Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

English (EN)·Polski (PL)·Yкраїнський (UK)
Przejdź do strony domowej biblioteki Pedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Komisji Edukacji Narodowej w Lublinie Link otwiera się w nowym oknie Logo biblioteki Prolib Integro - strona głównaPedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Komisji Edukacji Narodowej w Lublinie
Zmień bibliotekę

Wyszukujesz frazę "uraz" wg kryterium: Temat

  Lista filtrów
Dostawca treści
Wyrównaj
Wyświetlanie 1-10 z 295
Tytuł:
Urazy ręki u pacjentów z obrażeniami wielonarządowymi
Autorzy:
Żyluk, Andrzej
Fliciński, Filip
Pakulski, Cezary
Tematy:
epidemiologia
uraz kończyny górnej
uraz wielonarządowy
Pokaż więcej
Wydawca:
Index Copernicus International
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/1391648.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Urazy ręki i przedramienia są stosunkowo rzadkie u pacjentów z obrażeniami wielonarządowymi; ich częstotliwość jest szacowana na ok. 2–5%. Zwykle nie stanowią zagrożenia życia i dlatego są traktowane jako drugorzędne, ustępując miejsca poważniejszym obrażeniom innych okolic ciała. Jednak powinny one być leczone niezwłocznie po ustabilizowaniu stanu pacjentów, ponieważ zbyt późne ich zaopatrzenie może skutkować poważną dysfunkcją ręki. Celem pracy była analiza częstotliwości występowania, spektrum i metod leczenia urazów przedramienia i ręki wśród pacjentów Centrum Leczenia Urazów Wielonarządowych (CLUW) SPSK 1 w Szczecinie przez 4 lata. Materiał badawczy stanowiły dane medyczne 17 chorych, 11 mężczyzn (65%) i 6 kobiet (35%), w wieku śr. 34 lat (zakres 19–62) leczonych w CLUW, którzy dodatkowo mieli uraz ręki i/lub przedramienia. Najczęstszą składową urazu wielonarządowego, któremu towarzyszył uraz ręki, były: złamania dużych kości (kręgosłup, miednica i kończyny) – 12 przypadków (70%), urazy klatki piersiowej – 11 (65%), twarzoczaszki – 9 (53%), czaszkowo-mózgowe – 8 (47%) i brzucha – 4 (29%). Najczęstszym urazem kończyny górnej było złamanie dalszego końca kości promieniowej – 9 chorych (53%). Dwie chore doznały rozległego zmiażdżenia z oskalpowaniem kończyny górnej, który to uraz był głównym powodem przyjęcia do CLUW. Dziewięciu chorych wymagało leczenia operacyjnego, najczęściej zespolenia kości promieniowej płytką. Wszyscy pacjenci przeżyli. W pracy podkreślono zasadność prawidłowego zaopatrzenia urazów ręki niezwłocznie po ustabilizowaniu stanu chorego z obrażeniem wielonarządowym.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Przyczyny i częstotliwość zgonów z powodu urazów wielonarządowych: analiza materiału Centrum Leczenia Urazów Wielonarządowych SPSK 1 w Szczecinie z 3 lat (2017–2019)
Autorzy:
Ciechanowicz, Dawid
Samojło, Natalia
Kozłowski, Jan
Pakulski, Cezary
Żyluk, Andrzej
Tematy:
śmiertelność
uraz mózgu
uraz wielonarządowy
wstrząs krwotoczny
Pokaż więcej
Wydawca:
Index Copernicus International
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/1391738.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Wstęp: Przyczyny zgonów w następstwie urazów wielonarządowych są przedmiotem badań naukowych, których zasadniczym celem jest dążenie do zwiększenia przeżywalności i zmniejszenia liczby możliwych do uniknięcia powikłań, skutkujących śmiercią. Cel: Celem pracy była epidemiologiczna i kliniczna analiza przyczyn zgonów pacjentów leczonych w Centrum Leczenia Urazów Wielonarządowych SPSK 1 w Szczecinie przez 3 lata (2017–2019). Materiał i metody: Materiał badawczy stanowiły dane medyczne 32 chorych w wieku śr. 63 lat, którzy zmarli w następstwie urazów wielonarządowych. Analizie poddano: czas zgonu od przyjęcia do CLUW, główną przyczynę zgonu, spektrum doznanych obrażeń, okolice ciała i sposób leczenia (zachowawcze lub operacyjne). Wyniki: Najczęstszą przyczyną zgonu był wypadek komunikacyjny – 22 przypadki (69%), upadek z wysokości – 8 przypadków (25%) i inny mechanizm – 2 przypadki (6%). Najczęstszą bezpośrednią przyczyną zgonu był uraz czaszkowo-mózgowy – 17 chorych (53%) i złamania kości miednicy lub kręgosłupa – 5 (16%). Najczęstszą składową urazu wielonarządowego były natomiast obrażenia kostne (kręgosłup, miednica, kończyny) – 28 przypadków (87%), urazy głowy – 25 (78%), klatki piersiowej – 24 (75%) i brzucha – 17 (53%). Leczenia operacyjnego wymagało 18 pacjentów (56%); najczęściej operowano urazy głowy (kraniotomia) – u 11 chorych i brzucha – u 5 chorych. U 5 pacjentów wykonano zabieg endowaskularny – embolizację tętnic miednicy. Dwunastu chorych (38%) zmarło w ciągu pierwszych 2 dób od przyjęcia do CLUW, 5 (16%) w ciągu pierwszego tygodnia, a 15 po upływie tygodnia od przyjęcia. Wnioski: Urazy głowy, złamania miednicy z krwawieniem do przestrzeni zaotrzewnowej i ciężkie obrażenia kilku okolic ciała stanowią największe zagrożenie dla życia u pacjentów z obrażeniami wielonarządowymi. Zauważalna jest tendencja do obniżenia śmiertelności z powodu wstrząsu krwotocznego, natomiast pozostaje ona niezmieniona z powodu urazów OUN.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Analysis of accidents and sickness of divers and scuba divers at the training centre for divesr and scuba divers of the Polish Army
Analiza wypadków i zachorowań u nurków i płetwonurków w ośrodku szkolenia nurków i płetwonurków WP
Autorzy:
Wolański, Władysław
Tematy:
nurkowanie
wypadek
uraz ciśnieniowy
uraz narządu słuchu
Pokaż więcej
Wydawca:
Polskie Towarzystwo Medycyny i Techniki Hiperbarycznej
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/2083531.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Śródoperacyjne urazy tętnic szyjnych. Przegląd literatury i analiza materiału jednego ośrodka
Autorzy:
Wolf, Barbara
Czajkowska, Magda
Dorobisz, Andrzej
Tematy:
jatrogenny uraz tętnicy szyjnej
uraz tętnicy szyjnej
Pokaż więcej
Wydawca:
Index Copernicus International
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/58498469.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Wstęp: Urazy tętnicy szyjnej stanowią rzadką grupę urazów. W pracy przedstawiono wyniki leczenia 44 pacjentów z jatrogennymi uszkodzeniami tętnic szyjnych w okresie 20 lat. Pacjenci byli leczeni przez zespół lekarzy Kliniki Chirurgii Naczyniowej, Ogólnej i Transplantacyjnej we Wrocławiu w latach 1997–2017. Wówczas jej kierownikiem był prof. dr hab. n. med. Klemens Skóra, a następnie prof. dr hab. n. med. Piotr Szyber. Materiały do badań zostały użyte za ich zgodą. Cel: Celem analizy była: ocena częstotliwości występowania różnych postaci jatrogennych uszkodzeń tętnicy szyjnej wspólnej i wewnętrznej, ocena wyników leczenia, ocena najskuteczniejszej techniki operacyjnej w zależności od rodzaju uszkodzenia oraz opracowanie skutecznego schematu postępowania w okresie przedoperacyjnym, śródoperacyjnym i pooperacyjnym. Dyskusja i wyniki: Częstotliwość różnych urazów tętnic szyjnych (tępe, ostre, komunikacyjne) utrzymywała się na podobnym poziomie na przestrzeni lat, natomiast liczba urazów jatrogennych zdecydowanie wzrosła. Rokowanie u pacjentów z uszkodzeniem tętnicy szyjnej jest poważne, w szczególności z towarzyszącym urazem wielonarządowym. Istotnie lepsze wyniki leczenia uzyskano w przypadku urazów ostrych i jatrogennych. Wynika to głównie z łatwiejszego i szybszego rozpoznania oraz wzmożonego nadzoru nad chorymi. Wnioski: W urazach jatrogennych dobrze opracowany schemat postępowania okołooperacyjnego, czyli przede wszystkim podanie UTH i założenie tymczasowego drenu przepływowego przez pierwszy zespół operacyjny, zmniejsza ryzyko powikłań neurologicznych.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Pomoc sztucznej inteligencji w podejmowaniu decyzji w zakresie strategii postępowania z pacjentami urazowymi i wielourazowymi
Autorzy:
Angthong, Chayanin
Rungrattanawilai, Naruebade
Pundee, Chaiyapruk
Tematy:
rokowania
sztuczna inteligencja
uczenie głębokie
uczenie maszynowe
uraz wielonarządowy
uraz
Pokaż więcej
Wydawca:
Index Copernicus International
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/58713923.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Wprowadzenie: Sztuczna inteligencja (AI) jest wschodzącą technologią o znacznym potencjale zastosowania w wielu dziedzinach medycyny, jednak zasób wiedzy na temat użycia sztucznej inteligencji w podejmowaniu decyzji dotyczących leczenia pacjentów z urazami mnogimi pozostaje ograniczony. W niniejszym przeglądzie systematycznym przeanalizowano wydajność i korzyści wynikające z wykorzystania sztucznej inteligencji w przewidywaniu postępowania z pacjentami z ciężkimi urazami/urazami mnogimi. Metody: Niniejszy przegląd systematyczny został przeprowadzony zgodnie z wytycznymi PRISMA (ang. Preferred Reporting Items for Systematic Reviews and Meta-Analyses). Badania zidentyfikowano w bazach danych PubMed i Google Scholar, dokonując kwerendy dla przedziału czasowego od założenia bazy do listopada 2022 r. na podstawie słów kluczowych „artificial intelligence”, „polytrauma” oraz „decision”. Zidentyfikowano siedemnaście artykułów, które przeanalizowano pod kątem kryteriów włączenia do niniejszego przeglądu. Wykluczono badania na zwierzętach, artykuły przeglądowe, przeglądy systematyczne, meta-analizy i badania, które nie obejmowały decyzji w zakresie leczenia ciężkich urazów lub urazów mnogich. Do ostatecznego przeglądu zakwalifikowano osiem prac. Wyniki: W przeglądzie uwzględniono osiem badań koncentrujących się na pacjentach z urazami, w tym odpowiednio sześć i dwa badania dotyczące urazów wśród personelu wojskowego i populacji cywilnej. Aplikacje AI wykorzystywano głównie do przewidywania i/lub podejmowania decyzji dotyczących postępowania w przypadkach wstrząsu, krwawienia i transfuzji krwi. W kilku badaniach przedmiotem przewidywania była również kwestia zgonu/przeżycia pacjenta. Zagadnienie identyfikacji pacjentów urazowych przy użyciu AI zostało omówione w jednym badaniu. Ogólną skuteczność AI oceniono jako dobrą (sześć badań), doskonałą (jedno badanie) i akceptowalną (jedno badanie). Omówienie wyników: AI wykazała się zadowalającą skutecznością w zakresie podejmowania decyzji i przewidywania postępowania z pacjentami z ciężkimi urazami/urazami mnogimi, szczególnie w sytuacjach wstrząsu/krwawienia. Znaczenie: Niniejsze badanie jest podstawą dla dalszych badań mających na celu opracowanie praktycznych zastosowań AI w zarządzaniu pacjentami urazowymi.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Opieka nad pacjentem po przebytym ostrym krwiaku podtwardówkowym przebywającym w oddziale intensywnej terapii - studium przypadku
Care of patient after an acute subdural haematoma in Intensive Care Unit - case study
Autorzy:
Kaciczak, Patrycja
Opis:
Introduction: Subdural haematoma is the result of sternal vein interruption and blood bildupunder dura mater. The main reason of discussed disorder is a craniocerebral injury.The haematoma occurs as acute, subacute and chronic which determines clinical symptoms.Depending on patient’s condition a conservative or surgical treatment is introduced.Occurrance of subdural haematoma implicate a risk of complications which can affect patient’sprognosis and his quality of life.Aim: The aim of the thesis is the description of patient’s case who is hospitalized on theintensive care unit due to of acute subdural haematoma and creation of nursing diagnosis withpatient’s care plan.Material and methods: The method used in this thesis is individual case study method and thetechnic is public observation. Information were collected based on the analysis of patient’sillness history, laboratory and image research.Conclusions: The patient with past acute subdural haematoma is in serious condition,unconcscious and requires comprehensive care.The patient has 13 diagnosed health problems, among which the main illnesses are: self- caredeficit, constractures, constipation, bedsore and the risk of occurrences of complications relatedto i.a. immobilization and vascular access. The goal of nursery care is the diagnosis of patient’shealth problems and implementation of appropriate care plan and cooperationin interdisciplinary team.
Wstęp: Krwiak podtwardówkowy powstaje w wyniku przerwania żył mostkowychi nagromadzenia się krwi pod oponą twardą. Główną przyczyną jego powstania jesturaz czaszkowo- mózgowy. Krwiak ten występuje w charakterze ostrym, podostrymoraz przewlekłym, od czego uzależnione są objawy kliniczne. W zależności od stanu choregowprowadza się leczenie zachowawcze lub operacyjne. Wystąpienie krwiakapodtwardówkowego niesie ze sobą ryzyko powikłań, które mogą wpłynąć na rokowaniepacjenta oraz jakość życia.Cel: Celem pracy jest opis przypadku pacjenta hospitalizowanego na oddziale intensywnejterapii z powodu przebytego ostrego krwiaka podtwardówkowego oraz sformułowanie diagnozpielęgniarskich wraz z planem opieki nad pacjentem.Materiał i metoda: Metodą wykorzystaną w pracy jest metoda indywidualnego przypadku(ang. case study), a techniką jawna obserwacja. Informacje zebrano na podstawie analizyhistorii choroby pacjenta, badań laboratoryjnych i obrazowych.Wnioski: Pacjent po przebytym ostrym krwiaku podtwardówkowym jest w ciężkim stanie,nieprzytomny i wymagający kompleksowej opieki.U chorego zdiagnozowano 13 problemów zdrowotnych z czego głównymi są: deficytsamoopieki, przykurcze, zaparcia, odleżyna I° oraz ryzyka wystąpienia powikłań związanychm.in. z unieruchomieniem oraz założonymi dostępami naczyniowymi. Celem opiekipielęgniarskiej jest rozpoznanie problemów zdrowotnych, które występują u pacjenta wrazz wdrożeniem odpowiedniego planu opieki oraz współpraca w zespole interdyscyplinarnym.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Tytuł:
Urazy czaszkowo-mózgowe w pracy ratownika medycznego.
Craniocerebral injuries at work of paramedic
Autorzy:
Bień, Mateusz
Opis:
The subject of the work is "Craniocerebral injuries at work of paramedics." The main purpose of the study was to collect and systematize the current knowledge about head injuries and medical rescuer operating procedures in patients with craniocerebral injuries. To achieve this objective, I have used the Polish and foreign professional literature. The work consists of four chapters.The first one presents the knowledge of anatomy. It describes in detail the skull, brain, meninges and blood vessels of the brain, cerebrospinal fluid and scalp. The knowledge of anatomy is essential to understanding the mechanisms of head injuries and pathological changes in the damaged brain tissue.The second chapter begins with an explanation of the following terms: trauma, injury, craniocerebral injury, head injury and traumatic brain injury. This issue is so important that these concepts are often confused or used interchangeably, while each of them has different meaning. This is followed by epidemiology, which shows that head injuries are a problem on the scale of the whole world. A description of the aetiology of head injuries indicated the most common causes of their formation and population groups most at risk. It was impossible not to mention head injuries sustained during sports. The study demonstrated a division into closed and open craniocerebral injuries, as well as primary and secondary damage of the brain tissue. Another part is to present the mechanisms of head injuries and a detailed description of the pathophysiological changes in the damaged brain and their impact on the victim condition. The second chapter ends with a description of the Glasgow Coma Scale, scale AVPU and the SAMPLPE test scheme. The third chapter characterizes the most common craniocerebral injuries, which include: concussion, diffuse axonal injury, subarachnoid haemorrhage, subdural hematoma, epidural hematoma, skull fracture, brain contusion, intracranial hematoma and wound of the scalp. A description of each of these head injuries commences at a recent, current definition, description of its development and the clinical picture.The fourth chapter contains the information how to deal with victims who suffered the head injury in the pre-hospital setting. The work described in detail each step of the ITLS examination and necessary therapeutic interventions to be carried out in a patient who suffered a craniocerebral injury.The work ends with conclusions. They involve the global scale of the head injuries problem and the knowledge which should be possessed by paramedics who provide help to the patient with craniocerebral trauma.
Temat pracy to „Urazy czaszkowo – mózgowe w pracy ratownika medycznego”. Głównym jej celem było zebranie i usystematyzowanie aktualnej wiedzy o urazach głowy oraz o procedurach postępowania ratownika medycznego w przypadku chorych z urazem czaszkowo – mózgowym. Do osiągnięcia zamierzonego celu posłużyłem się fachową literaturą polską oraz zagraniczną. Praca składa się z czterech rozdziałów.W pierwszym z nich została zaprezentowana wiedza z zakresu anatomii. Szczegółowo została opisana czaszka, mózgowie, opony i naczynia krwionośne mózgowia, płyn mózgowo – rdzeniowy oraz owłosiona skóra głowy. Wiedza z zakresu anatomii jest konieczna do zrozumienia mechanizmów powstawania urazów głowy oraz patologicznych zmian zachodzących w uszkodzonej tkance mózgowej.Rozdział drugi rozpoczyna się od wyjaśnienia terminów: uraz, uszkodzenie, uraz czaszkowo – mózgowy, uraz głowy i urazowe uszkodzenie mózgu. Zagadnienie to jest o tyle istotne, że pojęcia te są często mylone lub stosowane zamiennie, podczas gdy każde z nich ma różne znaczenie. Następnie przedstawiono epidemiologię, z której wynika, że urazy głowy są problemem na skalę całego świata. Opisując etiopatogenezę urazów głowy wskazano najczęstsze przyczyny ich powstawania oraz grupy ludności najbardziej narażone na ich wystąpienie. Nie sposób było nie wspomnieć o urazach głowy doznanych podczas uprawiania sportu.Przedstawiono podział na zamknięte i otwarte urazy czaszkowo – mózgowe oraz pierwotne i wtórne uszkodzenia tkanki mózgowej. Kolejną częścią jest zaprezentowanie mechanizmów powstawania urazów głowy oraz szczegółowy opis zmian patofizjologicznych zachodzących w uszkodzonej tkance mózgowej i ich wpływ na stan poszkodowanego.Rozdział drugi kończy opis Glasgow Coma Scale, skali AVPU oraz schematu badania SAMPLPE.Rozdział trzeci stanowi charakterystykę najczęstszych urazów czaszkowo – mózgowych, do których należą: wstrząśnienie mózgu, rozlane uszkodzenie aksonów, krwotok podpajęczynówkowy, krwiak podtwardówkowy, krwiak nadtwardówkowy, złamania kości czaszki, stłuczenie mózgu, krwiak śródmózgowy oraz rany owłosionej skóry głowy. Opis każdego z wymienionych urazów głowy rozpoczyna się od podania najnowszej, aktualnej definicji, opisu jego powstawania oraz obrazu klinicznego.W rozdziale czwartym znajdują się informacje na temat postępowania przedszpitalnego z poszkodowanym, który doznał urazu głowy. Szczegółowo opisany został każdy z etapów badania ITLS oraz niezbędne interwencje terapeutyczne jakie należy wykonać u chorego, który doznał urazu czaszkowo – mózgowego.Praca kończy się wnioskami. Dotyczą one ogólnoświatowej skali problemu urazów głowy oraz wiedzy jaką powinien posiadać ratownik medyczny udzielający pomocy poszkodowanemu z urazem czaszkowo – mózgowym.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Tytuł:
Endoskopowe zaopatrzenie przetoki dwunastnicy u chorego operowanego z powodu urazu jamy brzusznej
Autorzy:
Jędrzejczak, Bartłomiej
Bednarski, Piotr
Spychalski, Michał
Lipiński, Przemysław
Dziki, Adam
Mik, Michał
Tematy:
przetoka dwunastnicza
uraz dwunastnicy
Pokaż więcej
Wydawca:
Index Copernicus International
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/1391795.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Biorąc pod uwagę wszystkie pourazowe uszkodzenia struktur jamy brzusznej, obrażenia dwunastnicy występują stosunkowo rzadko, ale jeżeli pojawią się, to w zdecydowanej większości sytuacji towarzyszą im uszkodzenia innych ważnych narządów. W przypadku operacyjnego zaopatrywania urazów dwunastnicy istnieje duże ryzyko wystąpienia zagrażających życiu powikłań. Jednym z najczęściej obserwowanych jest przetoka dwunastnicza. W jej leczeniu w niektórych przypadkach zarówno podstawowe, jak i zaawansowane zabiegi operacyjne w połączeniu z intensywnym leczeniem zachowawczym są niewystarczające. Postęp technik endoskopowych z wykorzystaniem nowoczesnego instrumentarium pozwolił na zastosowanie tego typu procedur w zaopatrywaniu uszkodzeń o różnej etiologii w zakresie przewodu pokarmowego. Celem niniejszej pracy jest przedstawienie skutecznego endoskopowego zamknięcia pourazowej przetoki dwunastnicy.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Wyświetlanie 1-10 z 295

Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies