Temat: wyborca - Prolib Integro

Skocz do pozycji: 1.

Tytuł:: Status prawny wyborcy niepełnosprawnego
Autorzy:: Florczak - Wątor, Monika
Tematy:: kodeks wyborczy
wyborca niepełnosprawny
wybory; Pokaż więcej
Wydawca:: Wydawnictwo Adam Marszałek
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/525157.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Kodeks wyborczy w sposób kompleksowy uregulował status prawny wyborcy niepełnosprawnego. Ustawodawca zdefiniował pojęcie wyborcy niepełnosprawnego oraz przyznał mu szereg praw w procesie wyborczym, takich jak prawo do otrzymania informacji o wyborach, prawo do korzystania z pomocy innej osoby w trakcie głosowania, prawo do korzystania z nakładek do głosowania w alfabecie Braille’a, prawo do głosowania w lokalu przystosowanym do potrzeb osób niepełnosprawnych, prawo do głosowania przez pełnomocnika oraz prawo do głosowania korespondencyjnego. Celem artykułu jest szczegółowa analiza nowych regulacji prawnych w kontekście praktyki ich stosowania w wyborach do Sejmu i Senatu, które miały miejsce 9 października 2011 r.
The Election Code passed on 5 January 2011 contains comprehensive regulation on the legal status of a disabled voter. For the first time the term of a disabled voter has been defined in Polish law. The Election Code provides for a variety of ways to cast a ballot by such voters. They can vote in person by ballot paper at a polling station on election day. They may, upon request, be assisted in voting by another person who is not a member of a ward electoral commission or a poll observer authorized by the candidates. The disabled and elderly (over 75 years) voters have the possibility to cast their ballots by proxy. A recent amendment of the Election Code provides for the disabled voters the right to cast a vote by postal ballot. The main goal of this article is the analysis of those new legal regulations and the assessment of the practice of their application during the 9 October 2011 parliamentary elections.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 2.

Tytuł:: Racjonalność wyborcy według ekonomicznej teorii demokracji Anthony’ego Downsa
Autorzy:: Sell, Friedrich L.
Tkaczyński, Jan, Wiktor
Tematy:: teoria demokracji Anthony’ego Downsa
wyborca
głosowanie; Pokaż więcej
Wydawca:: Wydawnictwo Adam Marszałek
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/524108.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Przedstawione rozważania mają sens pod warunkiem przyjęcia do wiadomości, że takie korzystne nierówności dochodowe są możliwe tylko w przypadku ograniczonej redystrybucji ze strony państwa. Inaczej mówiąc, przy zachowaniu średnich wartości zmiennych G do Y na znanej nam już skali lewica – prawica politycznych preferencji. To uprawnia do wyciągnięcia wniosku końcowego, że z punktu widzenia idei państwa dobrobytu nie jest uzasadnione jako optymalne działanie rządu polegające na nieustannych próbach redukcji nierówności dochodowych. Nie istnieje bowiem żaden lewicowo uwarunkowany racjonalnie rozkład (przy pożądanych wysokich wartościach G do Y) politycznych preferencji, którego skutkiem byłaby wyłącznie dominująca awersja do nierówności, a która by z punktu widzenia ekonomicznego uzasadniała rzeczone postępowanie rządu. W uwagach końcowych nie może naturalnie zabraknąć jeszcze jednego stwierdzenia. Tego mianowicie, że wprawdzie Down definiuje w swoim modelu jako cel maksymalizację ilości głosów wyborczych przez każdą partię i pozostawia poza nawiasem swoich rozważań różne wymiary polityki dobrobytu demokratycznego państwa prawa, to niezależnie od tego możemy stwierdzić, że fiksacja polityki wokół redystrybucji dochodowej na rzecz mniej zamożnych wyborców w analizowanym aspekcie nie jest optymalna. Jeśli zatem w partyjnym programie wyborczym za cel zostanie postawiony zamiar wprowadzenia wysokiego stopnia redystrybucji dochodowej, to klęska wyborcza takiej partii jest nieunikniona. Ma to bowiem miejsce ze względu na koncentrację największej ilości wyborców w centrum, dla których nazbyt wysoka redystrybucja oznaczałaby – uwarunkowana awersją do równości – znaczną utratę funkcji użyteczności. Mówiąc wprost: nazbyt wysoko zaplanowana redystrybucja dochodowa (wysoka wartość G do Y) prowadzi do znacznie większej utraty głosów wyborczych w centrum, aniżeli może się przyczynić do pozyskania wyborców na lewej stronie społecznej sceny wyborczej.
The analyses presented are meaningful only if it is accepted that such beneficial income disparities can be achieved exclusively as a result of a limited redistribution conducted by the government. In other words, this is possible only if the values G to Y on the left-right scale of political preferences are relatively mediocre. As result, it can be stated that, from the perspective of the welfare state philosophy, a given government’s continuous attempts at balancing the income disparities are not an optimal mode of operation, and thus cannot be justified. The reason for this is the fact that there is no rational left-wing oriented spread (with the values G to Y being high) of political preferences, which would result in a dominant aversion to disparities, and which would justify such actions by the government from the economic perspective. In addition, the concluding remarks also need to include the statement that, even though Down defines in his model the maximisation of the votes received by each party as a primary goal, while neglecting in his studies the various dimensions of the welfare policy of a democratic state under the rule of law, it can still be stated that the policy of focusing on income redistribution, aimed at aiding the less wealthy voters, is suboptimal from the analysed perspective. Therefore, a political party which includes a high level of income redistribution as a goal in its political manifesto is bound to fail during the elections. The reason for this is the concentration of the highest number of voters in the centre. For such citizens an overly high level of income redistribution would entail, as a result of the aversion to equality, a great decrease in the utility function. To be more direct, an overly high income redistribution (with the G to Y value being high) leads to a loss of votes from the centre that is far greater than the amount of votes gained from the left side of the voting stage.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 3.

Tytuł:: Problematyka bezpośredniego zgłaszania kandydatów na członków obwodowych komisji wyborczych
The Issue of Direct Submission of Candidates for Members of District Electoral Commissions
Autorzy:: Pyrzyńska, Agata
Tematy:: wybory
obwodowe komisje wyborcze
komitet wyborczy
wyborca; Pokaż więcej
Wydawca:: Wydawnictwo Adam Marszałek
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/2189151.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: The aim of the article is to analyze the solution that allows voters to report directly to a member of the district electoral commission (without the participation of the election committee), in particular to present the advantages of such a solution from the point of view of the fairness of the election. The indicated procedure is an interesting solution both from the point of view of the voter and the election administration. In the first case, it eliminates the need for the voter to manifest his political sympathies. In the second one, it regulates the procedure of supplementing the committee members in the event of vacancies. As part of this paper, an attempt was also made to answer the question of what potential this procedure may have in the context of improving the electoral process. The formal and legal method was used in the work.
Celem artykułu jest analiza rozwiązania umożliwiającego bezpośrednie zgłoszenie się przez wyborcę na członka obwodowej komisji wyborczej (bez pośrednictwa komitetu wyborczego), w szczególności zaś przedstawienie zalet takiego rozwiązania z punktu widzenia zasady uczciwości procesu wyborczego. Wskazany tryb zgłaszania kandydatów stanowi interesujące rozwiązanie zarówno z punktu widzenia wyborcy, jak i administracji wyborczej. W pierwszym przypadku eliminuje konieczność uzewnętrznienia przez wyborcę jego sympatii politycznych. W drugim zaś reguluje tryb uzupełnienia składów komisji w sytuacji powstania wakatów. W ramach niniejszej pracy podjęto także próbę odpowiedzi na pytanie, jaki potencjał może tkwić w tej procedurze w kontekście usprawnienia procesu wyborczego, a także, czy istnieją argumenty przemawiające za rozszerzeniem jej stosowania w procesie wyborczym. W pracy wykorzystano metodę formalnoprawną.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 4.

Tytuł:: Anxiety Determinants of Populist Attitudes among Young People
Lękowe uwarunkowania postaw populistycznych wśród osób młodych
Autorzy:: Plecka, Danuta
Turska-Kawa, Agnieszka
Tematy:: anxiety
populism
young elector
lęk
populizm
młody wyborca; Pokaż więcej
Wydawca:: Wydawnictwo Adam Marszałek
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/1943973.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: In 2015, so-called double (i.e., presidential and parliamentary) elections were held in Poland. The unquestionable winner of these elections was Law and Justice [Prawo i Sprawiedliwość], using slogans such as “good change” or “we’ll make it” in the campaign. The leitmotif of this campaign was discrediting any activities, including achievements, of the Civic Platform [Platforma Obywatelska] / Polish Peasant Party [Polskie Stronnictwo Ludowe] coalition, addressing a “simple man” or the nation, and pointing out the need to involve the state institutions to implement the “good change” in favor of the “simple man”. Thus, Law and Justice adopted the anti-elitist position, pointing to the “pathologies of democracy in Poland”, mainly caused by the rule of the Liberals. Initiating the populist style of thinking was one of the reasons for the party’s success. This was an interesting research problem for us, especially that Law and Justice gained the trust of many young voters, aged 18–24. The success of Kukiz’15 Election Committee, based on the third place achieved by musician Paweł Kukiz in the presidential election, was also very significant for our research questions. It was fascinating because Kukiz’15 Electoral Committee, apart from the popular slogan about the need to establish single-member electoral districts (JOW) and anti-elitist approach, did not offer the voters any vision of socio-political order in terms of ideology or programme. Still, it managed to persuade citizens to vote for Kukiz’15 in the parliamentary election. These premises led to a research problem concerning the analysis of anxiety determinants that contributed to the positive reaction of voters, especially young ones, to the populist elements of the electoral campaign. Obviously, the fact that so-called soft populism is an inherent characteristic of all electoral campaigns was taken into account. Furthermore, we took into consideration the widespread occurrence of populist slogans in virtually all political programmes. Still, some questions remained unanswered, and the aim of the present study was to answer them. The primary question to answer is about the degree to which individual anxiety dispositions influence the development of populist attitudes among young people. Another important question is whether these are strong populist attitudes or just populist tendencies. The research results presented below are exploratory in character: this is only an introduction to further search for the answers to the above-mentioned questions.
W 2015 roku w Polsce odbyły się tzw. podwójne wybory: prezydenckie i parlamentarne. Niekwestionowanym zwycięzcą tych elekcji zostało Prawo i Sprawiedliwość, posługujące się w kampanii wyborczej między innymi takimi hasłami wyborczymi, jak „dobra zmiana” czy „damy radę”. Lejtmotywem kampanii było dyskredytowanie wszelkich działań, w tym także osiągnięć koalicji rządowej Platforma Obywatelska–Polskie Stronnictwo Ludowe, zwracanie się do „prostego człowieka”, narodu, a także wskazywanie na konieczność uruchomienia instytucji państwa w celu realizacji „dobrej zmiany” na rzecz tegoż „prostego człowieka”. Tym samym PiS zajęło pozycję antyelitystyczną, wskazując na „patologie demokracji w Polsce”, których przyczyną były przede wszystkim rządy „liberałów”. Uruchomienie populistycznego stylu myślenia było jedną, choć nie jedyną, przyczyną sukcesu ugrupowania. Zwróciło to naszą uwagę badawczą, tym bardziej że PiS zdobył duży poziom zaufania wśród młodych wyborców, w wieku 18–24 lata. Duże znaczenie dla stawianych przez nas pytań badawczych miał także sukces Komitetu Wyborczego Kukiz’15, stworzonego na bazie zagospodarowywania sukcesu odniesionego przez muzyka Pawła Kukiza w wyborach prezydenckich (trzeci wynik). KW Kukiz’15 bowiem, poza nośnym hasłem o konieczności stworzenia jednomandatowych okręgów wyborczych (JOW) oraz antyelityzmem, ideowo i programowo nie oferował wyborcom żadnej wizji porządku społeczno-politycznego. Pomimo to udało się przekonać obywateli do pomysłu oddania głosu na Kukiz’15 w wyborach parlamentarnych. Powyższe przesłanki spowodowały pojawienie się problemu badawczego dotyczącego analizy lękowych uwarunkowań, które przyczyniły się do pozytywnej reakcji wyborców, szczególnie osób młodych, na populistyczne wątki w kampanii wyborczej. Oczywiście pod uwagę został wzięty fakt, że tzw. miękki populizm jest nieodłączną cechą wszystkich kampanii wyborczych. Ponadto uwzględniono także powszechność haseł populistycznych – ich obecność w zasadzie we wszystkich programach politycznych. Pomimo to pozostały pytania, na które przeprowadzone badania miały dać odpowiedź. Do podstawowych należy przede wszystkim to, w jakim stopniu dyspozycje lękowe jednostki wpływają na kształtowanie się postaw populistycznych wśród osób młodych. Nie mniej ważne jest pytanie, czy mamy do czynienia ze zdecydowanymi postawami populistycznymi, czy jedynie z tendencjami populistycznymi wśród młodych. Zaprezentowane poniżej wyniki badań mają charakter eksploracyjny – są jedynie wstępem do dalszych poszukiwań odpowiedzi na postawione pytania.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 5.

Tytuł:: Wpływ mediów na zachowania wyborców
Media influence on voter behavior
Autorzy:: Tabis, Dominika
Opis:: In the 21st century, the media play an extremely important role in the life of every citizen. They are a source of information about the world and a place where we learn. They are also the place where politics is present. It is where election campaigns are conducted, information about events from the world is published, and where politicians and voters communicate. This phenomenon is important and worth analyzing because of the impact it can have on potential voters, and thus on the quality of life of citizens. For this reason, the subject of this paper is to present agenda-setting theory as a methodology for explaining the impact the media can have on voters. This way, the aim of the work is to demonstrate how the media can practically influence the political thoughts of viewers and shape their choices. In the first part of the paper, the general assumptions of the theory will be presented. Then practical examples from the world of politics will be described, based on whether it will be possible to observe the application of the impact of agenda-setting theory on voters’ opinions. The final part of the analysis will answer the questions: by what methods does the media influence voters and what effect it can have in public life.
W XXI wieku media odgrywają niezwykle ważną rolę w życiu każdego obywatela. Są źródłem informacji o świecie i miejscem, w którym się uczymy. Są również przestrzenią, w której obecna jest polityka. To tutaj prowadzone są kampanie wyborcze, publikowane są informacje o wydarzeniach ze świata, a także komunikują się politycy i wyborcy. Zjawisko to jest ważne i warte analizy ze względu na wpływ, jaki może mieć na potencjalnych wyborców, a tym samym na jakość życia obywateli. Z tego powodu tematem artykułu jest przedstawienie teorii agenda-setting jako metodologii wyjaśniającej wpływ, jaki media mogą mieć na wyborców. W ten sposób celem pracy jest pokazanie, w jaki sposób media mogą praktycznie wpływać na myśli polityczne widzów i kształtować ich wybory. W pierwszej części artykułu zostaną przedstawione ogólne założenia teorii. Następnie zostaną opisane praktyczne przykłady ze świata polityki, na podstawie których będzie można zaobserwować zastosowanie teorii agenda-setting na opinie wyborców. Ostatnia część analizy odpowie na pytania: jakimi metodami media wpływają na wyborców i jaki wpływ mogą mieć na życie publiczne.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 6.

Tytuł:: Does direct democracy really work? A review of the empirical evidence from Switzerland
Autorzy:: Geissbühler, Simon
Tematy:: direct democracy
democracy
participation
Switzerland
median voter
demokracja bezpośrednia
demokracja
partycypacja
Szwajcaria
przeciętny wyborca; Pokaż więcej
Wydawca:: Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/616940.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Dyskusje o demokracji bezpośredniej, jej zaletach i zagrożeniach są często powierzchowne, odwołujące się do stereotypów i pomijające dane empiryczne. Niniejszy artykuł, odwołując się do doświadczeń szwajcarskich, analizuje siedem czynników dotyczących demokracji bezpośredniej. Oczywistym jest fakt, iż szwajcarska demokracja nie jest łatwym do powielenia modelem, m.in. ze względu na to, że rozwinęła się w bardzo specyficznych warunkach historycznych i instytucjonalnych. Odpowiadając na krytykę demokracji bezpośredniej, zaznaczyć należy, iż demokracja bezpośrednia nie prowadzi do anarchii, a zwykli obywatele mogą podejmować racjonalne decyzje. Ponadto, w demokracji bezpośredniej mniejszości nie są dyskryminowane bardziej niż w demokracji przedstawicielskiej, a pieniądze odgrywają w obu formach demokracji podobną rolę. Pamiętać należy, iż demokracja bezpośrednia spowalnia reformy, ale jednocześnie czyni je stabilniejszymi i bardziej zrównoważonymi, co z kolei przekłada się na zadowolenie wśród obywateli.
Discussions about direct democracy and its advantages and risks are often superficial, invoke stereotypes and ignore empirical data. This article tests seven common criticisms of direct democracy by referring to the Swiss experience. Evidently, Swiss democracy is not a copy/paste model, but has developed in a specific historical and institutional setting. It is obvious that both conservative as well as left-wing critics overemphasize their case against direct democracy by (wilfully) neglecting the evidence. Direct democracy does not lead to anarchy. The common people can make reasonable decisions. Minorities are not more discriminated against in direct democratic systems than in representative ones. Money plays a role in direct democracy, as it does in representative systems. Direct democracy slows down reforms, but it also makes them steadier and more sustainable. Direct democracy brings contentment to its citizens. Finally, direct democracy is not ideologically predisposed. It is a mechanism to revert policies back to the median voter.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 7.

Tytuł:: POLITICAL MARKETING IN THEORY AND PRACTIC OF THE PARLIAMENTARY CAMPAIGN IN UKRAINE DURING THE 2007 YEAR
MARKETING POLITYCZNY W TEORII I PRAKTYCE KAMPANII PARLAMENTARNEJ NA UKRAINIE W 2007 ROKU
Autorzy:: Kravchyshyn, Olha
Opis:: The bachelor thesis considers political marketing in theory and practice of the parliamentary campaign in Ukraine during the 2007 year. The thesis consists of three chapters. The first chapter describes the general overview of political marketing. The second chapter presents campaign advertising and campaign strategies. The third chapter presents analysis of three successful political campaigns in Ukraine. The bachelor thesis confirmed the hypothesis: being a political leader and using negative advertising are ones of the success factors of a political campaign. Research methods used in the thesis are: literature review, analysis of documents, analysis of researches, and statistical analysis. The thesis ends with the completion in the form of conclusions.
Tematem pracy jest marketing polityczny w teorii i praktyce kampanii parlamentarnej na Ukrainie w 2007 roku. Praca składa się z trzech rozdziałów. W rozdziale pierwszym opisuje się ogólny zarys marketingu politycznego. Drugi rozdział przestawia reklamę polityczną i strategie wyborcze. Trzeci rozdział przestawia analizę trzech skutecznych kampanii wyborczych na Ukrainie. W pracy zostaje potwierdzona hipoteza o tym, że pozycja lidera politycznego oraz zastosowania reklamy negatywnej to jedeni z czynników powodzenia kampanii politycznej. Metodami badawczymi wykorzystanymi w pracy są: przegląd literatury, analiza dokumentów, analiza badań oraz analiza statystyczna. Pracę zamyka zakończenie w postaci wniosków.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Inne

na półce

Skocz do pozycji: 8.

Tytuł:: Wykorzystanie mediów społecznościowych w zarządzaniu kampanią prezydencką na przykładzie kampanii prezydenckiej 2020
The use of social media in the management of the presidential campaign on the example of the 2020 presidential campaign
Autorzy:: Rosa, Aleksandra
Opis:: Niniejsza praca magisterska o tytule Wykorzystanie mediów społecznościowych w zarządzaniu kampanią prezydencką na przykładzie kampanii prezydenckiej 2020 zawiera wszechstronną analizę wzajemnych powiązań między mediami społecznościowymi, a kampaniami politycznymi, ze szczególnym uwzględnieniem kampanii prezydenckiej w Polsce w 2020 roku. Podzielony na trzy rozdziały, oferuje całościowe zrozumienie roli mediów społecznościowych we współczesnej polityce i zarządzaniu kampaniami wyborczymi.Autorka rozpoczęła rozważania od eksploracji ewolucji i definicji mediów społecznościowych, a następnie dokonała analizy unikalnych cech różnych platform mediów społecznościowych. Kolejno autorka zagłębiła się w kluczową rolę mediów społecznościowych we współczesnej polityce, przeciwstawiając je mediom tradycyjnym i wyjaśniając zalety i wady nieodłącznie związane z tym medium cyfrowym. Rozdział drugi autorka rozpoczęła od analizy pojęcia kampania wyborcza, strategii wyborczych oraz aspektów prawnych leżących u podstaw zarządzania kampanią, a następnie przedstawiła przegląd strategii zarządzania ze szczególnym naciskiem na zarządzanie portalami społecznościowym. Zwieńczenie tej rozprawy znajduje się w rozdziale trzecim, w którym autorka przedstawiła wyniki badania ankietowego. Autorka przedstawiła metodologię zastosowaną w badaniu oferując cenne spostrzeżenia na temat roli i wpływu mediów społecznościowych w kontekście formowania się opinii publicznej. W zwięzłym podsumowaniu autorka dokonała syntezy wyników badań, podkreślając ich znaczenie w zrozumieniu dynamiki kampanii politycznych w epoce cyfrowej. Niniejsza praca magisterska stanowi wszechstronną analizę wieloaspektowych relacji pomiędzy mediami społecznościowymi, a kampaniami politycznymi, traktując jako punkt centralny kampanię prezydencką 2020 roku w Polsce. Oferuje cenne spostrzeżenia na temat roli mediów społecznościowych w kształtowaniu współczesnej polityki oraz strategii stosowanych w zarządzaniu kampaniami, wnosząc znaczący wkład w dziedzinę nauk politycznych, komunikacji i zarządzania
This master's thesis titled The use of social mediain presidential campaign management on the example of the 2020 presidential campaign contains a comprehensive analysis of the interconnections between social media,and political campaigns, with particular emphasis on the presidential campaignin Poland in 2020. Divided into three chapters, it offers a comprehensive understanding of the role of social media in contemporary politics and election campaign management.The author began by exploring the evolution and definition of social media, and then analyzed the unique features of various social media platforms. Next, the author delved into the key role of social media in contemporary politics, contrasting them with traditional media and explaining the advantages and disadvantages inherent in this digital medium. The author began the second chapter with an analysis of the concept of election campaign, electoral strategies and legal aspects underlying campaign management, and then presented an overview of management strategies with particular emphasis on the management of social networking sites. The culmination of this dissertation is in the third chapter, in which the author presented the results of the survey. The author presented the methodology used in the study, offering valuable insights into the roleand the influence of social media in the context of public opinion formation.In a concise summary, the author synthesized the research results, emphasizing their importance in understanding the dynamics of political campaigns in the digital age.This master's thesis is a comprehensive analysis of the multi-aspect relationships between social media and political campaigns, treating the 2020 presidential campaign in Poland as the focal point. Offers valuable insights into the role of social media in shaping contemporary politics and the strategies used in campaign management, making a significant contribution to the fields of political science, communication and management
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Inne

na półce

Skocz do pozycji: 9.

Tytuł:: Czy polski wyborca jest racjonalny? Analiza empiryczna
Is the Polish Voter Rational? An Empirical Analysis
Autorzy:: Żerkowska-Balas, Marta
Tematy:: partycypacja wyborcza
racjonalny wyborca
teoria racjonalnego wyboru
korzyści
koszty
electoral participation
rational voter
rational choice theory
costs
benefits; Pokaż więcej
Wydawca:: Polska Akademia Nauk. Czytelnia Czasopism PAN
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/427773.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Zgodnie z modelem racjonalnego wyboru, decyzja wyborcza jest wynikiem kalkulacji korzyści i kosztów, jakie niesie ze sobą głosowanie. Wyborca, kierując się maksymalizacją użyteczności, oddaje głos na partię, której zwycięstwo przyniesie mu największe korzyści (Downs 1957). Jeśli żadna z partii nie jest mu programowo bliższa (lub jeśli koszty głosowania przewyższają płynące z tego działania korzyści), zgodnie z teorią wyborca nie weźmie udziału w wyborach. Celem niniejszego artykułu jest sprawdzenie, czy polscy wyborcy podejmują decyzję o udziale w wyborach (bądź absencji) na podstawie racjonalnych przesłanek, przy kontrolowanym wpływie zmiennych społeczno-demograficznych i identyfikacji partyjnej. Wyniki przeprowadzonych analiz pozwalają na potwierdzenie przydatności teorii racjonalnego wyboru do wyjaśniania decyzji o głosowaniu bądź absencji. Poszczególne elementy racjonalnej kalkulacji są statystycznie istotnymi determinantami uczestnictwa wyborczego, jednak model oferuje jedynie częściowe wyjaśnienie zagadnienia absencji.
According to the rational choice model, a voting decision results from the calculation of the costs and benefits of voting. A voter driven by utility maximization, votes for the party that brings him the highest benefits (Downs 1957). The voter abstains, however, if she does not perceive any of the parties as better than the others, or if the costs of voting exceed the benefits. The aim of the present article is to verify whether Polish voters decide to vote on the basis of rational evidence, provided the socio-demographic variables and party identification are being controlled in the research process. The results of the analyses corroborate the hypotheses related to rational choice determinants of voter turnout in Poland. The respective elements of rational calculation are statistically significant determinants of voter turnout but the model only provides partial explanation of the phenomenon.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 10.

Tytuł:: Wyborca racjonalny jako wyborca modelowy. Szkic metodologiczny
The Rational Voter as a Model Voter: A Methodological Sketch
Autorzy:: Wajzer, Mateusz
Tematy:: rational voter
rational choice theory
scientific models
idealisation
Anthony Downs
wyborca racjonalny
teoria racjonalnego wyboru
modele naukowe
idealizacja; Pokaż więcej
Wydawca:: Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/62645248.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Przedmiotem niniejszego artykułu jest model wyborcy racjonalnego zaproponowany przez Anthony’ego Downsa w An Economic Theory of Democracy (1957). Zgodnie z ujęciem modelowym Downsa wyborca racjonalny to „maksymalizator” użyteczności oczekiwanej, zorientowany na cele polityczne i ekonomiczne oraz kierujący się wąsko (ekonomicznie) pojętym interesem własnym. Wyborca racjonalny jest więc konstruktem teoretycznym, który reprezentuje wyborców rzeczywistych jedynie w pewnych aspektach. Prostota i daleko idąca kontrfaktyczność modelu stały się przedmiotem licznych dyskusji, w których podnoszone są zarówno argumenty teoretyczne, jak i empiryczne. Krytycy zwracają przede wszystkim uwagę na nierealistyczność założeń psychologicznych modelu oraz jego niską moc eksplanacyjną i predykcyjną. W artykule przyjmuję odmienną optykę. Moim celem jest analiza wyborcy racjonalnego jako wyborcy modelowego. Koncentruję się więc na metodologicznych aspektach powstawania modelowej postaci wyborcy racjonalnego i na roli, jaką postać ta odgrywa w teoretycznych badaniach partycypacji wyborczej. Omawiam główne cechy metodologii budowy modelu oraz konsekwencje poznawcze jej użycia. Przeprowadzona przeze mnie analiza pozwala formułować ostrożne wnioski dotyczące nie tylko budowy teorii w politologii, ale także międzydyscyplinarnych podobieństw metodologicznych.
The subject of this article is the model of the rational voter proposed by Anthony Downs in An Economic Theory of Democracy (1957). According to Downs’ model, the rational voter is an “expected utility maximiser,” oriented toward political and economic goals and guided by a narrowly (economically) defined self-interest. The rational voter is thus a theoretical construct that represents real voters only in certain aspects. The simplicity and significant counterfactuality of the model have been the subject of much debate, involving both theoretical and empirical arguments. Critics mainly point to the model’s unrealistic psychological assumptions and its low explanatory and predictive power. In this paper, I take a different perspective, aiming to analyse the rational voter as a model voter. Therefore, I focus on the methodological aspects of constructing the rational voter model and the role this model plays in theoretical studies of electoral participation. I discuss the main features of the methodology of model construction and the epistemic consequences of its use. My analysis allows me to draw cautious conclusions not only about the construction of theories in political science but also about methodological similarities across disciplines.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Informacja

Wyszukujesz frazę "wyborca" wg kryterium: Temat