Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

Wyszukujesz frazę "univerbation" wg kryterium: Temat


Wyświetlanie 1-5 z 5
Tytuł:
Derywacja odfrazeologiczna: współczesny stan badań
Autorzy:
Świderska, Agata
Tematy:
phraseological derivation
idioms
univerbation
Pokaż więcej
Wydawca:
Uniwersytet Przyrodniczo-Humanistyczny w Siedlcach
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/1797984.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
In the paper, scientific literature concerning phraseological derivation has been reviewed. Phraseological derivation is very important in developing lexical resources. Main part of the paper concerns the process of univerbation. Review of the scientific literature shows that the view of European scientists on the complex issue of correlation between phraseol-ogy and word formation in deriving words from idioms is still up to date. The aim of the research paper is to make the reader think further of the complex issue of phraseological derivation.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Частеречная транспозиция как пример грамматики в словаре (на примере словенского языка)
Autorzy:
Желе [Žele], Андрея [Andreja]
Tematy:
conversion
new vocabulary
univerbation
homonymy
Pokaż więcej
Wydawca:
Polska Akademia Nauk. Instytut Slawistyki PAN
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/678543.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Conversion as an example of grammar in a dictionary (as exemplified by Slovene)Conversion in Slovene and other Slavic languages is not merely a marginal phenomenon. It spreads mainly with the borrowing of new lexicon. In so far as the borrowed lexicon remains indeclinable even after it has been borrowed, it preserves or extends the syntactic possibilities and therefore the conversion possibilities in the recipient language as well. As a new lexicalization, conversion depends on the possibilities of a shift from one syntactic role to another – and in this regard, it can be complete or incomplete/partial. Examples of complete conversion are bomba film ‘a bomb movie’ (< Film je bomba < bomba < avto bomba – < The movie is the bomb ‘very successful’ < a bomb ‘surprise’ < a car bomb ‘an explosive’), vikend hiša ‘a weekend house’ (hiša kot vikend < Hiša je vikend ‘počitniška’ < hiša vikend < vikend ‘prost konec tedna’ – a house as a weekend house < The house is a weekend ‘vacation’ house < weekend house < weekend ‘the end of the week’), as opposed to vikendhiša ‘a weekendhouse’ (< hiša za vikend ‘a house for the weekend’), and veliko hiš ‘many houses’ (→ veliko govori ‘s/he has many stories to tell’), which are not formed by conversion. An example of incomplete conversion is zakon ‘the law’ (a full conversion would also render usage like *zakon film ‘a law film’, which is not (as yet) attested; the conversation has only gone as far as Film je zakon ‘zelo dober’ < zakon ‘pravilo’ < zakon ‘pravni predpis’ – The movie is the law ‘very good’ < a law ‘a rule’ < a law ‘a legal act’), as opposed to formations not created through conversion, which nevertheless might also feature a noun as the first part of the compound, e.g., golfigrišče ‘golfcourse’ (< igrišče za golf ‘a course for playing golf’, whereas the base *Igrišče je golf. ‘The course is golf.’ is nonsensical). The same holds true for the interjection in horukpoezija ‘oomphpoetry,’ which also was not formed by conversion. Conversion is therefore the final stage in the process of the formation of a new lexeme: degrammaticalization of a particular word form > lexicalization > conversion. What conversion, univerbation, and homonymy have in common in the case of existing vocabulary and its use, is the economy of language in the sense that a particular expression is semantically utilized to its maximum. The expression – syntax – meaning relationship within a given lexeme, along with conversion as a grammatical occurrence, can be presented most thoroughly in a dictionary. Konwersja jako przykład gramatyki w słowniku (na przykładzie języka słoweńskiego)Konwersja w słoweńskim i innych językach słowiańskich nie jest zjawiskiem marginalnym; spotyka się ją coraz częściej, przede wszystkim za sprawą zapożyczania nowej leksyki. Kiedy leksyka ta pozostaje nieodmienna zarówno w języku oryginalnym, jak i docelowym, przyczynia się do zachowania i rozszerzenia możliwości składniowych, a zatem także możliwości konwersji w języku dokonującym zapożyczenia. Jako leksykalizacja konwersja jest zależna od potencjału zmiany jednej roli syntaktycznej w inną – i z tego punktu widzenia może być pełna lub niepełna/częściowa. Przykładami pełnej konwersji są: bomba film ‘bombowy film’ (< Film je bomba < bomba < avto bomba – Film jest bomba ‘cieszy się dużym powodzeniem’ < bomba ‘coś niespodziewanego’ < auto bomba ‘środek wybuchowy’), vikend hiša ‘domek letniskowy’ (hiša kot vikend < Hiša je vikend ‘počitniška’ < hiša vikend < vikend ‘prost konec tedna’ – dom jako domek letniskowy < Ten dom jest domkiem letniskowym. < domek letniskowy < weekend ‘po prostu koniec tygodnia’) w odróżnieniu od vikendhiša ‘dom na weekend’ (< hiša za vikend ‘dom na weekend’) i veliko hiš ‘wiele domów’ (→ veliko govori ‘dużo mówi, ma dużo do powiedzenia’), które nie powstały w wyniku konwersji. Przykładem niepełnej konwersji jest zakon ‘prawo’ (nie jest (jak dotąd) możliwe powiedzenie *zakon film ‘prawo film’, proces konwersji osiągnął etap Film je zakon ‘zelo dober’ < zakon ‘pravilo’ < zakon ‘pravni predpis’ – Film jest prawo ‘bardzo dobry’ < prawo ‘prawidło’ < prawo ‘przepis prawny’) w odróżnieniu od konstrukcji nieutworzonych za pomocą konwersji, które tym niemniej mogą także rozpoczynać się od rzeczownika, np. golfigrišče ‘pole golfowe’ (< igrišče za golf ‘pole do gry w golfa’, nie ma natomiast sensu zdanie *Igrišče je golf. ‘Pole jest golfem.’). Podobnie rzecz ma się z konstrukcją z wykrzyknikiem horukpoezija ‘hej-ho poezja, poezja zagrzewająca do wspólnej pracy’. Konwersja jest zatem ostatnim stadium procesu tworzenia nowego leksemu: degramatykalizacja > leksykalizacja > konwersja. Konwersję, uniwerbizację i homonimię w odniesieniu do zastanego słownictwa łączy to, że przyczyniają się one do ekonomii języka, pozwalając na maksymalne semantyczne wykorzystanie danego wyrażenia. Relację w obrębie danego leksemu między ekspresją, składnią i znaczeniem oraz konwersję jako zjawisko gramatyczne można przedstawić w najpełniejszy sposób w słowniku.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Contemporary Slovak and Polish univerbation in confrontative terms
Uniwerbizacja we wpółczesnym języku słowackim i polskim w ujęciu konfrontatywnym
Autorzy:
Sowa, Agnieszka
Opis:
Przedmiotem pracy „Uniwerbizacja we współczesnym języku słowackim i polskim w ujęciu konfrontatywnym” jest analiza funkcjonowania i zasięgu istotnego w pomnażaniu słownictwa współczesnego języka zjawiska uniwerbizacji w oparciu o zgromadzony materiał językowy. Głównym założeniem jest zwrócenie uwagi na przybierającą na sile tendencję do ekonomizacji języka przy potrzebie precyzyjnego przedstawiania otaczającej nas rzeczywistości. Obserwacja powyższego pozwala na podjęcie próby usystematyzowania technik skracania oraz zbadanie przyczyn intensyfikacji obserwowanego zjawiska.Rozdział pierwszy stanowi wprowadzenie, w którym przedstawiony został cel opisu, źródła bazy materiałowej oraz kompozycja pracy. Rozdział drugi poświęcony jest problemom teoretycznym, zawiera definicję zjawiska uniwerbizacji w odniesieniu do poglądów słowackich i polskich językoznawców, co pozwoli lepiej zrozumieć przyczyny oraz produktywność procesów słowotwórczych, prowadzących w językach słowackim i polskim do powstania nazw uniwerbizowanych. Rozdział trzeci o charakterze porównawczym zawiera analizę zasobu leksykalnego języków słowackiego i polskiego z punktu widzenia form i metod uniwerbizacyjnych. Punkt wyjścia stanowi materiał zgromadzony z języka słowackiego analizowany w oparciu o konfrontowany z nim materiał polski. Rozdział czwarty zawiera podsumowanie analizy leksemów powstałych w drodze uniwerbizacji i przedstawienie wynikających z niej wniosków. Badanie zasobu leksykalnego języków słowackiego i polskiego z punktu widzenia występujących w nich wyrażeń uniwerbizowanych pozwoliło wysnuć wniosek, że przewagę w tworzeniu nazw syntetycznych wykazał język słowacki. Nie mniej wyrażenia uniwerbizowane występują licznie w słowackich i polskich gwarach środowiskowych, wśród których największą frekwencją wykazują się gwary uczniowska i studencka oraz sportowa. W wyżej wymienionych subkodach językowych istnieje silne dążenie do ekonomizacji form przekazu językowego, przy czym niemal każdy leksem jest nacechowany stylistycznie.
This thesis describes the occurence of univerbation occurring in both Polish and Slovak, consisting the creation of new words from a predefined phrase consisting of several words. The progress that is making in front of our eyes, particularly in the development of modern forms of communication - significantly driving the emergence of such new creations language to simplify and accelerate the expressed content.Research on this phenomenon are carried out for more than half a century, and the first that has defined it was Alexander V. Isacenko. Among the scientists interested in the univerbation phenomenon we can find the names of prominent Slovak linguists, including Bosák J., E. Kučerová, M.Pančiková, and Polish ones, in particular E. Siatkowska, which introduced the term uniwerbizacja into Polish, D. Buttler, B. Nykel-Herbert H. Satkiewicz, H. Mieczkowska and Szczepańska E. and S. Sojda in confrontative (comparative) terms.Although a lot of the new wordings specifically refers to the current language, we can find them in every area of language. Univerbation processes typically involve nouns, although they may also be the subject of verbs, adjectives and adverbs. The author is not focused only on the examples of the dictionary, but are taken into account also commonly used in everyday life. Realizes, however, that a comprehensive approach to the subject in this work would not be possible.The first chapter is an introduction, in which were presented the intent of description, the source of the base material and the composition of the work.The second chapter is devoted to theoretical problems, contains a definition of the phenomenon of univerbation in regard toSlovak and Polish linguists opinions, which will help in better understanding the causes and productivity formative processes leading languages Slovak and Polish to a univerbation names.The third chapter contains a comparative analysis of the lexical resource of Slovak and Polish languages from the forms and univerbation methods point of view. The starting point is the analysis of the material collected from the Slovak language, based on the Polish confronted material.Chapter four contains a summary analysis of the lexemes generated by univerbation and presentation of its inferences.The overall conclusion of the analysis seems to indicate that the Slovak language is more prolific when it comes to creating new words. This will result in greater brevity of language, further deepening an innate desire to shorten expressions. A faster transmission drives the process of thinking characteristic of the area with a tendency to develop and improve the standard of living. Certainly a big impact is also increasingly expanding area of global corporations with their tendency to shorten. Increasing globalization will be driven to the further development of this phenomenon and the emergence of new, very interesting univerbs.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Tytuł:
Tendencje słowotwórcze w leksyce potocznej języka czeskiego i języka chorwackiego
Derivational tendencies in colloquial lexis of Czech and Croatian
Autorzy:
Fałowski, Przemysław
Opis:
The author compares tendencies in the substantive word formation in colloquial Czech and Croatian lexis. His research is based on the material of two contemporary lexicographical works: The Dictionary of Colloquial Czech (Slovník nespisovné češtiny) published in 2006 and The Dictionary of Croatian Jargon (Rječnik hrvatskoga žargona) published in 2001. The analysis is based mainly on the classification of slang derivation methods proposed by J. Hubáček in his monograph About Czech Slangs (O českých slanzích). The main scope of the investigation is constituted by the so-called transformation methods (Cz. postupy transformační), such as: derivation, univerbation, composition, contamination, adideation or deformation.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Artykuł
Tytuł:
PROCESY UNIWERBIZACYJNE W JĘZYKU SERBSKIM (Z ELEMENTAMI JĘZYKA CHORWACKIEGO I BOŚNIACKIEGO)
UNIVERBATION IN SERBIAN (WITH ELEMENTS OF CROATIAN AND BOSNIAN LANGUAGES)
Autorzy:
Zielosko, Karolina
Opis:
Praca pt. "Uniwerbizacja w języku serbskim z elementami języka chorwackiego i bośniackiego" ma charakter teoretyczno-empiryczny. W niniejszej pracy omówione zostało zjawisko uniwerbizacji w języku serbskim oraz zaprezentowano poglądy europejskich językoznawców. O uniwerbizacji na obszarze języków południowosłowiańskich pisali m. in. Ivan Klajn, Božo Ćorić, Milorad Radovanović, Amela Šehović. Rozdział pierwszy i drugi mają charakter teoretyczny. W pierwszym przedstawione zostały poglądy oraz teorie czeskich, polskich, słowackich, rosyjskich i południowosłowiańskich językoznawców oraz podjęto próbę zdefiniowania kluczowych terminów związanych z tematyka pracy, takich jak: uniwerbizacja, multiwerbacja i żargon. Ponadto dokonano charakterystyki formalnych zabiegów słowotwórczych towarzyszących uniwerbizacji jakimi są m. in. derywacja, elipsa czy abrewiacja. Drugi rozdział poświęcony został podstawowym pojęciom gramatycznym związanym z całym procesem. Bazując na dysertacji Sylwii Sojdy pt. "Procesy uniwerbizacyjne" w języku słowackim i polskim podjęto próbę zdefiniowania następujących pojęć: derywacja, derywat prosty i złożony, formant słowotwórczy, typy derywacji a ich związek z uniwerbizacją oraz motywacja. W rozdziale trzecim znajduje się analiza uniwerbizmów rzeczownikowych powstałych w procesie derywacji sufiksalnej, która jest najpowszechniejszym sposobem słowotwórczym w tworzeniu uniwerbizmów. Opierając się na pracy Ranka Bugarskiego pt. "Žargon" oraz Senahida Halilovicia, Ilijasa Tanovicia, Ameli Šehović pt. "Govor grada Sarajeva i razgovorni bosanski jezik" dokonano analizy dziewięciu najczęstszych sufiksów, które tworzą uniwerbizmy rzeczownikowe. Na końcu trzeciej części pracy omówiono także inne zjawiska językowe towarzyszące uniwerbizacji, a są nimi homonimia, synonimia słowotwórcza oraz semantyczna poliwalencja uniwerbizowanych rzeczowników. Uniwerbizacja jest przejawem językowej tendencji do ekonomiczności języka, która realizuje się jako skłonność do skrótowości. Główną przyczyną uniwerbizacji jest dążenie do ekonomii. Ponadto dominuje chęć nadania nowego krótszego leksemu temu, co w języku posiada nazwę opisową.
The paper entitled “The Serbian language with elements of the Croatian and Bosnian languages” is a theoretical-empirical one. This paper discusses the phenomenon of univerbation in Serbian and presents the views of European linguists. About univerbation in the area of South Slavic languages wrote, among others. Ivan Klajn, Božo Ćorić, Milorad Radovanović, Amela Šehović.The first and second chapters are of a theoretical nature. The views and theories of Czech, Polish, Slovakian, Russian and South Slavic linguists were presented in the first and an attempt was made to define key terms related to the subject of work, such as: univerbation, multiverbation and jargon. Moreover, there was made characteristics of formal word formation accompanying univerbation, such as: derivation, ellipse or abbreviation.The second chapter is devoted to the basic grammatical concepts associated with the whole process of univerbation. Based on the dissertation of Sylvia Sojrd entitled "The univerbation processes in Slovak and Polish” there was attempted to define the following terms: derivative, simple and complex derivatives, formative, derivative types and their relation to univerbation and motivation.In the third chapter, there is an analysis of nouns in the suffix derivation, which is the most common form of word formation in the creation of univerbs. Based on the work of Ranko Bugarski entitled “Žargon” and Senahida Halilović, Ilias Tanović, Ameli Šehović entitled "Govor Grada Sarajeva and razgovorni bosanski jezik" there has been analysed nine of the most common suffixes that make noun univerbs. At the end of the third part of the paper are also discussed other linguistic phenomena accompanying univerbation, which are homonyms, word-formation synonyms and semantic polyvalence of universally unified nouns.Univerbation is a manifestation of the linguistic tendency of the language economy, which is realized as a tendency towards shortness. The main cause of univerbation, as has often been mentioned, is the pursuit of economics. In addition, the desire to give a new shorter lexeme is what the descriptive name has in the language.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
    Wyświetlanie 1-5 z 5

    Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies