Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

Wyszukujesz frazę "zol" wg kryterium: Temat


Tytuł:
Symulacja komputerowa procesu koagulacji zawiesiny ściekowej
Computer simulation of coagulation process of suspended solids
Autorzy:
Smoczyński, L.
Wardzyńska, R.
Załęska-Chróst, B.
Tematy:
symulacja
koagulacja
zol
simulation
coagulation
Pokaż więcej
Wydawca:
Towarzystwo Chemii i Inżynierii Ekologicznej
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/126223.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Przedstawiono wyniki badań szybkości koagulacji komputerowo symulowanego układu zawierającego kuliste cząstki zolu i kuliste cząstki koagulantu. Ilościowe proporcje tych dwóch rodzajów cząstek każdorazowo spełniały warunek komputerowo symulowanego „progu koagulacji”, który pozostawał zbliżony do realiów praktycznych np. w oczyszczalni ścieków. Przetestowano wyniki badań kinetycznych w świetle klasycznych równań Smoluchowskiego i Müllera. Wyniki tej grupy badań umożliwiły między innymi negatywną weryfikacji niektórych poglądów i schematów w zakresie teorii koagulacji zolu bidyspersyjnego. Dla wybranych warunków granicznych przeprowadzono wstępne próby modyfikacji wzoru Müllera.
This study investigated the coagulation rate of a computer-simulated system comprising spherical sol particles and spherical coagulant particles. The quantitative proportions of both particle types satisfied the computer-simulated “coagulation threshold” which remained similar to that observed in natural systems, such as wastewater treatment plants. The results of kinetic tests have been tested in view of first-order and second-order reactions as well as classical Smoluchowski and Müller equations. The results noted in this group of tests supported the negative verification of selected methods and concepts in the theory of bidispersive sol coagulation. Attempts were made to modify the Müller equation for selected boundary conditions.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Symulacja komputerowa procesu koagulacji
Computer simulation of coagulation process
Autorzy:
Wardzyńska, R.
Smoczyński, L.
Wolicki, R.
Załęska-Chróst, B.
Tematy:
symulacja
koagulacja
zol
simulation
coagulation
sol
Pokaż więcej
Wydawca:
Towarzystwo Chemii i Inżynierii Ekologicznej
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/127296.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Przedstawiono wyniki badań przeprowadzonych przy zastosowaniu komputerowego programu „ZB2” symulującego koagulację zawiesiny zawierającej kuliste cząstki zolu i kuliste cząstki koagulantu. Zaprezentowano charakterystykę opracowanego programu, a następnie opisano wyniki badań wpływu prędkości początkowej zolu oraz rozmiarów cząstki zolu i koagulantu na szybkość procesu koagulacji. Wykazano, iż program „ZB2” pozostaje w zgodności z klasycznymi teoriami ruchu cząstek i destabilizacji układów koloidalnych. Szybkość symulowanego procesu koagulacji, w zakresie opisanym w niniejszej pracy, spełniała równanie kinetyczne II rzędu, a także równanie Smoluchowskiego. Symulowany wzrost prędkości początkowej cząstek zolu zgodnie z oczekiwaniem powodował wzrost szybkości koagulacji. Okazało się także, że większy wpływ na szybkość koagulacji miało zwiększenie średnicy cząstki zolu aniżeli zwiększenie średnicy cząstki koagulantu.
This paper presents some results of the study carried out with using “ZB2” ie a computer program for coagulation simulating of system containing the spherical particles of suspension and spherical particles of coagulant. The description of the program is followed by an analysis of the effect of the initial velocity of sol particles and also the effect of colloidal particle size and coagulant particle size on the rate of the coagulation examined. It was demonstrated that the tested program is consistent with some classical theories of particle motion and destabilization of the colloidal systems. The rate of the simulated coagulation process, within the range described in this study, satisfies both kinetic equations of second-order reactions and the Smoluchowski equation. An increase the initial velocity simulated of the coagulant particle is, according to expectation, followed by the increase the simulated rate of coagulation. It also found that a greater impact on the coagulation rate has the diameter increasing of the sol particles than the diameter increasing in coagulant particles.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Excess and deficiency of coagulant in the coagulation process - computer simulation
Nadmiar i niedomiar koagulantu w procesie koagulacji - symulacja komputerowa
Autorzy:
Wardzyńska, R.
Załęska-Chróst, B.
Tematy:
coagulation
sol
computer simulation
koagulacja
zol
symulacja komputerowa
Pokaż więcej
Wydawca:
Towarzystwo Chemii i Inżynierii Ekologicznej
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/125837.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Coagulation is an important process used in water and sewage treatment. Because of its complexity and many factors affecting its speed and efficiency, there is a need for continuous research of a fundamental as well as a utilitarian nature. The kinetics of the coagulation process is still not fully investigated or explained. This is due to the limitations of laboratory experiments, in contrast to computer simulation, which offers practically unlimited experimental possibilities. This paper presents the results of research carried out using a computer program simulating the coagulation of a suspension containing spherical particles of sol and spherical particles of coagulant. The effect of excess and deficiency of coagulant on the formation time of the first flock was identified. The influence of parameters such as the concentration of sol, size of coagulant particles, and the initial velocity of sol and coagulant was analysed. The study revealed that both deficiency and excess of the used coagulant decreased the rate of the coagulation process. It was also found that an increase in the simulated initial velocity of the sol (mixing), as well as the increase in the particle diameter and concentration of the sol increased the speed of sol destabilisation.
Koagulacja jest istotnym procesem stosowanym w oczyszczaniu wody i ścieków. Jest to proces złożony, wiele czynników wpływa na jego szybkość i efektywność. Stąd wynika potrzeba ciągłych badań natury zarówno fundamentalnej, jak i utylitarnej. Kinetyka procesu koagulacji ciągle pozostaje nie do końca zbadana i wyjaśniona. Wynika to z ograniczeń w obszarze laboratoryjnego eksperymentowania, w przeciwieństwie do symulacji komputerowej, która praktycznie stwarza nieograniczone możliwości eksperymentalne. W pracy przedstawiono wyniki badań przeprowadzonych przy zastosowaniu programu komputerowego symulującego koagulację zawiesiny zawierającej kuliste cząstki zolu i kuliste cząstki koagulantu. Określono wpływ nadmiaru i niedomiaru koagulantu na szybkość tworzenia pierwszego kłaczka. Badano wpływ takich parametrów, jak stężenie zolu, rozmiar koagulantu, prędkość początkowa koagulantu i zolu. Stwierdzono, że zarówno niedomiar, jak i nadmiar stosowanego koagulantu powodował obniżenie szybkości procesu koagulacji. Stwierdzono także, że wzrost symulowanej prędkości początkowej zolu (mieszanie), wzrost średnicy i stężenia zolu powodował wzrost prędkości destabilizacji zolu.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Badania nad nowymi matrycami bioczujników opartymi na żelu tytanowym modyfikowanym nanostrukturami węglowymi
Biosensor matrices based on titania gel modified with carbon nanomaterials
Autorzy:
Starzec, Karolina
Opis:
Celem niniejszej pracy było zbadanie matryc biosensorów opartych na żelu ditlenku tytanu modyfikowanym nanostrukturalnymi materiałami węglowymi jakimi są wielościenne nanorurki węglowe (MWCNTs) oraz węgiel mezoporowaty CMK-3. Dodatkowymi składnikami matryc były również polikationit PDDA (chlorek poli(diallilodimetyloamoniowy)), nanocząstki złota, Nafion® oraz aldehyd glutarowy. Sprawdzono możliwość wykorzystania modyfikowanych zoli w konstrukcji bioczujników stosując tyrozynazę jako enzym modelowy. Wykonując pomiary woltamperometrii cyklicznej w roztworze pirokatechiny (o-hydroksybenzenu), w zakresie stężeń od 8,00 do 80,00 µmol•dm-3 oszacowano czułość każdego kompozytu, oraz wyznaczono wartości stałych Michaelisa-Menten, które są odzwierciedleniem powinowactwa unieruchomionego enzymu do analitu. Nanostrukturę zaproponowanych matryc badano wykorzystując skaningową mikroskopię elektronową (SEM). Na podstawie uzyskanych wyników dla badanych bioczujników wybrano ten, zawierający Tyr/TiO2/CMK-3/Nafion/PDDA(1,0 µl/elektr.), charakteryzujący się najlepszymi parametrami, takimi jak najwyższa wartość czułości, stosunkowo niska wartość stałej Michalelisa-Menten oraz wytrzymałość mechaniczna. Ostatnim etapem badań była charakterystyka analityczna wybranego bioczujnika, obejmująca wyznaczenie czułości w niskim zakresie stężeń (1,35 µA•µmol-1•dm3), zakresu liniowego (5,06 – 23,46 µmol•dm-3), granicy wykrywalności (0,42 µmol•dm-3), granicy oznaczalności (1,26 mol•dm-3), powtarzalności (RSD = 4,2%) oraz odtwarzalności (RSD = 3,4%).
The aim of this study was to examine biosensor matrices based on titania gel modified with carbon nanomaterials: multi-walled carbon nanotubes (MWCNTs) and mesoporous carbon CMK-3. Matrix composites were additionally enriched by PDDA (poly (diallyldimethylammonium)), gold nanoparticles (AuNPs), Nafion® and glutaraldehyde (GA). Tyrosinase was used as model active biological component. Cyclic voltammetry measurements were carried out in a catechol solution (o-hydroxybenzene) in the concentration range of 8.00 to 80.00 µmol•dm-3. Sensitivity of each biosensor composite and corresponding value of Michaelis-Menten constants, an indicator of biological affinity of biosensor to substrate, were estimated. The morphology of matrix nanocomposites was characterized by SEM images. For more detailed experiments biosensor with Tyr/TiO2/CMK-3/Nafion/PDDA (1.0 µl/electrode) matrix composite was selected, as it exhibited good mechanical strength, the highest sensitivity toward catechol and relatively low Michalelis-Menten constant. Analytical characteristics of proposed biosensor were evaluated with respect to sensitivity at low concentrations (1.35 µA•mol-1•dm3), linear range (5.06 - 23.46 µmol•dm-3), detection limit (0.42 µmol•dm-3), limit of quantification (1.26 µmol•dm-3), repeatability (RSD = 4.2%) and reproducibility (RSD = 3.4%).
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Tytuł:
Synthesis and properties of TiO2, NiO and ZnO nanoparticles and their possible biomedical application
Autorzy:
Szmajnta, K.
Szindler, M.
Tematy:
nanoparticles
sol-gel method
nanocząstki
metoda zol-żel
Pokaż więcej
Wydawca:
Stowarzyszenie Komputerowej Nauki o Materiałach i Inżynierii Powierzchni w Gliwicach
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/378921.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Purpose: The main purpose of this publication is to bring closer method of synthesis and examining basic properties of TiO2, ZnO and NiO nanoparticles (NPs), and investigate their possible biomedical application. Design/methodology/approach: Nanopowders were made with sol-gel method. Surface morphology studies of the obtained materials were made using Zeiss's Supra 35 scanning electron microscope and the structure using S/TEM TITAN 80-300 transmission electron microscope. In order to confirm the chemical composition of observed nanopowders, qualitative tests were performed by means of spectroscopy of scattered X-ray energy using the Energy Dispersive Spectrometer (EDS). The DLS (Dynamic Light Scattering) method was used to analyse the particle size distribution using the AntonPaar Litesizer 500 nanoparticle size analyser. Changes in particle size distribution at elevated temperatures were also observed. The TiO2, ZnO and NiO NPs with spherical shape were successfully produced by sol-gel method. Findings: The diameter of the as prepared nanoparticles does not exceed 25 nm which is confirmed by the TEM analysis. The highest proportion among the agglomerates of the nanoparticles has been shown to show those with a diameter of 80 to 125 nm. The qualitative analysis of EDS confirmed the chemical composition of the material. Practical implications: Nanoparticles (NPs) has been receiving an incrementally increasing interest within biomedical fields researchers. Nanoparticles properties (physical, chemical, mechanical, optical, electrical, magnetic, etc.) are different from the properties of their counterparts with a larger particle size. Originality/value: The nanoparticles were prepared using sol-gel method which allows the particle size to be controlled in a simple way.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Computer Simulation of Flocculation and Chemical Coagulation
Symulacja komputerowa procesu flokulacji i koagulacji chemicznej
Autorzy:
Wardzyńska, R.
Smoczyński, L.
Wolicki, R.
Załęska-Chróst, B.
Bukowski, Z.
Tematy:
koagulacja
flokulacja
symulacja
zol
coagulation
flocculation
simulation
sol
Pokaż więcej
Wydawca:
Towarzystwo Chemii i Inżynierii Ekologicznej
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/388315.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
In the present study, a computer program was employed to simulate the coagulation of suspended solids. The paper provides a description of the developed simulation program. The reaction order of the coagulation process was determined, and the effect of the initial velocity of sol particles and the size of sol and coagulant particles on the rate of coagulation was investigated. The tested program was found to comply with the classical theories of particle motion and colloidal system destabilization. The rate of the simulated coagulation process satisfied second-order kinetic equations and the Smoluchowski equation. As expected, a simulated increase in the initial velocity of sol particles increased the rate of coagulation. An increase in the sol particle diameter had a more significant effect on the rate of coagulation than an increase in the coagulant particle diameter.
Opisano wyniki badań przeprowadzonych przy zastosowaniu komputerowego programu „ZB2” symulującego koagulację zawiesiny zawierającej kuliste cząstki zolu i kuliste cząstki koagulantu. Przedstawiono charakterystykę opracowanego programu, a następnie opisano wyniki badań wpływu prędkości początkowej zolu oraz rozmiar cząstki zolu i koagulantu na szybkość procesu koagulacji. Wykazano, iż program „ZB2” pozostaje w zgodności z klasycznymi teoriami ruchu cząstek i destabilizacji układów koloidalnych. Szybkość symulowanego procesu koagulacji, w zakresie opisanym w niniejszej pracy, spełniała równanie kinetyczne II rzędu, a także równanie Smoluchowskiego. Symulowany wzrost prędkości początkowej cząstek zolu zgodnie z oczekiwaniem powodował wzrost szybkości koagulacji. Okazało się także, że większy wpływ na szybkość koagulacji miało zwiększenie średnicy cząstki zolu, aniżeli zwiększenie średnicy cząstki koagulantu.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Wpływ temperatury wygrzewania warstw TiO2 otrzymanych metodą zol-żel na właściwości korozyjne biomedycznego stopu Panacea P558
The influence of heating temperature of TiO2 sol-gel layers on corrosion properties of Panacea P558 biomedical alloy
Autorzy:
Burnat, B.
Błaszczyk, T.
Scholl, H.
Tematy:
korozja
biomateriały
metoda zol-żel
corrosion
biomaterials
sol-gel method
Pokaż więcej
Wydawca:
Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie. Polskie Towarzystwo Biominerałów
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/284382.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Zbadano wpływ temperatury wygrzewania warstw TiO2 uzyskanych metodą zol-żel na właściwości korozyjne bezniklowego stopu biomedycznego Panacea P558. Próbki stopu z naniesioną warstwą TiO2 jak też próbki bez tych warstw były poddane wygrzewaniu w temperaturach 4500 C i 8000 C. Badania korozyjne wykonano w odtlenionym roztworze Tyrode’a w temperaturze ciała ludzkiego 370 C (310K). Stwierdzono polepszenie właściwości korozyjnych stopu przez warstwy wygrzane w temperaturze 4500 C. Stwierdzono również, że wygrzanie tego stopu w temperaturze 8000 C powoduje dużą niestabilność jego właściwości korozyjnych - po pewnym czasie ekspozycji w roztworze korozyjnym próbki bez warstw jak i z warstwami TiO2 skokowo zmieniają swoje właściwości i charakteryzują się gorszymi parametrami korozyjnymi niż wyjściowy stop. Przyczyną pogorszenia właściwości korozyjnych stopu Panacea P558 w temperaturze 8000 C mogą być (1) zmiany w strukturze wewnętrznej tego stopu (segregacja składników stopu) jak też (2) powstające w tej temperaturze węgliki metali będących składnikami stopu.
The influence of heating temperature of TiO2 sol-gel layers on corrosion properties of nickel-free Panacea P558 biomedical alloy was investigated. The samples of alloy both with TiO2 sol-gel layers and without the-se layers were heated at temperature of 4500 C and 8000 C. The investigations were carried out in deoxy-genated Tyrode’s solution at human body temperature of 370 C (310K). It was found that the layers heated at 4500 C improve corrosion features of this alloy. It was also stated that heat treatment of this alloy at 8000 C results in high instability of its corrosion features - after some exposition time in corrosion solution samples both without and with TiO2layers rapidly change their properties and these samples have worse corrosion parameters than initial alloy (without any surface modification). The reason for these worse corrosion features of Panacea P558 alloy heated at 8000 C may be: (1) changes of its microstructure (segregation of alloy components) and (2) alloying elements carbides formed at this temperature.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
New electrochemical sensor for ciprofloxacin determination
Nowy czujnik elektrochemiczny do oznaczania antybiotyku cyprofloksacyny
Autorzy:
Kuszewska, Natalia
Opis:
The aim of this work was to develop a sensor for the determination of ciprofloxacin (CPX) in environmental water samples.The first part of the study was a choice of composite for functionalization of electrode surface. For this purpose, various composites consisting of titanium sol (TiO2), Nafion, mesoporous carbon (CMK-3), gold nanoparticles (AuNP) and phosphate buffer(V) of pH = 6 were tested. Based on cyclic voltammetric measurements (CV), performed using Fe(II)/Fe(III) as a redox system, a sensor with the highest sensitivity of Fe(II) oxidation was selected for further investigation. It was based on TiO2/Nafion/PBS/AuNP (22,8:30,1:37,6:9,5; v/v/v/v)/CMK-3 composite. Then, based on CV measurements in CPX solution, the 0,1 mol∙L-1 phosphate buffer (pH = 5) was selected as optimal supporting electrolyte. The analytical parameters of developed sensor, such as linear range (0,02 - 0,29 mmol∙L-1 and 0,22 – 0,62 mmol∙L-1), sensitivity (142,5 μA∙L∙mmol-1 i 56,4 μA∙L∙mmol-1), repeatability (RSD = 7,5%) and reproducibility (RSD = 2,5%) were estimated. The proposed sensor was successfully employed for determination of CPX in Vistula river matrix. Also, an attempt to determine of analyte in CIPRONEX tablet was made, but in this case, the sample preparation step must be improved.
Celem przeprowadzonych badań było opracowanie czujnika przeznaczonego do oznaczania antybiotyku, cyprofloksacyny (CPX), oraz sprawdzenie jego działania w matrycy wody środowiskowej.W pierwszym etapie badań skupiono się na wyborze kompozytu funkcjonalizującego powierzchnię elektrody. W tym celu testowano kompozyty składające się z zolu tytanowego (TiO2), Nafionu, węgla mezoporowatego (CMK-3), nanocząsteczek złota (AuNP) oraz buforu fosforanowego(V) o pH = 6 (PBS). Na podstawie pomiarów przeprowadzonych techniką woltamperometrii cyklicznej (CV) z zastosowaniem modelowego układu redoks, Fe(II)/Fe(III), do dalszych badań wybrano czujnik charakteryzujący się największą czułością utleniania jonów Fe(II), a więc sensor z warstwą TiO2/Nafion/PBS/AuNP (22,8:30, 1:37,6:9,5;v/v/v/v)/CMK-3. Następnie, w oparciu o pomiary CV w roztworze CPX dokonano wyboru elektrolitu podstawowego, którym był 0,1 mol∙L-1 PBS (pH 5). Dla opracowanego czujnika wyznaczono podstawowe parametry charakterystyki analitycznej: zakres liniowości (0,02 - 0,29 mmol∙L-1 i 0,22 – 0,62 mmol∙L-1), czułość (odpowiednio 142,5 i 56,4 μA∙L∙mmol-1), powtarzalność (RSD = 7,5%) i odtwarzalność (RSD = 2,5%). Sensor wykorzystano do oznaczania CPX w matrycy wody z Wisły. Podjęto również próbę oznaczenia analitu w tabletce antybiotyku CIPRONEX, jednak w tym przypadku konieczne będzie dopracowanie etapu przygotowania próbki.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne

Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies