Temat: zwrot performatywny,

Skocz do pozycji: 1.

Tytuł:: Gender- dydaktyka - interpretacja : szkolna polonistyka po zwrocie performatywnym
Gender - didactics - interpretation : school Polish philology after performative turn
Autorzy:: Trzeciak, Katarzyna
Wydawca:: Towarzystwo Naukowe KUL
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 2.

Tytuł:: Zwrot performatywny w poznańskim teatrze alternatywnym po roku 1989
The Performative turn in the Poznanian independent theatre after 1989
Autorzy:: Grenda, Magdalena
Tematy:: zwrot performatywny
performatyka
estetyka performatywności
teatr alternatywny
performative turn
performance studies
independent theatre; Pokaż więcej
Wydawca:: Uniwersytet Wrocławski. Wydział Nauk Historycznych i Pedagogicznych. Katedra Etnologii i Antropologii Kulturowej
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/517953.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Głównym celem artykułu jest opis zwrotu performatywnego na obszarze teatru alternatywnego po roku 1989, przejawiającym się zarówno w twórczości poznańskich artystów, jak i w refleksji teatrologicznej, opisującej nowe zjawiska artystyczne związane z teatrem niezależnym. Pierwsza część artykułu opisuje zwrot performatywny w naukach humanistycznych, druga ukazuje cechy zwrotu performatywnego na postawie konkretnych przykładów projektów i przedsięwzięć poznańskich grup teatralnych, tworzących w Poznaniu po roku 1989
This article deals with issues of performative turn, observable both in humanities and independent theater field. At the beginning, paper analyses performative turn in academic reflection (terms like performance and performance studies), than concentrates on performative turn in artistic performances of theaters groups from Poznań, founded and works after 1989 year (TBP, TSC, TPC, T2XU, TUUR). In their performances, the artists consciously use the distingue components of performative turn.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 3.

Tytuł:: Szkoła, praktyka, pismo w świetle zwrotu performatywnego.
School, writing and practice in the perspective of performatic turn
Autorzy:: Rakoczy, Marta
Tematy:: piśmienność
zwrot performatywny
praktyka piśmienna
praktyka cielesna
literacy
performative turn
literacy practic
bodily practice; Pokaż więcej
Wydawca:: Uniwersytet Wrocławski. Wydział Nauk Historycznych i Pedagogicznych. Katedra Etnologii i Antropologii Kulturowej
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/517965.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Głównym tematem artykułu są inspiracje, jakie wnosi zwrot performatywny do antropologicznych badań szkolnych praktyk piśmiennych. Celem artykułu jest ukazanie, że pismo: (1) nie jest – jak twierdzili przedstawiciele klasycznej teorii piśmienności – jedynie narzędziem intelektu odpowiadającym za określony sposób konceptualizowania świata, języka i jaźni. Jest ono także swoistym narzędziem społecznego dyscyplinowania ciała: nabywania określonych cielesno-percepcyjnych dyspozycji; (2) pismo nie jest tylko instrumentem reprodukcji określonych relacji wiedzy/władzy, lecz stanowi także środek twórczego, jednostkowego improwizowania w rzeczywistości kulturowej.
The main topic of the article is an inspiration brought by performative turn in anthropological research of early school literacy practices. The purpose of this article is to: (1) show that, contrary to the classic literacy theory, writing is not only an instrument of the intellect responsible for the specific way of conceptualization of the world, language and self. It is also a kind of tool of social disciplining of the body: the acquisition of certain bodily and perceptual features; (2) writing is not just a tool for reproducting of specific knowledge/power relationship, but it is also an instrument of creative, individual improvisation in cultural reality.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 4.

Tytuł:: „Time for Revolution / Revollusion”. Awangarda Między Przeszłością a Teraźniejszością, Archiwum a Performansem
“Time for Revolution / Revollusion. Avant-Garde Between the Past and the Present, Between the Archive and the Performance
Autorzy:: Dzierżyc-Horniak, Anna
Tematy:: archiwum,
gorączka archiwalna,
performens,
zwrot performatywny,
performance as research
archieve,
archieve fever,
performance,
performance turn,; Pokaż więcej
Wydawca:: Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/424627.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Tytułowe hasło „Time for Revolution / Revollusion” jest punktem wyjścia do podjęcia rozważań nad reinterpretacją tradycji Wielkiej Awangardy w sztuce współczesnej. W artykule zestawiłam ze sobą wspólny projekt Anny Baumgart i Andrzeja Turowskiego Zdobywcy słońca / Parowóz dziejów (2012) oraz pracę Nasana Tura Time for Revollusion (2008). Kierunek rozważań wyznaczają dwie kategorie: „zwrot historiograficzny” (powiązany z „gorączką archiwalną”) oraz „zwrot performatywny”. Analizuję zatem, jak archiwum – odsłaniając zapomniane historie awangardy – staje się w praktykach artystów przestrzenią performatywną. W efekcie, interesuje mnie to, w jaki sposób artyści zachęcają nas do poddania krytycznej interpretacji tego, w jaki sposób „wykonujemy” rzeczywistość.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 5.

Tytuł:: Więcej niż zwrot : performatywność jako podłoże przemian paradygmatycznych
More than turn : performativity as a foundation of paradigmatic changes
Autorzy:: Sugiera, Małgorzata
Wydawca:: Wydawnictwo Naukowe Katedra
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 6.

Tytuł:: Intermediality and performativity in the context of performance art
Autorzy:: Bieszczad, Lilianna
Tematy:: intermediality
performativity
performance art.
neo-avant-garde
performative turn
intermedialność
performatywność
sztuka performance’u
neoawangarda
zwrot performatywny; Pokaż więcej
Wydawca:: Łódzkie Towarzystwo Naukowe
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/593963.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Performance art is one of the most controversial trends of neo-avant-garde and one of the most difficult to characterize. Therefore, this paper will examine two notions which could prove useful in grasping some of its aspects: intermediality and performativity. The former was first used as early as 1911 by Samuel L. Coleridge, and subsequently adopted by Dick Higgins, whereas the latter gained popularity with the proclamation of the performative turn. Intermediality is discussed on the basis of the views of such artists as Dick Higgins and Artur Tajber, while performativity, among others, in the context of the work of young artists presented during the conference titled The Aesthetics of Performative Arts in 2012 in Kraków-Przegorzały.
Sztuka performansu jest jednym z bardziej kontrowersyjnych nurtów neoawangardowych, a jedocześnie najtrudniej uchwytnym. Dlatego w tekście przeanalizowane zostały dwa pojęcia, które mogą być pomocne w uchwycenia niektórych jej aspektów – intermedialność i performatywność. Pierwsze pojawia się już w 1911 w ujęciu Coldridge’a do którego nawiązuje Dick Higgins, drugie, stało się popularne wraz z proklamowanym w latach 90. zwrotem performatywnym. Intermedialność zostanie zaprezentowana na przykładzie wypowiedzi dwóch artystów: Dicka Higginsa i Artura Tajbera, zaś performatywność m.in. w kontekście działań młodych artystów występujących podczas Konferencji „Estetyka sztuk performatywnych” w 2012 roku w Krakowie-Przegorzałach.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 7.

Tytuł:: „Czasem aż boję się koledzy, że na obrazy z telewizorem nie wygramy”. Artystyczna odpowiedź na tęsknotę człowieka współczesnego za żywym doświadczeniem
Autorzy:: Kwiatkowska-Tybulewicz, Barbara
Tematy:: sztuka
pedagogika
zwrot performatywny
sztuka partycypacyjna
sztukajakopedagogika
sztuka jako pedagogika
art
pedagogy
performative turn
participatory art
artaspedagogy; Pokaż więcej
Wydawca:: Wydawnictwo Adam Marszałek
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/1967899.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Artykuł jest prezentacją współczesnych działań artystycznych, które mogą być postrzegane jako odpowiedź na tęsknotę współczesnego człowieka za żywym doświadczeniem. Odbiorcy pogrążeni w wirtualnym świecie mediów społecznościowych, twitterowych dialogów, w kulturze nadmiaru i nadobecności obrazów poszukują wizualnej ciszy. Komunikacja zapośredniczona medialnie wzmaga potrzebę kontaktu z „żywym” człowiekiem. Z drugiej strony zaś współczesny odbiorca, przyzwyczajony do aktywnego bycia w świecie, tego samego oczekuje od sztuki. Sztuka musi „się dziać”, aby przyciągnąć uwagę. Punktem centralnym procesu twórczego przestaje być dzisiaj niezależne dzieło sztuki (tworzone przez artystę - interpretowane przez odbiorcę), a staje się nim wydarzenie, które powstaje, trwa/ rozwija się i kończy w wyniku działań wszystkich podmiotów zaangażowanych w proces: zarówno artysty/artystów, jak i odbiorcy/odbiorców. Wyraźnie dziś widoczne jest przeniesienie uwagi z „uprawiania sztuki” na „doświadczanie sztuki”. Odpowiedzią na potrzeby współczesnego odbiorcy mogą być projekty artystyczne związane ze zwrotem performatywnym, ze sztuką partycypacyjną, sztuką społeczności, a także sztuką-jako-pedagogiką. W artykule omówione zostały wybrane projekty artystyczne należące do powyższych kategorii, w kontekście ich pedagogicznego potencjału.
The article is a presentation of contemporary artistic activities that can be seen as a response to the longing of a modern man for a living experience. Recipients, immersed in the virtual world of social media, twitter dialogues, in the culture of excess and the over-presence of images, are looking for a visual silence. Media-mediated communication increases the need for contact with a „living” person. On the other hand, a contemporary recipient, accustomed to being active in the world, expects the same from art. Art must „be happening” to attract attention. Today the focal point of the creative process ceases to be an independent work of art (created by an artist - interpreted by a recipient), and becomes an event that creates, continues / develops and ends as a result of the activities of all actors involved in the process: both the artist / artists, and recipient / recipients. You can see clearly today the shift of attention from „practicing art” to „experiencing art”. The response to the needs of a contemporary recipient can be projects related to performative turn, participatory art, community art and also artas-pedagogy. The article discusses selected artistic projects belonging to the above categories, in the context of their pedagogical potential.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 8.

Tytuł:: Intermedialność i performatywność w kontekście sztuki performanceu
Intermediality and performativity in the context of performance art
Autorzy:: Bieszczad, Lilianna
Opis:: Performance art is one of the most controversial trends of neo-avant-garde and one of the most difficult to characterize. Therefore, this paper will examine two notions which could prove useful in grasping some of its aspects: intermediality and performativity. The former was first used as early as 1911 by Samuel L. Coleridge, and subsequently adopted by Dick Higgins, whereas the latter gained popularity with the proclamation of the performative turn. Intermediality is discussed on the basis of the views of such artists as Dick Higgins and Artur Tajber, while performativity, among others, in the context of the work of young artists presented during the conference titled The Aesthetics of Performative Arts in 2012 in Kraków-Przegorzały.
Sztuka performansu jest jednym z bardziej kontrowersyjnych nurtów neoawangardowych, a jedocześnie najtrudniej uchwytnym. Dlatego w tekście przeanalizowane zostały dwa pojęcia, które mogą być pomocne w uchwycenia niektórych jej aspektów - intermedialność i performatywność. Pierwsze pojawia się już w 1911 w ujęciu Coldridge’a do którego nawiązuje Dick Higgins, drugie, stało się popularne wraz z proklamowanym w latach 90. zwrotem performatywnym. Intermedialność zostanie zaprezentowana na przykładzie wypowiedzi dwóch artystów: Dicka Higginsa i Artura Tajbera, zaś performatywność m.in. w kontekście działań młodych artystów występujących podczas Konferencji "Estetyka sztuk performatywnych" w 2012 roku w Krakowie-Przegorzałach.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 9.

Tytuł:: THE PERFORMATIVE IN SECOND LANGUAGE EDUCATION: AN EXAMPLE OF THE COMPLEXITY OF THE DISCIPLINE
Autorzy:: Blaszk, Martin
Tematy:: dyscyplina
złożoność
międzykulturowy
interdyscyplinarny
zwrot performatywny
glottodydaktyka performatywna
discipline
complexity
intercultural
interdisciplinary
per-formative turn
performative SLE; Pokaż więcej
Wydawca:: Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Collegium Novum. Polskie Towarzystwo Neofilologiczne
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/1037934.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Second language education (SLE) must remain open to developments in the world if it is to be relevant to those who have an investment in it: learners, teachers and researchers. However, the broadening of the interdisciplinary nature of SLE that may occur because of this is not without its problems. New areas will bring ideas and terminology that will make SLE as a discipline even more complex. In addition, the ideas and terminology may be disputed in the fields from which they originate thus compounding the problem of complexity. The article looks at the example of the performative in SLE and how it supports an approach that is interdisciplinary and intercultural. It also looks at some of the problems this causes: the implications of implementing an SLE practice that is performative, the fact that there are different performative practices, as well as variance between seemingly similar performative practices because of national and cultural differences. The article concludes with the description of two studies which show the complex nature of performative SLE as praxis.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 10.

Tytuł:: The performative turn in the visual arts. The art of Paul Klee
Zwrot performatywny w sztukach plastycznych. Koncepcja sztuki Paula Klee
Autorzy:: Sztabińska, Paulina
Tematy:: performative turn
Paul Klee
performative geometry
motion of the lines
performance art
zwrot performatywny
geometria performatywna
ruch linii
sztuka performance; Pokaż więcej
Wydawca:: Łódzkie Towarzystwo Naukowe
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/593794.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: The 1970s saw the emergence of the performative turn in many areas of the humanities. Although its most important representatives emphasized that it did include visual arts, specific examples were usually limited to action art phenomena, bordering on performance art, painting, or sculpture. This article is an attempt to demonstrate that the performative approach to art can be traced back to the avant-garde movement of the first half of the twentieth century. Moreover, Paul Klee’s concept of painting discussed here shifts the performative aspect from the artist's activity to the elements of the image, interpreted from the point of view of their interactions. The article examines the theoretical and pedagogical writings by Klee (both published during his lifetime and posthumously), considered as the basis for the interpretation of his paintings. The artist assumed that the pictorial elements are bound by the principle of motion – a line is a trace left by a moving point, while a plane is created by the movement of a line. Associated with this theory, defined as “performative geometry,” is the semantic interpretation. The whole concept leads to approaching a painting as a unique “performance” of pictorial elements. The article also points to other contemporary interpretations of Klee’s works, which examine the problems of performatics. On this basis, the author concludes that the source of the performative turn in the visual arts can be sought in the art of the 1920s and 1930s, as well as outside direct references to performance art.
Zwrot performatywny w wielu dziedzinach nauk humanistycznych zaznaczył się w latach siedemdziesiątych XX wieku. Wprawdzie najważniejsi jego reprezentanci podkreślali, że obejmuje on także sztuki plastyczne, jednak konkretne przykłady ograniczane były zwykle do akcjonistycznych zjawisk artystycznych z pogranicza sztuki performance i malarstwa lub rzeźby. Niniejszy artykuł stanowi próbę wskazania, że tendencja do performatywnego ujmowania sztuki występowała już w ramach działań awangardowych pierwszej połowy XX wieku. Ponadto omawiany w nim przykład koncepcji malarskiej Paula Klee przenosi obszar performatywności z aktywności artysty na elementy plastyczne interpretowane z punktu widzenia zachodzących między nimi działań. Przedmiotem analiz prowadzonych w artykule są pisma teoretyczne i pedagogiczne Klee (zarówno opublikowane za jego życia, jak pośmiertnie) rozważane jako podstawa interpretacji jego obrazów. Artysta zakładał, że elementy plastyczne wiąże zasada ruchu - linia to ślad przesuwania się punktu, płaszczyzna to ślad ruchu linii. Z tą teorią, która zostaje określona jako „geometria performatywna”, związana jest interpretacja semantyczna. Całość koncepcji prowadzi do ujęcia obrazu jako swoistego „performansu” elementów plastycznych. W artykule wskazane są również inne współczesne interpretacje twórczości Klee, w których rozważane są problemy performatyki. Na tej podstawie autorka wnioskuje, że źródeł zwrotu performatywnego w sztukach plastycznych można poszukiwać w twórczości lat 20. i 30. ubiegłego stulecia, a ponadto że znajdują się one także poza obszarem bezpośrednich odniesień do performance art.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Informacja

Wyszukujesz frazę "zwrot performatywny," wg kryterium: Temat