzy:
Góralski, Wojciech
Tematy:
Walenty Wójcik
synody
prawo synodalne
synods
Synodal law
Pokaż więcej
Wydawca:
Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/1372573.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
The achievements of professor Walenty Wójrcik (1914-1990), a long standing professor of the Catholic University of Lublin, in the field of Synodal law allow to assume that we deal with a considerable output, which is thematically diversified, original, creative and includes both issues and matters related to local and European synods, both historical and modern ones. His publications are characterized by references to a wide source base (the Author carried out a number of tedious preliminary research studies inter alia in archives in Rome), a thorough knowledge of literature (including foreign literature), a critical approach to analyzed issues, clear form and methodological purity. Therefore, it is not surprising that this output has always been highly recognized by reviewers in exams for promotion.As a prominent historian of Church law, he turned out to be an insightful and diligent researcher, who addressed less popular issues requiring euridition and hours of work – especially given the fact that research work was not the only matter around which the life of bishop, who was strongly committed to affairs of the diocese, focused on. Without a doubt, his passion for research played an important role in this matter
Osiągnięcia profesora Walentego Wójcika (1914-1990), długoletniego profesora Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, z zakresu prawa synodalnego, pozwalają przyjąć, że mamy do czynienia ze znaczącym dorobkiem, który jest tematycznie zróżnicowany, oryginalny i twórczy. Obejmuje on zarówno problemy, jak i kwestie związane z synodami polskimi i europejskimi, tak historycznymi, jak i współczesnymi. Jego publikacje charakteryzują się odwołaniami do szerokiej bazy źródłowej (Autor przeprowadził szereg żmudnych badań, m.in. w archiwach w Rzymie), gruntowną znajomością literatury (w tym obcojęzycznej), krytycznym podejściem do analizowanych zagadnień, jasną formą przekazu i czystością metodologiczną. Nic też dziwnego, że osiągnięcia naukowe prof. Wójcika zawsze były wysoko oceniane przez recenzentów. Ten wybitny historyk prawa kościelnego okazał się wnikliwym i pracowitym badaczem, który zajął się mniej popularnymi problemami wymagającymi erudycji i żmudnej pracy. Cenić to trzeba tym bardziej, że aktywność naukowa nie była jedyną dziedziną, wokół której toczyło się życie biskupa, który był mocno zaangażowany w sprawy diecezji. Bez wątpienia jego zamiłowanie do badań historycznych nad synodami przyniosło liczące się rezultaty.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Necator pauperum i necator egentium w prawodawstwie synodów galijskich V-VII wieku
Necator pauperum and necator egentium in the legislation of Gallic synods from the 5th to the 7th centuries
Autorzy:
Skibiński, Tomasz
Tematy:
Galia
synody
necator pauperum
necator egentium
Gaul
synods
Pokaż więcej
Wydawca:
Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/612877.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
One of the characteristic concepts present in the documents of the Gallic synods from the 5th to the 7th centuries is necator pauperum (slayer of the poor), and related to it necator egentium (slayer of the needy). This article aims to analyse the use of these expressions in the synodal legislation. It shows that the notion generally refers to two types of abuse: retention of the offers due to the Church, and various forms of seizure of Church property. The synods also stipulate severe penalties against those judged guilty of being “slayers of the poor”. The study presents the Gallic Church during a very intense political, social and cultural transition. It is a Church looking for its place in the new post-roman world, at a time of new opportunities and new dangers.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Kozaczyzna Zaporoska wobec synodów kijowskich w latach 1628–1629
The Zaporozhian Cossacks towards the Kiev synod in 1628–1629
Autorzy:
Drozdowski, Mariusz
Tematy:
Kiev
synods
the Orthodox Church
bisho
the Cossacks
Pokaż więcej
Wydawca:
Akademia Supraska
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/2171280.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
The article shows the attitude the Cossacks presented on two Kiev synods in 1628 and 1629. Their strong position during the Synod of Kiev in 1628 led Meleciusz Smotrycki to give up his efforts not only to reconcile the Orthodox and Orthodox priests, but above all to persuade the latter to accept union. The Cossacks, opposing the presence of the followers of the Orthodox Church at the synod of Lwów, undoubtedly expressed their uncompromising stance on the issue of the Uniate-Orthodox reconciliation. The attitude of the Cossacks at the synods of Kiev in 1628–1629 also provides us with another argument for her independent actions in the religious field, which should be treated as a clear testimony of the importance of matters of faith in her activities. Just like during the Kiev events from the beginning of 1625, the Cossacks’ activity was at odds with the attitude of the then authorities of the Orthodox Church, which undoubtedly were both Job Borecki and Piotr Mohyła. The undeniable fact of the Zaporozhians’ influence on the change of their initially positive attitude towards the idea of re-entering the union with the Uniate Church, makes them increasingly self-supporting in defending the rights, privileges and, above all, the sovereignty of the Orthodox Church regardless of the weaknesses of its spiritual leaders.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
The Importance of the Diocesan Synod to the Particular Church
Autorzy:
Kantor, Robert
Tematy:
The Bishop
Diocesan synods
Particular Church
Pope Francis
synodality
Pokaż więcej
Wydawca:
Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/668265.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
“Particular Churches, in which and from which, the one and only Catholic Church exists, are principally dioceses. Unless the contrary is clear, the following are equivalent to a diocese: a territorial prelature, a territorial abbacy, a vicariate apostolic, a prefecture apostolic and a permanently established apostolic administration” (canon 368 of the Code of Canon Law). In December 2016, the Bishop of Tarnów convened the 5th Synod of the Diocese of Tarnów. The main purpose of a Synod – in the opinion of the Bishop of Tarnów – was to demonstrate the spiritual, pastoral and material heritage of the Christ’s Church in the Diocese of Tarnów; to revive faith, hope and love in the personal and community relationship with Christ in the Church; and to indicate new pastoral ways in the changeability of the world towards the unchangeability of Christ. Taking this into consideration the article analyzes the following issues: the definition of a synod; the purpose of a synod; convocation of and presiding over a diocesan synod; the preparation of a synod; Pope Francis about synodality, and finally “The Church is our neighbour” – a synod as an expression of love for the Church.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Statuty archiwów historycznych w dokumentacji synodalnej synodów diecezjalnych w Polsce po wprowadzeniu nowego Kodeksu Prawa Kanonicznego
Statutes of historical Archives in a synodal documentation of diocesan synods in Poland (after the introduction of the new Code of Canon Law)
Autorzy:
Różański, Mieczysław
Tematy:
statuty archiwów historycznych
synody diecezjalne
statutes of historical archives
diocesan synods
Pokaż więcej
Wydawca:
Wyższe Seminarium Duchowne w Łodzi
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/503528.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
After the promulgation of the new Code of Canon Law by the pope John Paul II in 1983 a new legislative movement started in Poland which was to change current synodal law and to update it to new norms of universal law. In the synodal documents apart from the statutes themselves there are other normative acts, usually in additions, which had been issued by the diocesan bishop earlier or during the diocesan synod. The statutes of central diocesan archives are included there and they basically apply to the diocesan historical archives. On the example of selected synodal documents this article presents the statutes of diocesan archives, in particular normative acts concerning historical archives.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Opieka biskupów chełmińskich nad katolikami Diecezji Pomezańskiej w Prusach Królewskich: synody i wizytacje
Care of Chełmno Bishops for catholics of Pomesanien Diocese in Royal Prussia: synods and visitations
Autorzy:
Piotrowski, Andrzej
Tematy:
biskupi chełmińscy
oficjalat pomezański
synody
wizytacje
Bishops of Chełmno
Offizialat Pomezanien
synods
visitations
Pokaż więcej
Wydawca:
Wyższe Seminarium Duchowne Diecezji Elbląskiej w Elblągu
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/2146986.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Sekularyzacja i odgórna protestantyzacja państwa krzyżackiego w XVI wieku spowodowały, że przy wierze Kościoła katolickiego pozostała jedynie część historycznej diecezji pomezańskiej, nad którą opiekę sprawowali władcy Polski w granicach Prus Królewskich. Od 1601 roku Stolica Apostolska pasterską pieczę nad tą ocalałą „resztką” powierzała biskupom chełmińskim, którzy jednocześnie byli biskupami pomezańskimi. Rządcy podejmowali wielorakie działania, by zapewnić wiernym odpowiednią opiekę duszpasterską oraz dać poczucie bezpieczeństwa pośród współmieszkańców z innych wyznań, szczególnie wywodzących się ze wspólnoty ewangelicko-augsburskiej. W tym celu zwoływali synody dla obu diecezji, aby porządkować życie lokalnego Kościoła, korzystając ze wskazań właściwych dla całej prowincji kościelnej w Polsce. Na miarę możliwości przeprowadzano wizytacje kanoniczne wszystkich parafii, by przekonywać się o jakości życia i poziomie religijnym diecezjan. Dla zapewnienia właściwej opieki duszpasterskiej rządca diecezji ustanawiał dla tego terenu oficjała, który otrzymywał szerokie uprawnienia, aby w imieniu biskupa nadzorował duszpasterstwo i administrację tej części diecezji, którą z czasem nazywano „oficjalatem pomezańskim” lub „malborskim”. W omawianym okresie biskupi troszczyli się o rozwój duszpasterstwa w diecezji, życia sakramentalnego, a także działalności oświatowej i opiekuńczej. Akcentowali potrzebę osobistej karności i wysokiego poziomu życia moralnego kapłanów oraz pracowników kościelnych, by dawać przykład wiernym. Kładli nacisk, by duchowieństwo godnie sprawowało świętą liturgię i sakramenty, by głosiło żywą wiarę i przekazywało ją następnym pokoleniom. Dbali o kondycję materialną w diecezji, która najboleśniej doświadczyła podczas wojen XVII wieku, gdy świątynie były niszczone i bezczeszczone, a wyposażenie stawało się łatwym łupem. Wymagali, by proboszczowie zabiegali o odbudowę kościołów, o utrzymanie oraz niezbędne remonty i konserwację, aby nie doprowadzać bezmyślnie do destrukcji świątyń i budynków plebanijnych. W spokojniejszych latach, gdy Pomezania już nie była wojenną areną, kapłani byli zachęcani, aby należycie troszczyli się o bieżące utrzymanie świątyń. Polecali baczenie na dobra doczesne Kościoła, dzięki którym można było bezpiecznie rozwijać wszelką działalność kościelną. Pilnowali godziwego uposażenia kapłanów i pracowników kościelnych, a jednocześnie nie pozwalali materialnie wykorzystywać osób świeckich. W 1772 roku Prusy Królewskie zostały zaanektowane przez Królestwo Prus w ramach zaboru pruskiego, a możliwość swobodnego działania i posługi Kościoła katolickiego została mocno ograniczona przez pruskie władze. W ostateczności, dla uregulowania porządku kościelnego w nowej rzeczywistości geopolitycznej w Królestwie Prus, papież Pius VII w 1821 roku wydal bullę De salute animarum. Jej mocą katolicka część diecezji, czyli oficjalat pomezański (dekanaty: malborski, nowostawski, dzierzgoński, sztumski i żuławski) został włączony do sąsiadującej diecezji warmińskiej. W ten sposób diecezja pomezańska definitywnie przestała istnieć na mapie Kościoła powszechnego, choć formalno-prawnie nigdy nie została zniesiona.
The secularisation and top-down Protestantisation of the Teutonic state in the sixteenth century meant that only a part of the historic Pomesanien diocese remained with the faith of the Catholic Church, cared for by the Polish rulers within the boundaries of Royal Prussia. From 1601, the Apostolic See entrusted the pastoral care of this surviving „remnant” to the bishops of Chełmno (ger. Kulm), who were also bishops of Pomezanian. The rulers undertook a variety of measures to ensure that the faithful received appropriate pastoral care and a sense of security among their fellow inhabitants of other denominations, particularly those from the Evangelical-Augsburg community. To this end, they convened synods for both dioceses, in order to order the life of the local church, using the guidelines appropriate for the whole church province in Poland. As far as possible, canonical visitations of all parishes were carried out in order to ascertain the quality of life and the religious level of the diocesans. To ensure proper pastoral care, the diocesan ruler appointed an official for that area, who was given wide powers to oversee, on behalf of the bishop, the pastoral care and administration of that part of the diocese, which in time was called the „Offizialat Pomesanien” or the „Offizialat Marienburg”. In the period under discussion, the bishops were concerned with the development of the pastoral ministry in the diocese, the sacramental life, as well as educational and caring activities. They stressed the need for personal discipline and a high level of moral life of priests and church workers to set an example to the faithful. They emphasised that the clergy should celebrate the sacred liturgy and the sacraments with dignity, and that they should proclaim the living faith and pass it on to future generations. They took care of the material condition of the diocese, which suffered most severely during the wars of the 17th century, when churches were destroyed and desecrated, and furnishings became easy prey. They required that pastors strive to rebuild churches, for maintenance and necessary repairs and upkeep, so that temples and parsonage buildings were not wantonly led to destruction. In calmer years, when Pomesania was no longer a war zone, priests were encouraged to take proper care of the day-to-day upkeep of churches. They recommended keeping an eye on the temporal goods of the Church, thanks to which all church activities could be safely developed. They watched over the decent salary of priests and church workers, and at the same time did not allow lay people to be materially exploited. In 1772 Royal Prussia was annexed by the Kingdom of Prussia as part of the Prussian partition, and the ability of the Catholic Church to operate and minister freely was severely restricted by the Prussian authorities. As a last resort, to regulate the ecclesiastical order in the new geopolitical reality in the Kingdom of Prussia, Pope Pius VII in 1821 issued the bull De salute animarum. By virtue of that bull, the Catholic part of the diocese, i.e. the Pomezanian Officiate (decanates: Marienburg, Neuteich, Christburg, Stuhm, und Werder) was incorporated into the neighbouring Diocese of Ermland. In this way, the Pomesanien Diocese definitively ceased to exist on the map of the universal Church, although formally and legally it was never abolished.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Wyświetlanie 1-10 z 37

Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies